China’s IT-nijverheid heeft hoe dan ook een merkwaardige vlucht genomen. Van 2004 tot 2010 groeide de sector van 2700 miljard yuan tot 7800 miljard wat jaarlijks 19 % meer is. Het inkomen uit software groeide zelfs tien keer op 10 jaar tot 1300 miljard en maakt daarmee 18 % uit van China’s totaal IT-zakencijfer. China is zoals bekend de topproducent van hardware. Al in 2009 nam China’s aandeel bij Gsm’s, PCs en Tv’s 50%, 60% en 48 % in van de globale wereldproductie. Het jaar nadien produceerde China 998 miljoen Gsm’s, 118 miljoen Tv’s en 246 miljoen PCs: een groei met respectievelijk 61%, 19% en 35%. De nijverheid evolueert echter geleidelijk van producten onderaan de technische ladder tot zowel ‘downstream’- als ‘upstream’-producten. Bijvoorbeeld zijn bepaalde LCD-lijnen al van de 8,5 –ste generatie.  Lenovo, China Mobile en Huawei zijn sterke spelers op het globale vlak. Lenovo heeft 5 jaar op rij de PC-verkoop met de grootste groei. China Mobile is de grootste en sterkste mobiele operator met het grootste aantal gebruikers. Huawei is de tweede verkoper van telecomapparatuur die aanwezig is in meer dan 140 landen. In volgende sectoren is de groei opmerkelijkst.

IT

In 2010 bedroeg het totale inkomen van de IT-ondernemingen 6350 miljard yuan (een kwart meer) met 282 miljard winst. Elektronische onderdelen zijn een grote groeisector met 30 % groei. Vooral de groei in fotovoltaïsche tuigen was groot tijdens het eerste semester van 2010 en ettelijke Lcd-lijnen zijn in aanbouw. De Pc-productie handhaafde sterke groei in 2010 met 1900 miljard yuan inkomen. Bij de pc terminals vervaardigt China 60 % en bij de monitoren 75%. Er vormen zich regionale clusters in Jiangsu, Shanghai en Guangdong. Deze staan in voor 90% van China’s productie.  Op het vlak van O&O staat het land tweede in de wereld in Peta flop supercomputers. Bij PCs staat Lenovo tweede wereldwijd met meer dan 10 % van de wereldmarkt.

Betreffende consumentenelektronica was er een standvastige groei van 18,9 % met een inkomen van 448 miljard yuan. De Tv-productie bedroeg met 100 miljoen de grootste in de wereld. Vlakscherm-tv’s maken nu drie vierden uit van de totale productie en Led-Tv’s 20 %. De nog aan de gang zijnde consolidering in de sector levert enkele merken op als Changhong, Haier, Hisense, Skyworth en TCL. Overigens groeien daarbij netwerkoperaties, terminals en inhoudelijke diensten naar elkaar toe.

Software kende een explosieve groei, vooral in de outsourcing. Het inkomen in 2010 overtrof de 300 miljard yuan, of maal 22 tegenover 2000. Dit betekent een jaarlijkse vooruitgang van 36 %. Daarmee groeide China’s globaal marktaandeel van 5 % tot 15 %  De vraag voor diensten versnelt duidelijk. In 2010 steeg het inkomen uit IT-consulting en diensten tot respectievelijk 123 miljard en 217 miljard: dit inkomen maakt een kwart uit van de software in het geheel. De software is in een bloeiperiode terecht gekomen en daarbij is Neusoft de grootste IT-en dienstenprovider met meer dan 18.000 personeelsleden in 40 steden. Volgens Insider Monkey haalt China softwaresector de Indische collega’s in. Merkwaardig is de sfeer in software-stad Dalian zelf minder euforisch.

Telecom

De telecomnijverheid kwam pas goed op gang na het toekennen van de 3g-licenties in 2009. Investering in telecomuitrusting bereikte 50 miljard

Tablet Huawei

in 2009, drie maal meer dan in 2005. Het jaar nadien werden eventjes 998 miljoen Gsm’s vervaardigd en steeg het aantal 3G-ers met 60% om daarmee een vijfde van de smartphones te uit te maken. Huawei en ZTE zijn van hun kant succesvol aanwezig in high-end markten. In de sector steeg het totaal inkomen in 2010 tot 3000 miljard yuan. Het aantal telefoongebruikers bereikte 1,15 miljard, waarvan drie vierden Gsm’s. Met 457 miljoen internetters in 2010 had China al de grootste internetgemeenschap.

Ook in de telecomsector steeg het inkomen uit diensten met toegevoegde waarde van 108 miljard in 2006 tot 217 miljard in 2010. Shanghai heeft het grootste lokaal IPTV-netwerk met een miljoen abonnees, terwijl China  er in totaal 11 miljoen telt. Na de toekenning van de 3G-licenties in 2009, stegen ook de investeringen. Terwijl deze in 2006 221 miljard bedroegen, liep dit bedrag in 2010 al op tot 319 miljard. De volgende 5 jaren zal China 1500 miljard investeren in telecominfrastructuur. Overigens is het in dit verband goed bezig met veel belovende sectoren als Internet of Things waarvan de markt tussen 2011 en 2015 zou stijgen van 25 tot 500 miljard en het cloud computing, dat tussen 2010 en 2013 goed zou zijn voor een zakencijfer van 1100 miljard.

Veel werd geïnvesteerd in mobiel Internet. Dit was gedurende het derde kwartaal van 2010 goed voor 10,8 miljard. De komende 5 jaren zal 1000 miljard worden geïnvesteerd in 3G en 4G. In april 2011 bereikte het aantal mobiele internetgebruikers meer dan 300 miljoen of 66 % van de internetters. Dit aantal zou de komende jaren telkens met 20 % groeien om 800 miljoen te bereiken in 2015. Bij het mobiele internet staan diensten in voor 43 % van het inkomen, e-commerce voor 34 % en publiciteit voor 10 %, aldus nog SERI

Bron: Seri Quarterly

De ceremonie tien jaar geleden

China had strenge eisen moeten slikken die veel verder gingen dan die voor andere ontwikkelingslanden. De Chinese economie werd opengebroken. Westerse zakenkringen jubelden. De multinationals zouden de Chinese markt stormenderhand veroveren. De verouderde Chinese staatsbedrijven  waren ten dode opgeschreven. De Chinese banken waren geen partij voor hun agressieve Westerse tegenhangers. En zelfs de Chinese boeren zouden concurrentie krijgen van de wereldwijde graanfirma’s.

Sinds dan heeft China 2300 wetten en reglementen aangepast, zijn douanerechten zoals gevraagd afgebouwd van gemiddeld 15,3 naar 9,8%, niet tarifaire hindernissen voor handel opgeruimd, en zijn dienstensector meer opengezet voor de buitenwereld. In de voorbije tien jaar steeg het aandeel van China in de wereldhandel van 4,3% naar 10,4%, wat meehielp om een jaarlijkse groei van het BNP met gemiddeld 11% te bereiken. De buitenlandse handel steeg van 510 miljard dollar in 2001 naaar liefst 3.000 miljard in 2010. China is nu de eerste uitvoerder in de wereld geworden en de tweede invoerder. Tientallen miljoenen migranten vonden een job in de fabrieken die werken voor de uitvoer. Sinds 2001 werden 350.000 buitenlandse bedrijven opgezet die gezamenlijk 262 miljard dollar verdienden.De toegenomen invoer maakt dat de Chinezen nu keuze hebben uit een veel breder gamma buitenlandse artikelen, luxeartikelen maar ook banale zoals ingevoerd melkpoeder, niet onbelangrijk wanneer de binnenlandse productie door een melamineschandaal geteisterd wordt.

De Chinese uitvoer van goedkope verbruiksgoederen heeft een aanzienlijke bijdrage geleverd om de levensduurte in de ontwikkelde wereld laag te houden. Door zijn invoer hielp China ook mee aan de economie van andere landen. Naar schatting staat de Chinese invoer voor 14 miljoen arbeidsplaatsen in het buitenland. Sinds de crisis begon in 2008 is China de enige grote economie waarvan de invoer is blijven stijgen (met 2,9% in het rampjaar 2009 waarin de gemiddelde wereldinvoer met 12,9% daalde), iets waaraan bijvoorbeeld Duitsland veel te danken heeft. De handel met het Zuiden nam in verhouding meer toe dan met de ontwikkelde landen, zodat er voor het eerst een zuid-zuid ontwikkelingsdynamiek op gang kwam ; China heft geen douanerechten op 97% van de producten uit de minst ontwikkelde landen.

Toch zijn er ook nieuwe problemen opgedoken sinds de toetreding tot de WHO. De Chinese uitvoer steeg veel sneller dan de invoer, waardoor er wrijvingen zijn met de belangrijkste handelspartners, de VS en de EU die een opwaardering van de Chinese munt eisen om de uitvoer af te remmen. China daarentegen wil stapsgewijs zijn invoer opdrijven zonder de uitvoer te verminderen.  China kwam op een berg reserves in deviezen te zitten –voornamelijk in dollars- waarmee het niet goed weet wat aangevangen. Daardoor is het nu de grootste schuldeiser van de Amerikaanse staat en verwacht ook de EU  financiële hulp van China. Er zijn handelsconflicten over producten van textiel over grondstoffen tot  automobielonderdelen en het protectionisme loert  om de hoek. 37% van de klachten bij de WHO sinds 2001 waren tegen China gericht. China vindt dat het zonder redenvan dumping beschuldigd wordt, wat kan zolang de WHO het niet erkent als markteconomie. Die erkenning komt er automatisch einde 2016, maar China vraagt de EU en de VS al jaren tevergeefs om dat vroeger te doen.

De stagnering van de uitvoer naar de VS en de EU sinds het begin van de crisis in 2008 dwingt China hals over kop zijn te veel van uitvoer afhankelijke economie te herorienteren naar de binnenlandse markt. Dat is gelukt door massale overheidsinvesteringen in 2009 maar de verdieping van de  krisis waarin de VS en de EU nu belanden is een nieuwe grote uitdaging voor de Chinese overheid die moeilijk nog eens met hetzelfde recept kan afkomen.

De toetreding van China tot de WHO is niet het voorspelde begin van de ultieme triomf der multinationals geworden. De Chinese markt is nog overweldigend in handen van lokale producenten of van joint-ventures met een meerderheid Chinees kapitaal. De gemoderniseerde staatsbedrijven floreren als nooit voorheen en wagen zich zelf op de wereldmarkten. Het zijn niet de Chinese maar de Westerse banken die op apegaaien liggen. En de Chinese boeren zijn niet doodgeconcurreerd door de geglobaliseerde graanhandel. De Chinese investeringen in het buitenland stijgen snel terwijl de buitenlandse investeringen in China plafonneren.  In 2001 werd de toetreding tot de WHO door waarnemers bestempeld als een gevaarlijke gok van de Chinese leiders. Men kan alleen maar zeggen dat ze deze gok minstens voorlopig gewonnen hebben.

Zie ook Dialogue (27 min)

Het moet gezegd dat hoewel de luchtvaart momenteel boomt in China, slechts een handvol luchthavens winst maken. Tijdens het vorige vijfjarenplan werd één kwart van de 1000 miljard die aan luchtvaart besteed werd, uitgeven voor de aanleg van infrastructuur. Daar hoorden 33 nieuwe luchthavens bij en de renovatie van 142 anderen. Tijdens het huidige 12° vijfjarenplan komen er 56 nieuwe, worden 91 van de bestaande 175 vernieuwd en 16 moeten verhuizen.

De nieuwe evolutie bij de bouw van luchthavens inspireert zich op het concept van de luchthaven-stad zoals in Schiphol, aldus secretaris generaal Wang Jian van China Civil Airports Association. Adviseur Albert De Haas bij de Nederlandse ambassade legt uit dat de Schiphol luchthaven een geïntegreerd concept is met winkels, restaurants en burelen en dat lui gewoon de trein nemen om even te winkelen in de luchthaven. Hoewel China wel luchthavens heeft met winkels, is er nog geen echte luchthaven-stad. Toch is het de bedoeling dat Pekings geplande tweede luchthaven volgens dit concept gebouwd wordt. Vooral de luxe-industrie die prominent aanwezig is in de luchthavens van Hong Kong en Kuala Lumpur, kijkt uit naar een verbeterde aanwezigheid bij dit beoogde doelpubliek. Voor hen is een aanwezigheid in de luchthaven de makkelijkste manier van intrede op de markt. Overigens zijn 70 % van ’s wereld grootste luxe merken aanwezig in het rijk van het midden.

Bagageband in Peking

3,5 jaar heeft de aanleg van Pekings nieuwe luchtterminal geduurd en de kost bedroeg 27 miljard. Hij is uitgerust met een bagageafhandelingssysteem van Siemens, Norman Foster en het Nederlandse NACO en enkel het ontwerp hiervan had een prijskaartje van 100 miljoen, terwijl voor de uitbouw van het gehele systeem 1,8 miljard moest neergeteld. Het kan dan ook 19.200 stuks bagage per uur sorteren en afhandelen. Hoewel het bedoeld was om tegen 2016 82 miljoen passagiers te kunnen bedienen, dreigt dit cijfer al volgend jaar bereikt te worden. In geheel China verdubbelde het aantal passagiers tussen 2005 en 2010 tot 268 miljoen. 26 bestaande luchthavens kampen met een overcapaciteit. Muziek in de oren van de luchthavenbouwers dus. Tegen 2015 worden 450 miljoen passagiers verwacht en tegen 2020 1,5 miljard. Voor de komende 20 jaar wordt immers en jaarlijkse aangroei van het aantal passagiers voorspeld met 7,7 % elk jaar en dit tegen een gemiddeld cijfer van 5,2 % wereldwijd. Ook Xian heeft nu geopteerd voor een automatisch bagageafhandelingssysteem en koos tussen Siemens en het Nederlandse Vanderlande-systeem ook voor Siemens. De vorige terminal werkt nog met een halfautomatisch systeem uit Japan. Vanderlandes bagageafhandelingssysteem wordt in 16 Chinese luchthavens gebruikt. Hun zakencijfer in China steeg van 10 miljoen voor 2006 tot 200 miljoen gedurende het elfde vijfjarenplan.

HITT is een van de Nederlandse firma’s die systemen voor luchtvaartkontrole levert en dus meesurft op China’s luchtvaartboom. Een eerste geheel werd geleverd in 98 te Shanghai; een tweede volgde in 2000 te Peking en in 2010 volgden er 5 systemen ineens. Het gesofistikeerd radarsysteem is enkel nuttig voor ofwel luchthavens met 2 landingsbanen of met meer dan 8 miljoen passagiers. Van de 175 luchthavens hadden 21 luchthavens deze capaciteit in 2010. HITT weet ook dat de meeste westerse markten verzadigd zijn en dat de muziek speelt in het oosten.

Het is echter niet enkel het maken van winst die de drijfveer is. De Nederlandse luchtvaart-consulting firma NACO is actief in 600 luchthavens in de wereld. Ze kregen onder 4 concurrenten het ontwerp tot master plan voor Pekings nieuwe luchthaven. Dit levert hen 300.000 $ op maar nog belangrijker is de faam die dit master plan voor ’s werelds grootste luchthaven oplevert. Zij zijn dan goed gepositioneerd om het definitieve ontwerp van luchthaven uit te tekenen en daar hangt dan weer 13 miljoen vergoeding aan vast. Voorlopig is China maar goed voor 4 % van NACO’s inkomsten, terwijl 35 % komt van thuisfront Nederland en 30 % van het Midden-Oosten. Een dergelijk groot megaproject als Pekings luchthaven zal niet meer snel opduiken,  zo is het aanvoelen. Toch is ook daarbuiten nog heel wat werk.

Bron: China Daily

Bij groepskoop ontvangen de deelnemers een bon die recht geeft op een ferme reductie gedurende een zeer korte tijd. De reductie varieert tot soms over de 50 % en de onderwerpen variëren van maaltijden, kledij over saunabaden en yogaklassen tot en met goud. De eerste groepskoop-site dateert uit 2010. In maart dit jaar waren er in totaal 4015 groepskoop-sites en die maand kwamen er 732 nieuwe sites bij. Het aantal sites bedroeg 5000 in juni en het aantal gebruikers 42 miljoen  en dit is 125 % hoger dan in december vorig jaar, aldus cijfers van Analysys International.

Het is vooral de jonge generatie uit de middenklasse met nettoegang die momenteel aan groepskoop doet, de doorbraak naar de lagere inkomens wordt pas later verwacht. Momenteel zit de sector met een probleem van geloofwaardigheid. Dit werd acuut tijdens het voorjaar toen een vooraanstaande groepskoop-site een wedstrijd uitschreef. Het publiek kwam er achter dat de twee winnaars twee personeelsleden van de groep waren en meteen was het vertrouwen aangetast. Soms zijn de goederen niet van de beloofde kwaliteit, als ze al geleverd worden met de beloofde reductie. Een verbruikersorganisatie vertelt dat 10 % van de door hen ontvangen klachten betrekking heeft op groepskoop. Volgens een onderzoek van Internet Society of China scoren de groep koops-sites 63 op 100 punten betreffende hun geloofwaardigheid, lager dan het gemiddelde. De regulering van de sector staat nog maar in de kinderschoenen en deze hinkt na op de snel evoluerende realiteit. Volgens CEO Feng Xiaohai van de populaire site Manzuo kan iedereen het business-model kopiëren en dat nog zonder de financiële garanties te kunnen bieden. Volgens Feng zou er een beoordelingssysteem voor de geloofwaardigheid op poten moeten gezet worden dat fair en transparant is.

Handelaars

Voor verkopers zijn de groepskoop-sites een middel om hun product bekend te maken bij een breder publiek. De kleinhandelaars houden vooral rekening met het mobiel internet want de verkoop via de GSM beliep tijdens het tweede kwartaal 1,67 miljard yuan. Kleinhandelaars investeren sterk in deze mobiele handel. In juni genereerde 360buy.com 2 miljoen yuan zakencijfer uit mobiel shoppen. Yihaodian heeft in

Shopping wall

70 metro’s te Shanghai “shopping walls” geïnstalleerd: gebruikers kunnen een product uit de muur kopen door de code van hun gewenst product uit de muur in te geven op hun GSM. De goederen worden geleverd binnen de 24 uur.  Yihaodian is van plan meer van deze “shopping walls” in andere steden te lanceren en zelfs tot en met virtuele supermarkten in lokale gemeenschappen.” Lashou.com is optimistisch over de toekomst: hun team bedraagt 4500 personeelsleden en de dienst bereikt al 150 eerstelijns- of tweedelijnssteden. Eind dit jaar zou dit aantal uitgebreid moeten zijn tot 500 steden. Manzuo voorspelt dat de huidige belangrijkste items als voeding en dranken op termijn zullen aangevuld worden door items uit kunst, literatuur, opera en drama.

Wuhan

In de stad Wuhan hebben de 13 groep koops-sites van januari tot juli 1000 verkoopsactiviteiten georganiseerd met een totaal van 915.000 bestellingen en een totaal verkoopcijfer van 32.000 miljoen yuan. Een gemiddelde bestelling bedroeg 110 yuan en de vermindering betrof gemiddeld 61 %. Voedsel scoort het hoogst en ook filmtickets lagen goed. CEO Xu Maodong van 55tuan werkt samen met de supermarktgroep Wuhan Plaza om verminderingen toe te staan die meer bedragen dan een VIP-kaart houder kan krijgen. Carrefour-Wuhan is begonnen  samen te werken met Meituan aan wie ze voor een trendy shirt een vermindering toestond van 59 yuan tot 20 yuan. Op 2 dagen was de voorraad uitverkocht. Ook hier stelt zich het kwaliteitsprobleem. Hoewel de kwaliteit bij de grote ketens minder te wensen overlaat, is het toch zo dat deze groten toch eerder korting aanbieden voor producten die minder bekend of gebruikt zijn. Het is dus nog een uittesten door de ketens die het kanaal kunnen gebruiken voor ongekende nieuwe producten. De supermarkten leren dus hoe e-commerce te doen, maar van hen verwacht de gebruiker dat wel dat ze de gewenste kwaliteit en kwantiteit leveren. Kortom de groepskoop zit in een volle opgroeifase met alle puberteitsverschijnselen vandien.

De indruk op Shenzhens vijfde conventie over de bio nijverheid is dat de nieuwigheden meer een directe impact zullen hebben op het dagelijkse leven. Het “Remote & Mobile Healthcare Monitoring Platform” laat toe om in landelijke gebieden diverse medische testen te doen verbonden aan de apparatuur in het ziekenhuis: deze diverse testen kosten tot 20 à 40 yuan, wat ver onder het gemiddelde van 200 yuan nu ligt. Stamcellen uit de navelstreng van nieuw geborenen kunnen 22 jaar worden bewaard en gebruikt voor behandeling van schedelbreuken, seniele dementie en leukemie. China experimenteert ook met trans genetische varkens die na 3 maanden maar 11 kg wegen of één derde van normaal. De overschotten in waterzuiveringsstations kunnen worden gerecycleerd tot ofwel gewoon water of bruikbare metalen. Van overschotten organisch afval kan brandstof worden gemaakt.

Shenzhen is naast Peking en Shanghai één van de groeipolen in de sector. Naast enkele primeurs zoals de eerste Aziatische menselijk genetische kaart en het eerste Chinese bio engineering geneesmiddel, overschreed het verkoopcijfer van de sector vorig jaar de 50 miljard yuan in Shenzhen. Vooral biologische diensten en bio-milieubescherming schoten  sterk omhoog. Van de bio nijverheid wordt verwacht dat deze de komende 10 jaren met 20 % zal stijgen jaarlijks. In 2010 definieerde de regering deze als één van de 7 strategisch opkomende nijverheden. Vorig jaar bedroeg het zakencijfer 1500 miljard yuan, terwijl dit 1300 miljard was in 2009.

De regering wil gedurende het twaalfde vijfjarenplan 50 miljard yuan investeren in de sector en verwacht dat de lokale besturen 30 miljard betoelagen en de bedrijven zelf 70 miljard investeren, maar dit voor de 3 sub sectoren bio landbouw, bio-industrie en bio geneesmiddelen. Neem bijvoorbeeld de medische instrumenten. In 2010 bereikte China’s export 22.000 miljard yuan, plus 23% op jaarbasis. Van 2006 tot 2010 klom China op van de zevende tot de derde plaats op wereldvlak. Momenteel is China dus een draaischijf geworden van import en export van medische toestellen waarbij 47 categorieën bij betrokken zijn, 5000 types en meer dan 30.000 specificaties. Wat de geneesmiddelen betreft zijn de Chinese dirma’s te klein en te talrijk: fusionering dringt zich op. Overigens drijft het succes van dit subsegment vooral op generische geneesmiddelen. Toch zijn nieuwe ideeën verzekerd enerzijds door de terugkeer van personen die in het westen studeerden en door de subcontracten die sommige firma’s krijgen van westerse ondernemingen. Zo worden dure klinische testen op een grote populatie vaak geoutsourced naar China.

Genetisch gewijzigde gewassen

Op wereldvlak laten 29 landen het planten van genetisch gewijzigde gewassen toe. In 2010 bereikte dit 148 miljoen ha. Tophits zijn soja, katoen, mais en rapen.Volgens het International Service for the Acquisition of Agri-biotech Applications (ISAAA) heeft China met 3,7 miljoen ha genetisch gewijzigde gewassen de zesde grootste oppervlakte ter wereld waarbij katoen er ver uitspringt met twee derden van de oppervlakte. Volgens dit ISAAA zou de oppervlakte vorig jaar gedaald zijn tot 3,5 miljoen.

In november 2009 kregen twee variëteiten één voor rijst en één voor mais een toelating. Dit veroorzaakte nogal wat discussie. De vader van de hybride rijst Yuan Longping vroeg herhaaldelijk de regering voorzichtig te zijn omdat de weerslag op de mens nog onvoldoende gekend is. Alarmerend is dat volgens specialisten 20 % van China’s mais al zou genetisch gewijzigd zijn. Het ministerie reageert daarop met de mededeling dat een veiligheidscertificaat nog niet bekent dat commercialisatie is toegestaan. Daarvoor zijn strengere productietesten noodzakelijk vooraleer ze het publiek mogen bereiken. De American Academy of Environmental Medicine rapporteerde in 2009 dat studies bij dieren wezen op ernstige invloed op de gezondheid. Expert Xue Dayuan van de universiteit van Nanjing vindt dat eerst een risico-beoordelingssysteem moet opgezet worden vooraleer tot commercialisatie wordt overgegaan.  Het dagblad Shenzhen Economic Daily heeft vanuit het ministerie vernomen dat de komende 10 jaren een vertraging zal te zien geven wat de ontwikkeling van GG-rijst, -tarwe en sojabonen; mais zou een uitzondering kunnen vormen.

CSS-faciliteit in Shanghai

Ellina Levina is de naam van de energieanaliste die bij het IEA instaat voor “carbon capture and storage’-(CCS) technologieën dus om koolstof af te vangen en op te slaan. Zei vindt dat China ernstige inspanningen op dit vlak levert, zowel betreffende investeringen als op het gebied van technologisch onderzoek. Het IEA vindt dit CSS in de sectoren cement, petroleum en elektriciteit het meest efficiënt middel om koolstofuitstoot te verminderen en daarin staat China voor vele andere landen, aldus Levina. Het IEA wil tegen 2020 100 CSS-projecten in de wereld lanceren waarvan de helft in ontwikkelingslanden. Het IEA schat dat CSS de koolstofuitstoot in nijverheidssectoren tegen 2050 kan reduceren met 4 gigaton jaarlijks, wat 9 % betekent van de nodige vermindering om tot een halvering te komen van de CO2-uitstoot dan. Volgens haar heeft China daarbij een groot potentieel en ze vertrouwt de Chinese technologie.

Leidend elektriciteitsproducent Huaneng heeft twee projecten: een met een Australische groep in een krachtcentrale sinds 2007 met 3000 ton opslagcapaciteit en een project in Shanghai met een capaciteit van 120.000 ton. Huaneng bereidt ook een project met meer dan 1 miljoen ton voor, aldus nog Azië-vertegenwoordiger Ming Sung van NGO Clean Air Task Force. Volgens Sung zal China Power Investment binnenkort een nieuw initiatief in werking stellen met een capaciteit van 100.000 ton. Een ander project “Integrated Gasification Combined Cycle Power Plant” zou tegen het jaareinde opstarten in Tianjin. ’s Lands grootste koolmijngroep Shenhua plant een project in samenwerking met de Amerikaanse groep Peabody Energy en heeft nog een ander CSS-programma van 10.000 ton per jaar in Ordos. Ook werd nog bekend dat Alstom en Datang de handen ineen slaan om twee CSS-proefprojecten op te starten op twee van de grootste petroleumvelden. Minister van technologie Wan Gang zei op de conferentie dat China een CSS-plan aan het opstellen is. De regering is van plan om de komende 5 jaar 400 miljoen te spenderen aan projecten voor koolstofopvang- en opslag. Hij verwacht een globale CSS-investering van 2,3 miljard yuan tijdens deze periode, waar dit van 2006 tot 2010 1 miljard beliep.   (bron China Daily)

Lees ook ons artikel uit 2009

.

Niettegenstaande China 32.000 km kustlijn bezit en 3 miljoen km2 offshore water, heeft het er nooit aan gedacht dit als troef uit te spelen. Met het twaalfde vijfjarenplan wordt het wel even anders. Totnogtoe omvatte de maritieme economie sectoren als visserij, verscheping, aquacultuur, olie en gas. Tijdens recente tijden werd de definitie verbreed met maritieme scheikunde, bio geneeskunde, getijden-elektriciteit, zee-engineering, maritiem toerisme en het gebruik van zeewater. China bezit 24 miljard ton aan petroleum op zee en voor 1,6 miljard m3 aan dito aardgas. In 2010 was de maritieme economie goed voor een jaarlijkse groeivoet van 13 % om 3,8 miljard te bereiken. Volgens prof Han Limin van de  Ocean University of China in Qingdao staat deze sector nu in voor 10 % van het BNP. Het is dus logisch dat China zich tot de zee wendt voor verdere ontwikkeling,  aldus Michael O’Toole, manager van Sea Change Management bij het the Marine Institute of Ireland die ook verbonden is met het Yellow Sea Fisheries Research Institute in Qingdao. Zowel inzake technologie als inzake milieuuitdagingen valt echter nog een hele weg af te leggen. Nog recentelijk werd Qingdao getroffen door een erge algenplaag.  Als onderdeel om zijn blauwe economie te ontwikkelen heeft de regering beslist pilootzones op te starten in de provincies Shandong, Zhejiang en Guangdong.

Shandong

Begin dit jaar kreeg de provincie Shandong de toelating met een blauwe pilootzone te starten. Het Shandong schiereiland heeft 3000 km kustlijn en is tweede qua opbrengst van de maritieme economie: deze genereerde in 2009 604 miljard yuan en zo 18 % van het provinciaal BRP. Baas Fei Yunliang legt uit dat deze zone alle 159.500 km2 offshore wateren omvat evenals 64.000 km2 grond met zes steden, namelijk Qingdao, Dongying, Yantai, Weifang, Weihai en Rizhao en ook twee kustkantons. Volgens Fei wil Shandong zowel zeeteelt ontwikkelen, het vervaardigen van maritieme uitrusting en nieuwe energie als op dienstenvlak het toerisme ontwikkelen. Voorzitter Cheng Shenbao van de Qingdao Electronics and Information School die voordien zijn leerlingen schoolde in mechanische electronica, plant binnenkort zeegerelateerde opleidingen.  Overigens is de provincie goed gewapend om de leiding te nemen in het blauwe offensief: de provincie huist 40 % van de maritieme wetenschappers en de helft van het zeeonderzoek in China gebeurt in Qingdao. Daarvan staan er echter maar een honderdtal op wereldniveau, minder dan 1 % van het totaal. Qingdao heeft dan ook 30 experten aangetrokken uit het buitenland in haar poging zich te ontwikkelen als het Silicon Valley van de maritieme economie. Bedoeling is dat hun onderzoel snel uitmondt in concrete realisaties.

Zhoushan

Zhoushan

Zhoushan een stad uit de provincie Zhejiang is de vierde speciale ontwikkelingszone na Pudong in Shanghai, Binhai in Tianjin en Liangjiang in Chongqing, maar specifiek is dat ze gericht is op de maritieme economie. Ze werd door de regering goedgekeurd op 30 juni. De nieuwe zone zal worden omgevormd tot een plaats voor internationaal transport, verwerking en handel van goederen en zo dienen als uitvalsbasis van Oost-China naar de wereld. Zhoushan is China’s enige prefectuur die enkel uit eilandjes bestaat. 40 % van China’s meer dan 6500 eilandjes maken deel uit van de zone. Volgens vicedirecteur Fu Jinlong van het  Zhejiang Development Planning and Research Institute zullen de eilandjes naar belang hun karakteristieken worden ontwikkeld inzake maritiem toerisme, geavanceerde nijverheid en schone energie. Zoals dat dan gaat in China worden uit Zhoushan afkomstige succesvolle zakenlui gevraagd een duit in het zakje te doen voor het gebied waaruit ze afkomstig zijn en ook in Zhoushan wordt deze tactiek gevolgd. De leider van de Zhoushan kamer van Koophandel in Shanghai heeft alvast 10 miljard yuan toegezegd voor de bouw van een vijfsterrenhotel In Zhoushan.

Guangdong

De zuidelijke provincie Guangdong kreeg pas eind juli de toelating van de regering om de derde maritieme

Haven Shenzhen

ontwikkelingszone te worden. Guangdongs maritieme productie was 16 jaar naeen de hoogste met in 2019 829 miljard waardoor deze goed was voor 18 % van het BRP. De provincie heeft al een plan klaar om dit tegen 2015 tot 1500 miljard op te trekken. Hoe dit zal gebeuren is minder duidelijk, maar naar verluidt zal de troef van offshore olie-en gaswinning worden uitgespeeld, meer bepaald in de Zuid-Chinese zee. China National Offshore Oil Corporation (CNOOC), de grootste offshore olie- en gasproducent plant de komende 5 jaar 350 miljard yuan te investeren in olie en gaswinning, waarvan 20 miljard zullen gaan naar diepzee-exploratie. Daarbij wordt voornamelijk uitgekeken naar de Zuid-Chinese zee. De technologie is voor handen; dus moeten middelen vrijkomen om deze te nutte te maken,  zo heet het

Bron: China Daily

Het Tarimbekken in Xinjiang

In Xinjiangs ontwikkelingsplan voor de komende vijf jaar staan steenkool, steenkoolchemie evenals petroleum en aardgas prominent vooraan. Dit houdt vooreerst meer specifiek in de vier steenkoolvelden van Zhundong, Tuha, Yili, Kubai in en het op nationaal vlak opzetten van steenkoolbases met een capaciteit tot 400 miljoen ton. Het plan omvat ook 20 projecten voor steenkoolchemie met een gasproductie tot 76 miljard m3. Het Tuha steenkoolveld focust op transport van steenkool naar het oosten en de ontwikkeling van steenkoolcentrales. Bij het Zhundongveld is dit ook het geval maar komt er steenkoolchemie bij. Het Yilibekken focust voornamelijk op deze chemische sector, maar ook op de opwekking van elektriciteit. Het Kubaiveld voorziet in de lokale bevoorrading van de vier zuidelijke Xinjiangdistricten voor hun dagelijks gebruik. De exploratie van methaangas wordt vooral in Zhundong, Zhunnan en Tuha verder gezet en twee tot drie demonstratieprojecten worden gelanceerd. Tegen 2015 zal Xinjiangs steenkoolproductie 400 miljoen ton of meer bedragen, waarvan 50 miljoen ton voor export. China Power Investment Group, Huadian Group en Huaneng Group beginnen van hun kant met de uitbouw van 3 zonne-energieprojecten die elektriciteit zullen leveren aan het net en ook aan twee windboerderijen.

De journalisten van Liaowang bezochten de Tazhong werkzone van PetroChina’s Tarimolievelden, het achterland van de Taklamakan woestijn. Beter bekend als de “dodenzee” ligt deze woestijn midden in het Tarimbekken. Dit bevat 8 miljard ton petroleum en 10.000 miljard m3 gas. Daarmee is het een van China’s 4 bekkens met meer dan 15 miljard ton aan energie grondstoffen waarvan de ontginning geopend is. De Tazhong werkzone dateert uit 1996 en is 160 km lang en 50 km breed van noord tot zuid. Daaronder vallen zeven olievelden. De winters zijn er bitter koud, de zomers snikheet, het weer is droog en daar komen nog zandstormen bovenop. Totnogtoe heeft Tazhong in totaal 20 miljoen ton ruwe petroleum en vier miljard m3 aardgas opgeleverd met een totale waarde van meer dan 40 miljard yuan. Partijsecretaris Luo Xiaozhe van Tazhong zei dat de zone dit jaar 680.000 ton ruwe petroleum zal opleveren en een miljard m3 gas. Het plan op middellange termijn voorziet een productie van olie en gas voor 6 miljoen ton tegen 2020. Dazhong is echter maar een deel. Het plan voor alle Tarimvelden voorziet tegen 2019 een productiecapaciteit van 40

Reparatie olieinstallatie

miljard m3 aardgas en 8 miljoen ton petroleum. Volgens partijsecretaris Song Wenjie van PetroChina Tarim Oilfield Company beginnen ze nu pas de 560.000 km2 van het Tarimbekken te verstaan en is er een groter potentieel. Hij gelooft in een olieopbrengst van 40 miljoen ton tegen 2019. Hij voorspelt dat tegen 2020 de totale opbrengst van PetroChina’s ondernemingen in Xinjiang 60 miljoen ton zal bereiken, wat meer is dan het huidige grootste olie-en gasveldbasis Daqing. Hij voorspelt dus dat Xinjiang het grootste centrum zal worden   (Daqing heeft zijn beste periode gehad) Naast PetroChina is er ook nog Sinopec zodat beiden dan samen zouden 80 miljoen ton zouden bereiken.

Van de dromen naar de realiteit. PetroChina’s algemeen manager en partijsecretaris Jiang Jiemin heeft verklaard dat PetroChina de komende 10 jaar het dubbele in Xinjiang zal investeren, vergeleken met de vorige 10 jaar. Daarbij volgt hij de politiek van de uitbouw van vier basissen, een pijnlijn en twee algemene departementen. In gewone mensentaal houdt dit in een olie- en aardgasbasis, een olieraffinage- en petrochemische basis, een oliereservebasis en een engineering- en technische basis; de pijplijn brengt olie en gas uit Centraal Azië en Rusland; tenslotte is er nog het transport- en het financieel departement. De voorbije 30 jaren heeft PetroChina al 300 miljard geïnvesteerd in Xinjiang. Vorig jaar bereikte Xinjiangs olieproductie 25 miljoen ton petroleum en 24 miljard m3 aardgas. Hij vindt de pronostiek van 80 miljoen voor PetroChina en Sinopec samen tegen 2020 aan de conservatieve kant.

west-oost pijplijn

De journalisten bezochten het Lunnanstation, dit is het eerste station van de west-oost gaspijplijn. Het station ontvangt aardgas van zeven velden en levert deze door aan 14 provincies, 110 steden, 3000 middelgrote en grote ondernemingen en 300 miljoen bewoners. Oorspronkelijk ontworpen voor een jaarcapaciteit van 12 miljoen m3, werd na upgrading 18 miljoen m3 bereikt. De pijplijn is 4000 km lang, heeft een diameter van 1.016 mm en eindigt in de Beihebuurt van Shanghai. Ondertussen is een tweede pijplijn in gebruik genomen die gas importeert uit Centraal-Azië en doorstuurt naar de Yangtzerivierdelta en deze van de Parelrivier. Deze pijplijn kan jaarlijks 30 miljard m3 aan. De reporters bezochten het Kela 2-gasveld dat eveneens gas levert aan de west-oost pijplijn. Het ligt in Baicheng in de prefectuur Aksu. Het is momenteel het grootste gasveld dat het meest opbrengt, met hoogste kwaliteit van uitrusting en ook onder de meeste druk. Manager van Kela Zhang Qiang legde uit dat de dagelijkse maximum productie 35 miljoen m3 bedraagt en de jaarproductie 12 miljard m3. Momenteel produceert het veld “maar” 13 miljoen m3 dagelijks, maar dit kan binnen de 5 uren worden opgetrokken tot 35 miljoen. Het veld speelt dus een rol in piekregulering.

Wat brengt dit de lokale gemeenschap nu op vroegen ook de Liaowang journalisten. Het streven van Korla om in 1989 het hoofdkwartier van het oliegebeuren te worden heeft hen geen windeieren gelegd. Het BRP van de Bayingoling Mongoolse Autonome Prefectuur steeg sindsdien 39 maal; het inkomen van het bestuur 37 keer tot 3,3 miljard in 2009. In Aksu zijn de GRP cijfers maal 29 vergroot, het belastingsinkomen maal 49. Sinds vorig jaar de taks op de grondstoffen

Chemische verwerking aardgas

vernieuwd werd, zijn de cijfers nog gunstiger hoewel deze enkel over een jaar gaan. Deze belastingen op de grondstoffen stegen in geheel Xinjiang met 230 % tot 1,91 miljard yuan Er wordt gerekend dat tegen eind dit jaar de olievelden 4 maal meer belastingen aan de overheden zullen afdragen, vergeleken met 2009. Neem bijvoorbeeld het kanton Baicheng dat zich opwerpt als de hoofdstad van het aardgas. De grondstoffentaks steeg er recentelijk 3,5 maal vergeleken met 2009 toen het met 4,2 miljard yuan al het drievoudige bedroeg van in 2005. ¾ van deze belasting gaat naar het regionaal bestuur; ¼ blijft lokaal. Zo incasseerde Baichen in 2009 233 miljoen belastingen uit olie en gas en deze som maakt 54 % uit van het inkomen van het kantonnaal bestuur. Na de hervorming kreeg Baicheng 305 miljoen van deze taks, niettegenstaande een vermindering van de gasproductie. De hervorming geeft de lokale overheid meer spelruimte en deze zal worden gebruikt om de levensvoorwaarden van de bevolking te verbeteren, zo luidt het.

Bron:  Liaowang is een wekelijks magazine dat afhangt van het officiële persbureau Xinhua.   Engelse vertaling FBIS

Zie ook Discovering China

China’s snelle opgang is gedeeltelijk toe te schrijven aan meer onderzoek & Ontwikkeling (O&O). Sinds 2000 steeg de jaarlijkse investering voor O&O met 23%. In 2009 werd er 580 miljard yuan aan besteed. Daarnaast kan het land bogen op een pool van 1,15 miljoen toponderzoekers, die de VS-suprematie bedreigt van 1,4 miljoen. China’s onderzoekers schreven 104.157 artikels in internationale technologie-tijdschriften waarmee het tweede staat na de VS met 275.625 artikels. Daarmee maakte het land een opgang van de 19° plaats in 1988 tot de vierde plaats in 2008.

Het SERI (Samsung Economic Research Insitute)-rapport analyseert verder de diverse componenten van de totale productiviteitsgroei. We besparen u de details maar uit het resultaat blijkt dat China’s aangroei van productiviteit deze van Korea overstijgt (4,46 % tegenover 3,36 %). In 2009 was China’s productiviteit met 48 % gegroeid tegenover 2001 terwijl dit in Korea 28 % bedroeg. Overigens is technologische vooruitgang verantwoordelijk voor 90 % voor de productiviteitsgroei in China, waar dit in Korea 63 % bedraagt. Wel is het zo dat er een bi polarisatie zou plaats grijpen waarbij het gemiddeld bedrijf de trendsetters niet kan volgen.

In de high-en mediumtech bedrijven is de productiviteitsverbetering een behoorlijk stuk sneller dan in Zuid-Korea: In China bereikt de hightech een jaarlijkse vooruitgang van 5,68% en de medium-tech bedrijven halen zelfs 6,05. De Koreaanse cijfers bedragen respectievelijk 4,67% en 3,24 % respectievelijk. Dit wordt nog duidelijker in de elektronica en de autosector: Daar beloopt China’s vooruitgang respectievelijk 15% en 12 %, terwijl Korea maar de cijfers 3 % en 4,7 % neerzet. Verrassend dus dat hoe meer hightech de sector is, hoe sterker China in productiviteitsgroei voorop loopt. China sluit dus snel de technologische kloof betreffende elektronica en auto’s. Volgens SERI heeft China al Korea overtroffen in opkomende nijverheden als geneesmiddelen, zonne-energie en elektrische auto’s. China overvleugelt Zuid-Korea al in O&O investeringen sinds 2009 en qua patentaanvragen sinds 2008.

De studie besluit met enkele bemerkingen over diverse sectoren. In telecommunicatie en “smart home” producten neemt het land het voortouw in producten van de nieuwe generatie. China ligt voorop qua geneesmiddelen en ook daar wordt vooruitgang geboekt in de ontwikkeling van nieuwe geneesmiddelen. Wat de sector van de zonne-energie betreft staan de Chinese firma’s als Suntech en Yingli Solar vooraan in het opklimmen van de technologische ladder en dit zowel in wafels, batterijen en modules. De regeringssteun voor de elektrische wagens werpt vruchten af want BYD leverde de eerste elektrische wagen af en stelde internationale standaarden ter zake in.

Bron Seriworld (inschrijven vereist)

De BYD-taxi in Shenzhen

Studies schatten dat China in 2020 200 miljoen geregistreerde voertuigen zal tellen, terwijl er nu “maar” 70 miljoen zijn. EVs zijn dan ook meer dan welkom in het streven naar beperking van de koolstofuitstoot. Twee jaar geleden ontvouwde de Chinese regering een miljardenplan dat over 10 jaren 20 miljoen nieuwe energie-wagens op de Chinese wegen wil zien rijden. Het plan wil high-tech firma’s stimuleren om goedkopere elektrische batterijen te vervaardigen. Neem bijvoorbeeld  de batterij in de Nissan Leaf: de batterij kost 12.400 euro en de gehele wagen 24.000 €. Volgens een onderzoek van IPSOS in 119 steden wil 85 % van de bestaande- of toekomstige autoeigenaars ofwel een hybride of elektrische wagen kopen. 66 % wil een EV. Zij die tegen waren werpen op dat de technologie niet rijp is en vinden ook het herladen problematisch.  Nochtans repliceert directeur Jacques de Selliers van “Going Electric” hier op dat wereldwijd 80 % van de auto’s minder dan 60 km per dag rijdt, overigens aan een trage snelheid met juist één passagier.

In dit geval vormt de EV de ideale oplossing zo merkt hij op.  Ouyang Ming Gao van een “Staatslaboratorium inzake Autoveiligheid- en Energie” voegt er aan toe dat de VS vraagt dat de batterij minstens 60 km moet dragen, maar dat deze vereiste in China minder kan zijn gezien de grotere bevolkingsdichtheid.  Volgens manager Stefano Nessi bij Audi zou het herladen geen probleem mogen zijn, want een iPad moet ook frekwent herladen worden en is toch een succes. De uitdaging is van de EV een aantrekkelijk product te maken. Hierbij oppert hoofdexpert Yang Junqian van Schneider Electric China op dat zovele miljoenen wagens die terzelfdertijd herladen toch een grote druk zak plaatsen op het elektriciteitsnetwerk dat nu al tijdens de zomerperiode tekorten kent wanneer alle airco’s van 20 w gelijk aangaan, laat staan miljoenen wagens met 20 kW-batterijen. Hierop repliceert Jiang Kejun van het energieonderzoeksinstituut bij de Nationale Ontwikkelings-en Hervormingscommissie dan weer dat het elektriciteitsnet energie zal kunnen opslaan voor tijdens de daluren wanneer de voertuigen herladen worden. Ook is het zo dat het voltage dat het EV momenteel 15 tot 23 kWh per dag nodig heeft, in de nabije toekomst kan zakken tot 8 kWh.

De Nationale Ontwikkelings- en Hervormingscommissie wil dat gedurende het uitrollen van de 4 miljoen eerste energie-efficiënte wagens  de staat deze betoelaagt en de toelage voor EVs bedraagt sedert juni vorig jaar 60.000 yuan of 6220 €. Momenteel gebeurt deze subsidiëring enkel in de pilootsteden Shanghai, Changchun, Shenzhen, Hangzhou en Hefei, maar dit zal worden uitgebreid naar 25 steden. In de pilootsteden wordt een gehele infrastructuur opgebouwd met EV-taxis en EV-bussen. Hangzhou bijvoorbeeld plant tegen het jaareinde 23.000 EVs  op straat te hebben en dit met vier laadstations, 3500 laadpolen en 38 batterij-wisselingsstations.

Merken

Het duurde GSM’s 20 jaar om populair te worden, aldus hoofd Thomas Lieber van VW Electric-Traction, en voor hem is een eerste voorwaarde voor de leefbaarheid van EV de kost te verminderen. VW doet testen maar zal deze maar op bredere schaal uitbreiden in 2013-2014. De eerste massaproductie van een elektrische VW verwacht hij maar tegen 2018, maar denkt wel dat China dan marktleider zal zijn. Ook VW-baas Winterkorn noemt China doorslaggevend voor de globale ambitie van zijn bedrijf. Volkswagen vormt samen met de Chinese partner FAW een team om in China elektrische wagens te vervaardigen. Ze kregen reeds een vergunning voor de Kaili. Tijdens de autoexpo van Shanghai toonde Audi zowel hybride modellen als een allereerste elektrische wagen. Hoewel Audi de toppositie innneemt inzake conventionele voertuigen, voelt het toch de hete adem van BMW en Mercedes-Benz in de nek. BMW lanceerde reeds een EV die volgend jaar aan testen toe is. Mercedes-Benz heeft dan weer een joint-venture met BYD om elektrische wagens te produceren. VW heeft echter ook een overeenkomst lopen met BYD inzake de litium-ion batterijen.

Eind dit jaar voert GM zijn Volt elektrische wagen in voor de Chinese markt en Nissan heeft een overeenkomst met het bestuur van Wuhan  om er zijn Leaf te vervaardigen. Daimler heeft ook een partnership met BYD om een elektrisch model te lanceren in 2013. Het gegeerde BYD heeft te Shenzhen al de grootste vloot van elektrische taxi’s: 50 taxis met 5 zitplaatsen nemen sedert 29 april 2010 passagiers op . 250 nieuwe taxis zullen voor augustus worden geleverd aan Shenzhens universiteit. De e6 taxis kunnen 250 km rijden met een topsnelheid van 140 km/u en het opladen duurt maar 25 minuten. De batterijen zijn gebaseerd op een ijzer-fosfaattechnologie. Andere peilen op de boog van BYD is de F3DM hybride wagen en de e-bus-12 die reeds rijdt in Shenzhen en Changsha. De e6 kost wel 300.000 yuan (31.580 €). Daartegenover staat dat de in Hangzhou-gebaseerde EV-ontwikkelaar Kandi Technologies een EV op de markt bracht die enkel 29.800 yuan of 3138 € kost na de 60.000 yuan toelage. Alle merken bijeen toonde de autoexpo van Shanghai 45 nieuwe EV modellen. Daaronder SAIC’s Roewe 350, Chang’an Motor‘s Benben, Chery Rely M1-EV en Geely’s Panda EK van Chinese makelij. FAW toonde negen groene wagens en Dongfeng lanceert zijn eerste elektrische volgend jaar. Het zal de markt zijn die zal beslissen welke richting het met de groene auto’s in de toekomst zal uitgaan, maar in China liggen alle pistes open.

Zie ook uitzending Dialogue 27 min