De positie van de satelliet zal in de komende dagen definitief worden bijgesteld vanop het controlecentrum in Xi’an (hoofdstad van Shaanxi in het centrum van het land) en een schip.

De ontwerpers gaan ervan uit dat de SinoSat-6 een levensduur van ongeveer 15 jaar zal hebben. De live uitzendingen van audiovisuele media die door de satelliet mogelijk worden gemaakt zullen vooral een verbetering betekenen in de (culturele) levenskwaliteit van mensen in verafgelegen en bergachtige streken. De SinoSat is een serie satellieten waarvan de eerste in de ruimte werd gebracht in 1998. De kwaliteit is per lancering stap voor stap verbeterd.

In Gansu (Noordwest-China) werd dan weer de ‘Mapping Satellite-I’ gelanceerd, zo’n twee weken geleden. Met deze kunstmaan zal vooral het ministerie van Defensie werken om kaarten te verbeteren en wetenschappelijke experimenten uit te voeren, die op hun beurt ook de economische ontwikkeling moeten dienen.

Zowel deze satelliet als die voor radio en tv werden in een baan rond de aarde gebracht met behulp van een raket van het type Lange Mars. Op 24 april 1970 lanceerde de Volksrepubliek voor het eerst een raket, de Lange Mars 1, in de ruimte en daarmee kon er prat op gaan dat ze als vijfde natie in de wereld daartoe in staat was. Veertig jaar later is de serie aan zijn 128e lancering toe. In het begin zijn er dodelijke ongelukken gebeurd door ontploffingen of neergestorte raketten, maar de grote lijn is er een van supersnelle vooruitgang en steeds grotere veiligheid geweest. De meest bekende successen van het type Lange Mars zijn de lanceringen van bemande capsules en een ruimtestation. Intussen hebben er alweer zes Chinese astronauten  in de ruimte gereisd.

Bronnen: Xinhua, Wikipedia

Chi'en Mu (foto univ. Hong Kong)

Het verzamelde werk van de confucianistische auteur Ch’ien Mu zal bijna geheel ongecensureerd worden uitgegeven in de Volksrepubliek. Dat is een opmerkelijke gebeurtenis, zowel volgens intellectuelen uit Taiwan als die uit de rest van China.

De historicus en filosoof Ch’ien Mu (1895-1990) was immers een verdediger van het traditionele politieke en culturele systeem zoals het onder een aantal keizerlijke dynastieën werd ontwikkeld. Hij gaf onder andere blijk van een nostalgisch verlangen naar het stelsel van een machtige monarch die zich liet adviseren door via theoretische examens carrière makende mandarijnen.

Bovendien was Ch’ien Mu op uitnodiging van Chiang Kai-shek in 1969 naar Taiwan verhuisd, toen de sfeer in Hongkong hem niet meer beviel vanwege linkse door de Culturele Revolutie geïnspireerde rellen daar. De filosoof en historicus doceerde aan universiteiten in Hongkong, Taiwan en de VS, en wordt door sinologen wereldwijd beschouwd als een belangrijke denker, hoeveel kritiek er daarnaast ook is tegen zijn traditionele wereldvisie. Aanvallen moest hij ook in Taiwan verduren, vanwege separatische politici als Chen Shui-bian, die vonden dat hij ten onrechte een woning had gekregen van de Kwomintang. Ch’ien Mu verhuisde naar een flat en overleed kort daarna, iets wat sommigen aan de bemoeienissen van de onafhankelijkheidspartij van Chen Shui-bian hebben geweten.

Ch’ien had bij zijn leven een aanbod uit Beijing afgeslagen om zijn verzameld werk in de Volksrepubliek uit te geven, omdat hij niet wilde dat er ook maar iets uit de inhoud zou worden weggelaten (of misschien zelfs gewijzigd). Zijn weduwe heeft de toelating voor de publicatie nu gegeven, omdat ze weet dat haar echtgenoot dat heel erg graag had gewild en omdat ze de verzekering heeft gekregen dat alles onverkort, onveranderd en zonder commentaar zal worden weergegeven.

Chinese onderzoekers vinden de geschriften van Ch’ien vooral interessant als onderzoeksobject en zullen natuurlijk in hun eigen publicaties hun mening erover geven. De uitgave van dit verzameld werk wordt verwelkomd als een verdere stap in de toenadering tussen Beijing en Taipei, maar ook als een teken dat de Chinese regering toleranter wordt en meer en meer open staat voor discussie en confrontatie met een gedachtegoed dat niet het hare is. Deze ontwikkeling is begonnen met de economische hervormingen. In de jaren ‘90 was er een grote belangstelling voor teksten uit met name Taiwan. De afgelopen jaren werden bepaalde van die boeken nog gecensureerd. Wellicht is de uitgave van Ch’iens verzameld werk een teken dat Beijing ook van die praktijk af wil.

Bronnen: Wikipedia, Global Times

Van 2004 tot 2008 groeide de toegevoegde waarde van de sector jaarlijks met 22 %. In 2008 was deze goed voor 763 miljard toegevoegde waarde of 2,4 % van het BNP.

- Vorig jaar beliep het zakencijfer van pers en drukkerijen 1000 miljard yuan.

Tekenfilms in de lift

- De jaarlijkse productie van tekenfilms bedraagt 170.000 minuten of 13 keer meer dan in 2003.

- Het aantal abonnementen op kabeltelevisie heeft 175 miljoen bereikt.

- Het aandeel import/export van boeken met copyright daalde van 15/1 naar 3,3/1.

- Meer dan 8,8 miljoen exemplaren van boeken, kranten en tijdschriften werden geëxporteerd.

- Eind juni hadden 228 kunstgezelschappen herstructureringen ondergaan.

- Het aantal privégezelschappen steeg boven 6800, met meer dan 2 miljoen vertoningen. .

- Er zijn 1444 musea en hallen onder het cultureel patrimonium gratis toegankelijk.

- Tijdens het eerste semester kwamen er 149 bioscopen met 596 schermen bij, zodat het totaal aantal filmzalen nu 1826 bedraagt en het aantal schermen 5300.

- In 163 kleine en middelgrote steden werd het kabelnetwerk vervangen door een digitaal kabelnetwerk zodat het aantal gebruikers hiervan nu meer dan 65 miljoen bedraagt.

- Het inkomen van de filmindustrie steeg vorig jaar met een kwart tot boven de 10 miljard yuan; in de sector radio en tv  werd 158 miljard geïncasseerd of 17 % meer.

-D e Chinese publicaties worden nu verdeeld over meer dan 190 landen en de kranten in 80.

De grote doelstellingen: tegen 2020 moet het onderwijs gemoderniseerd zijn en moet China een leer- en kennismaatschappij hebben. China moet een land worden met een grote rijkdom aan menselijk kapitaal. De bestaande leerplicht om 9 jaar lang naar school te gaan moet maatschappelijk verankerd worden en tegen 2020 moeten er ook overal voorzieningen zijn voor voorschools onderwijs. Van de jongeren die ervoor in aanmerking komen, moet 90 % de lagere middelbare school afmaken, en van diegenen met een middelbaar schooldiploma moet 40 % doorgaan naar het hoger onderwijs.

Na 2020 mag er onder jongeren en burgers van middelbare leeftijd niemand meer zijn die niet kan lezen en schrijven. Alle scholen hebben een plicht tot goed beheer en het brengen van kwaliteitsonderwijs. Geen enkel kind mag uit de boot vallen om financiële redenen. Er komt een oplossing voor het feit dat migrantenkinderen in de steden nog altijd geen gelijke onderwijskansen hebben. In alle regio’s moeten de toegang tot even degelijk onderwijs verzekerd zijn, in elk geval voor die vormen van onderwijs waarvoor een leerplicht bestaat. Een rapportage- en controlesysteem zal ervoor zorgen dat in alle streken de taakbelasting van de scholieren en studenten dezelfde en niet te groot is.

In augustus 2008 is het ministerie begonnen met het opstellen van dit plan. Twee keer werd het via internet ter discussie aan de bevolking voorgelegd. Miljoenen suggesties kwamen er binnen en dat heeft geleid tot 40 herziene versies. Het afgewerkte plan dat nu voorligt, pakt dus, zoals de minister van Onderwijs Yuan Guiren zegt, “de belangrijkste problemen en kwesties van het onderwijs in China aan op een manier die bij de bevolking leeft”. 

Het centraal comité van de Communistische Partij en de regering hebben aan alle lokale partijafdelingen en regeringen opdracht gegeven de plannen goed te bestuderen en nauwgezet uit te voeren.

Bron: Xinhua

China telt nu al 23 IMAX-zalen en het Canadese bedrijf wil er 50 hebben tegen 2012. De onderneming werkt daarvoor samen met de Chinese keten Wanda Cinema Line Corp. Zo kunnen ze allemaal een graantje meepikken van het succes dat de bioscoopsector in China kent.

Een commercieel minpunt is het geringe aantal films in DMR op dit ogenblik, hoofdzakelijk Hollywood blockbusters. Om de dure zalen niet tijdenlang ongebruikt te laten en ook om tegemoet te komen aan de specifieke smaak van het Chinese publiek, zijn filmstudio’s zoals (het particuliere) Huayi Bros Media Corp van plan om Chinese films te produceren in DMR. De eerste van die films gaat in première op 22 juli. Het is Aftershock, een verhaal over de verschrikkelijke aardbeving die de stad Tangshan trof in 1976 en over de naweeën van deze ramp die meer dan 240.000 mensen het leven heeft gekost. De film met de reusachtige afmetingen, die volgens de makers past bij de omvang van de catastrofe, wordt ook in andere landen in Azië en in Amerika vertoond.

Bronnen: China Daily, Wikipedia

Over deze aardbeving heeft Feng Xiaogang een film gemaakt met de titel Aftershock, naschok, (werktitel Tangshan Earthquake). Het verhaal zoomt in op de keuze die een moeder moet maken tussen het redden van haar zoon of haar dochter. (Ze kiest voor het jongetje; het meisje wordt later toch nog gered maar zal het haar moeder tientallen jaren lang kwalijk nemen). De stad Tangshan is een van de sponsors van de film. Feng Xiaogang heeft overlevenden van de aardbeving en hun nakomelingen als figuranten laten meespelen. Hun getuigenissen, die spontaan opwelden, zijn in de film verwerkt.

De film is een productie van IMAX (films op reuzenscherm) in samenwerking met het particuliere Chinese filmbedrijf Huayi Brothers. De film wordt vertoond in 4000 zalen in de Volksrepubliek. Het is de eerste Chinese film in het reuzenformaat IMAX en de eerste film met een zo grote distributie. Bij de première voor 15.000 inwoners van Tangshan (met een ceremonie die vier uur duurde) waren velen tot tranen bewogen. De filmmaatschappij had zakdoekjes uitgedeeld en T-shirts met het zinnetje “Tangshan raakt de wereld”.

Feng Xiaogang (links afgebeeld) staat bekend om zijn commerciële vaardigheid. Hij wil als Chinese filmmaker van Hollywood leren en het tegelijk concurrentie aandoen. Hij voelt zich af en toe afgeremd door de censuur, als die hem belet de Amerikaanse sensationele manier van filmen te imiteren. Ook nu vragen sommigen zich af of het wel gepast is deze ramp op zo’n reusachtig scherm te brengen, en anderen vrezen dat de herinneringen te heftig kunnen zijn voor nabestaanden en voor de slachtoffers van de recente aardbevingen in Sichuan 2008 en Qinghai 2009. De bezwaren zijn waarschijnlijk onterecht. Dat zou je kunnen afleiden uit de waardering die dit familiedrama ondervond van het publiek bij de voorvertoningen.
De filmmaker en zijn medewerkers brachten een bloemenhulde bij het grote monument ter herdenking van de aardbeving, de ‘klaagmuur van China’, een marmeren gedenkteken met alle namen van de 240.000 slachtoffers.

Bronnen: People’s Daily, www.danwei.org
zie ook: http://cfensi.dramaddicts.com/forum/blog.php/

CNC World zendt 24/7 Engelstalige nieuws- en achtergrondprogramma’s uit. Het is de enige van dat soort zenders die een onderdeel is van een persagentschap, namelijk Xinhua. Er bestaat ook een Chineestalige CNC.
Volgens de directeur van Xinhua Li Congjun zal CNC internationale berichtgeving verzorgen, uit een Chinees oogpunt. De zender streeft ernaar de vinger aan de pols van de actualiteit te houden en objectief te zijn. Nieuws over China zal meer aandacht krijgen dan bij de concurrentie. De bedoeling is ook om het internationale publiek een correcter beeld te geven van het land.

Voor Xinhua is het initiatief alweer een manier om aan te sluiten bij de snelle veranderingen en ontwikkelingen in de mondiale mediawereld. Het officiële Chinese persagentschap bouwt aan een veelomvattende mediagroep met telex, kranten, websites, economische informatiekanalen, databanken en zoekmachines. Xinhua is al aanwezig in 130 landen en regio’s en heeft mediaproducten in het Russisch, Frans, Japans, Spaans, Portugees en Arabisch.
Het is dan ook de bedoeling dat CNC op termijn uitzendingen in die talen zal verzorgen.

De nieuwe internationale televisiezender, bestrijkt Asia-Pacific, Europa, Noord-Amerika en Afrika via satelliet, kabel, mobiele telefoon en internet.
CNC zendt al uit vanaf 1 januari (in het Chinees) en werd officieel gelanceerd op 1 juli.
Het is de bedoeling dat het tegen 1 oktober met sattelietzenders in de hele wereld kan worden ontvangen en ook op kabel-tv in de VS en andere landen.

In Xinhua, dus ook in CNC worden miljarden geïnvesteerd door de regering. Westerse concurrenten en collega’s zijn uiteraard sceptisch over het voornemen van de Chinezen om van CNC, ‘een nieuwszender en geen propagandaorgaan’ te maken. Britse en Amerikaanse journalisten vinden verder de presentatie en de inhoud nogal zouteloos en een beetje gedateerd, maar geven toe dat dit kinderziekten zijn. Ze hebben gemerkt dat programmamakers van die andere Chinese televisiezender CCTV bliksemsnel leren om een aansprekende stijl te ontwikkelen.
CNC zal tot op zekere hoogte concurreren met CCTV. Dat kan een effect hebben dat te vergelijken is met wat er gebeurt in de sector van de Chinese officiële kranten. China Daily (en in zeker zin zelfs People’s Daily) moet daar wedijveren met de nieuwkomer Global Times. Dat heeft de journalisten en reporters van alle kranten geprikkeld tot interessantere, meer gewaagde, vlottere en diepgaande berichtgeving.
Of dat voor CNC ook zal opgaan is een beetje de vraag, zeker zolang de nieuwe zender bijna uitsluitend gericht is op een internationaal publiek en dus weinig sponsoring van Chinese bedrijven met een binnenlandse klantenkring zal krijgen.

Het valt inderdaad op dat CNC op een vrij voorzichtige, bescheiden manier op de markt is gebracht. Gisteren gelanceerd, vandaag al verdwenen van de home page van Xinhuanet.

Bronnen: Xinhua, The Guardian
introductiefilmpje  http://news.xinhuanet.com/english2010/video/2010-06/29/c_13375156.htm

persconferentie ter introductie

mobiel internet

Binnenkort zullen gebruikers genoeg hebben aan één kabelverbinding voor telefonie, internet en televisie. De operatie om deze diensten met elkaar te integreren wordt stapsgewijs aangepakt. Eerst zal de administratie van radio, film en televisie het systeem uitproberen in een aantal grote steden. De lijst met de namen zal binnenkort bekend worden, maar vermoedelijk zullen de gegadigden de volgende steden zijn: Shanghai, Shenzhen, Chongqing, Nanjing, Hangzhou, Harbin, Shenyang, Wuhan, Changsha en Xinzhou.

Zeshonderd miljard yuan zal de integratie volgens analisten gaan kosten en ze zal miljarden aan investeringen aantrekken.
Met dit nieuwe hightech netwerk speelt de staat in op de snelle ontwikkelingen bij de Chinese consumenten van mediaproducten. Volgens het Britse onderzoeksbureau Nielsen worden digitale kabeltelevisie, internettelevisie, high-speed internet en derde generatie-telefonie in een razend tempo populair in de Volksrepubliek. Zo kijken bijvoorbeeld steeds meer Chinezen online video via hun gsm. Het China Internet Network Information Centre heeft berekend dat 233 miljoen internetgebruikers (de helft van alle gebruikers in China) internet via hun gsm bezoeken en raadplegen.

Al die diensten zullen nu efficiënter worden en op elkaar afgestemd. Dat zal gebeuren in twee fasen: tot 2013 loopt de testfase en vanaf dat jaar moeten bedrijven op grote schaal gebruik beginnen maken van het netwerk. De afronding is voorzien voor 2015.
Tijdens de testfase zullen de bevoegde ministeries ook nieuwe reglementeringen uitdokteren op de terreinen van privacy, regels voor concurrentie, nationale veiligheid en ethisch schadelijke inhoud.
De Britse media watchdog Ofcom (Office of Communications) zou volgens academici van CASS (Chinese Academy of Social Sciences) als inspirerend voorbeeld in aanmerking komen. De controle op televisie en telecom is groter dan die op internet. De regering zal zorgvuldig te werk willen gaan om de staatscontrole aan te passen aan de integratie van die drie terreinen. Dat kan het hele proces vertragen, aldus diezelfde en andere mediadeskundigen.

Bronnen: SCMP, http://uk.nielsen.com/site/index.shtml

Donor van het Volksbevrijdingsleger (China Daily)

In 1998 startte China met een systeem voor veilige bloedtransfusie, gebaseerd op vrijwillige bloedgevers. Zoals in België is er dus géén vergoeding voor de bloeddonor. De hoeveelheid vrijwillig gegeven bloed is sindsdien jaarlijks toegenomen, maar de nood aan bloed is nog sneller toegenomen. Er is vooral bloed nodig tijdens chirurgische ingrepen. Bovendien geloven sommige chirurgen dat een bloedtransfusie na de operatie het genezingsproces bij de patiënt versnelt, met extra gebruik van donorbloed tot gevolg. In Beijing bijvoorbeeld steeg van 1998 tot 2008 het volume voor bloedtransfusie met 161 %. In 2008 werden daar 700.000 bloedzakjes gebruikt, waarvan 70 % voor heelkundige patiënten.

De laatste jaren besteedt het Ministerie van Gezondheid grote aandacht aan maatregelen voor het zuinig omgaan met donorbloed. Onder meer via heelkundige technieken met minder bloedverlies tijdens de ingreep en via autologe bloedtransfusie. Bij deze transfusie gebruikt men geen bloed van een donor maar het bloed van de patiënt zelf, afgenomen enkele weken voor de geplande ingreep. Autologe bloedtransfusie heeft nog bijkomende voordelen. In het gebruik van donorbloed schuilt altijd het potentiële gevaar van transfusiereactie en (via bloed overdraagbare) infecties, zoals aids en hepatitis B. Om het risico zo klein mogelijk te houden, wordt donorbloed grondig onderzocht, maar het blijft een medisch probleem. Dergelijke complicaties worden echter voorkomen bij het gebruik van het eigen bloed van de patiënt. Autologe bloedtransfusie biedt een veelbelovende oplossing, zowel voor het tekort aan donorbloed als om het optreden van (soms levensgevaarlijke) complicaties te voorkomen. Dokters en patiënten moeten worden gestimuleerd om te kiezen voor autologe transfusies. 

(1) Xuerong Y, Yuguang H, Ge Q, et al. Safety and current status of blood transfusion in China. Lancet 2010,375:1420-21.

In een nieuwsbrief werd aangekondigd dat in de kranten en op de radio, op tv en internet een reeks succesverhalen over kader- en basisleden zal verschijnen. De campagne zal ook werken met tele-educatie en met sms. De nieuwsbrief bevatte een waarschuwing: “Wie deze actie maar niets vindt of ze alleen maar plichtmatig of zonder enthousiasme voert, zal ter verantwoording worden geroepen en van het bevoegde partijcomité een beperkte termijn opgelegd krijgen om zich anders op te stellen”. Met lessenreeksen, inspectierondes en onverwachte controles wil men ervoor zorgen dat de activiteiten inderdaad ernstig worden genomen en goed verlopen. 

Anderhalf jaar zijn de CPC-afdelingen bezig geweest met een campagne om hun leden vorming te geven op het vlak van een wetenschappelijke aanpak van de partijontwikkeling en de multimedia-activiteit is daar een verlengstuk van. De kernbegrippen waren en blijven ‘wetenschappelijke ontwikkeling, harmonieuze samenleving, het volk dienen en de basisorganisaties versterken’. De periode van studie en vorming was een toepassing van een reeks besluiten over de hervorming en de opbouw van de CPC, genomen op de voltallige zitting van het centraal comité vorige herfst. Hu Jintao is er de grote promotor van. 

De meest recente campagne zal onder leiding staan van een groep met aan het hoofd Li Yuanchao, het hoogste kaderlid van de afdeling Organisatie van het centraal comité van de CPC. Li Yuanchao is afkomstig uit de kustprovincie Jiangsu en hij heeft een veelzijdige opleiding (wiskunde, economie en management, rechten aan twee universiteiten en aan de partijschool). Hij heeft gewerkt in de Communistische Jeugdbond van Shanghai, als partijsecretaris van Jiangsu en hij is sinds 2007 lid van het centraal comité en van het politiek bureau van de CPC.

Een goed idee van de de aanpak die Li Yuanchao voorstaat, krijg je op de website van de China Executive Leadership Academy Jinggangshan (CELAJ) http://www.celaj.gov.cn/english/. Dit is een van drie moderne topkaderscholen waar de CPC haar meest beloftevolle leden een opleiding geeft om hen politiek nog bewuster en organisatorisch competenter te maken. De academies, waarvan er twee niet toevallig gevestigd zijn in oude revolutionaire basissen (Jinggangshan en Yan’an) en een in Pudong, zijn vernieuwend en laten zich ook door internationale contacten inspireren. Zo heeft CELAJ goede banden met instituten in Singapore en Korea, maar ook met westerse universiteiten zoals Cambridge en Harvard.

Li Yuanchao op werkbezoek in Singapore (foto persagentschap Singapore)

Bronnen: Xinhua, China Vitae, CELAJ