Harbin december 2007: extreme smog

Het aantal dagen met aanvaardbare luchtkwaliteit in 113 grote steden daalde met 0,3 % tegenover vorig jaar. Ook de hoeveelheid fijne stofdeeltjes stegen. Grote boosdoenenrs zijn het snel toenemend aantal auto’s, het opstarten van te veel nieuwe bouw- of industrieprojecten, en het hoge aantal zandstormen. Meer dan een kwart van het oppervlaktewater is verontreinigd, zodat het alleen bruikbaar is voor de industrie of als irrigatie; ook dit percentage steeg licht. Stikstof, afkomstig van afvalwater uit landbouw en huishoudelijk afvalwater, is de belangrijkste watervervuiler. Chemische bedrijven en bedrijven die met zware metalen werken, moeten ook nog beter gecontroleerd worden. Van de 443 belangrijkste steden hadden er 189 te maken zure  regen. In 8 regio’s viel zelfs niets anders dan zure regen.

Het Ministerie van Milieu maakte bekend dat zes energiebedrijven en een chemisch bedrijf zullen bestraft worden wegens het niet normaal  functioneren van hun verplichte ontzwavelingsinstallaties of wegens vervalste uitstootcijfers. Het gaat om bedrijven uit Guangxi, Sichuan en Shanxi. In twee  steden in Heilongjiang en Zhejiang wordt een milieuvergunning geweigerd voor nieuwe projecten die te veel zwavel uitstoten en het water dreigen te vervuilen. Tien bedrijven kregen een uiterste datum opgelegd om hun uitstoot binnen  de norm te brengen.

In 2009 steeg de  waterzuiveringscapaciteit van de steden met 13,3 miljard m³, terwijl de capaciteit van steenkoolcentrales met ontzwavelingsinstallaties steeg met 102 Gigawatt. Zwavelemissies en watervervuiling daalden in 2009 met 3,27 en 4,6 %.

Bron: China Daily, Xinhuanet

Zie ook discussieuitzending Dialogue

In de praktijk bepaalt de  werkgever het loon op basis van de lokale minima en de werknemers keuren dit goed of af door te blijven of weg te gaan. De  recente stakingsgolf brengt wel een radicalisering met zich mee: in 10 provincies zal de vakbond pilootprojecten opzetten voor collectieve loononderhandelingen. De provincie Guangdong werkt zelfs aan een echte wet op collectieve loononderhandelingen. Het wetsontwerp verplicht de werkgever om onderhandelingen over de lonen aan te gaan wanneer 20% van het personeel van een bedrijf daarom vraagt. Binnen de 15 dagen moet er een  schriftelijk antwoord van de werkgever zijn. Andere onderhandelingsthema’s zijn de betaling van de overuren, de bonussen en de budgetten voor algemeen welzijn. De werknemers-onderhandelaars krijgen hun loon gewoon doorbetaald en hen ontslaan wordt verboden. Het wetsontwerp veroordeelt wel wilde  stakingen, vernieling van machines of eigendom van de werkgever, het afzetten van wegen en het gijzelen van hogere kaderleden.

Het wetsvoorstel werd twee jaar geleden ingediend en is nu uit de koelkast gehaald waar  het wegens de globale economische crisis in gestopt was. De nieuwe maatregelen doen de Chinese vakbondsfederatie weer iets meer op echte vakbonden lijken. Alleen al in de provincie Guangdong zal de nieuwe wet effect ressorteren in 1 miljoen bedrijven. Tegen 2012 wil de vakbond in alle bedrijven kunnen onderhandelen over de lonen, tegen 2012 moeten in alle  bedrijven onderhandelingsstructuren uitgebouwd zijn.

Critici stippen echter aan dat de collectieve onderhandelingen moeten geleid worden door de voorzitter van de vakbond op het bedrijf; die voorzitter is dikwijls door de patroon zelf uitgekozen uit zijn vertrouwensmensen. Doch ook dit aspect evolueert. In recente stakingsbewegingen hebben arbeiders er met succes naar gestreefd om hun bedrijfsvakbonden zelf in handen te  nemen.

Bron: SCMP

Een jury van 9 nam uiteindelijk de beslissing. Ze was samengesteld uit inspecteurs van de disciplinaire inspectie van de CPC, het organisatiedepartement van de partij, het ministerie van Personeelszaken en Sociale Zekerheid en het ministerie voor Openbare Veiligheid zelf. Bij de beslissing werd er niet alleen rekening gehouden met de gesprekken, maar ook met de mening die kaderleden en gewone ambtenaren bij een raadpleging hadden gegeven.

Het is altijd een traditie geweest om dit soort ambtenaren op directeursniveau te laten aanstellen door superieuren of te laten verkiezen zonder tegenkandidaten. De afgelopen 10 jaar heeft de hoogste partijleiding echter een ontwikkeling op gang gebracht om in het hele land hervormingen door te voeren in de gang van zaken bij verkiezingen. Capabele en getalenteerde kaderleden kunnen het beste naar voren komen via een open debat en concurrentie, is het principe.
Verkiezingen van dorpshoofden probeert men zoveel mogelijk volgens dat principe te laten verlopen. Het is echter de bedoeling om tegen eind 2015 ten minste een derde van de nieuwe ambtenaren op de hierboven beschreven manier te laten benoemen.

Vanzelfsprekend is dat allemaal niet (ook niet op dorpsniveau). Ook op dit terrein moet er nog strijd worden geleverd tegen corruptie en vriendjespolitiek. Het is ook nodig weerstanden te overwinnen van diegenen die denken dat het hele proces kan ontaarden in verkiezingsshows die niet de meest bekwame ambtenaren selecteren, maar de figuren die zichzelf het beste kunnen presenteren. Een andere vrees is dat de democratisering maar schijn zou kunnen zijn, als de uitslag al op voorhand vaststaat. De partijleiding lijkt echter vastbesloten wantoestanden op dit vlak uit te roeien, bezwaren in de praktijk te ontkrachten en de gestage democratische hervormingen door te zetten.

Bron: China Daily

innovatie in China (foto CBR)

Karel De Gucht, EU-commissaris voor Handel, beschuldigt China van protectionisme en dreigt met Europese tegenmaatregelen. De Chinese viceminister voor Handel, Gao Hucheng, verwerpt de beschuldigingen en verzekert dat China sterk tegen protectionisme gekant is, onder meer uit welbegrepen eigenbelang. De uiteenlopende standpunten kwamen tot uiting in toespraken tijdens de opening van een tweedaags evenement rond het thema handel, dat de EU organiseert op de Expo van Shanghai.

De kwestie kwam overigens ook aan de orde tijdens het bezoek van de Duitse bondskanselier Angela Merkel. EU-politici zijn van mening dat China met zijn beleid om binnenlandse technologische innovatie te stimuleren, oneerlijke concurrentie voert met Europese ondernemingen. Dat geldt vooral in de sectoren van IT en ‘groene’ economie. Bij openbare aanbestedingen van plaatselijke regeringen zouden belangrijke orders voorbijgaan aan de neus van Europese firma’s. Het is nog altijd niet helemaal duidelijk aan welke regels hun activiteiten moeten voldoen om als Chinese binnenlandse productie erkend te worden. Daarbij zouden Europese ondernemingen door het ‘binnenlands innovatiebeleid’ het risico lopen dat hun intellectueel eigendom aangetast wordt. Belgische textielbedrijven haastten zich gisteren om een aantal van De Guchts uitspraken te steunen en hun beklag te doen over Chinese piraterij in de textielsector. De Gucht zei ook dat de EU, als tegenmaatregel, werkt aan regels om de eigen markt van openbare aanbestedingen af te schermen.

De EU en de VS zijn al maandenlang bezig China onder druk te zetten om meer in de pas te lopen van het ‘Agreement on Government Procurement’ (GPA) van de Wereldhandelsorganisatie, een verdrag dat de Volksrepubliek nog niet heeft ondertekend. De discussie over intellectueel eigendom is al erg oud en flakkert regelmatig op. De Amerikaanse ‘International Intellectual Property Alliance’ beweerde in een rapport dat Chinezen de Amerikaanse media- en software-industrie meer dan 3,5 miljard dollar hebben afhandig gemaakt in 2009.

China wil een aantal factoren combineren: competitiviteit verbeteren, afhankelijkheid van buitenlandse technologie verminderen, aantrekkelijk blijven voor buitenlandse investeringen, piraterij bestrijden. Er zijn enkele recente indicaties voor de manier waarop dat gaat gebeuren. Woensdag heeft de regering een nieuwe wereldwijde campagne aangekondigd illegale piraterij op het internet aan te pakken. Er zal worden gefocust op in China gevestigde websites die illegaal gekopieerde boeken, dvd’s of andere publicaties verkopen of die links bevatten naar illegaal gekopieerde muziek, software en films.

Toen de UNCTAD (United Nations Conference on Trade and Development) donderdag constateerde dat China in toenemende mate buitenlandse investeringen blijft aantrekken, maar er nog lang niet in slaagt om de VS als grootste aantrekkingspool voor FDI’s (foreign direct investments) voorbij te steken, kwam er ook een interessant commentaar. Volgens Wang Zhile, een belangrijk beleidsadviseur van het ministerie van Handel, is de attractiviteit van de VS te danken aan “duidelijke en eenvormige regels, een sterke consumentenmarkt en grote research & development capaciteiten, allemaal zaken die nog interessanter zijn voor investeerders dan goedkope werkkrachten en een snelle groei”.

 Bronnen: SCMP, Xinhua, CNN, Straits Times, www.iipa.com, www.deredactie.be/permalink/vrtnieuws, www.chinabusinessreview.com

Leraren wordt verzocht niet langer een sigaret op te steken in het bijzijn van studenten of leerlingen.
Bovendien zullen de thema’s ‘niet roken of stoppen’ aan de orde komen in de introductielessen van nieuwe studenten. Tabaksproducten mogen niet meer worden verkocht op de campussen. Reclame voor die producten verdwijnt uit de gebouwen van alle onderwijsinstellingen. In plaats daarvan zullen er op allerlei goed zichtbare plaatsen ‘no-smoking’-bordjes worden opgehangen.

Twee ministeries (Onderwijs en Volksgezondheid) hebben de handen in elkaar geslagen voor de uitwerking van deze maatregelen en de antirookcampagne. China telt nog meer dan 300 miljoen rokers en elk jaar overlijdt een miljoen mensen aan ziekten die op een of andere manier in verband staan met de ongezonde gewoonte. Nog niet zo lang geleden stond er hierover een interview op de website van de WHO (World Health Organisation). Dr Yang Gonghuan, directeur van het Nationaal Bureau voor Tabaksontmoediging, legde uit hoe en waarom de strijd tegen het roken soms zo moeizaam verloopt in China. Ze wees daarbij onder andere op de sponsoring van scholen door tabaksproducenten.

Bronnen: Xinhua, www.who.int/bulletin/

De nieuwe regels gelden voor kaderleden en ambtenaren van politieke partijen (de CPC en de ‘democratische’ partijen) en van regeringen en besturen. Ook managers van staatsbedrijven moeten er zich aan houden. De voorschriften beginnen te gelden vanaf het niveau van de kantons. De functionarissen vanaf dat niveau en van alle hogere niveaus moeten laten weten wat hun vermogen is, welke  investeringen ze doen, waar hun inkomen vandaan komt, tot en met de beloning die ze krijgen voor lezingen, artikelen en advies. 

De echtgenoten en kinderen van de betrokkenen zullen eveneens hun eigendommen en zaken zoals investeringen in aandelen, privéondernemingen, fondsen en verzekeringen moeten bekendmaken, ook en vooral als ze in het buitenland verblijven. Andere informatie die moet worden gegeven, is die over veranderingen in burgerlijke stand, buitenlandse reizen, huwelijken met buitenlanders.

De regels zijn uitgevaardigd door de CPC en door de regering.  Een aantal maatregelen, zoals het bekendmaken van vermogen en investeringen, was al eerder getroffen. Er is nu een reeks van belangrijke uitbreidingen, zoals de toevoeging van familie en schoonfamilie en die van niet-partijleden aan het controlesysteem. 

Elk werkjaar moet de info voor 31 januari overgemaakt worden aan het organisatiecomité van de lokale CPC-afdeling. De kaderleden moeten, als ze in het buitenland verblijven, veranderingen van verblijfplaats van henzelf en van hun partners en kinderen binnen de dertig  dagen aangeven. Er staan straffen op het geven van onjuiste, onvolledige of te late informatie. Een functionaris kan bijvoorbeeld worden ontslagen.

De informatie komt niet in de openbaarheid. De uitgebreidere controle is een maatregel die de supervisie en de discipline binnen partij- en regeringsinstanties zelf moet verbeteren. Daarom gaat de nieuwe regelgeving volgens critici niet ver genoeg.

Bron: Xinhua

evolutie consumptie China tot 2007

Voor de tweede fase in het ontwikkelingsplan voor het Westen van China zet Beijing een tandje bij. De regering maakt een lijst van sectoren die zullen kunnen profiteren van belastingvoordelen (15 % inkomstenbelasting ipv de gangbare 25) en gunstige prijzen voor grond met een industriële bestemming. Zoals we eerder hebben gemeld, zal de Nationale Commissie voor Ontwikkeling en Hervorming 23 nieuwe infrastructuurprojecten bekendmaken voor 682 miljard yuan (79 miljard euro). Er komen meer spoor- en autowegen, vliegvelden, steenkoolmijnen en waterkrachtcentrales.

Tien jaar geleden startte China de campagne om het binnenland en de westelijke gebiedsdelen een boost te geven. De bedoeling was om na de kustprovincies ook de rest van het land te laten delen in de ontwikkeling, de ontsnapping aan de armoede en de bescheiden welvaart die de hervormingen sinds de jaren ‘80 hadden teweeggebracht. Zes provincies, vijf autonome regio’s en de stadsprovincie Chongqing vallen onder de noemer ‘het Westen van China’. We spreken hier over 70 % van het grondgebied en, niet onbelangrijk, driekwart van de minderhedenbevolking.

Infrastructuurwerken, het interesseren van buitenlandse investeerders en een toenemende aandacht voor milieubescherming hebben intussen goede resultaten opgeleverd. China is erin geslaagd het BBP van de westelijke gebieden te laten verviervoudigen: van de 1,67 biljoen yuan (0,19 biljoen euro) in 2000 werd tegen eind vorig jaar 6,69 biljoen yuan (0,77 biljoen euro) gemaakt.

Toch neemt het Westen met een bevolking van 27,5 % van het totaal maar 18,4 % van de consumptie voor zijn rekening. Daarom is de tweede doelstelling van de volgende fase in dit grote ontwikkelingsplan de verhoging van de binnenlandse consumptie. Een doelstelling die naadloos aansluit bij de strategie die Beijing voor het hele land heeft uitgezet: de Chinese economie minder afhankelijk maken van de export door de binnenlandse consumptie te stimuleren.

Deze normen zullen uitgetest worden in 228 pilootprojecten. Op vraag van State Grid zal de regering de invoering deze normen opnemen in het national ontwikkelingsplan 2011-2015; State Grid Corp. hoopt zo  tegen 2020 een aantal ervan als gestandaardiseerde wereldnormen te kunnen doorduwen.

Intelligente netwerken produceren steeds energie op de goedkoopste plaats en regelen ook de verbruikende toestellen zodat zij vooral werken wanneer de stroom het goedkoopst  is. China is het land waar deze netwerken het snelst groeien en het enige waar de projecten van producent tot verbruiker doorlopen. Onze  dubbele tellers met dag- en nachttarief en tellers die via het internet afgelezen worden zijn een begin van intelligente netwerken. Intelligente netwerken  zijn essentieel om belangrijke verspreide productiecapaciteiten aan wind-en zonneenergie efficient te kunnen opnemen in het net. China  wil op dit gebied met  de USA samenwerken.

Op de Wereldtentoonstelling in Shanghai heeft State Grid een eigen paviljoen op Puxi en daar wordt het intelligente netwerk gedemonstreerd. Gewone bezoekers vinden het te technisch om te begrijpen, zelfs niet de huiscomputer die alle huishoudelijke toestellen controleert en het verbruik optimaliseert om de rekening voor de electriciteit te verminderen. Om de huidige systeem optimaal te laten werken moet de bewoner van de woning wel regelmatig de grafieken bekijken en zijn  verbruiksgedrag zo veel mogelijk aanpassen,  bvb de wasmachine programmeren voor de goedkoopste uren, de oplader van  de electrische auto idem, de airco programmeren om op de duurste stroomuren gedeeltelijk stil te liggen, enz.; in ondermeer de USA en Australië schijnen deze experimenten weinig succesvol; gebruikers voelen meer voor  volautomatische regelingen van toestellen waarvoor dit mogelijk is.

State Grid Corp.zal dit jaar voor 37 miljard dollar investeren in zijn netwerken.Daarvan  zou drie miljard gaan naar de pilootprojecten voor intelligente netwerken. Er komen dit jaar al 6209 laadpunten voor electrische auto’s  in 27 steden. Veel van de componenten van een intelligent network ontwikkelt State Grid  Corp.  zelf; IBM, Microsoft en Cisco hopen  ook in de koek te delen.

Bron:China  Daily, SCMP

Typisch, het verdag werd niet ondertekend door de twee  regeringen, die mekaar immers niet erkennen , maar door een Vereniging enerzijds en een Stichting anderszijds.

Het raamakoord wordt van kracht nadat het in beide landen door de wettelijke autoriteiten goedgekeurd is. In Taiwan is daarvoor begin juli al een bijzondere parlementszitting voorzien.

Het akkoord voorziet  in ‘het stap voor  stap opheffen van hinderpalen  voor handel en investeringen’

Daarbij is er een specifiek luik over  de bescherming van intellectuele eigendomen; het zet een mechanisme op om internet-piraterij en namaak van merken te bestrijden en het nemen van vroegtijdige patenten om de deur voor de concurrenten te  sluiten te verhinderen.

Een tweede specifiek luik wordt  ‘Vroege oogst’ genoemd;het laatste wordt van kracht zes maanden na het raamakkoord  en voorziet in de afschaffing binnen drie jaar en de onmiddelijke vermindering van invoerrechten op een groot aantal producten. In die tussentijd wil men   bovendien verdere akkoorden afsluiten over handel, diensten, en investeringen, en de besprekingen opstarten over een mechanisme om betwistingen  te beslechten. Er komt een gemeenschappelijk opvolgingscomité dat minstens zesmaandelijks vergadert.

Onder ‘Vroege oogst’ vallen 539 producten van Taiwan en 267 van China. Het uitvoervolume dat ervan profiteert is vijf maal groter voor Taiwan dan voor China. Het gaat voorTaiwan om  13,8 miljard dollar, een zesde van zijn uitvoer naar China. China krijgt voordelen op 10,5% van zijn uitvoer naar Japan. Naast gemakkelijker toegang voor goederen voorziet het programma ook gemakkelijker toegang tot de  Chinese markt voor Taiwanese banken en verzekeraars. Vooral Japanse en Zuidkoreaanse bedrijven in  China zullen  de Taiwanese concurrentie sterker gaan voelen.

De Chinese uitvoer  van landbouwproducten en arbreidskrachten naar Taiwan wordt  bevroren en China zal proberen  17 kwetsbare Taiwanese bedrijfssectoren te ontzien.

Waarnemers merken op dat het akkoord onevenwichtig is, met veel meer voordelen  voor Taiwan. Waarop Beijing antwoordt  dat ‘we toch allemaal van  dezelfde familie zijn’ en dat het gaat om het versterken van de economie van de Chinese natie  – lees: waarvan Taiwan deel uitmaakt.

Een vraag waarop nog geen antwoord kwam is of Taiwan de mogelijkheid zal krijgen met derde landen vrijhandelsovereenkomsten af te sluiten. Beijing verhindert wel dat Taiwan als ‘land’ in de UNO komt, maar als ‘regio’ mocht het  van Beijing toetreden tot de Wereldhandelsorganisatie.

Het raamakkord werd bereikt na nauwelijks vijf onderhandelingsrondes die juist een jaar tijd vergden; de noodzaak om te reageren op de economische crisis in  de wereld was een aansporing om  snel resultaten te boeken . De besprekingen tussen de twee partijen werden in juni 2008  toen na elf jaar onderbreking hervat; die elf jaren vielen samen met de periode dat op Taiwan een regering aan  de macht was die openlijk op onafhankelijkheid van China  aanstuurde.

De onafhankelijkheidsideologie wordt vooral uitgedragen door de  Democratische Progressieve Partij (DPP) van Taiwan .Die zijn grote tegenstanders  van het raamakkoord en probeerden tijdens de onderhandelingen herhaaldelijk protestacties op te  zetten. Ze bestrijden het akkoord met als hoofdargument dat het vooral winst voor de grote bedrijven brengt maar meer oneerlijke concurrentie voor de kleine. Taiwan zou op termijn ook gedwongen worden zijn fiscale en monetaire politiek volledig op Beijing af te stemmen.

Bronnen: Xinhua , Taipei Times