Kloostermeditatie: Het kwade verdelgen door het vuur

Volgens het Chinese persagentschap Xinhua werd daarbij één persoon doodgeschoten en vielen er vier gewonden bij een actie van enkele dozijnen personen, waaronder monniken. De met messen gewapende actievoerders vielen winkels in de hoofdstraat en een politiestation aan, nadat eerder geruchten verspreid waren dat drie monniken zichzelf in brand zouden steken. Twee politievoertuigen en twee voertuigen van de brandweer  werden vernield. De Chinese overheid heeft verklaard dat de afscheidingsbeweging in het buitenland het incident wil uitbuiten door het  op te blazen.

Volgens Radio Free Asia en Tibet steungroepen in het buitenland vielen er op 23 januari minstens twee en misschien wel zes dodelijke slachtoffers bij een protestactie van honderden tot duizenden Tibetanen. Eén persoon zou geprobeerd hebben zichzelf in brand te steken. De Tibetanen zouden geprotesteerd hebben tegen de aanhouding eerder die dag van actievoerders die naar aanleiding van het Chinese Nieuwjaar pamfletten uitdeelden voor ‘Vrij Tibet’ en aankondigden dat meer zelfverbrandingen zouden volgen. Volgens Tibet steungroepen in het buitenland was er in de prefectuur Aba, die aan Luhuo grenst en waar de meeste van de recente zelfverbrandingen plaatsvonden, vorige week ook al een incident . Dit incident is niet van Chinese zijde bevestigd.  Bovendien heeft op 24 januari een nieuw incident plaatsgevonden  in Seda, een ander kanton van de prefectuur Ganzi.   14 politieagenten werden gewond bij een treffen met manifestanten die het politiebureau bestookten met benzineflessen, messen en stenen. Sommigen zouden zelfs vuurwapens gebruikt hebben, aldus de politie. Eén manifestant werd gedood en één gewond, en er waren 13 aanhoudingen. Buitenlandse Tibetgroepen spreken van minstens twee doden.

De leider van de Tibetaanse ‘regering in ballingschap’ in India, Lobsang Sangay riep de Westerse wereld op niet passief toe te kijken en tussen te komen ‘om het bloedvergieten te stoppen’.

Het incident  in Luhuo is het ernstigste sinds het voorjaar 2008 toen bij ethnische onlusten in Lhasa 32  Han en Hui slachtoffers vielen. Tegelijk  braken toen ook  al incidenten uit in Aba.Wat opvalt aan de reeks incidenten die sinds vorig jaar gebeuren is dat bijna alles in een beperkte zone in het Westen van Sichuan, buiten het eigenlijke Tibet  plaatsvindt. Men kan  niet spreken van een algemeen problem in Tibet . Maar wat is er dan wel aan de hand?

De  dalai lama heeft het over vertwijfeld verzet tegen de Chinese onderdrukking en culturele genocide. Dit argument weerstaat niet aan de toets van de werkelijkheid: de Chinese overheid doet enorme inspanningen om de gebieden met minderheden economisch vooruit te helpen en er de welstand te verhogen. Ook de Tibetaanse cultuur bloeit. Meer mensen dan ooit kunnen lezen, er is veralgemeend onderwijs in het Tibetaans, Tibetaanse kloosters en tempels werden en worden  op kosten van de overheid hersteld en onderhouden, er zijn 40.000 geestelijken die recentelijk zelfs een staatspensioen beloofd kregen, Tibetaanse culturele initiatievenworden door de overheid ondersteund, en er bestaan in China een groot aantal onderzoekscentra naar Tibetaanse cultuur en religie, inclusief tijdschriften daarover, zelfs in buitenlandse talen. ‘Chinese onderdrukking en culturele genocide’ is uit de mond van de dalai vooral codetaal voor het niet erkennen van het wereldlijke leiderschap van de dalai lama door de Chinese autoriteiten. Het is inderdaad  dat wat de monniken die zichzelf verbranden als  eis stellen.

Ook de regering van de VS schijnt de Tibet-problematiek grotendeels te herleiden tot pro of contra het gezag van de dalai lama. De Speciale Coordinator voor Tibetaanse zaken van de Verenigde Staten heeft in een verklaring de schuld bij de Chinese autoriteiten gelegd: controle op het religieuze leven, ‘vaderlandse opvoeding’ in kloosters waarbij monniken de dalai lama moeten aanklagen, toenemende bewaking van kloosters, willekeurige aanhoudingen van Tibetanen en beperkingen op of aanhoudingen van familie en kennissen van zelfmoordenaars. De coordinator dringt er bij de Chinese regering op aan vrije toegang tot de regio te verlenen aan waarnemers en om een op resultaat gerichte dialoog met de dalai lama te hernemen.  

De Chinese overheid daarentegen beweert dat de incidenten het werk zijn van een kleine groep provocateurs georganiseerd door de  afscheidingsbeweging in het buitenland.  Volgens Beijing zouden de acties uitgaan van enkele kloosters met monniken die fanatiek de dalai lama vereren.  Beijing wijst erop dat de incidenten beperkt in omvang zijn en de dalai lama  de monniken niet oproept om te stoppen met de zelfmoorden, alhoewel die tegen de boeddhistische principes ingaan. De eveneens in het buitenland verblijvende karmapa lama – getipt als mogelijk opvolger van de dalai lama als geestelijk leider van de diaspora- heeft dat wel gedaan, alsook een aantal lama’s in Tibet zelf. 

De franstalige site tibetdoc.eu ziet als mogelijke aanleiding voor de gebeurtenissen ook een locale overheid die verkeerd reageert op de bestaande spanningen en de weerbarstige lokale kloosters niet op de beste manier aanpakt.
Men kan ook opmerken dat het Westen van Sichuan met zijn Tibetaanse minderheden ook in het verleden al toneel van anti-Chinese acties geweest is. Het was in deze regio dat de opstand van de Tibetaanse adel en geestelijkheid in 1958 begon, nadat de gronden van adel en kloosters er verdeeld werden onder de boeren (in het eigenlijke Tibet was er een akkoord met de dalai lama om dat voorlopig niet te doen).
Tenslotte zijn er de traditionele ethnische spanningen in gemengde regio’s, voor de gelegenheid opgeklopt door wie er baat bij heeft. De prefectuur Aba is 2,5 maal België en telt op slechts 850.000 inwoners 52% Tibetanen, 27% Han en verder met Tibetanen verwante Qiang (18%) en moslim Hui (3%). De stad Wenchuan waar in 2008 90.000 slachtoffers vielen bij een aardbeving, en waar in heel China massal steun voor werd gegeven, ligt in Aba.  De prefectuur Garzi is vijf maal België en van de 800.000 inwoners is er 79% Tibetaan.  De economische ontwikkeling zorgt ervoor dat de situatie van iedereen ook in deze afgelegen regio’s verbetert, maar meer opgeleide en ondernemende Han doen het dikwijls beter dan de locale minderheden, wat de oude vrees van die minderheden voor de Han oprakelt. En ondanks of misschien juist omwille van de  regeringspolitiek om de minderheden te beschermen en economisch te bevoordeligen is het aloude Hanchauvinisme niet totaal verdwenen maar eerder aangewakkerd door  ethnische rellen zoals in Lhasa in 2008 en in Urumqi in 2010.

Lin Zulian en collega's (foto Global Times)

In Wukan heeft de CPC een nieuwe partijafdeling. Lin Zulian, een leider van de spectaculaire protestbeweging tegen onrechtmatige onteigeningen is er het hoofd van.

Een werkgroep van de partijafdeling bereidt verkiezingen voor van een nieuw dorpscomité. Dat alles is via een microblog van het betrokken provinciale partijdistrict bekendgemaakt door de provinciale werkgroep die is begonnen met de afspraken uit te voeren die eind december werden bereikt in de onderhandelingen tussen de provincie en het dorp. Het nieuws is verder verspreid via de Nanfang Daily. De nieuwe CPC-leiding van Wukan zal een onpartijdige verkiezing organiseren van een nieuw dorpscomité dat moet bestaan uit vertegenwoordigers die de inwonersbelangen echt kunnen behartigen. De eerste opdrachten voor die nieuwe raad zullen zijn: het onverwijld en correct behandelen van de rechtmatige beroepen tegen onteigeningen en het meewerken aan het onderzoek naar de klachten over het beleid van het vorige comité en zijn afgezette en gerechtelijk vervolgde leider en naar welke overtredingen er zijn begaan tijdens de dorpsraadverkiezingen van 2011. Een inwoner zou tegen journalisten van Agence France Presse en van de officiële Chinese krant Global Times gezegd hebben dat “de landeigendomskwestie nog niet is opgelost en dat er ook nog een discussie blijft met de familie van de overleden actievoerder”. Toch is er volgens deze man, een zekere Zhang, “optimisme en vertrouwen nu en schiet het onderzoek goed op. Het hele dorp staat achter de benoeming (van Lin Zulian) en dit is een belangrijke stap vooruit die zal bijdragen aan de oplossing van de geschillen over grond en financiering”. Alle gearresteerde actievoerders zouden intussen zijn vrijgelaten. Het was opvallend dat tijdens de protestbeweging de woede gericht was tegen de lokale politieke leiders en dat de bevolking van Wukan zijn hoop had gesteld op de provinciale en zelfs op de nationale leiding van de CPC. De provinciale leiding van de CPC in Guangzhou heeft op een gegeven moment ingezien dat de eisen van Wukan legitiem waren, dat er lange tijd niet correct op de problemen was ingegaan en dat dit primeerde boven de gewelddadige aspecten die de actie soms aannam (en die trouwens een reactie waren op het feit dat de mensen lange tijd in de steek waren gelaten). Zhu Mingguo, de vice-secretaris van het provinciaal comité van de CPC is toen naar het dorp gegaan voor een directe dialoog, waarin hij onder andere heeft beloofd dat er een open en eerlijk onderzoek zou komen naar de grieven en nieuwe verkiezingen. Het ziet ernaar uit dat die beloften worden waargemaakt.

Bronnen: China Daily, BBC, Global Times

Met 99 % van de stemmen geteld had Ma (61j) 51,6 % van de getelde stemmen en zijn uitdaagster Cai Ing-Wen (55j)van de Democratic Progressive Party (DDP) 45,6%. De derde kandidaat James Song die ook uit Ma’s partij komt, moest het stellen met 2,8%.  De nationalisten wonnen 64 zetels in de 113 zitjes tellende Yuan terwijl de DDP  40 zetels verwierf en anderen 9.
Het hoofdthema van de campagne betrof de houding tegenover de Volksrepubliek. De afgelopen jaren voerde Ma een voorzichtige politiek van verstandhouding tegenover Peking, wat onder meer resulteerde in een economisch handelsverdrag met China en lagere tarieven voor honderden goederen. Deze politiek heeft Taiwan geen windeieren gelegd. Na de financiële crisis groeide Taiwan weer met 10 % in 2010 en naar verwachting met 4,5 % vorig jaar. De werkloosheid  daalde tot 4,2 % en de inflatie bedraagt nauwelijks 2%.

Bronnen: Taiwan Times, Washington Post, SCMP, FT

Zhu Xiaodan

Momenteel komen het Volkscongres en de Consultatieve Commissie van Guangdong bijeen om de beleidsprioriteiten voor het komende jaar te vernemen en er hun stem over uit te brengen. Partijsecretaris Wang Yang zei voor de Consultatieve Commissie dat de komende 12 maanden economisch de moeilijkste konden worden sinds de start van de hervormingen. Hij bestempelde de samenwerking met Hong Kong nog als onvoldoende. Hij vond dat zijn provincie, die het toneel is geweest van diverse rellen en opstanden, het voorbeeld zou moeten geven inzake de economische heropleving. Zijn provincie is echter kwetsbaar gezien ze afhangt van export naar VS en EU waar de vraag afneemt.
Dienstdoend gouverneur Zhu Xiaodan legde in zijn regeringsrapport de lat betreffende economische groei op 8,5 % (minder dan de 10 % van voorheen), de inflatiegraad rond de 4 % en de inkomensstijging van de bewoners op 10%.  Ook hij haalde de uitdagingen aan waar de provincie voor staat: een tragere economie, overcapaciteit in traditionele nijverheden, onzekerheid bij de ontwikkeling van nieuwe nijverheden en dit op een achtergrond van prijsstijgingen zodat de doelstelling van een “gelukkig Guangdong” niet onmiddellijk haalbaar lijkt.

Hukou

Toch wil de provincie 880.000 migranten een stedelijke hukou geven zodat ze beter zouden geïntegreerd worden en zich meer zouden thuis voelen in de stad. Hij gelooft dat de stedelijke diensten dit aantal aankunnen. Daardoor wordt een begin gemaakt met de blijvende integratie van 30 miljoen migranten in de provincie. Gehoopt wordt dat enerzijds de migranten hierdoor gestimuleerd worden om zich bij te scholen en anderzijds de concurrentie met de delta van de Jangtse te snel af te zijn. In de kwaliteit van de arbeidskrachten ligt immers de sleutel tot de verbetering van de competitiviteit. Ook zal de provincie 400.000 bijkomende migranten verzekeren tegen arbeidsongevallen en 10.000 subsidiëren om zich bij te scholen in instellingen van hoger onderwijs. Daarnaast zouden ook de politietaksen die de migranten moesten betalen, geschrapt worden. ook op de agenda: de benoeming van de nieuwe gouverneur. De zitting die tot 17 januari duurt, grijpt plaats in het “Baiyun Internationaal Congres Centrum” dat ontworpen werd door het Belgisch architectenbureau Buro 2.

Er zijn twee soorten woningen: commerciële woningen en sociale woningen. Commerciële woningen op de markt mogen maximum zes of zeven jaar inkomen van een gezin kosten. Dan zijn er nog veel gezinnen die dit niet kunnen betalen en daarvoor moet de overheid zorgen met sociale woningen a rato van 30-40% van het totale aantal. De overheid neemt ook maatregelen om de prijs van de commerciële woningen tot het gewenste peil te beperken.Dat kan door vraag en aanbod te beïnvloeden.

Woningen zijn investeringsgoederen. Door die te belasten kunnen we investeringen afremmen. Maar totnutoe hebben we alleen maar een belasting op de aankoop. We kunnen nog van de VS leren want daar bestaat een terugkerende vastgoedtaks. We kunnen ook te werk gaan via onze monetaire politiek en zo de bankleningen controleren. Het belangrijkste instrument voor regeling is echter het percentage voorschot dat op de lening gevraagd wordt; in de VS brak de subprimecrisis uit doordat kopers leningen zonder voorschot konden krijgen; maar we mogen ook niet in de andere richting overdrijven want slechts 10% van de potentiële kopers kan kopen zonder te lenen.  

In Chongqing hebben we al vier specifieke maatregelen genomen: We beïnvloeden vraag en aanbod door een transactietaks; de overheidsinvesteringen in sociale woningen bedragen  20% van de overheidsinvesteringen in vaste activa; we hebben pilootprojecten voor vastgoedtaks lopen; en we vragen voor een eerste woning 30% voorschot op een lening, voor een tweede 60% en voor een derde 100%.

Dit model lijkt me geslaagd want we hebben ons doel van de prijs tot zes of zeven jaarinkomens te beperken al bereikt. Hier in Chongqing kon je in september laatstleden een gemiddelde woning in stedelijke districten kopen voor 6.300 yuan per m² (750 euro). Een gezin van drie zal voor een woning van zowat 500.000 yuan betalen. Voor dat gezin mag je in de stedelijke districten van Chongqing op een gemiddeld jaarlijks inkomen van 70.000 yuan rekenen. We houden er rekening mee dat de woningprijzen zullen stijgen, maar die stijging willen we beperken tot de groei van dhet BNP, wat normaal ook zou moeten overeen komen met de groei van het familieinkomen.

We gaan er als vuistregel van uit dat de totale omzet op de lokale woningmarkt ongeveer mag overeenkomen met de waarde van het bruto regionaal product. Toen de crisis in de VS uitbrak zat men daar echter aan 150%.

Met onze vier maatregellen hebben we vraag en aanbod in Chongqing ongeveer in evenwicht gekregen. We werken met ratios voor het vastgoedaanbod: De totale beschikbare woningoppervlakte moet lager dan 40 m² per inwoner blijven. En we willen die drempel stap voor stap bereiken, niet binnen drie of vijf jaar. Voor burelen is onze ratio 0,5 m² voor elke 10.000 yuan bruto regionaal product. Voor winkels rekenen we met 1 m² voor 10.000 yuan omzet. En voor elke m² krotwoning die we afbreken moet 1,5 m² nieuwe woning in de plaats komen.

Ik ben niet zo pessimistisch over de Chinese vastgoedmarkt als sommige buitenlandse analysten. Men moet drie gevallen onderscheiden, maar ik denk dat we ze alle drie kunnen oplossen.  
In enkele Chinese  steden van eerste rang hebben de mensen het familieinkomen van 20 jaar nodig om een woning te kopen.Daar worden woningen opgekocht door speculanten en is er een grote leegstand. Hoge prijzen, grote leegstand en een groot percentage investeringen met geleend geld creëren een soort vastgoedbel  en men zal dat ernstig moeten gaan aanpakken. De overheid heeft daar nog geen geschikte politiek uitgewerkt. Wanneer we echter steden van tweede of derderang gaan bekijken, ik denk aan Chongqing , Chengdu, Xian of Wuhan, dan is de prijszetting redelijk correct. We mogen niet vergeten dat in China, in tegenstelling tot Europa of de VS, de vraag naar nieuwe woningen de volgende 10-20 jaar enorm zal blijven. Indien er 100 miljoen plattelandsbewoners in ongeveer 10 jaar naar de steden verhuizen, dan moeten we 300 miljoen m² nieuwe woonruimte ter beschikking hebben. Het BNP per hoofd bedraagt nu 4.000 dollar. Dat zal binnen tien jaar 10.000 dollar zijn en in twintig jaar 20.000 dollar. Dat betekent een enorme volgehouden vraag naar betere woningen. Tenslotte heeft de Chinese overheid al veel ervaring in macro controle en regelgeving, ook in de vastgoedsector.

Hier in Chongqing zijn er ook gevallen van leegstand, bijvoorbeeld van sociale woningen nabij de nieuwe universiteitsstad. Het probleem hier is het transport. Er is slechts één grote baan naar de wijk en slechts enkele bussen. Maar binnen het jaar zal de metro tot daar lopen, komen er nog twee grote banen bij en komen er veel meer bussen. We verwachten dat op die manier de leegstand zal verdwijnen. In de volgende drie tot vijf jaar moet ook de dienstverlening zoals banken, winkels, cinema’s; scholen en hospitalen beter uitgebouwd worden. Als dat binnen de tien jaar niet in orde is, dan ben ik de eerste om de bewoners op te roepen tot protest. Op twintig grote bouwwerven in Chongqing hebben we de promotoren gevraagd om tegelijk met de woningbouw een lokale  dienstverlenende sector uit te bouwen.We hebben ook een systeem opgezet om de kwalitiet van de sociale woningen beter te controleren. Tenslotte houden we bij de inplanting van sociale woningen ook rekening met de mogelijkheid om dichtbij werk te vinden. Voor de commerciële sector rekenen we er bovendien op dat marktkrachten er zullen voor zorgen dat de woningen bewoond geraken.

Shenzhen heeft uiteindelijk de plannen ontbloot om het 15 km² Qianhai uit te bouwen als logistiek centrum ten belope van 285 miljard yuan. Deze gelden zullen worden besteed om 311 nieuwe projecten te financieren en 164 bestaande. De doenbaarheidsstudie wijst uit dat de logistiek te Shenzhen tegen 2015 kan stijgen met één derde. Shenzhen beweert de steun te hebben van enkele grote namen in de sector die bereid zijn te verhuizen naar Qianhai, maar zonder namen te noemen. De initiatiefnemers hopen op medewerking van kapitaal uit Hong Kong waarvan de samenwerking essentieel genoemd wordt om tot leider te worden qua logistiek. Bedoeling is Shanghai naar de kroon te steken op het gebied van havenfaciliteiten. Sommige analisten zijn sceptisch enerzijds omdat Hong Kong en Shenzhen ongeveer dezelfde business-visvijver beogen en anderzijds wegens het groot verschil in wetten en systemen tussen beiden. Toch hoopt secretaris generaal Xu Shouzhen van China Logistics Association op een integratie van China’s groeiende vraag voor logistieke diensten met Hong Kongs internationale expertise.

Shenzhen wordt echter ook beconcurreerd door Kanton (Guangzhou) die het zuidelijk district Nansha wil uitbouwen als logistieke draaischijf. Dit bleek vorige week tijdens de bijeenkomst van een van beide stadsparlementen. De stad Kanton zou nog dit jaar met concrete plannen voor de uitbouw van 60 km² op Nansha komen en gehoopt wordt dat de regering hieraan haar medewerking zal verlenen. Stichter en voorzitter Grace Foo Kam Chu van de Soundwill Holdings stelt de uitbouw van een brede digitale informatiehaven voor . Ook hier wordt gehoopt op medewerking van kapitaal uit Hong Kong. Tevens wordt gesuggereerd om in Nansha een film- en televisie productiebasis uit te bouwen. Plannen te over dus.

Bron: SCMP

Als de opstoppingen verminderen zal de veiligheid verbeteren, de efficiëntie in een aantal sectoren van de maatschappij en, niet de kleinste zorg, de luchtkwaliteit.

Beijing heeft zijn eigen commissie voor ontwikkeling en hervorming, de gemeentelijke variant van de bekende en machtige NDRC (Nationale Ontwikkelings-en-Hervormingscommissie). Deze gemeentelijke overheidsdienst stelt dit jaar 20.000 huurfietsen ter beschikking van de bevolking. In de stad zullen 500 plekken worden ingericht waar je fietsen kan huren. Ook zal de overheid de komende vijf jaar nieuwe fietspaden en fietsstroken laten aanleggen in hoofdstraten, wijken met toeristische bezienswaardigheden en in zakenwijken. Fietsers vinden verder dat er moet worden opgetreden tegen automobilisten die hun auto op het fietspad parkeren. Als er steeds meer inwoners van Beijing kunnen (en willen) kiezen voor de fiets kan dat een vermindering betekenen van de druk die van het autoverkeer (op dit ogenblik vijf miljoen voertuigen) uitgaat en de frustraties die hij veroorzaakt.

Verder zijn er onlangs ook drie nieuwe metrolijnen opengegaan. Beijing telt nu 15 metrolijnen, met een totale lengte van 372 km. De overheid heeft aangekondigd dat er dit jaar nog vier lijnen bijkomen. Maatregelen die direct van invloed zijn op het aantal auto’s waren de regel dat er maximum 240.000 voertuigen recht hebben op een registratie in de stad (wat het aantal registraties ten opzichte van 2010 met twee derden heeft laten dalen) en beurtrijden: wagens mogen een dag per week niet rijden, naargelang wat er de nummerplaat staat. De aanpak van het ongebreidelde autoverkeer is een van de manieren om de luchtkwaliteit te verbeteren, een punt dat voor alle inwoners van de stad belangrijk is en dat hen grote zorgen baart.

Bron: Xinhua

Mandarijnen: nieuw boereninkomen

Chongqing is met meer dan 35 miljoen inwoners theoretisch de grootste stad ter wereld. Maar in feite bevat de stad naast de stedelijke agglomeratie Chongqing een aantal kleine steden en uitgebreide rurale districten, zodat veel Chongqingers eigenlijk plattelandsbewoners zijn.

Chongqing kwam het afgelopen jaar in het nieuws wegens de nieuwe treinverbinding met West-Europa en Antwerpen als eindpunt. Het gebied deed het economisch zeker niet slecht want de laatste drie jaren bedroeg de groei er 15% en verdubbelde het fiscaal inkomen. De buitenlandse investeringen namen met 70 % toe sinds januari en burgemeester Huang voorspelt dit jaar 10 miljard buitenlandse investeringen. Met de sociale cijfers gaat het echter minder goed.

Chongqing heeft 14 arme regio’s en kantons en 1,1 miljoen personen leven onder de armoedegrens. Daarnaast is de aanwezigheid van arme migranten manifest. Om de ongelijke verdeling van rijkdom aan te pakken werden eigendomsbelastingen geheven op villa’s en luxe appartementen. Chongqing staat achter China’s vijfjarenplan om de landelijke inkomens op te trekken van 43 % van het nationaal inkomen tot 50%. In dit verband zijn al resultaten geboekt.

Volgens burgemeester Huang zullen tegen het jaareinde 3 miljoen migranten die meer dan 3 jaar in de stad leven, een stedelijke registratie ontvangen hebben zodat ze kunnen genieten van de stedelijke sociale voorzieningen. Ten tweede heeft Chongqing een plan gelanceerd om op 3 jaar tijd 3 miljoen landelijke gezinnen ten minste 10.000 yuan te laten verdienen. Vooral het plan om arme boeren in berggebieden mandarijnen te laten kweken is daarbij een succes. Ten derde heeft het stadsbestuur 11 miljard yuan uitgetrokken om kleine ondernemingen te helpen. Een investering door de eigenaar van 100.000 yuan krijgt een stedelijk complement van 50.000 yuan. Van de nieuwe ondersteuningspolitiek maken eveneens leningen deel uit ter waarde van 150.000 yuan en ook belastingvrijstellingen van dit bedrag. Dat Chongqings plannen resultaten afwerpen wordt bewezen door de mand mandarijnen die de burgemeester mocht ontvangen van een arme boer uit de bergen die het afgelopen jaar 8000 yuan meer verdiende door de nieuwe politiek.

Bron: wantchinatimes

De huidige dorpsleider Lin Zulian legt het akkoord uit (foto AFP)

Een van de drie gevangen leiders van het protest in Wukan is op borgtocht vrijgelaten. De partijleiding is begonnen het puin te ruimen en probeert de schade te herstellen, wellicht onder het goedkeurend oog van Beijing.

De 26-jarige man die is vrijgelaten, Zhang Jiancheng, heeft een verklaring moeten ondertekenen dat hij fout heeft gehandeld. Zijn twee kameraden wilden dat niet ondertekenen, daarom zitten ze volgens Zhang nog steeds vast. Hijzelf heeft ook moeten beloven geen verklaringen af te leggen in de media. Misschien zijn hier de buitenlandse media bedoeld. In elk geval heeft Zhang het in het openbaar gehad over de voorwaarden voor zijn vrijlating (zie boven) en over wat hij weet en wat hij vermoedt met betrekking tot de dood van Xue Jinbo. Zhang zegt dat bij zijn ondervraging door de politie van zijn slaap werd beroofd. Hij vond de ondervraging heel zwaar en zegt dat het heel goed mogelijk is dat Xue Jinbo zo’n behandeling niet heeft overleefd. Of Xue Jinbo bovendien geslagen is kan Zhang niet met zekerheid zeggen. De vice-partijsecretaris van de provincie Guangdong, Zhu Mingguo, heeft met de huidige dorpsleider van Wukan (zie foto) een akkoord afgesloten waarin onder andere de vrijlating van de drie gevangen voormannen is opgenomen. Zhu Mingguo heeft tijdens een bezoek aan Wukan, waarbij hij met nationale vlaggetjes en goedkeurende kreten werd onthaald, nog eens duidelijk tegen de mensen van Wukan gezegd dat de meeste van hun eisen redelijk waren, dat de vrijheid van hun onderhandelaars gewaarborgd was en dat de dorpsbewoners zelf geen rekenschap moesten afleggen voor hun acties. Ook beloofde hij de nabestaanden van Xue Jinbo een ‘correcte behandeling’. Zhu Mingguo heeft volgens de SCMP verder gezegd dat ‘er transparantie zou zijn bij het onderzoek en dat het wettelijk en volgens de regelingen zou verlopen.’
Intussen vragen waarnemers zich af of de man die in de partijhiërarchie net boven Zhu Mingguo staat nadeel zal ondervinden van de hele zaak, of dat het gebeurde juist een politiek steuntje in de rug kan zijn. Wang Yang, de partijsecretaris van Guangdong, wil volgend jaar graag doorstoten tot het hoogste partijniveau. Dat de crisis in Wukan zo lang heeft geduurd, uit de hand is gelopen en een precedent zou kunnen worden voor andere massale incidenten, kan de indruk hebben gewekt dat Wang Yang, die eigenlijk de hoogste eindverantwoordelijke is voor het hele beleid in de provincie, dit soort conflicten niet goed kan voorkomen of oplossen. Dat zijn team, met Zhu Mingguo als man die in de kijker mag lopen, uiteindelijk toch een oplossing heeft gevonden door te kiezen voor niet-confronterende en vreedzame onderhandelingen, kan dan weer wel gunstig uitpakken voor de carrière van Wang Yang. Hij was het immers ook die als eerste heeft toegegeven dat de mensen van Wukan gerechtvaardigde klachten hadden. Wang Yang noemde ‘de conflicten in een fase van stormachtige economische ontwikkelingen onvermijdelijk, maar ook de nodige aandacht en correcte afhandeling waard’. Het is mogelijk dat hij in dezelfde richting denkt als politbureaulid Zhou Yongkang, die de afgelopen twee jaar, de afgelopen maand en deze week er nog eens op heeft aangedrongen dat de functionarissen van de CPC de gerechtvaardigde klachten van de bevolking op een ernstiger manier moet behandelen. Zhou Yongkang vindt dat de procedures voor bemiddeling en onderhandeling op een ‘beschaafde’ manier moeten worden verbeterd, maar voegt aan ieder van zijn verklaring ook de waarschuwing toe dat wetsovertredingen (zoals geweld tegen ambtenaren en vandalisme n.v.d.r.) ook wettelijk moeten worden behandeld en bestraft. Het Volksdagblad (People’s Daily) heeft de provinciale partijleiding geprezen omdat ze hadden ingezien dat lokale kaderleden de zaak hadden verknoeid door de rechtmatige klachten niet ernstig te nemen, wat tot extreme acties had geleid. Over wat er in Guangdong is gebeurd schrijft de CPC-krant: ‘deze politieke moed om zijn eigen fouten te corrigeren drukt de opdracht van de partij uit: de verantwoordelijkheid opnemen voor de belangen van het volk is de verantwoordelijkheid opnemen voor het partijwerk.’ Concreet houden de bereikte compromissen in Wukan op dit moment de toezeggingen van de provinciale leiding in (zie boven), het ontslag van de vroegere dorpsleiding en het bevriezen van het omstreden bouwproject, met teruggave van het land aan de klagers en compensatie voor de projectontwikkelaars.

Bronnen: South China Morning Post, People’s Daily, Xinhua, AFP