Poyangmeerzone wil milieu met economie verzoenen
Het coördineren én eenmaken van milieubescherming met de socio-economische ontwikkeling is de uitdaging waar de uitbouw van de “Ecologische-economische zone van het Poyangmeer” voor staat. Zowel de nationale als provinciale overheid willen het gebied van 51.000 km² rond het meer dat 20 miljoen bewoners telt, uitbouwen als een toonvoorbeeld en daarvoor wordt op een termijn van 10 jaren gerekend.
Ligging in provincie
Het Poyangmeer is het grootste zoetwatermeer in China en een belangrijk regulerend lichaam voor de Yangtzerivier, gezien het 15 % levert aan het volume van de rivier. Het meer is de woonplaats van diverse bedreigde diersoorten (witte kraanvogel, witte ooievaars, zwanen, cowfish) en de rol die het speelt inzake biodiversiteit staat buiten kijf. Sedert het begin van de jaren tachtig verminderde Jiangxi’s bosoppervlakte nochtans van de helft van het grondgebied tot amper 31 %. Gronderosie deed het meer dichtslibben zodat de oppervlakte verminderde van 5000 km² in de jaren vijftig tot 3283 km ². Om het tij te keren lanceerde de provincie het “Berg-rivier-meer”- project: de logica achter dit project is dat om het meer te beheersen, de rivier moet onder controle zijn en om deze te beheersen moeten de bergen worden hervormd waar de armoede moet worden uitgeroeid. Van 1985 tot 2000 investeerde de provincie 300 miljoen werkdagen in bebossing, het groen maken van kale bergen en het beheersen van de kleine valleien. Eén miljoen personen werden geherhuisvest om het meer te vergroten. De bosoppervlakte vergrootte terug van 31 % in 1983 tot 60 % en het meer groeide terug tot 5100 km². Ondertussen regelen 29 decreten en 28 administratieve reglementen de werking van het Poyangmeer om het natuurgebied te beschermen voor de trekvogels en tegen overbevissing.
Toch verergerde de vervuiling recentelijk, waarbij het vooral de uitdaging is om de nijverheid draaiende te houden zonder dat het meer vervuilt. In 2008 maakte de provincie plannen bekend om de ecologische ontwikkeling parallel te laten verlopen met de economische en in 2009 werden maatregelen tegen klimaatverandering afgekondigd. Jiangxi investeerde 4,7 miljard in de bouw van waterzuiveringsstations in 85 kantons en steden. Ook werd geïnvesteerd in afval-behandeling en verdere bebossing tot 63% eind dit jaar. De provincie heeft nu reeds 8 natuurgebieden van nationaal niveau en 22 van provinciaal niveau. Ook beschermingsmaatregelen werden afgekondigd voor de vijf rivieren en voor de oorsprong van de Dongrivier waar Hong Kong zijn water uit betrekt. Eind vorig jaar keurde de centrale regering dan de plannen goed om de Poyang zone nationaal te erkennen als zone die ecologie en economie integreert.
Trekvogels rond het meer
De planning en uitbouw grijpen plaats van 2009 tot 2015, maar niet zonder de doelstellingen op langere termijn in het oog te houden. De taak tussen 2009 en 2015 is te innoveren inzake systemen en mechanismen, een ontwikkelingsmodel op poten te zetten, de ecologische economie te versterken en een nieuwe manier inzake gecoördineerde ontwikkeling te vormen. De zone wil nationaal scoren op drie vlakken: een toonvoorbeeld te zijn van een ecologisch regionaal leefmilieu, minder ontwikkelde gebieden omvormen met groene industrie en het vormen van een mini-ecologische beschaving. De taken tussen 2016 en 2020 omvatten het bouwen van ecologische veiligheidsystemen, geavanceerde groene nijverheidsgroepen en het bouwen van nieuwe ecologische steden. Alles samen hebben de plannen 13 quota vastgesteld: ze omvatten de oppervlakte van de natuurgebieden die gestabiliseerd worden op 3100 km² , de kwaliteit van het water moet gestabiliseerd worden in categorie 3 of beter; het energieverbruik moet tegen 2015 20 % lager liggen dan dit in 2008; het jaarlijks inkomen zou 8 % moeten stijgen. 8 nieuwe industriële bases zullen worden gebouwd: foto-elektriciteit, nieuwe energie, luchtvaart, bio-nijverheid, auto)-en auto-onderdelen, kopersmelten, staalverwerking, olieraffinaderij en petrochemie. .
Uitbouw
De gehele economische-milieuzone zal bestaan uit drie subzones: de beschermde kernzone van 5180 km² omvat het meer met de waterrijke gronden in de onmiddellijke omgeving. Daar staat milieubescherming vooraan en zullen economische activiteiten strikte regels moeten volgen. De zone langs het meer strekt zich 3 km uit naast de kernzone en is 3750 km² groot. Strikte regels zullen ook gelden voor economische akticiteiten binnen deze zone. De ontwikkelingszone bestrijkt het grootste gebied met 42.000 km²: economische ontwikkeling en groei is prioritair in dit gebied, hoewel ook de milieuregels zullen moeten worden gerespecteerd.
De landbouw in het gebied die koolstofarm moet zijn, wordt georganiseerd rond de kernwoorden “Vier productiegebieden en acht productiebases”. Er wordt gestreefd naar landbouw-nijverheden die groen zijn met minder koolstofuitstoot en meer dito opslag. Een geheel systeem dat productie integreert met aanbod en verkoop zal worden opgezet zodat het inkomen van de boeren wordt gegarandeerd en de voedselveiligheid van de verbruiker. In het zuiden worden pollutievrije groenten voorzien; in het noorden kwaliteitskatoen en de productie van “Brassica campestris”. Ook organische thee zal worden verbouwd en de vroegrijpe peren. De veestapel en de kippenkweek moeten eveneens kunnen zonder vervuiling.
De ontwikkeling van de koolstofarme industriële clusters gaat onder de slagzin “Zes ontwikkelingsgebieden en acht nijverheidsbases”. Energiebesparing, beperking uitstoot en de cyclische economie zijn de mantra’s. Bij de zes gebieden behoren uitrustingsgoederen en petrochemie, porselein, koper, farmaceutica en voeding, bouwmaterialen en de foto-voltaïsche nijverheid. Tot de bases behoren: foto-elektriciteit, nieuwe energie, kwaliteitstaal, olieraffinaderij en chemie, luchtvaart en de autonijverheid.
Uittreksel uit artikel “China Vandaag” te verschijnen in september; volledige versie volgt op deze site eind oktober in dossiervorm
: 
