Li Baodong

China zet zich onverminderd in voor een vreedzame oplossing en voor dialoog in de kwesties Iran en Syrië. Zeer tot ongenoegen van westerse landen het het samen met Rusland haar veto gesteld tegen de UNO-resolutie over Syrië.

Bondskanselier Merkel was in Beijing voor de uitbreiding van economische en politieke Duits-Chinese samenwerking. Daarnaast stonden er, volgens waarnemers, op haar verlanglijstje verzoeken aan de Chinese regering om een ontwerpresolutie te steunen van de VN tegen het regime Assad in Syrië en om de Europese boycot tegen Iran niet te ondermijnen door meer olie te bestellen bij Teheran.
Op een persconferentie samen mevrouw Merkel heeft premier Wen Jiabao verklaard: ‘China gelooft niet dat sancties tegen Iran een fundamentele oplossing kunnen bieden. Dialoog en samenwerking zijn wel correct en kunnen effectief zijn…China neemt het internationaal verdrag tegen de verspreiding van kernwapens in bescherming en is tegen het ontwikkelen van kernwapens zowel door Iran als door andere landen in het Midden-Oosten’.
De officiële pers in China wijst erop dat het land al maandenlang inspanningen doet om de onderhandelingen tussen Iran en de leden van de Veiligheidsraad op gang te houden en om Iran aan te moedigen tot samenwerking met het Internationaal Atoomagentschap. Volgens de Chinese media heeft Iran zich onlangs nog tot onderhandelen bereid getoond.
Wen zei verder: ‘wij behouden onze normale betrekkingen met Iran op het vlak van economie en handel, aangezien die gericht zijn op broodnodige economische ontwikkeling, en wij wensen normale handelsbetrekkingen niet te laten politiseren…China zal verder ruwe olie invoeren uit Iran en zal niets doen dat tegen internationale wetten en relevante VN-resoluties ingaat. China zal zijn principes niet opgeven voor winst, normale handelsrelaties tussen landen moeten worden beschermd.’
Over Syrië is het vooral de Chinese Ambassadeur bij de VN, Li Baodong, die een duidelijk standpunt heeft verwoord. ‘China verzet zich vastberaden tegen een gedwongen verandering van het regime in Syrië omdat dit een schending zou betekenen van de elementaire normen voor internationale betrekkingen.’ Ook in deze kwestie gelooft Beijing niet in sancties, omdat die de situatie meestal alleen maar erger maken. De Chinese regering bepleit verdere pogingen om onderhandelingen te realiseren tussen de Syrische regering en alle oppositiegroepen in dat land en rekent vooral op de Arabische Liga om die pogingen in het werk te stellen. Ze bestudeert aandachtig de voorstellen voor alternatieve resoluties van Rusland (tegen de voorliggende ontwerpresolutie betreffende Syrië) en voor aanvullende teksten van Marokko (voor die resolutie).

Toen het op stemmen aankwam hebben zowel Rusland als China hun veto gesteld, zeer tot ongenoegen van de westerse landen. Van Russische zijde wordt geargumenteerd dat de voorgestelde resolutie te eenzijdig de klemtoon legt op het geweld door het leger, maar niet rept over het geweld door opstandige groepen. Ook riep de Russische minister Lavrov op tot de organisatie van een dialoog tussen regime en oppositie. De Chinese vertegenwoordiger Li Baodong onderschreef dit standpunt. De Russische minister van Buitenlandse zaken bezoekt deze week de Syrische leider.

Bronnen: Xinhua, BBC

In 2009 dienden de VS, de EU en Mexico een klacht in tegen de Chinese uitvoerbeperkingen die de Chinese industriële gebruikers van die grondstoffen een onrechtmatig voordeel zouden verlenen. De klacht betrof grondstoffen als bauxiet, cokes en zink en nog een half dozijn andere, waarvan  alleen in de EU jaarlijks voor 1 miljard dollar ingevoerd wordt. Uitvoerbeperkingen zouden de prijs voor hun verwerkende industrie – staal, batterijen, chemische producten en keramische materialen- opdrijven en discriminerend werken want Chinese bedrijven blijven toegang tot goedkope grondstoffen behouden. Daardoor werden buitenlandse bedrijven die deze grondstoffen verbruiken verplicht hun productie gedeeltelijk naar China over te brengen. Op 30 januari bevestigde de WTO in beroep een eerder vonnis dat de uitvoerbeperkingen door kwota, uitvoerrechten en andere niet konden gerechtvaardigd worden op grond van milieubescherming of het verhinderen van uitputting van niet-hernieuwbare grondstoffen, zoals China claimde.

De uitspraak is extra belangrijk omdat ze als precedent kan dienen voor het gevecht rond de zeldzame aardmetalen die gebruikt worden in hoogtechnologische producten zoals zonnepanelen, windturbines en mobiele telefoons. Tot China enkele jaren terug de uitvoer daarvan begon te beperken, kwam meer dan 90% van de gebruikte zeldzame aardmetalen in de wereld uit China. Andere landen hebben deze grondstoffen wel, maar konden of  wilden ze niet zo goedkoop als China ontginnen. China ging er toen van uit dat het de goedkope uitvoer van sommige grondstoffen moest beperken om te beletten dat het land op termijn zelf zonder die grondstoffen valt voor zijn eigen industrie. Ook moest de productie beperkt en geconcentreerd worden in enkele grote bedrijven omdat de goedkope kleinschalige exploitatie milieuonvriendelijk is. Op basis van de huidige WTO-uitspraak is China ook voor zeldzame aardmetalen in de fout gegaan. Karel De Gucht heeft namens de EU al geëist dat China onmiddelijk , en ook op dit domein, zijn regels aanpast aan de WTO. Ron Kirk noemt namens de VS de uitspraak een ‘fantastische overwinning’. Het Chinese Ministerie van Handel betreurt de beslissing maar zegt dat ze die zal respecteren.

Het eerder nationalistische Chinese dagblad Global Times klaagt dat bij de Chinese toetreding tot de WTO voorwaarden werden opgedrongen die zeer ongunstig zijn voor China. Het is tijd om te eisen dat die herzien worden. En waarom wordt het embargo op hoogtechnologische goederen door de VS tegen China nooit door WTO onderzocht? Iedereen overtreedt in zijn eigen belang wel eens de regels van de WTO, maar het is bijna alleen China dat daarvoor aangeklaagd wordt. China moet het spel meer gaan spelen zoals de anderen, maatregelen nemen waar nodig zonder zich af te vragen of het wel mag van de WTO.

Het was voorzitter Jia Qinglin van People’s Political Consultative Conference die verklaarde dat het torengebouw- het hoogste in de Ethiopische hoofdstad- boekdelen spreekt over de vriendschap met het Afrikaanse volk en ook de sterke wil van China toont om de ontwikkeling in Afrika te ondersteunen. Het gebouw zal de top van de Afrikaanse Unie (AU) ontvangen telkens de Afrikaanse staatshoofden bijeen komen. Het is een herdenking van het nieuw Afrika, aldus AU-voorzitter en Guinea’s president Teodoro Obiang Nguema bij de opening. De constructie werd helemaal door China gefinancierd tot en met het meubilair. Het meeste bouwmateriaal werd uit China geïmporteerd. De bouw begon in januari 2009 en een team van 1200 Chinese en Ethiopische bouwvakkers werkten continu in 2 tot 3 shiften om het tijdig klaar te hebben. De site heeft drie conferentie centra, een heli nok en bureelruimte voor 700 personen. Buiten is door Xinhua-Hisense een infoscherm opgehangen met grote definitie.

De Ethiopische president Meles Zenawi verklaarde dat China’s her opstanding en verbintenis tot een win-partneriaat een van de redenen is van het begin van de Afrikaanse renaissance. In zijn gesprek met Jia Qinlin zei Meles dat de Chinese regering 100 miljoen yuan schonk aan het land en 100 miljoen yuan intrestvrije leningen. Daarnaast werd een lening ten belope van 3 miljard $ voor infrastructuur verlengd. Ook werden nog 7 economische en technische overeenkomsten getekend tussen de twee landen. Onder andere werden twee raam overeenkomsten getekend voor meer samenwerking in spoor, suikerproductie en telecommunicatie en een MOU voor het uitbouwen van Hujian-Ethiopië lichte nijverheidsbasis.

Handel

Viceminister van Handel Gao Hucheng zei in Peking dat de Sino-Afrikaanse handel vorig jaar toenam met 23 % tot 160 miljard $. China is al sinds 2009 Afrika’s grootste handelspartner. China’s gecumuleerde investeringen in Afrika bedragen nu 40 miljard $, waaronder 14 miljard directe investeringen. Volgens Gao zijn er meer dan 2000 Chinese firma’s die investeerden in Afrika. Het is wel zo dat de handelsbalans voor 10 miljard een overschot vertoont ten voordele van China. Critici hebben het over een eenrichtingsverkeer waarbij China olie en grondstoffen importeert en goedkope producten terugstuurt. Gao beloofde het herstel van het onevenwicht door de markten te openen voor meer Afrikaanse goederen; het afschaffen van douanetarieven en door het aanmoedigen van Chinese firma’s meer Afrikaanse producten te importeren (SCMP)

Zie ook CNTV over het gebouw,      Dialogue (27 min) over Afrika-China

–Uit VRC-cijfers blijkt dat Taiwans bestuur vorig jaar 575 investeringen voor het vasteland heeft goedgekeurd ter waarde van 13 miljard $. Taiwan zelf beweert dat sinds de opwarming medio 2009 startte,  vasteland firma’s rond 184 miljoen $ investeerden op het eiland: 204 hebben er een afdeling. Dat de warmere betrekkingen met Taiwan zullen doorgaan blijkt uit het feit dat de Taiwanese minister van economie Shih Yen-shiang van plan is meer dan één handelsmissie op het vasteland te hebben. Peking en Shanghai staan eerste op de lijst; Wuhan en Chengdu worden nog overwogen. Omgekeerd zal de China’s Council for the Promotion of International Trade and Economy and Trade burelen openen op het eiland.

Buitenlandse investeringen: toch hoop

–In december 2011 daalden de buitenlandse investeringen in China met 12 % vergeleken met het jaar voordien. De negatieve tendens die al 10 maanden aanhoudt zorgt voor hoofdbrekens. Woordvoerder Shen Danyang van het ministerie voor Handel vertrouwt er echter op dat de groei in 2012 toch snel zal blijven. Uit ministeriële cijfers blijkt immers dat investeringen uit 10 Aziatische landen in 2011 stegen met 14%. Niettegenstaande de slump in VS/EU blijft China aantrekkelijk voor deze landen die de hoofdbron uitmaken van China’s buitenlandse investeringen.

Shanghai: grootste metropool-brp

Volgens een ranglijst van de Brookings Institution‘s die de 200 grootste metropolen omvat, heeft Shanghai nu de grootste economische activiteit en dit gevolgd door de Saoedi Arabisch financiële hubs, Riyad en Jiddah. Zowat helemaal onderaan staat Sacramento. Volgens de LA Times toont de rangschikking de voortdurende verplaatsing van economische macht van west naar oost. 90 % van de snelle groeiers liggen buiten VS en EU terwijl de zwakst presterende precies VS-, EU-, en Japanse metropolen zijn. China leidt de top 20 met 8 namen.

Satelliet navigatie in de lift

Volgens een onderzoeksrapport zou de satelliet-navigatienijverheid tegen 2015 goed zijn voor een zakencijfer van 225 miljard $. In 2010 telde de sector al 5000 firma’s en organisaties en bracht een zakencijfer voort van 50 miljard. De sector zou het derde groeipunt worden in de IT na mobiele telefonie en internet. Tegen 2015 wordt gehoopt op 340 miljoen terminals in China (SCMP)

Sina bouwt O&O centrum in Sichuan

China’s Sina Corporation heeft met de Chengdu Hi-Tech Zone een akkoord gesloten om er een onderzoeks-en ontwikkelingscentrum op te richten betreffende draadloze toepassingen. In dezelfde zone zou Sina ook een bedrijf opzetten met uitsluitend buitenlands kapitaal. Beide bedrijven gaan verder producten en toepassingen ontwikkelen voor Sina’s mobiel microblogplatform en andere mobiele diensten.

China niet prominent in Davos

China heeft dit jaar zijn meest bescheiden afvaardiging naar Davos gestuurd sinds 6 jaren, officieel omdat het gebeuren samenvalt met het Chinees Nieuwjaar. Over het hot onderwerp of China zou geld bijdragen voor Europa’s redding, herhaalde Prof Li Daokui dat China dit wil doen in een multilateraal verband waarbij andere landen ook bijdragen tot een IMF-Fonds, maar in ruil voor meer stemrecht voor deze landen. Momenteel heeft Europa 40 % van het stemrecht in deze instelling.

Iranhandel met 55% vooruit

De Iraanse ambassadeur in Peking Mehdi Safari heeft meegedeeld dat de handel tussen beiden vorig jaar steeg met 55 % om meer dan 45 miljard $ te bedragen. China is nu Irans eerste handelspartner. Peking heeft zijn aanwezigheid in Irans olie-en gassector versterkt door contracten ter waarde van 40 miljard $. Vorig jaar ging China’s olie-import uit Iran vooruit met 30%, niettegenstaande westerse druk om dit te verminderen.

Chinese interesse voor Carsid

Naar verluidt zou een Chinees bedrijf interesse hebben in het staalbedrijf Carsid te Marcinelle. Dit zou in de ondernemingsraad vernomen zijn, maar het is onbekend om welk bedrijf het zou gaan. Carsid behoort tot de groep Duferco. De hoogoven is al 3 jaar dicht en 1000 personen zijn technisch werkloos.

Meer Chinese interesse voor België zou komen van aigo En­trepreneurs Alliance (AEA) die in Europa een uitvalsbasis zoekt voor haar 100 bedrijven. België maakt een goede kans, aldus minister Van Quickenborne uit Davos. Deze beslissing valt op 17 februari (FET)

Dit weekend praten vertegenwoordigers van de tien ASEAN-landen en China in Beijing over de Zuid-Chinese Zee. De regering Obama krijgt het advies om de aanwezigheid van de Amerikaanse marine daar verder op te voeren.

De diplomaten en beleidsadviseurs zullen het, voor de vierde keer in een paar jaar tijd, hebben over de uitvoering van de Declaration on the Conduct of Parties in the South China Sea (DOC). Tegelijk en los van die conferentie, zullen weer andere diplomaten, ditmaal van de Filippijnen en van China, met elkaar van gedachten wisselen. Het wordt de 17^e keer dat de beide landen bilateraal overleg hebben over samenwerking en over meningsverschillen. Ook hier zal de Zuid-Chinese Zee de agenda beheersen. De twee partijen hebben onlangs verklaard dat ze de kwesties die in dat gebied spelen op een vredelievende manier in overleg van staat tot staat willen oplossen. De Filippijnen leggen de nadruk op het VN-zeerechtverdrag, China wijst vooral naar de geschiedkundige achtergrond en het internationaal recht in het algemeen.

Zoals bekend is de Zuid-Chinese Zee die de Indische Oceaan met de Stille Oceaan verbindt, belangrijk als militair-strategisch gebied, als handelsroute, om zijn visgronden en (al berekende en nog veronderstelde) bodemrijkdommen. In 2002 sloten China en de ASEAN-landen de DOC af als een soort diplomatieke gedragscode daar. Beijing heeft intussen drie miljard yuan (475 miljoen dollar) geïnvesteerd in een fonds voor samenwerking om de DOC te laten slagen, o.a. via onderzoek en seminars over oceanografie en over wetgeving en vrijheden betreffende zeerecht. Daar waar China het bilaterale met het regionale wil combineren, ziet de VS alleen iets in dat laatste. Washington heeft niet lang geleden openlijk gezegd dat het in het verafgelegen gebied een ‘nationaal belang’ heeft en dat het ‘regionale onderhandelingen’ over de territoriale geschillen zou helpen bevorderen. Dit past in de nieuwe Amerikaanse Azië-politiek en is ook een herbevestiging van de oude dominante aanwezigheid van het land in de Stille Oceaan. Het laatste nieuws over deze ontwikkeling is de publicatie van een lijvig rapport door de invloedrijke denktank Center for a New American Security (CNAS) een braintrust met een draaideur naar het leger en de regering van de VS. ‘Cooperation from Strength: the United States, China and the South China Sea’, roept Washington en het Pentagon onder andere op om de vloot in de Pacific op te voeren van 285 oorlogsschepen tot 346 vaartuigen en in de betrokken landen de perceptie tegen te gaan dat de macht van de VS afneemt. De CNAS spreekt van een mogelijke finlandisering door China van de landen rond de Zuid-Chinese Zee, maar voegt eraan toe dat Washington ook verstandig rekening moet houden met en inspelen op de behoefte die deze landen voelen om hun economische betrekkingen met China verder te laten opbloeien en conflicten te voorkomen. Dat zou de VS toch het beste kunnen doen vanuit een militaire machtspositie.

Bronnen: Xinhua, www.atimes.com

Geithner en Xi jinping

China zou binnen twee jaar al de grootste olie-invoerder ter wereld kunnen worden, en de helft van die olie komt uit deze regio. Saoedi-Arabië is China’s grootste olieleverancier en Qatar de grootste leverancier van vloeibaar aardgas. Sinopec gaat in Yanbu aan de Rode Zee  in JV met het Saoedisch staatsbedrijf Aramco investeren in een raffinageproject voor 400.000 vaten per dag. Het wordt de eerste overzeese raffinaderij voor Sinopec. Parrallel gaat Aramco participeren in JV’s  met Sinopec en PetroChina voor twee raffinaderijen in het Zuiden van China.

Wen combineert zijn bezoek aan de Arabische Golfstaten niet met een bezoek aan buurland Iran, waarmee Saoedi-Arabië op gespannen voet leeft. Toch bestaat er weinig twijfel dat China zijn goede relaties met Iran wil verder zetten. Iran levert zowat 11% van de Chinese olie, wat overeenkomt met zowat een vijfde van de Iraanse olieuitvoer. Ook met Iran lopen er investeringsprojecten in de oliesector, die echter bemoeilijkt worden door de Westerse sancties.

Intussen is de Amerikaanse minister van Financiën Geithner in Beijing woensdag ontvangen door vice-president en toekomstig partijleider Xi Jinping. Geithner wil China overtuigen zijn munt verder te laten opwaarderen, wat gezien de dalende uitvoer niet evident is.  En deze keer staat een extraatje op het programma: de VS willen dat China veel minder Iraanse olie invoert. China heeft al eerder laten weten dat het de unilaterale maatregelen van de VS tegen Iran niet goed vindt; deze keer verklaarde de vice-minister van Buitenlandse Zaken al dat China Iraanse olie nodig heeft en niet wenst dat die handel door Amerikaanse maatregelen verstoord wordt. Maar intussen zijn er aanwijzingen dat de Chinezen in hun transacties met Iran voorzichtiger worden. Zo besloot leverancier van communicatiehardware Huawei onlangs zich terug te trekken uit Iran wegens ‘te complexe situatie’; Huawei doet belangrijke zaken in de VS en de EU, en zou allicht in verband kunnen gebracht worden met de Iraanse kernindustrie. En ook de Chinese olieaankopen in Iran zijn recentelijk om onduidelijke redenen gedaald. In de VS staat een nieuwe wet op stapel die alle buitenlandse financiële instellingen gaat straffen die nog met de Iraanse Centrale Bank samenwerken; dit zou voor een aantal belangrijke Chinese firma’s en banken erge gevolgen kunnen hebben.Om een uitzondering te kunnen krijgen zou een land moeten aantonen dat het ‘in belangrijke mate’ zijn olieaankopen in Iran verminderd heeft. Er is een overgangsperiode van zes maanden voorzien, zodat cruciale beslissingen over sancties in volle Amerikaanse verkiezingsstrijd vallen. Overigens zou de EU een algemeen olieembargo tegen Iran voorbereiden, terwijl landen als Japan en Zuid-Korea, die erg van Iraanse olie afhangen, strenge acties minder zien zitten.  Verwacht wordt dat Saoedi-Arabie zal proberen de dalende uitvoer van Iran op te vangen. Een eventuele mogelijkheid om onder Amerikaanse sancties uit te komen is dat China  ruilovereenkomsten met Iran gaat afsluiten: olie in ruil voor Chinese producten, zonder tussenkomst van banken.
Intussen is duidelijk geworden dat Geithner van een kale reis uit Beijing is teruggekeerd. De Amerikaanse reactie liet niet lang op zich wachten: sancties tegen het staatsbedrijf  Zhuhai Zhenrong Corp, de grootste leverancier van geraffineerde petroleumproducten aan Iran. Dit bedrijf heeft weinig met de VS te maken, dus de sancties zijn eerder symbolisch, maar wel een ernstige waarschuwing voor de grote Chinese staatsbedrijven die zowel met de VS als met Iran werken.

De ceremonie tien jaar geleden

China had strenge eisen moeten slikken die veel verder gingen dan die voor andere ontwikkelingslanden. De Chinese economie werd opengebroken. Westerse zakenkringen jubelden. De multinationals zouden de Chinese markt stormenderhand veroveren. De verouderde Chinese staatsbedrijven  waren ten dode opgeschreven. De Chinese banken waren geen partij voor hun agressieve Westerse tegenhangers. En zelfs de Chinese boeren zouden concurrentie krijgen van de wereldwijde graanfirma’s.

Sinds dan heeft China 2300 wetten en reglementen aangepast, zijn douanerechten zoals gevraagd afgebouwd van gemiddeld 15,3 naar 9,8%, niet tarifaire hindernissen voor handel opgeruimd, en zijn dienstensector meer opengezet voor de buitenwereld. In de voorbije tien jaar steeg het aandeel van China in de wereldhandel van 4,3% naar 10,4%, wat meehielp om een jaarlijkse groei van het BNP met gemiddeld 11% te bereiken. De buitenlandse handel steeg van 510 miljard dollar in 2001 naaar liefst 3.000 miljard in 2010. China is nu de eerste uitvoerder in de wereld geworden en de tweede invoerder. Tientallen miljoenen migranten vonden een job in de fabrieken die werken voor de uitvoer. Sinds 2001 werden 350.000 buitenlandse bedrijven opgezet die gezamenlijk 262 miljard dollar verdienden.De toegenomen invoer maakt dat de Chinezen nu keuze hebben uit een veel breder gamma buitenlandse artikelen, luxeartikelen maar ook banale zoals ingevoerd melkpoeder, niet onbelangrijk wanneer de binnenlandse productie door een melamineschandaal geteisterd wordt.

De Chinese uitvoer van goedkope verbruiksgoederen heeft een aanzienlijke bijdrage geleverd om de levensduurte in de ontwikkelde wereld laag te houden. Door zijn invoer hielp China ook mee aan de economie van andere landen. Naar schatting staat de Chinese invoer voor 14 miljoen arbeidsplaatsen in het buitenland. Sinds de crisis begon in 2008 is China de enige grote economie waarvan de invoer is blijven stijgen (met 2,9% in het rampjaar 2009 waarin de gemiddelde wereldinvoer met 12,9% daalde), iets waaraan bijvoorbeeld Duitsland veel te danken heeft. De handel met het Zuiden nam in verhouding meer toe dan met de ontwikkelde landen, zodat er voor het eerst een zuid-zuid ontwikkelingsdynamiek op gang kwam ; China heft geen douanerechten op 97% van de producten uit de minst ontwikkelde landen.

Toch zijn er ook nieuwe problemen opgedoken sinds de toetreding tot de WHO. De Chinese uitvoer steeg veel sneller dan de invoer, waardoor er wrijvingen zijn met de belangrijkste handelspartners, de VS en de EU die een opwaardering van de Chinese munt eisen om de uitvoer af te remmen. China daarentegen wil stapsgewijs zijn invoer opdrijven zonder de uitvoer te verminderen.  China kwam op een berg reserves in deviezen te zitten –voornamelijk in dollars- waarmee het niet goed weet wat aangevangen. Daardoor is het nu de grootste schuldeiser van de Amerikaanse staat en verwacht ook de EU  financiële hulp van China. Er zijn handelsconflicten over producten van textiel over grondstoffen tot  automobielonderdelen en het protectionisme loert  om de hoek. 37% van de klachten bij de WHO sinds 2001 waren tegen China gericht. China vindt dat het zonder redenvan dumping beschuldigd wordt, wat kan zolang de WHO het niet erkent als markteconomie. Die erkenning komt er automatisch einde 2016, maar China vraagt de EU en de VS al jaren tevergeefs om dat vroeger te doen.

De stagnering van de uitvoer naar de VS en de EU sinds het begin van de crisis in 2008 dwingt China hals over kop zijn te veel van uitvoer afhankelijke economie te herorienteren naar de binnenlandse markt. Dat is gelukt door massale overheidsinvesteringen in 2009 maar de verdieping van de  krisis waarin de VS en de EU nu belanden is een nieuwe grote uitdaging voor de Chinese overheid die moeilijk nog eens met hetzelfde recept kan afkomen.

De toetreding van China tot de WHO is niet het voorspelde begin van de ultieme triomf der multinationals geworden. De Chinese markt is nog overweldigend in handen van lokale producenten of van joint-ventures met een meerderheid Chinees kapitaal. De gemoderniseerde staatsbedrijven floreren als nooit voorheen en wagen zich zelf op de wereldmarkten. Het zijn niet de Chinese maar de Westerse banken die op apegaaien liggen. En de Chinese boeren zijn niet doodgeconcurreerd door de geglobaliseerde graanhandel. De Chinese investeringen in het buitenland stijgen snel terwijl de buitenlandse investeringen in China plafonneren.  In 2001 werd de toetreding tot de WHO door waarnemers bestempeld als een gevaarlijke gok van de Chinese leiders. Men kan alleen maar zeggen dat ze deze gok minstens voorlopig gewonnen hebben.

Zie ook Dialogue (27 min)

Fu Ying, die sprak  in de marge van de World Policy Conference in Wenen, gaf commentaar bij de suggesties die de laatste tijd te horen zijn geweest dat China een groot deel van de Europese regeringsschulden zou moeten opkopen, om de Eurozone door de crisis heen te helpen en in zijn eigen belang. Beijing zou dan zijn geldreserves diversifiëren, door het aandeel van de dollar te verminderen, en zijn eigen grootste exportmarkt, Europa, versterken. De visie van China, verwoord door de onderminister, is dat een land met 120 miljoen mensen die minder dan 1 dollar per dag hebben, niet in de positie is om rijke, ontwikkelde landen te redden via een vorm van ‘ontwikkelingshulp’. Het is een beter idee om met internationale partners te blijven samenwerken en vooral om de economie van Europa te stimuleren. Dat laatste doet China door te investeren, te kopen in Europa en meer te importeren uit het continent.

Hu Jintao van zijn kant sprak op de viering van tien jaar lidmaatschap van de WTO en voorspelde dat in de komende vijf jaar de jaarlijkse import van zijn land 8 biljoen (een miljoen maal een miljoen) dollar zou overtreffen. Ter vergelijking: de afgelopen tien jaar was de totale import 7,5 biljoen, in grote mate dank zij het succesrijke lidmaatschap van de WTO. De import zo sterk verhogen als beloofd zal een stevige inspanning vragen. Zo kocht China in 2010 slechts voor 1,39 biljoen goederen in het buitenland. Hoopgevende tekenen die daar tegenover staan zijn bijvoorbeeld dat het handelsoverschot in november afnam tot 14,5 miljard dollar, tegenover 17 miljard in oktober. Ook steeg in november volgens de douane de import met 22%, de export maar met 14%. Volgens de Chinese president zal zijn land met volle overtuiging streven naar een evenwichtige handelsbalans. Hu Jintao zei dat China kansen wilde creëren voor heel wat landen in de wereld en bezig bleef de eigen economie te hervormen. Een van de krachtlijnen daarin is  de stimulering van de binnenlandse consumptie die de belangrijkste motor van de groei moet worden in plaats van de export.

Bronnen: WGN Radio (radio Chicago, VS) http://www.wgnradio.com/, BBC, China Daily

De matrozen van een Chinese vissersboot hebben maandag een gevecht geleverd met Zuid-Koreaanse kustwachters. Het zoveelste scheepvaartincident, alweer met een dodelijk slachtoffer.

De kustwachters hadden de Chinese kotter geënterd, naar eigen zeggen omdat die illegaal viste in Zuid-Koreaanse wateren in de Gele Zee. Het is het zoveelste incident van de laatste jaren waarbij Chinese schepen betrokken zijn in grensgebieden met buurlanden. Bij het gevecht in de Gele Zee werden twee Zuid-Koreaanse officieren neergestoken. Een van hen is aan zijn verwonding overleden. De Chinezen en Zuid-Koreanen die verder nog bij de vechtpartij gewond raakten worden verzorgd. De Zuid-Koreaanse minister van Buitenlandse Zaken heeft de Chinese ambassadeur bij zich geroepen in verband met de steekpartij. Beijing heeft nog niet gereageerd.

Regelmatig komen Chinese vissers met de autoriteiten van andere landen in botsing in de Zuid-Chinese Zee, in de Gele Zee, in de wateren rond Japan (rond al of niet door China en Japan betwiste eilanden). Vaak is de klacht te horen dat de Chinezen clandestien vissen, vaak zijn er gewelddadige incidenten. Soms leiden die tot diplomatieke rellen, zoals in het geval van de botsing tussen China en Japan rond de Diaoyu of Senkaku- eilanden. Het is anderzijds ook voorgekomen dat Chinese vrachtvaarders die volkomen legaal de Mekongrivier bevoeren aangevallen werden door misdadigers. In oktober werden daarbij 13 Chinese matrozen vermoord. De Mekongrivier, in China de Lancang genoemd, stroomt door China, Myanmar, Laos, Thailand, Cambodia en Vietnam naar de Zuid-Chinese Zee. Met Laos, Myanmar en Thailand is China er nu in geslaagd om te zorgen voor gezamenlijke patrouilles die de veiligheid in het gebied moeten verzekeren. In het gebied rond de Mekong, waarvan een deel de Gouden Driehoek wordt genoemd, worden wapens en drugs gesmokkeld en steeds vaker worden schepen aangevallen.
Met bilateraal diplomatiek overleg wil China incidenten betreffende de handelsscheepvaart en de visserij voorkomen, betwistingen beslechten en de economische activiteit in rust en vrede te laten verlopen. Dat lukt vooralsnog met mate.

Bronnen: BBC, China Daily, De Standaard

–De inflatie is in november afgenomen tot 4,2 % op jaarbasis, het laagste niveau sinds september 2010. Vooral de prijs van voeding nam maar met 0,8 % toe. Ook de index van de productieprijzen nam sterk af om tot 2,7 % te vallen. De verhoging van de nijverheidsproductie bedroeg maar 12,4 %, het laagste sinds augustus 2009, terwijl de groei van de verkoop in de kleinhandel blijft voortduren met +17%. De investeringen namen tijdens de eerste 11 maanden toe met 24,5 %. De toppolitici zitten na het weekend bijeen om de economische politiek voor volgend jaar uit te stippelen. Toch zou de voorzichtige monetaire en de proactieve fiscale politiek worden verder gezet.

Naar andere exportmarkten

-China’s buitenlandse handel steeg in november met 17,6 % op jaarbasis en dit is min 4 % vergeleken met oktober. Import steeg met 22 % en export met 13,8 %. Het handelsoverschot daalde net een derde vergeleken met het jaar voordien. Over de eerste 11 maanden beschouwd steeg de buitenlandse handel met 23 % tot 3.300 miljard $ en verminderde het handelsoverschot met 18 %. De EU blijft China’s tophandelspartner waarmee de handel nog met 19% stijgt de laatste 11 maanden -zij het maar met 5 % in november-, maar met de groeilanden Australie, Brazilie, Rusland en  liggen de cijfers boven de 30 a 40 % en zelfs tot 80 % hoger bij Zuid-Afrika. Deze markten verder aanboren is de trend volgens directeur Wang Shouwen bij het ministerie van Handel.  Hij zei dit bij het bekend maken van een “Witboek over Buitenlandse Handel” naar aanleiding van 10 jaar toetreding tot de WTO. China is de grootste uitvoerder en tweede grootste invoerder. China verwacht de komende 5 jaar voor 8.000 miljard $ te zullen invoeren. Naar verluidt heeft meer buitenlandse handel al 80 miljoen banen geschapen. Het Witboek citeert ook gegevens van de Wereldbank waaruit blijkt dat China’s bijdrage tot de groei in de wereld groeide van 4,6 % in 2003 tot 14 ,5% in 2009.

Chinees-Duitse ecozone

Te Qingdao (Shandong) is recentelijk een Duits-Chinese ecozone van 10 km geopend: bedoeling is Duitse investeringen aan te trekken op het gebied van hernieuwbare energie, energiebesparing en milieubescherming. De eerste fase omvat 3,5 km en zal binnen 3 tot 5 jaren worden afgewerkt. De zone zou volledig operationeel moeten zijn op 10 jaar tijd. Hoewel de EU-investeringen in China nauwelijks nog stijgen, hopen de initiatiefnemers dat de groene energie een motor kan blijven. Vorige maandag tekende Frankrijk en China een akkoord voor een ecozone van 5 km in Shenyang.

Merck SD: O&O-centrum

’s Werelds tweede grootste geneesmiddelenproducent Merck SD zal 1,5 miljard $ investeren in een onderzoek & ontwikkelingscentrum. De eerste fase van het O&O-centrum zou klaar zijn tegen eind 2014 en werk bieden aan 600 personeelsleden. Na de afwerking zal er 47.000 m2 bureel- en laboruimte zijn. MSD heeft ook een reeks partnerschappen op diverse sub gebieden lopen met Chinese lokale partners. China trekt 10 miljard yuan uit voor nieuwe O&O projecten betreffende geavanceerde geneesmiddelen. Totnutoe hinken China’s uitvindingen op het gebied van geneesmiddelen 4 tot 5 jaar achter op de westerse landen. Verwacht wordt dat China’s pillenmarkt die met 20 % jaarlijks groeit tegen 2015 Duitsland voorbijsteekt als derde grootste.

Pudong luchthaven verdubbelt

Shanghais Pudong internationale luchthaven heeft de toelating gekregen voor de bouw van een vierde en vijfde landingsbaan zodat het aantal vliegbewegingen tegen 2020 verdubbelt. Momenteel zijn er 332.000 en tegen 2020 moet deze 650.000 opstijgingen/landingen bedragen. De vierde baan is 3,8 km lang en kost 2,5 miljard $; de vijfde baan is 3,4 km lang en kost 4,6 miljard $. Tegen 2015 moet de bouw klaar zijn. Vorig jaar werd Shanghais Hongqiao luchthaven die voor binnenlandse vluchten bestemd is, voor internationale vluchten geopend omdat Pudong al te klein werd. In het eerste semester telde Pudong bijna 20 miljoen passagiers. (SCMP)

Samsung investeert in flash-geheugen

Samsung wil 3,5 miljard $investeren in een nieuwe Chinese vestiging die flash-geheugen vervaardigt. De fabriek met een technologie van 20 nanometer zou operationeel moeten zijn in 2013. Het gaat om Samsungs tweede buitenlandse vestiging die flash geheugen vervaardigt. Samsung wacht nog op de toelating van de Zuid-Koreaanse regering voor de opstart van een vestiging in China die Lcd-schermen produceert.