Zoek de draak

China is het Jaar van de Draak begonnen met het gebruikelijke feest van rode lantaarns en vuurwerk, drakendansen en etentjes. De draak zou volgens de legenden geluk en dynamisme brengen.

Veel echtparen zijn in verwachting, demografen verwachten een baby boom.
De Engelstalige media hebben titels als ‘Year of Dragon: Long may the long reign in China’, met een woordspeling op het woord long dat in het Chinees draak betekent.
In de artikelen ter gelegenheid van het Lentefestival vind je een combinatie van gevoelens van trots en bezorgdheid. Er is trots om wat China ook in het eerste decennium van de nieuwe eeuw, sinds het vorige jaar van de Draak (2000) heeft bereikt: onder andere een volgehouden groei en vooruitgang. Men maakt zich, op alle niveaus van de maatschappij, zorgen over de uitdagingen die steeds enormer worden, onder andere de noodzaak om te zoeken naar een zachte landing voor de groei en naar een oplossing voor de sociale tegenstellingen. De media verwijzen naar de gebeurtenissen in Wukan en zien daar, in de manier waarop de kwestie is afgelopen tenminste, een voorbeeld van hoe de overheid moet omgaan met de zorgen van de bevolking. Ook in de toespraken van toppolitici die traditioneel uitzwermen over het land om hun verbondenheid met de feestvierende bevolking te tonen is het een terugkerend thema: de vruchten van de ontwikkeling op een meer gelijkmatige manier verdelen.
De officiële media nodigen buitenlandse waarnemers ook uit om de draak niet als een bedreigend woest dier te zien, maar als een symbool van schoonheid, ijver, dynamisme en geluk, zoals de Chinese traditie zelf dat doet. ‘Zie zijn opengesperde bek als een lach en zijn uitgestrekte klauwen als een danspose’, zo raad een antropoloog aan. Een publicist uit Wales (dat ook een draak als symbool heeft) wil China wel zien, niet als een economische en culturele bedreiging, maar eerder als een land dat de wereld geluk zal brengen.
Bron: China Daily

De inwoners van Wanggang in het Baiyun district van de hoofdstad Guangzhou kwamen in actie tegen hun partijsecretaris die zij van corruptie beschuldigen. Hij zou miljoenen yuan hebben verkregen door een onteigening goed te keuren waar boeren niet voor zouden zijn gecompenseerd. Een met naam genoemde actievoerder heeft AFP ook verteld dat de communistische leiding in Wanggang was vervangen door een corrupte bende die banden heeft met de triaden, Chinese onderwereldorganisaties. De partijsecretaris zou verder bijna een miljoen yuan hebben afgeperst van coöperaties en verkiezingen illegaal hebben beïnvloed. De inwoners van Wanggang eisen de teruggave van hun land en de afzetting van de partijsecretaris. Zij hadden al eerder actie gevoerd, zonder veel resultaat. Nu hadden ze, gesterkt door de afloop van de zaak Wukan, een goed moment gekozen voor een nieuwe poging. Op dinsdag kwamen ze met meer dan duizend man naar het partijgebouw waar de slotzitting van het jaarlijkse volkscongres werd gehouden in hun stad. Daar zijn ze een vreedzame demonstratie beginnen te houden. De van corruptie beschuldigde partijsecretaris probeerde zich in het openbaar te verdedigen. De ondersecretaris stond aan de kant van de actievoerders. De viceburgemeester van Guangzhou ging woensdag al onderhandelen met vijf vertegenwoordigers en uit dat gesprek is de belofte gekomen dat er een onderzoek wordt gestart dat tegen 19 februari moet klaar zijn. Vervolgens heeft de stadsdienst voor het vervoer van het Baiyun district de actievoerders op vrijwillige basis terug naar Wanggang gebracht. De volgende dag is er een gevolmachtigd ambtenaar van het district naar het dorp gekomen om de nadere bepalingen van het akkoord vast te leggen: onderzoek naar alle bouwprojecten waar de partijsecretaris bij betrokken was, een audit van de boeken door een neutrale accountant en het uitstel van de dorpsraadverkiezingen tot wanneer alle resultaten bekend zouden zijn.
Voor waarnemers is het duidelijk dat Wang Yang, partijleider van Guangdong en lid van het politiek bureau van de CPC, heeft willen voorkomen dat de zaak uit de hand liep zoals was gebeurd in Wukan. Een vraag is of hij zijn collega’s zal kunnen overtuigen dat zijn aanpak in essentie de juiste is en perspectieven biedt voor dit soort kwesties. Een groot artikel van Wang Yang is in het theoretisch blad van de CPC, Qiushi, verschenen met daarin onder andere het zinnetje: “de overheid moet wetenschappelijk en doelgericht te werk gaan en de belangen van het volk meer voor ogen houden bij het uitwerken van zijn beleid.”
De inwoner van Wanggang die met AFP had gepraat had aangekondigd dat er in februari nieuwe acties worden georganiseerd als de overheid haar beloften niet zou nakomen.

Bron: SCMP, Wantchinatimes (Taiwan), Daily Times (Pakistan)

Hu Jintao hield zijn toespraak op een nieuwjaarsviering (in de vorm van een theevisite) van de Politieke Raadgevende Conferentie, een groot raadgevend orgaan dat enigszins vergelijkbaar is met een senaat, 1^e kamer of hogerhuis. Eerder al had Hu een redevoering gehouden die ook gericht was op het buitenland. Die laatste redevoering werd op tv uitgezonden en de president had het daarin vooral over het belang van vreedzame internationale samenwerking, de omvorming van het ontwikkelingspatroon en de welvaart van de bevolking. China zal beter met zijn partners omgaan door zich nog meer open te stellen en door te zoeken naar wederzijds voordeel en evenwicht. Twee modellen die voor Beijing erg belangrijk blijven zijn dat van de ‘Vijf Principes voor Vreedzame Samenleving’ voor internationale betrekkingen en dat van ‘Eén land, Twee systemen’ voor de hereniging met Taiwan en het handhaven van de territoriale onschendbaarheid en eenheid met Hong Kong en Macau. De toespraak ‘voor binnenlands gebruik’, met de politieke raadgevers, had een meer ideologische ondertoon: het ging over ‘onbeperkt zelfvertrouwen en een pioniersgeest om netelige problemen aan te pakken en de gestelde doelen te blijven nastreven’ en over ‘op het pad van het socialisme met Chinese kenmerken blijven, de stellingen van het socialisme met Chinese kenmerken verder verdedigen en het socialistisch systeem met Chinese kenmerken hooghouden’. De vooruitgang moet dit jaar volgens Hu komen van de grondige hervorming van het economische ontwikkelingsmodel en van de verbetering van de kwaliteit van het leven van de bevolking. De grondslag daarvoor blijft een rustig volgehouden macro-economisch beleid, groei en weinig schommelingen in de goederenprijzen. Ook andere vooraanstaande figuren van de CPC en van de niet-communistische partijen, van de Chinese Federatie voor Industrie en Handel en van de regering waren aanwezig, naast de vertegenwoordigers van belangen- en bevolkingsgroepen. Alle Chinese media hebben aandacht geschonken aan de nieuwjaarstoespraken van Hu Jintao, ook in enkel buitenlandse media werd ernaar verwezen. De officiële Chinese media hebben een belangrijk artikel van Hu Jintao over cultuur aangekondigd dat op 1 januari zou verschijnen in het theoretisch magazine van de CPC, Qiushi. (zie http://www.qstheory.cn/ ) Het is voor degenen die geen Chinees lezen nog wachten op de Engelse vertaling in de onlineversie. Het meest recente plenum van de CPC, afgelopen herfst, is tot veler verrassing gegaan over de culturele, niet de economische, ontwikkeling,

Bronnen: People’s Daily, BBC, http://english.qstheory.cn/

Het rapport over de treinramp in Wenzhou van juli dit jaar is gepubliceerd. Met de treinen zelf was er niets mis, de signalering was de zwakke plek, verantwoordelijken worden gestraft. De hogesnelheidslijnen blijven een topprioriteit. Veiligheid moet op de eerste plaats komen. Management en communicatie met het publiek moeten anders.

De botsing tussen twee hogesnelheidstreinen was volgens het onderzoek het gevolg van ontwerpfouten, slecht management en foute reacties op een blikseminslag. Er zijn na het ongeluk nog meer fouten gemaakt: het ministerie van de Spoorwegen en de spoorwegdienst van Shanghai handelden niet zoals het hoort bij de reddingswerken en bij het verstrekken van informatie. Op de zorgen van het publiek werden niet correct ingegaan en dit heeft de mensen kwaad gemaakt. De treinen zelf functioneerden goed en de bestuurders hebben geen fouten gemaakt (een van hen heeft het ongeluk niet overleefd). Het was de signalering ontworpen door het Beijing National Railway Research and Design Institute of Signals and Communication, een dochteronderneming van China Railway Signal and Communication Corp., die niet deugde. Bij dit bedrijf zijn allerlei slordigheden in de bedrijfsvoering en in de productie ontdekt. Dat hun producten waren aangekocht door het ministerie kwam doordat ambtenaren, onder wie een aantal hoog in de hiërarchie, de regels hadden overtreden die moeten gelden bij de openbare aanbieding en dat technische controles waren overgeslagen. Toen ten gevolge van een blikseminslag het plaatsbepalingssysteem was uitgevallen, reageerden de werknemers van de spoorwegdienst van Shanghai niet adequaat. Ten gevolge van die cumulatie van fouten is een hogesnelheidstrein op een stilstaande hogesnelheidstrein gebotst, een treinramp die 40 mensen het leven heeft gekost.

Er zijn door de CPC en de staatsadministratie interne straffen uitgesproken tegen 54 personen. Een aantal topmensen zijn ontslagen of gedegradeerd. Het is mogelijk dat er zwaardere straffen volgen voor een aantal onder hen. Justitie onderzoekt nu of er ook sprake is van criminele daden die om een gerechtelijke vervolging vragen. De eindeverantwoordelijkheid wordt gelegd bij de voormalige minister van Spoorwegen Liu Zhijun en een hoofdingenieur onder hem. Zij waren ruim voor het ongeluk ontslagen en er loopt tegen hen al maanden lang een onderzoek, o.a. wegens corruptie en verwaarlozen van de veiligheid. De opvolger van Liu, spoorwegminister Sheng Guangzu, moet een ernstige zelfkritiek maken, in zijn geval vooral voor de manier waarop het ministerie communiceert en het publiek tegemoet treedt. Sheng heeft ook beloofd dat de veiligheid op de eerste plaats zal komen in zijn beleid. De bedrijfsleider van China Railway Signal and Communication Corp, Ma Cheng, die ook een belangrijke verantwoordelijkheid had is inmiddels aan een hartaanval overleden.

Het onderzoeksrapport van 36.000 woorden, dat gepubliceerd werd op de website van het ministerie voor Veiligheid op het werk, probeert ook antwoord te geven op een aantal dringende vragen onder de bevolking. In de media was er gemeld dat het zoeken naar slachtoffers was gestopt na 8 uur, wat een storm van protest uitlokte, die vooral oplaaide toen er een kindje werd gered nog 21 uur na de botsing. Een woordvoerder had niet duidelijk gemaakt dat het maar om een beperkt deel van de scene ging waar echt geen enkel teken van leven meer was waargenomen. Niemand had ooit opdracht gegeven om op het grootste deel van het terrein het zoeken naar overlevenden te staken. Wat het begraven van puin betreft zegt het rapport dat het om een verouderde procedure ging, die werd teruggedraaid voor er belangrijk bewijsmateriaal was verdwenen.

Na de ramp is de gebrekkige signalering overal vervangen en zijn er snelheidsbeperkingen ingevoerd. De aanleg van nieuwe spoorwegen is onderbroken en er komen bezuinigingen op de investeringen (15% van het voorzien budget in 2012). Prestigeprojecten, zoals die door de voormalige minister werden gepromoot zijn van de baan. De regering benadrukt wel dat de verdere ontwikkeling van een veilig spoorwegnet voor hogesnelheidstreinen nodig en goed is. Er worden nu testritten uitgevoerd met een trein die de recordsnelheid van 500 km kan halen. De testritten dienen op dit moment nog om gegevens te verzamelen die van nut kunnen zijn voor het functioneren van het hsl-net in het algemeen.

Bronnen: BBC, China Daily

De veroordeling van Chen Xi en Chen Wei houdt verband met de internet oproepen dit voorjaar tot een Chinese jasmijnrevolutie. Die oproepen kregen geen gehoor.Liu Xiaobo werd destijds veroordeeld als initiatiefnemer van Charta O8, een oproep om de Communistische Partij van de macht te verdrijven.

Chen Xi is 57 en kreeg een zware straf als recidivist. Zijn vrouw was aanwezig op de rechtbank . Chen houdt zijn onschuld staande maar zal niet in beroep gaan ‘omdat het toch niets oplevert’.  Hij is een leider van het Guizhou Human Rights Forum, een organisatie die volgens Amnesty International illegaal verklaard is. Hij werd eind november aangehouden toen hij verkiezingscampagne voerde voor onafhankelijke kandidaten bij de verkiezingen voor het lokale Volkscongres. In 1989 werd hij al gearresteerd wegens betrokkenheid bij de beweging op het Tian An Menplein, en hij werd in 1995 ook al eens tot 10 jaar veroordeeld. Hij ondertekende Charta 08. Hij zou nu opgeroepen hebben tot opstand via een dertigtal teksten.

Ook Chen Wei ondertekende Charta 08, en ook hij was al betrokken bij de gebeurtenissen in 1989. Hij werd veroordeeld voor vier opruiende teksten op het internet.

Op het Chinese internet is levendig debat op sites zoals Sina Weibo of de opinierubriek van de kranten. Er wordt verrassend vrijuit kritiek gegeven, en er wordt veel gediscussieerd over de situatie van China en de richting die China moet uitgaan. Openlijke oproepen om het socialistisch  systeem te vervangen door kapitalistische democratie of om de Communistische Partij van de macht te verdrijven blijven echter strafbare feiten en er zitten in de regeringsprojecten voor verdere democratisering geen plannen om dat te veranderen.

(Guardian)

 Lin Zuluan , een verkozen dorpsvertegenwoordiger, ontmoette de vice-secretaris van de Partij in Guangdong. Die zou akoord gegaan zijn met de drie eisen van de dorpelingen, verklaarde Lin volgens de Financial Times. Het zou gaan om de vrijlating van drie dorpsleiders, een volledig onderzoek naar de verdachte dood van een dorpsleider in een politiecel, en de garantie dat de verkozen dorpsleiders niet als criminele bendeleiders zouden aangeklaagd worden. Na dit akkoord werd een voor woensdag aangekondigde protestmars naar de regeringsgebouwen van de nabije stad afgelast. De regering had overigens vooraf verwittigd dat het nu wel genoeg geweest was en verdere acties tot repressie zouden leiden.
De stad Shanwei waaronder Wukan valt heeft een special onderzoeksteam opgezet om de betwiste landdeals die aan de grondslag van het protest lagen, te onderzoeken. Als blijkt dat sommigen illegaal gehandeld hebben zullen ze streng gestraft worden.
De Chinese Global Times maakt echter nog melding van ontevredenheid. Woensdag werd op een persconferentie bekendgemaakt dat de autopsie van de dorpsleider Xue Jinbo, die in gevangenschap overleed, uitgewezen heeft dat hij stierf aan een hartaanval. De verwondingen die op zijn lichaam werden aangetroffen zijn het gevolg van het gebruik van “licht” geweld, maar konden niet de dood veroorzaken.Hierop zouden honderden dorpsbewoners de straat opgetrokken zijn om te protesteren.
Dat de overheid van de provincie nu erkent dat de dorpsvertegenwoordigers geen criminelen zijn is een bocht van 180 °. Tot het laatst bleef de burgemeester van Shanwei volhouden dat de dorpsleiders bendeleiders waren die streng zouden gestraft worden voor het verstoren van de openbare orde.
In de hele zaak blijft het een raadsel waarom de nationale en provinciale overheid de locale overheden van Shanwei en Fukan die duidelijk in gebreke bleven zolang heeft laten aanmodderen. Wukan is intussen nationaal bekend en stimuleert de discussie over landonteigeningen, corrupte ambtenaren,en de meest efficiente manier om zich daartegen te verzetten. Sommigen suggereren zelfs dat dit de bedoeling van bepaalde personen in de nationale regering kan geweest zijn. Opvallend is dat de dorpelingen zich wel sterk verzetten tegen de lokale politici die zij als corrupt bestempelen, maar steeds expliciet hun vertrouwen in de hogere geledingen van de Communistische Partij gesteld hebben.
(Global times; Financial Times)

Volgens Zhu zou toelaten van gelovigen tot de CPC erge gevolgen hebben. Hij verwijst in het bijzonder naar streken met ethnische minderheden waar separatistische groeperingen de godsdienst gebruiken om mensen te verdelen. Allicht denkt hij aan boeddhistische monniken in Tibet en moslimfundamentalisten in het Oeigoerse Xinjiang.
Hij klaagt aan dat een toenemend aantal partijleden deelneemt aan religieuze activiteiten, nauwe banden onderhoudt met religieuze figuren en de facto gelovig geworden is.  Sommige partijleden denken dat het voordelig zou zijn gelovigen tot de partij toe te laten. Anderen claimen zelfs dat het verbod ingaat tegen de Chinese grondwet die vrijheid van godsdienst voorziet.
Zhu schrijft dat hij deze voordelen niet ziet. De CPC is een Marxistische partij en het  Marxisme neemt het dialectisch materialism als grondslag. Gelovige partijleden toelaten zal de partij ideologisch en op theoretisch vlak verdelen, want het samengaan van idealistische (religieuze) en materialistische (Marxistische) opvattingen, van deisme en atheisme, kan alleen maar de leidende rol van het Marxisme verzwakken en de partij veranderen in een niet-Marxistische.  De partij zal ook organisatorisch verzwakken, want gelovige leden zouden dan tegelijk het leiderschap van de partij en van hun religieuze organisatie moeten respecteren. Zhu wijst erop dat niet toevallig in Xinjiang en Tibet , waar separatisme het grootste problem vormt, de partijcomités het meest overtuigd het verbod verdedigen. Tot slot is er ook de mogelijkheid dat sommige gelovige partijleden spreekbuis voor een bepaalde godsdienst zouden kunnen worden en de verschillende erkende godsdiensten in China niet meer op voet van gelijkheid zouden  behandelen.
Zwaaien met de grondwet vindt Zhu irrelevant. Elke Chinees heeft het recht een godsdienst te belijden, maar wie wil toetreden tot de CPC doet vrijwillig afstand van dat recht.
Zhu roept op om de partijleden beter te vormen in de Marxistische kijk op godsdienst en atheisme. Een partijlid dat aan religieuze activiteiten deelneemt, of erger nog, zijn invloed gebruikt om religieus fanatisme aan te wakkeren of buitensporige religieuze gebouwen te promoten, moet berispt worden, en eventueel gestraft indien hij zich niet wil beteren.

Volgens de  consulting firma A.T. Kearney hebben de Chinese spoorwegen genoeg inkomen om hun enorme schulden door de vele investeringen af te betalen. De schuldgraad kan dit jaar tot 65% oplopen, meer dan de alarmdrempel van 60%, maar dat is nog doenbaar. Een samenwerking met een private partner of een beursgang van sommige onderdelen kan volgens deze consultants de oplossing bieden.Men zou met allerlei commerciële maatregelen en door bijkomende dienstverlening zoals autoverhuur de inkomsten ook kunnen opdrijven.  Spoorlijnen worden voor 60% uit nationale en lokale budgetten betaald, en voor 40% met bankleningen door het ministerie. Dat ministerie betaalt die leningen terug met de opbrengsten van de exploitatie, voornamelijk met inkomsten uit goederenvervoer. Volgens analysten heeft het ministerie voor liefst 2000 miljard yuan leningen uitstaan. Sommigen pleiten ervoor dat de centrale overheid die schulden zou overnemen.
Vorig jaar voorspelde de minister van spoorwegen dat het hsl-netwerk van 7531 km tegen einde 2013 met 10.000 km zou uitgebreid zijn en tegen 2020  met 16.000 km. Kort daarop werd de minister gevangen gezet wegens corruptie, werd een onderzoek geopend tegen andere leidende figuren, en bleek dat onbevoegde aannemers op ongeoorloofde manier contracten hadden gekregen.Hoe zou de kwaliteit van hun werk zijn? Het ongeval in Wenzhou en technische problemen op de nieuwe supersnelle lijn Beijing-Shanghai maakten de vraag hoogdringend. De lijn wordt uitgebaat op 200 en 300 km/h, daar waar oorspronkelijk 380 km/u voorzien was. Nieuwe projecten werden opgeschort ,en de bestaande lijnen grondig geïnspecteerd. Als toemaatje bleek er einde oktober geen geld meer in de kas om het grote aantal  projecten dat sinds het anti-crisisplan van 2008 was opgestart verder te zetten. De centrale regering moest met 200 miljard yuan over de brug komen om de dringende rekeningen te betalen. Om de lopende contracten af te werken zijn wel nog eens 200 miljard nodig. Experten denken dat een vertraagde uitvoering van de  projecten de kwaliteit en het focussen op de meest dringende lijnen kan ten goede komen. Het Chinese spoornet is een van de minst dichte en een van de meest gebruikte netten in de wereld.Tot einde oktober steeg het aantal passagiers op jaarbasis met 11%.De noden zijn vooral groot in het Oosten maar politiek gezien is het belangrijk dat de armere Westelijke regio’s ontsloten worden. (China Daily, Volksdagblad)

Wen en directeur van UNAIDS in gesprek met aidspatiënt

Er komen nieuwe maatregelen om mensen met hiv/aids van betaalbare medicijnen te voorzien en om de sociale discriminatie die ze ondervinden tegen te gaan.

De regering zal meer geld investeren in preventie en inspectieteams uitsturen naar gebieden waar de besmetting veel voorkomt, om na te gaan of haar beleid behoorlijk wordt geïmplementeerd. Ter gelegenheid van Wereld Aids Dag op 1 december deed premier Wen Jiabao de bovenstaande beloften, bij een bezoek aan een ziekenhuis en aan het Chinese Center for Disease Control and Prevention (CDC), in het gezelschap van Michel Sidibe, executive director van het Joint United Nations Programme on HIV/AIDS (UNAIDS). Sidibe was het ook die, namens UNAIDS, enthousiast heeft gereageerd op de toezeggingen van China en die de financiering van de hiv-preventie door het land ten voorbeeld heeft gesteld aan de internationale gemeenschap. De beslissingen om meer fondsen te voorzien komen immers op een moment dat het Global Fund de beschikbare internationale steun vermindert. Op het Chinese Center for Disease Control and Prevention wordt er onder andere ook verder gewerkt aan de ontwikkeling van medicijnen. Bepaalde medicijnen zullen worden opgenomen in de lijst van essentiële geneesmiddelen. Dit is een door de Wereldgezondheidsorganisatie (WHO) opgestelde lijst van geneesmiddelen ‘die noodzakelijk zijn om aan de medische noden van een meerderheid van de bevolking te voldoen. Daartoe moeten ze steeds in voldoende hoeveelheid aanwezig zijn, in bruikbare vorm en aan een maatschappelijk haalbare prijs.’

Discriminatie

De premier ging in gesprek met aidspatiënten. Een hardnekkige klacht van deze mensen is dat ze nog steeds worden gediscrimineerd, bijvoorbeeld bij het zoeken naar werk. Dat is des te pijnlijker voor diegenen die met het hiv-virus besmet werden door bijvoorbeeld bloedtransfusies. Het komt zelfs voor dat er in bepaalde ziekenhuizen zorgverleners zijn die weigeren deze patiënten te behandelen. Wen Jiabao heeft toegezegd dat wetten en regelingen die de discriminatie in stand houden zullen worden veranderd, dat er meer geld komt voor de ondersteuning van behoeftige aidspatiënten en hun families en dat ook de wettelijke bescherming tegen arbeidsongevallen van zorgverleners die aidspatiënten verzorgen zal worden verbeterd. In China is de voorlichting van het publiek overigens enkele jaren geleden met sprongen vooruitgegaan. Vorig jaar werd een maatregel ongedaan gemaakt dat reizigers met hiv/aids het land niet mochten binnenkomen.

De verbeterde aanpak en de strijd tegen vooroordelen moeten verder ontwikkeld worden en krijgen ook aandacht. Zo heeft de Centrale Partijschool van de CPC in samenwerking met UNAIDS een onderzoek uitgevoerd met 2.000 respondenten. Een bevinding was dat 42 % onder hen op een of ander manier waren gediscrimineerd. In dat onderzoek kwam ook naar voren dat 26 % van de patiënten niet  tevreden was over de gebrekkige manier waarop in de huizen van het Chinese Center for Disease Control and Prevention hun privacy werd beschermd. Thomas Cai, de voorzitter van AIDS Care China, een ngo in Guangzhou die de belangrijke Red Ribbon Award van de VN kreeg en eerder al door Wen Jiabao werd ontvangen uit erkentelijkheid voor zijn bijdrage, adviseert de regering om meer op de organisaties van de patiënten en hun families zelf te steunen. De overheid heeft volgens hem nog teveel de neiging om de mensen met initiatieven te bestoken in plaats van hen uit te nodigen zelf met verzoeken en voorstellen te komen.

Rol van de ngo’s

Dat laatste is een klacht die nog steeds opduikt. Bepaalde aidsactivisten worden vervolgd. Nu schijnt dat steeds minder voor te komen en dan nog vooral in afgelegen streken waar de plaatselijke overheden soms onwillige uitvoerders zijn van wat er in Beijing is beslist. De door Wen Jiabao aangekondigde inspectieteams zullen er onder meer op moeten toezien dat het verandert. Het is daarnaast echter waar dat de centrale regering van oudsher min of meer argwanend staat tegenover ngo’s, wat naar voor kwam in de regel dat regerings- of partijorganisaties  een soort ‘peterschap’ moesten opnemen voordat een ngo zich met succes kon laten registreren. Daar zou binnenkort een eind aan komen volgens de minister van Gezondheid Chen Zhu en ambtenaren van het ministerie voor Burgerzaken. De provincie Guangdong loopt in dit proces voorop: daar kunnen ngo’s zich nu al zonder voorafgaande toestemming laten registreren. Dat wil niet zeggen dat het voorbehoud tegenover kiemen van een ‘burgermaatschappij’ snel of helemaal zullen verdwijnen. Veel van de organisaties die vaak dan maar ongeregistreerd opereren krijgen geld uit het buitenland en men heeft het niet zo voor deze ‘Chinese kinderen gevoed met buitenlandse melk’, zoals de uitdrukking luidt. Er zijn ook activisten op dit terrein die, zoals dat met elk maatschappelijk probleem in China gaat, hun actie in wezen vooral richten tegen de regering en de CPC.

Anderen krijgen meer medewerking en waardering van de overheid, wellicht omdat ze al jaren lang juist uit zijn op samenwerking en een niet confronterende tactiek combineren met een hardnekkig vasthouden aan hun principes. Een voorbeeld daarvan is professor Zhang Beichuan, van de universiteit van Qingdao. Hij ijvert al sinds de jaren 90 voor meer maatschappelijke aanvaarding van homo’s en lesbiennes en komt voor hun rechten op. Hij heeft zich ook ingezet om de verspreiding van aids tegen te gaan. Ook hij heeft in het begin steun aangenomen van buitenlandse organisaties, maar hij is erin geslaagd voor zijn eigen werk geldelijke steun te krijgen en heeft ertoe bijgedragen dat vele andere belangengroepen nu beter en gemakkelijker gefinancierd worden.

bronnen: China Daily, wikipedia,

http://www.avert.org/aidschina.htm
http://www.barryandmartin.org/BMT%20homepage.html

http://www.unaids.org/en/resources/presscentre/pressreleaseandstatementarchive/2011/december/20111201pschina/

http://www.unaids.org/en/

condoomautomaat in Shanghai

Op dit moment zouden er naar schatting 780.000 inwoners van de Volksrepubliek of het hiv-virus of aids hebben.

Het aantal is de afgelopen jaren toegenomen, maar in een lager tempo dan daarvoor. De Chinese overheid heeft hierover een rapport laten verschijnen in samenwerking met UNAIDS (officiële naam: Joint United Nations Programme on HIV/AIDS). Dat is een programma van de Verenigde Naties dat de wereldwijde reactie op de hiv/aidsepidemie moet coördineren. Volgens het rapport zijn er 370.000 patiënten geregistreerd, waarvan 154.000 bij wie het virus zich tot aids heeft ontwikkeld. Van de 200.000 mensen die een behandeling moeten krijgen zoals ontwikkeld door de Wereldgezondheidsorganisatie (WHO), krijgen er 130.000 die therapie ook daadwerkelijk.

Dit jaar zijn er al 14.000 mensen aan aids overleden, dat is meer dan het dubbele van het aantal vermeld in het vorige rapport van 2009. Wu Zunyou, de directeur van het Nationale Centrum voor de aanpak van Aids en Soa’s, blijft de verspreidingsgraad van hiv/aids in China

met 0,06 % onder de 1% die de WHO aangeeft om van een hoge verspreidingsgraad te spreken. Ook volgens UNAIDS en Avert, een bekende Britse liefdadige organisatie rond het thema van hiv/aids, is het inderdaad correct om rekening te houden met de reusachtige grootte van de bevolking in China. Wu Zunyou beklemtoont echter de noodzaak om de strijd tegen de ziekte en de preventie verder te verbeteren omdat het gevaar voor een negatieve ontwikkeling op grote schaal niet is geweken. Het virus komt vaker voor in steeds andere groepen zoals bejaarden en jonge studenten, wat de aanpak ingewikkelder maakt en bemoeilijkt. In 2009 heeft de regering bekendgemaakt dat in China aids van alle infectieziekten de meest dodelijke is. Organisaties zoals UNAIDS hebben China regelmatig geprezen voor de sterk verbeterde aanpak van deze ziekte. Er is ook nog steeds kritiek, maar de overheid lijkt die ernstig te nemen en er naar eigen inzicht rekening mee te houden. Zo is een van de kritieken dat de regering de ngo’s gericht op hiv/aids te weinig ruimte geeft en dat ze daar te weinig vertrouwen in heeft of er niet mee samenwerkt, hoewel in andere landen is gebleken dat bijvoorbeeld zelfhulpgroepen een zeer waardevolle bijdrage kunnen leveren in de strijd tegen het virus. Er is nu nieuwe wetgeving in de maak die ngo’s de kans zal geven zelfstandiger en beter te opereren.

Bronnen: China Daily,
http://www.avert.org/aidschina.htmhttp:/
/www.barryandmartin.org/BMT%20homepage.html