De Chinese minister van Spoorwegen wordt verwacht op 12 september in Iran een akkoord  te tekenen om in Iran een spoorlijn aan te leggen tussen Khosravi aan de grens met Irak en Teheran. De lijn die 2 miljard $ gaat kosten rijdt door de steden Arak, Hamedan en Kermanshah vooraleer aan de grens met Irak aan te komen. De nieuwe lijn zou ook de 5000 Iraniërs te goede komen die dagelijks de heilige steden Najaf en Karbala bezoeken.

Eenmaal de financiering klaar is, zou de lijn op drie jaren kunnen worden gelegd. Peking is reeds aan diverse grensgebieden de spoorverbindingen (bv met Pakistan) aan het verbeteren, maar nu is het de bedoeling om op termijn tot een soort zijderoute te komen die Peking zou met Iran verbinden en zo via Irak en Syrië door te stoten naar de Middellandse zee. Daarvoor moeten nog gaten opgevuld worden in Centraal Azië bijvoorbeeld, maar ook dat ligt in het verschiet. In oktober komen transportministers van Tadjikistan, Afghanistan en Iran bijeen om zich te beraden over de aanleg van een 2000 km lange spoorlijn tussen China en Iran.

Zowel voor Peking als voor Teheran betreft de spoorlijn een verdieping van hun wederzijdse betrekkingen. Iran weet zich aan de door de westerse landen opgedrongen marginalisering te onttrekken terwijl de nieuwe lijn Pekings invloed in Centraal-Azië tegenover Rusland zal doen toenemen. Voorlopig moet de vracht naar Europa nog over de Russische sporen die een eigen breedte hebben waardoor van treinonderstellen moet worden gewisseld. Met de toekomstige lijn zou dit niet meer nodig zijn waardoor een kostenbesparing van de cargo met 5 % mogelijk blijkt.  

“We hebben een plechtige verklaring ingediend bij de Japanse zijde.” Zei Jiang Yu, afgevaardigde van het Ministerie van Buitenlandse Zaken, tijdens een reguliere persvoorlichting. “We houden de situatie nauwlettend in de gaten en behouden ons het recht voor verder stappen te ondernemen.” Ondertussen vroeg China aan Japan om de kapitein vrij te laten.

De vissersboot

Het Chinese vissersschip werd door de Japanse kustwacht verzocht het vissen te staken en de wateren rondom de eilandgroep te verlaten. Toen hier geen gehoor aan werd gegeven volgde een confrontatie waarbij de schepen met elkaar in aanvaring kwamen. De bemanning van het Chinese vaartuig besloot daarop rechtsomkeer te maken waarop een achtervolging volgde. Drie kwartier later botste het vissersschip met een andere boot van de Japanse kustwacht, de Misuki, waarop de kapitein van het schip door de Japanners werd gearresteerd. Naar verwachting zal ook de 14 koppige bemanning later vandaag naar Japan worden gebracht. Volgens de eigenaar van de boot opereerde het schip in internationale wateren.

In China zijn inmiddels demonstranten de straat op gegaan om te protesteren tegen de Japanse handelswijze. Spanningen tussen de twee landen worden door overheidsfunctionarissen erkend, maar tevens genuanceerd. Vorige maand beweerden Japanse media dat Japan de eilanden registreerde als staatseigendom. Een Japanse woordvoerder van het ministerie beloofde een berechting volens de Japanse wet.

De Verenigde Staten overhandigde in 1972 de zeggenschap over de eilandengroep over aan Japan, maar China en Taiwan hebben deze overdracht nooit erkend en zijn van mening dat de eilandengroep Chinees grondgebied is. Ondanks het verschil van mening blijft de kwestie over het algemeen onaangeraakt ten gunste van de diplomatieke verstandhoudingen. Door de jaren heen zijn er echter diverse incidenten met schippersboten geweest. Het vermoeden dat er onder eilandengroep olie in de grond zit maakt de situatie enkel gecompliceerder.

Bron: Radio86, Global Times, SCMP

eredoctoraat voor man van WIPO

De instelling die gaat over intellectuele eigendomsrechten in China heeft toegezegd dat het land een grotere bijdrage zal leveren aan de wereldwijde bescherming van die rechten en zich op een meer verantwoorde wijze wil gaan opstellen tegenover uitvinders, innovaties en het publiek.

De vriendelijke boodschap was vooral bedoeld voor de EU en werd dan ook gebracht ter gelegenheid van de viering van 25 jaar Chinees-Europese samenwerking, waarvoor de beide partners een feestje bouwden op de Expo in Shanghai. De voorzitter van de European Patent Office (EPO), Benoit Battistelli, vertelde het persbureau Xinhua overigens dat hij optimistisch gestemd was en vond dat China een snelle vooruitgang maakte.

De EPO en de Chinese staatsinstelling voor intellectuele eigendomsrechten hebben momenteel en tot 2011 een gezamenlijk project lopen, met een budget van 16 miljoen euro, om de bescherming van eigendomsrechten en patenten steviger te maken. China vraagt trouwens steeds meer patenten aan in Europa. Het aantal steeg van 163 in 2000 tot 1621 in 2009.

Dit is een onderdeel van de huidige trend onder de Chinese bedrijven om innovatie en research and development (R&D) hoger aan te slaan en guller te financieren. De top-500 Chinese ondernemingen beschikken in 2010 over 169.000 patenten, al 13,3 % meer dan vorig jaar. Het budget voor R&D bij diezelfde grote bedrijven ging van 2009 tot nu met 14,4 % omhoog en het is nu gemiddeld 1,4 % van hun totale inkomen.

In 2009 namen Chinese bedrijven 7946 internationale patenten, 29,7 % meer dan in 2008. De Volksrepubliek neemt daarmee de vijfde plaats in op de wereldranglijst van de World Intellectual Property Organization (WIPO).

Bron: Xinhua

Ashton en Wen (Xinhua)

Europees Minister voor Buitenlandse Zaken Catherine Ashton is bijna de hele week in China geweest. Zowel de gast als de gastheren hadden het bezoek goed voorbereid. Ashton had de regeringen van de 27 EU-lidstaten vooraf grondig geraadpleegd over hun verwachtingen en hun interesses (voorwerk dat waarnemers, bijvoorbeeld  J.Holslag van het Brussels Institute of Contemporary China Studies BICCS, niet is ontgaan). De Chinese regering liet het bezoek de eerste dagen rondreizen in Guizhou, een relatief minder welvarende provincie met veel verschillende bevolkingsgroepen, om de Europese vertegenwoordiger de kans te bieden kennis te maken met een ander China dan dat wat meestal in de westerse schijnwerpers staat. “Wij hopen dat de EU op die manier een objectiever beeld krijgt van ons land en zijn ontwikkelingsniveau”, zei Fu Ying, de onderminister van Buitenlandse Zaken, die Ashton vergezelde.

Dai Bingguo, die lid is van de Staatsraad (het hoogste regeringsorgaan), en Ashton zelf zaten de vijfde strategische dialoog tussen China en de EU voor. De Europese minister van Buitenlandse Zaken had ook een bespreking met premier Wen Jiabao en haar Chinese collega Yang Jiechi. De gesprekspartners deden op het eind wederzijdse beloften over openheid, begrip en een wat hartelijkere relatie dan in het meest recente verleden.

De terreinen van samenwerking waarin beide partijen geïnteresseerd zijn: handel, investeringen en werkgelegenheid. Ze beseffen ook dat de internationale en de Europese schuldencrisis hen als het ware tot samenwerken veroordelen.
Over enkele weken is er dan een Chinees-Europese top, voor de 13^e keer al overigens.

Bronnen:
Xinhua, http://europa.eu/ (officiële website van de EU)
Zie ook het speciale China-nummer van het blad van de EU  New Europe
http://www.neurope.eu/china.php

Kim en Hu

Maandag werd bekendgemaakt dat de Chinese president Hu Jintao en de belangrijkste leider van de Democratische Volksrepubliek Korea (DVRK, Noord-Korea), Kim Jong Il, elkaar op uitnodiging van Hu hebben ontmoet in Changchun (hoofdstad van Jilin in Noordoost-China).

China en de DVRK verhogen hun uitwisseling van informatie en hun samenwerking op verschillende terreinen, tussen allerlei instellingen en hun grensprovincies. Hu deed drie voorstellen voor nauwere betrekkingen tussen de CPC en de (leidende) Arbeiderspartij van Korea en tussen beide landen: contacten op het hoogste niveau goed onderhouden, win-winsamenwerking in handel en economie vergroten en communicatie verbeteren. Dit laatste moet gebeuren vooral met het oog op de veiligheidssituatie in het noordoosten van Azië en op een gemeenschappelijke economische ontwikkeling. Kim Jong Il zou ook toegezegd hebben dat hij opnieuw bereid was te onderhandelen over het kernwapenprogramma van zijn land.

Kim Yong Nam, de tweede man in de hiërarchie van de DVRK, verklaarde in zijn eigen land dat er sterkere militaire banden zouden komen met China, en wees op de versteviging van de relatie tussen Beijing en Pyeongyang.

Van donderdag tot zaterdag houdt de Chinese vloot oefeningen in de Gele Zee, het deel van de Stille Oceaan tussen China en het Koreaanse schiereiland. Volgens de Chinese zeemacht gaat het om reguliere, al lang geplande oefeningen. (De VS en Zuid Korea zullen over enkele dagen trouwens ook oefeningen houden in die buurt.)

Het Koreaanse schiereiland en de zee eromheen blijven in de actualiteit sinds de schipbreuk na een explosie op het Zuid-Koreaanse schip de Cheonan, waarbij China weigerde zich aan te sluiten bij de VS en Zuid-Korea, die Noord-Korea de schuld gaven. Betrokkenheid bij de ramp is door de DVRK steeds ontkend. 

Bronnen: Xinhua, Reuters, AFP, Uitpers augustus 2010

Chinese stakers

Premier Wen heeft er bij de Japanse regering en werkgevers op aangedrongen om een oplossing te zoeken voor de lage lonen die Japanse bedrijven aan hun werknemers in China betalen.
“Er zijn arbeidsconflicten in buitenlandse bedrijven. Het probleem komt voort uit de relatief lage lonen. We zouden graag zien dat Japan hier iets aan doet”, zo heeft Wen volgens het Japanse persbureau Kyodo gezegd.

De uitspraken gebeurden in het kader van een ronde in de Chinees-Japanse economische dialoog afgelopen zaterdag. De Japanse minister van Buitenlandse Zaken, Katsuya Okada, had de kwestie aangekaart en beloofde na de repliek van Wen een verdieping van de discussie. De woordvoerder van Okada zei voorts nog dat de Japanners niet helemaal tevreden waren met de Chinese uitleg dat stakingen konden verwacht worden nadat de lonen twee jaar bevroren waren geweest om bedrijven te helpen de crisis door te komen.

In het Japanse webmagazine Japan Times geeft de Chinese professor Shen Caibin, die doceert aan de Tama Universiteit in Tokio, nog een aanvullende verklaring: de Japanse bedrijven zouden in China veel minder dan hun Europese concurrenten gebruik maken van Chinees personeel om hun bedrijven te beheren, terwijl de Chinese kaderleden zelf toch beter met arbeidsconflicten kunnen omgaan dan buitenlandse. De Japanse kaderleden zouden bovendien buitensporige salarissen krijgen, daar waar de Chinese arbeiders inderdaad in Japanse bedrijven worden onderbetaald, volgens diezelfde professor.

In de Japanse pers duikt weer het gerucht op van een debat in de CPC, waarbij de stroming die voor hogere lonen en binnenlandse consumptie is, zou staan tegenover de groep die bang is voor een vlucht van buitenlandse bedrijven en voor faillissementen van binnenlandse als die koers nog verder wordt doorgezet. Premier Wen zou tot de eerstgenoemde stroming behoren.

Andere agendapunten op de Chinees-Japanse top waren: de gemeenschappelijke strijd tegen het protectionisme, regionale economische samenwerking en de kwestie van de uitvoer van zeldzame metalen. Japan heeft die grondstoffen nodig voor hybride elektrische voertuigen en ander hoogtechnologische producten. China wil naar eigen zeggen om ecologische redenen de ontginning en uitvoer van die stoffen beperkt houden. Beijing probeert Tokio wel gerust te stellen dat er geen sprake zal zijn van een stop van productie en export

De Chinees-Japanse economische dialoog was in 2007 een gemeenschappelijk initiatief van Wen Jiabao en de toenmalige Japanse premier Shinzo Abe. Intussen is dit de derde ronde en het is de eerste keer dat Beijing samenzit met vertegenwoordigers van de nieuwe regering gevormd door de Democratische Partij van Japan (DJP).

De Chinese professor Liu Jiangyong van het Instituut voor Internationale Studies aan de Tsinghua Universiteit, een promotor van Chinees-Japanse samenwerking, schrijft dat de beide grote Aziatische landen alle belang hebben bij wederzijds begrip en een goede verstandhouding. China mag Japan dan wel voorbijgestreefd zijn als tweede grootste economie ter wereld, het per capita inkomen in de Volksrepubliek is nauwelijks een tiende van dat in Japan. En China heeft nog een enorme achterstand in te halen op het gebied van kwaliteit en technologie. Verder staat de export van Japan naar China (18,8 % in 2009 tegenover 16,1 % naar de VS) in schril contrast tot de import uit China, een magere 6,3 % (waar de VS dan weer 29,8 % uit China invoert). Volgens Liu Jiangyong redenen genoeg opdat de landen zouden kijken naar hun wederzijdse belangen.

 Bronnen:
www.earthtimes.org,
www.japantimes.co.jp,
www.japantoday.com,
http://english.peopledaily.com.cn/

Zuid-Afrika’s investeringen in China bedragen 580 miljoen $, terwijl de  Chinese niet-financiële investeringen in Zuid-Afrika 960 miljoen $ bereiken. De handel tussen beide landen bedraagt  16 miljard $ en China is inmiddels Zuid Afrika’s grootste handelspartner. Toch is de handelsbalans deficitair. Zuid-Afrika’s export, die 6,57 miljard $ bedroeg, bestond quasi enkel uit grondstoffen. De 9,45 miljard $ die Zuid-Afrika uit China importeert, zijn bijna allen vervaardigde producten met toegevoegde waarde. Vooral in de sectoren kledij en textiel is China overheersend, met 89 % van alle kledij en textiel die in Zuid-Afrika wordt geïmporteerd. India en de rest van de wereld vertegenwoordigen maar respectievelijk 3 % en 8 %. Naar verluidt zou uitgerekend deze sector in het land 60.000 jobs verloren hebben. De economie groeit maar met 2,3 %, onvoldoende om de werkloosheid ernstig terug te dringen.

De Zuid-Afrikaanse president Jacob Zuma wil meer investeringen van China in Zuid-Afrika. Zuma deed deze oproep tijdens een bijeenkomst van zakelijke leiders van de twee landen. “China is een belangrijke strategische partner voor Zuid-Afrika, en Zuid-Afrika staat open voor zaken doen op grote schaal”, aldus Zuma. Maandag werd een “allesomvattend, strategisch partnerschap”  afgesloten met 38 bilaterale deals inzake energie, bankieren, telecom, bouw, verzekeringen, milieubeleid en vervoer. De China Development Bank zal een lening van 240 miljoen US $ verstrekken aan ‘Cell C’, Zuid Afrika’s op twee na grootste mobiele telecomaanbieder.

Nieuwe projecten in Zuid-Afrika dit jaar zijn onder meer een cementfabriek, de verwerving van een mijnonderneming tegen 877 miljoen $ en een nieuwe platinamijn. Zuma probeert ook Pekings steun te verwerven voor Zuid-Afrika’s deelname aan de informele groep van BRIC-landen, met Brazilië, Rusland, India en China. China was het laatste land dat hij aandeed van de BRIC-landen; het was meteen zijn eerste bezoek aan het land sedert zijn aantreden als president. Zuma doet naast Peking ook Shanghai aan, waar hij de wereldexpo zal bezoeken.

Bron: Radio86, FT, Global Times

Zuid-Koreaanse ambassadeur

China heeft al vrijhandelsakkoorden met Pakistan, ASEAN, Nieuw-Zeeland, IJsland, Chili, Peru, Costa Rica en is in onderhandeling daarover met Australië en Mongolië. Het idee is dat China, Japan en Zuid-Korea de grootste, de tweede en de vierde grootste economieën in Azië hebben, die 70 % van de Aziatische economie vertegenwoordigen en 18 % van de wereldeconomie. Indien tussen deze drie een vrijhandelszone wordt ingesteld, omvat deze 1,5 miljard personen en wordt het ’s werelds derde vrijhandelszone, na de EU en de Noord-Amerikaanse. Onlangs bereikte China ook het ECFA-vrijhandelsakkoord met Taiwan. Dit heeft Zuid-Korea geprikkeld, want Taiwan is een concurrent van Zuid-Korea in sectoren als elektronica en chemie. Volgens analisten kan dit akkoord Zuid-Koreaanse exporteurs treffen die te sterk afhankelijk zijn van de Chinese markt. China is Zuid-Korea’s grootste handelspartner, met 21 % van de buitenlandse handel, gevolgd door de Verenigde Staten. In Zuid-Korea hebben groepen uit de landbouw, bosbouw en visserij sterke bedenkingen over een vrijhandelsakkoord met China.

Nansha: is dit een eiland of niet?

De Paracelsus- en de Spratly-eilanden (in het Chinees de Xisha- en de Nansha-eilanden), eigenlijk niet meer dan rotsen die af  en toe boven water komen, worden sinds  jaar en dag betwist door China, Vietnam, de Filippijnen en zelfs een beetje door Maleisië, Brunei en Taiwan; niet dat de eilanden veel voorstellen, maar de economische zone errond bevat vis, mogelijks veel olie en gas, en controleert zeeroutes. Tot nog toe was dit een uitsluitend Aziatisch geschil, dat deze landen onder mekaar probeerden te regelen, al dan niet met de relevante VN-commissie gespecialiseerd in dergelijke problemen. Clinton probeert met  het nieuwe manoeuvre in te spelen op interne spannngen in Vietnam. Daar heeft de communistische partij gekozen voor constructieve samenwerking met China, niet zo evident nadat in 1988  nog een grensoorlog werd uitgevochten. De  landsgrenzen zijn dit jaar definitief vastgelegd maar de zeegrenzen blijven een pijnpunt. China is al vijf  jaar de grootste handelspartner van Vietnam. Maar er zijn ook andere tendenzen; als tijdelijk voorzitter van Asean heeft Vietnam het eilandenconflict op de agenda geplaatst. En er waren protesten tegen een stuwdam met Chinese investeringen. Clinton speelt daar op in. Ze beloofde onder meer eindelijk een oplossing te zoeken voor de gigantische hoeveelheden Agent Orange-dioxine die de VS tijdens de Vietnamoorlog over het land uitstrooiden en die nog steeds slachtoffers maken. Ook loofde ze de mogelijkheden van bredere commerciële en zelfs militaire samenwerking.

China gaat ervan uit dat zowel de Spratly’s als de Paracelsus volledig Chinees zijn en heeft de VS al gewaarschuwd zich er niet mee te moeien.

Bron: Global Times

Tijdens het eerste semester bereikte de handel van China met de ASEAN 136 miljard $, wat 55 % meer is op jaarbasis, aldus de viceminister. De instelling van de vrijhandelszone met nieuwjaar was dus wel een regionale mijlpaal. China’s import uit ASEAN steeg tot 72 miljard $ of 64 % meer. China’s export naar ASEAN bedroeg 64 miljard $, of 45 % meer. Ook de wederzijdse investeringen gingen flink vooruit: de ASEAN-investeringen in China verhoogden van 2,9 miljard $ tot 4,7 miljard $, terwijl de Chinese investeringen in ASEAN aangroeiden van 230 miljoen $ tot 3 miljard, of maal 13.  Naar eigen zeggen hebben de Chinezen hun tarieven op de import van ASEAN-goederen met 900 miljoen $ verminderd. Het aantal Chinese toeristen naar de ASEAN-landen steeg van bijna 2 miljoen in 2003 tot 4,5 miljoen vorig jaar.