Migrant krijgt hulp in free clinic

De zelfmoorden bij Foxconn hebben het probleem van de stress bij migranten aan het licht gebracht. Het nieuwe pilootproject start in 65 kantons en steden met een hoge concentratie aan migranten. Iedere migrant zal gratis één psychische raadgevingssessie kunnen krijgen. Er wordt gerekend dat minstens 50 % van hen meerdere sessies zal nodig hebben om de psychische druk te verlichten. Het ministerie heeft gevraagd dat de werkgevers in de betrokken kantons een databank zouden aanleggen betreffende de gezondheid van hun migranten: deze moet de basisinfo bevatten, eventuele gezondheidsproblemen en de ondergane zorgen. De werkgevers zijn verantwoordelijk voor het actualiseren van de gegevens. Het ministerie zal ook in de pilootgebieden studies lanceren over de beroepsziekten en de migranten aanleren hoe deze te voorkomen. Lokale overheden werd gevraagd om gratis behandeling te verstrekken voor migranten met tuberculose: zij moeten gratis x-stralen krijgen en dito resultaten van de speekseltest. Tevens wordt gewerkt aan preventie van doorgeven van HIV/AIDS, syfilis en hepatitis B van moeder op kind. Dit jaar zou het aantal migranten 211 miljoen bedragen en tegen 2050 zou dit oplopen tot 350 miljoen indien de politiek ongewijzigd blijft.

TCG-apotheek (foto China Daily)

De traditionele Chinese geneeskunde (TCG) krijgt weer een stimulans. Een toenemend aantal TGC-apotheken mag weer spreekuren organiseren met gediplomeerde dokters. Ervaren geneesheren gespecialiseerd in TCG krijgen meer mogelijkheden om met een privékliniek te starten.

In 2001 werd het verboden om doktersconsult te geven in apotheken omdat er te veel misbruik was door niet-gediplomeerden en verkoop zonder vergunning van traditionele genees- en hulpmiddelen. Zes jaar later, nadat er een verbeterde regelgeving was uitgewerkt, mochten er in bepaalde steden weer TCG-apotheken op proef spreekuren organiseren.

De stad Shanghai is nu een voorloper op dit gebied. Daar zal de stedelijke gezondheidsdienst ook een netwerk opzetten van TCG-ziekenhuizen en spreekkamers (van die consultatieruimten zijn er al meer dan driehonderd). Ook in de algemene ziekenhuizen zal er plaats zijn voor TCG. Dat is nu al het geval in 23 staatsziekenhuizen (voor het perspectief: in Shanghai zijn er in totaal 505 ziekenhuizen). De TCG speelt ook een rol bij de eerste hulp (15 % van de gevallen) en bij hospitalisatie (10 %).

Onder de stedelijke bevolking is er veel vraag naar deze geneeskunde, die blijkbaar nog altijd veel vertrouwen geniet en goedkoop is. Dat laatste zal misschien veranderen. De verhoging van de prijzen voor TCG-therapieën en -diensten is een van de financiële maatregelen die een stevige basis moeten leggen voor de verdere duurzame ontwikkeling op lange termijn van deze geneeskunde. De andere zijn: staatssubsidies en een groter aandeel voor TCG in de premies voor de ziekteverzekering.

Bronnen: www.shanghaidaily.com/  en   www.stats-sh.gov.cn/english/

Beijing zal nu het minimumproteïnegehalte voor rauwe melk verlagen van 2,95 % tot 2,8 (rauwe melk heeft nog geen bewerking ondergaan en is het uitgangspunt voor de zuivelindustrie).
Het gehalte blijft op 2,9 % voor gepasteuriseerde melk.

Wu Heping van de zuivelbond in Heilongjiang (Noord-China), die de normverlaging mocht aankondigen, verzekert de consumenten echter dat de koeien die melk geven met minder proteïnen ook gezond zijn. Volgens hem is de nieuwe norm realistisch.

Deskundigen vrezen dat de ingreep de prikkel om melamine toe te voegen niet zal laten verdwijnen. Een van hen is Wang Dingmian, de zuivelexpert uit Guangzhou, die al eerder de aandacht trok met zijn kritische uitspraken. Hij zegt dat ook 2,8 % voor veel boeren nu niet haalbaar is en dat zij dus nog steeds in de verleiding kunnen komen ontoelaatbare stoffen toe te voegen zodat ze hun melk niet moeten weggieten. Wang ziet twee mogelijke oplossingen: de sector verbeteren en de kwaliteit van het voer verhogen.

Vooralsnog probeert het ministerie voor Volksgezondheid het melamineprobleem dat steeds weer opduikt nog vooral te bedwingen via een betere controle en strafmaatregelen.

Bronnen: SCMP, Xinhua, wikipedia

Leraren wordt verzocht niet langer een sigaret op te steken in het bijzijn van studenten of leerlingen.
Bovendien zullen de thema’s ‘niet roken of stoppen’ aan de orde komen in de introductielessen van nieuwe studenten. Tabaksproducten mogen niet meer worden verkocht op de campussen. Reclame voor die producten verdwijnt uit de gebouwen van alle onderwijsinstellingen. In plaats daarvan zullen er op allerlei goed zichtbare plaatsen ‘no-smoking’-bordjes worden opgehangen.

Twee ministeries (Onderwijs en Volksgezondheid) hebben de handen in elkaar geslagen voor de uitwerking van deze maatregelen en de antirookcampagne. China telt nog meer dan 300 miljoen rokers en elk jaar overlijdt een miljoen mensen aan ziekten die op een of andere manier in verband staan met de ongezonde gewoonte. Nog niet zo lang geleden stond er hierover een interview op de website van de WHO (World Health Organisation). Dr Yang Gonghuan, directeur van het Nationaal Bureau voor Tabaksontmoediging, legde uit hoe en waarom de strijd tegen het roken soms zo moeizaam verloopt in China. Ze wees daarbij onder andere op de sponsoring van scholen door tabaksproducenten.

Bronnen: Xinhua, www.who.int/bulletin/

politie neemt producten in beslag

Er is alweer melamine opgedoken in zuivel en andere producten op basis van melkpoeder.

In de provincie Qinghai (West-China) is 64 ton besmette voedingswaren in beslag genomen. De politie heeft de directeuren van een fabriek gearresteerd. Ook in de provincie Heilongjiang (Noord-Oost-China) werden verdachte pakketjes melkpoeder gevonden die nog worden onderzocht. Het is de tweede keer dit jaar dat de schadelijke chemische stof in voedingswaren is gevonden. Het is de vraag of dit allemaal restanten zijn van het vervuilde melkpoeder van het schandaal in 2008, waarvan delen niet zijn vernietigd of zelfs getraceerd. Velen begrijpen niet waarom de autoriteiten er niet in slagen dat probleem helemaal uit te roeien.

Een kenner van de zuivelindustrie brengt zijn visie in de openbaarheid en probeert een maatschappelijke discussie aan te zwengelen. De status van deze Wang Dingmian is niet heel duidelijk, sommige bronnen noemen hem ‘voorzitter van de Zuivelbond van Guangzhou’, andere ‘voormalig’ directeur of ambtenaar bij de Chinese Zuivelbond. De boodschap van Wang Dingmian is echter des te duidelijker: “De aanpak is te zwak en niet gecoördineerd. De verschillende departementen van voedselveiligheid, kwaliteitscontrole en handel weten niet precies wie voor wat verantwoordelijk is. Handelaars maken daar misbruik van: zij willen hun geld er niet bij inschieten en hebben de troep in kleine pakketjes verdeeld en verspreid. Kleine hoeveelheden in bepaalde producten, zoals koekjes, worden misschien niet opgemerkt, zo is de redenering. Er wordt altijd maar gesproken over Sanlu alleen, maar er waren 22 bedrijven die zich hebben schuldig gemaakt aan melaminevervuiling”.

Over de uitleg van het ministerie van Volksgezondheid dat het technisch allemaal moeilijk is, zegt Wang: “Onzin, ik had een methode voorgesteld om alle besmette producten op een goedkope en milieuvriendelijke manier te vernietigen, maar er is niet naar me geluisterd”. Ook voor de stelling dat de hoeveelheid melamine nu in China onder de toegelaten WHO-norm blijft, heeft Wang geen goed woord over: “Melamine is geen natuurlijke voedingsstof en komt niet vanzelf in de melk terecht. Voeding zou er zelfs niet het kleinste spoor van mogen bevatten”. Uit deze verontwaardigde uitlatingen spreekt hetzelfde gevoel dat onder veel Chinezen leeft.

De straffen in de melaminezaak waren nochtans niet min. Het bedrijf Sanlu is over de kop gegaan, een zuivelboer en een melkverkoper werden geëxecuteerd. De directeur van Sanlu heeft levenslang gekregen en er werden nog 21 mensen veroordeeld. Blijkbaar schrikt het toch bepaalde boosdoeners niet af. Vicepremier Li Keqiang, de directeur van het regeringscomité voor de voedselveiligheid dat vrijdag voor het eerst bijeenkwam, heeft de verzekering gegeven dat het systeem om mensen ter verantwoording te roepen en de reglementering voor voedselveiligheid zullen worden verbeterd.

Bronnen: China Daily, Xinhua, SCMP

Medische faculteit Wenzhou

Geneeskundestudies in China zijn in de loop der jaren heel divers geworden qua niveau en lengte. In de beginperiode van het bestaan van de Chinese Volksrepubliek voerde men het Sovjetmodel van onderwijs in, met autonome medische universiteiten en een lange (5 à 6-jarige) opleiding tot arts. De Culturele Revolutie schortte het werken met een systeem van dergelijke langdurige opleidingen op, maar er kwam wel een korte (3-jarige) opleiding van ‘blote voeten dokters’ die gezondheidszorg tot in de dorpen brachten. Sinds 1980 ligt de klemtoon terug op de groei en ontwikkeling van medische universiteiten. Vandaag telt het land 159 instellingen van hoger onderwijs in de geneeskunde met 1,7 miljoen studenten. In 2008 behaalden 400.000 studenten hun medisch diploma. Parallel bleef echter een systeem van korte beroepsopleiding tot gezondheidswerker bestaan, met een even groot aantal studenten.

De voorbije tien jaar leek het alsof de overheid de korte (3 jaar) beroepsopleiding langzaam wilde laten verdwijnen. Maar om de hervorming van de gezondheidszorg in 2009 te realiseren past de regering nu een nieuwe benadering toe die kortere opleidingen meer genegen is.

De hervormde medische opleidingen vallen uiteen in drie richtingen. Een 8-jarige opleiding moet academische onderzoekers en artsen van wereldklasse opleveren. Een 5-jarige opleiding moet voorzien in een voldoende aantal competente praktijkvoerende artsen. De 3-jarige beroepsopleiding moet personeel trainen voor de gezondheidszorg op het platteland. 

De hervormers van het medisch onderwijs staan voor grote uitdagingen.
Zo verzesvoudigde het aantal medische studenten tussen 1998 en 2008. Die snelle groei kan de kwaliteit van de opleiding in gevaar brengen en levert mogelijks gediplomeerden af die geen praktijkwerk vinden. Nieuwe onderwijsmethodes zijn nodig, niet gericht op ‘uit het hoofd leren’ van bestaande kennis maar gefocust op medisch inzicht en informatietechnologie. Ook de uitbouw van een beleid dat voortgezette medische studies aanmoedigt door een systeem van bij- en nascholing is nodig. Het Ministerie van Gezondheid zal hiervoor nauwer moeten samenwerken met andere ministeries, zoals Onderwijs. 

(1) Dong X, Baozhi S, Xuehong W, Yang K. Reformation of medical education in China. Lancet 2010;375:1502-04.
http://www.thelancet.com/journals/lancet/article/PIIS0140-6736(10)60241-3/fulltext#article_upsell

Nanchang 2006: toen sprak men nog van 'gekkenhuis'

De vice-minister van gezondheidszorg Yin Li,heeft aangekondigd dat de regering meer geld zal pompen in een verbeterde opvang van geesteszieken.Op een persconferentie linkte hij het grote aantal psychische problemen in China aan de stress van de zeer snelle veranderingen in de Chinese maatschappij.

Er zijn momenteel 550 psychiatrische hospitalen in China, en dit aantal moet de komende twee jaar flink omhoog; ook zullen meer psychiatrische patienten behandeld worden in psychiatrische afdelingen van algemene ziekenhuizen.

Alle patienten zullen bij de politie en binnenlandse zaken geregistreerd worden, en de regering zal terugkomen in de hoge kosten van behandeling die de familie van de zieke moet dragen.

Volgens het Nationaal Centrum voor Geestelijke Gezondheid krijgen meer dan 100 miljoen mensen een behandeling. Daarvan zijn er 16 miljoen zware psychoten. Volgens de statistieken zijn kanker , hart-en bloedvatenziektes en ademhalingsproblemen nu minder minder belangrijk dan psychologische ziekten. Meer dan 20% psychiatrische patienten kunen geen vaste job uitoefeenn. Nog alarmerender, 82% van de personen die aangehouden worden, heeft ergens een psychiatrisch problem.

Er is in China maar één psychiatrisch verplegingsbed per 10.000 personen en één psychiater voor 100.000 mensen Bovendien zijn slechts 4000 psychiaters ook als dusdanig gediplomeerd. Behandelingen zijn duur, medicijnen ook en moeten veelal levenslang genomen worden. Als voorbeeld kunnen we de provincie Guangdong nemen: 90% van de psychiatrische patienten moet daar nu noodgedwongen in familiekring opgevangen worden.

Bron:Xinhua

Donor van het Volksbevrijdingsleger (China Daily)

In 1998 startte China met een systeem voor veilige bloedtransfusie, gebaseerd op vrijwillige bloedgevers. Zoals in België is er dus géén vergoeding voor de bloeddonor. De hoeveelheid vrijwillig gegeven bloed is sindsdien jaarlijks toegenomen, maar de nood aan bloed is nog sneller toegenomen. Er is vooral bloed nodig tijdens chirurgische ingrepen. Bovendien geloven sommige chirurgen dat een bloedtransfusie na de operatie het genezingsproces bij de patiënt versnelt, met extra gebruik van donorbloed tot gevolg. In Beijing bijvoorbeeld steeg van 1998 tot 2008 het volume voor bloedtransfusie met 161 %. In 2008 werden daar 700.000 bloedzakjes gebruikt, waarvan 70 % voor heelkundige patiënten.

De laatste jaren besteedt het Ministerie van Gezondheid grote aandacht aan maatregelen voor het zuinig omgaan met donorbloed. Onder meer via heelkundige technieken met minder bloedverlies tijdens de ingreep en via autologe bloedtransfusie. Bij deze transfusie gebruikt men geen bloed van een donor maar het bloed van de patiënt zelf, afgenomen enkele weken voor de geplande ingreep. Autologe bloedtransfusie heeft nog bijkomende voordelen. In het gebruik van donorbloed schuilt altijd het potentiële gevaar van transfusiereactie en (via bloed overdraagbare) infecties, zoals aids en hepatitis B. Om het risico zo klein mogelijk te houden, wordt donorbloed grondig onderzocht, maar het blijft een medisch probleem. Dergelijke complicaties worden echter voorkomen bij het gebruik van het eigen bloed van de patiënt. Autologe bloedtransfusie biedt een veelbelovende oplossing, zowel voor het tekort aan donorbloed als om het optreden van (soms levensgevaarlijke) complicaties te voorkomen. Dokters en patiënten moeten worden gestimuleerd om te kiezen voor autologe transfusies. 

(1) Xuerong Y, Yuguang H, Ge Q, et al. Safety and current status of blood transfusion in China. Lancet 2010,375:1420-21.

Migrante verkozen in parlement

Sinds januari zijn er negen Foxconnpersoneelsleden naar beneden gesprongen, zeven zijn overleden en twee gewond. Waarom besloten deze jonge twintigers dit te doen op het beste moment van hun leven? Dit verlies aan mensenlevens breekt ons hart en deed ons nadenken over de problemen van ‘de fabriek van de wereld’ en over de nieuwe generatie interne migranten.

De voorbije 30 jaar heeft China gebruikgemaakt van honderden miljoenen goedkope arbeidskrachten om een uitvoergerichte ‘fabriek van de wereld’ tot stand te brengen, en zo een snelle, blijvende groei van de Chinese economie te bewerkstelligen. Tegelijk zijn de basisrechten van de arbeiders lange tijd verwaarloosd. We gebruiken als excuus dat deze arbeiders migranten van het platteland zijn, om hen gemiddeld minder te betalen dan in derdewereldlanden. Daardoor kunnen ze zich onmogelijk blijvend in de stad vestigen, het verplicht hen te pendelen tussen stad en platteland, een leven te leiden zonder vaste verankering, hulpeloos, zonder waardigheid, gescheiden van hun familie en hun thuis waar niemand overblijft om zorg te dragen voor hun ouders, of voor hun kinderen die opgroeien met te weinig zorg en liefde. De Foxconntragedie zendt ons een schreeuw uit het leven van de nieuwe generatie migranten, een aansporing aan de hele maatschappij om ons ontwikkelingsmodel, dat gebaseerd is op het opofferen van de basiswaardigheid van de mensen, te herdenken.  

We roepen de natie op om onmiddellijk een einde te maken aan een ontwikkelingsmodel dat gebouwd is op het opofferen van de basiswaardigheid van de mensen. 

Terwijl sommige bedrijven in ons land een groeiend aandeel in de wereld veroveren voor laagtechnologische goederen, stellen we ook vast dat, met het toenemen van het BNP, het verschil tussen arm en rijk toeneemt, en dat men probeert de lonen te doen dalen met werkloosheid als stok achter de deur. We noteren dat het recht op vrije meningsuiting voor de werkers voortdurend verwaarloosd wordt. Natuurlijk was het een bewuste keuze om goedkope arbeidskrachten te gebruiken om een uitvoergerichte economie op te bouwen in een situatie waarin er te weinig kapitaal voorhanden was, destijds bij het begin van de hervormingen. Maar vandaag zien we dat een aantal misbruiken in deze ontwikkelingsstrategie aan het licht gekomen is. Het lage maatschappijstatuut van de arbeiders heeft geleid tot een relatieve daling over langere termijn van het binnenlands verbruik, waardoor er te weinig stuwkracht van het binnenlands verbruik uitgaat om de economische groei voort te laten duren. De tragedie bij Foxconn toont verder het feit aan dat dit ontwikkelingsmodel wat betreft de factor arbeid niet duurzaam is. Vele migranten van de nieuwe generatie gaven vanaf het moment dat ze van huis weggingen, het idee op ooit nog terug te keren en te boeren zoals hun ouders. Ze zijn naar de stad vertrokken om te werken, zonder weg terug. Wanneer zij geen kans zien om van hun werk waardig te leven in de stad, dan heeft hun inspanning plotseling geen betekenis meer, want er is geen vooruitgang mogelijk; en terug kunnen ze ook niet meer. Deze nieuwe generatie migranten komt zo terecht in een identiteitscrisis, met psychologische en emotionele problemen tot gevolg. Dit is de systeemgebonden en sociale oorzaak die de Foxconnarbeiders tot onherstelbare daden drijft.

We geloven dat ontwikkeling gebaseerd op weinig respect voor elementaire mensenrechten niet duurzaam is. Vandaag is er in China meer dan kapitaal genoeg, en het land is voorspoedig: China heeft reeds de middelen en de mogelijkheid om zijn ontwikkelingsmodel te veranderen. Indien we steunen op de gezamenlijke inspanningen van de natie, de ondernemingen en de werkers om de problemen van de nieuwe generatie migranten in de praktijk op te lossen, dan kunnen we zeker tragedies zoals nu in de toekomst vermijden.   

We roepen alle ondernemingen op om echte inspanningen te doen teneinde de behandeling van en het respect voor de rechten van migrantenarbeiders te verbeteren, zodat ze echt volwaardige leden van het bedrijf kunnen worden.

Sinds Foxconn in 1988 zijn eerste fabriek in Shenzhen bouwde, is het zeer snel gegroeid. Het heeft nu fabrieken in de hele Parelrivierdelta, in de delta van de Yangtze, nabij de Bohai Zee, en in Centraal en Westelijk China. In totaal werken er meer dan 600.000 mensen. Foxconn is nu reeds de grootste fabrikant ter wereld van elektronische producten, en de wereldkampioen van de onderaanneming. Het staat op de 109e plaats in de Fortunelijst van 500 grootste bedrijven en is al zeven jaar lang de grootste uitvoerder van China. Foxconn had dit alles niet kunnen bereiken zonder bloed, zweet en tranen van een massa migrantenarbeiders. Foxconn werpt zich op als een leider in zijn industrie, die de nadruk legt op de sociale verantwoordelijkheid van de firma, op het bijdragen aan de gemeenschap en op zorg voor zijn personeel; het moet dus zijn arbeiders lonen uitbetalen die een zekere waardering voor hen uitdrukken, die hen toelaten een normaal en waardig leven te leiden en in hun materiële basisbehoeften te voorzien, en de migrantenarbeiders toelaten echte volwaardige leden van het bedrijf te worden.   

We roepen lokale besturen op een beleid te voeren dat voorziet in de sociale behoeften van migrantenarbeiders, zoals woningen, onderwijs en gezondheidszorg enzovoort, zodat ze echt leden van de stadsgemeenschap kunnen worden.

De vraag naar de behandeling en de waardigheid van migrantenarbeiders stelt zich niet alleen in individuele bedrijven; het is een algemeen probleem in China. De grootste hinderpalen voor migrantenarbeiders om zich blijvend te vestigen in de stad zijn huisvesting, onderwijs voor hun kinderen en gezondheidszorg. We roepen de nationale en lokale autoriteiten op om praktische maatregelen te nemen die migrantenarbeiders moeten toelaten in de stad te integreren en er vaste voet te krijgen, zodat ze echte leden van de stadsgemeenschap kunnen worden, die kunnen delen in de vruchten van de economische ontwikkeling die ze zelf verwezenlijken. Shenzhen, als hét voorbeeld van een experimentele hervormingszone, is onlosmakelijlk verbonden met het lot van vele migranten. Eind 2008 woonden in Shenzhen 12 miljoen mensen, maar slechts 2,28 miljoen hadden er een domicilie (hukou). Shenzhen is welvarend geworden dankzij de bevolking van buiten, hoofdzakelijk dankzij de migrantenarbeiders. Het stadsbestuur van Shenzhen, als vertegenwoordiger van hen die geprofiteerd hebben van de hervormingen, moet de levensomstandigheden van de migrantenarbeiders verbeteren, specifieke programma’s uitvoeren om de problemen van de migranten zoals huisvesting, onderwijs en gezondheidszorg op te lossen, en opnieuw de leiding nemen in de economische ontwikkeling zoals ze dat deden in de jaren ‘80, door ernaar te streven een voorbeeld te worden van sociale rechtvaardigheid in de nieuwe eeuw. 

Ten slotte roepen we de nieuwe generatie migrantenarbeiders op hun eigen leven en dat van anderen naar waarde te schatten. We roepen hen op positieve manieren te vinden om te reageren op de situatie waarin ze zich vandaag bevinden, om te streven naar basisrechten voor de arbeiders, om het recht op leven van zichzelf en hun families te beschermen. Migrantenarbeiders moeten zich verenigen, en mekaar helpen als broers en zussen. Ze moeten hun onderlinge hulp, bescherming en zelfbestuur verbeteren. In combinatie met de inspanningen van de gemeenschap moeten zij deelnemen aan de sociale vooruitgang en een harmonische maatschappij opbouwen waarin elke werker in waardigheid kan leven. 

Getekend: negen professoren en assistenten sociologie van Qinghua Universiteit, Beijing universiteit, Hongkong polytechnische universiteit, Shanghai Universiteit, Chinese Academie van Sociale Wetenschappen, Universiteit Sun Yat-sen

Verschenen in het Chinees op 19/05 op http://tech.sina.com.cn/it/2010-05-19/13214206671.shtml en naar het Engels vertaald door China Labor News Translations

Een plaatselijke verantwoordelijke verklaarde aan de pers dat het project nog ter studie ligt en dat de bezwaren van de betogers aan het stadsbestuur zouden overgemaakt worden. In een naburig dorp protesteerden nog eens 100 dorpelingen. Dongguan heeft plannen voor vier verbrandingsovens.

Op 28 maart demonstreerden ook al honderden mensen tegen de ovens. Eerder waren er betogingen tegen een oven in het Panyudistrict van Kanton en in 2008-9 nog in 30 andere steden, waaronder Beijing, Shanghai en Nanjing.