Foxconn produceert o.m. iPad voor Apple

Volgens de gegevens van de ‘International Data Corp’ produceren Taiwanese ondernemingen op het vasteland meer dan 85 % van de monitoren voor desktopcomputers, meer dan 90 % van de laptops en meer dan 70 % van de pc-moederborden. Taiwanese ondernemingen produceren Apples iPhones in China, Amazones Kindles en de Playstations van Sony. De vervlechting van beide economieën zit in een versneld tempo en de verwachting is dat een politieke eenmaking op termijn makkelijker zal zijn met economieën die geïntegreerd zijn. Deze integratie kreeg een sterke stimulans door het ondertekenen in juni door Taiwan en China van de ‘Economic Cooperation Framework Agreement’. Volgens het Taiwanese ministerie van Economie verdrievoudigden de Taiwanese investeringen in China tijdens het eerste semester tot 5,7 miljard $. De meeste projecten betreffen ICT-projecten: zij stellen op het vasteland 14,4 miljoen personen te werk, wat ongeveer neerkomt op 60 % van Taiwans bevolking.

In de Taiwanese pers verschijnt dan ook kritiek dat de Taiwanese ondernemingen in China Taiwan zouden “uithollen”. Hierbij wordt verwezen naar Foxconn, dat op het vasteland 800.000 personen tewerkstelt, terwijl de groep in Taiwan maar 20.000 personeelsleden telt. Beide zijden proberen wel uit te stijgen boven het platweg goedkoop produceren van laagtechnologische goederen. Van Taiwanese zijde is het ‘Industrial Technology Research Institute (ITRI)’ een gangmaker van meer creatieve en innovatieve technologie. Het instituut stond overigens aan de wieg van ‘Taiwan Semiconductor Manufacturing Co.’ (TSMC), nu de grootste chipproducent met 45 % van de markt. Taiwans aandeel in de chipmarkt stijgt overigens tot 58 %, wanneer de productie van United Microelectronics Corp eraan wordt toegevoegd. Hoewel recentelijk op het eiland heel wat kritiek kwam op Foxconns gedrag op het vasteland naar aanleiding van een reeks zelfmoorden, blijkt globalisatie voor Taiwan de enige uitweg.

De facto volgt Taiwan een dubbelslachtige politiek tegenover China. Enerzijds laat Taiwan toe dat haar ondernemingen tv’s produceren met LCD-schermen, maar anderzijds verhindert de politiek dat deze ondernemingen er de laatste technologie gebruiken. In plaats van de meer kostenbesparende 12 inch-technologie te gebruiken, mag de TSMC-vestiging in Shanghai enkel werken met de oudere technologie van 8 inches. Er wordt gewezen naar concurrenten uit andere landen die wel in China toelaten te werken volgens de laatste technologische standaarden. Dit zou de Taiwanezen kostbare tijd doen verliezen tegenover de concurrentie, zo wordt geopperd. Hoe dan ook, de Taiwanezen zijn sterker dan de vastelanders in hardware. Toen Lenovo IBM’s pc-afdeling overnam, sloeg het Taiwanese Acer terug door de overname van Gateway. Acer was tijdens het eerste semester de tweede pc-producent (na HP), terwijl Lenovo pas op vier staat. Taiwan domineert wel de markt, doordat contractproducenten wiens naam in het westen nauwelijks bekend zijn, zoals Quanta, de hardware vervaardigen voor klanten als Hewlett-Packard, Sony, Dell en Apple. Asustek is uit deze niche gebroken en wordt een globaal merk. China wint daarentegen wel zaken op het vlak van de software, waarin Taiwan niet echt meespeelt.

Cultuurminister Cai Wu één week in Taiwan

Beide kanten proberen hun research in trendsettende producten te verbeteren. Het ITRI kreeg vorig jaar erkenning van een recordaantal van 397 patenten: Taiwanese producenten zijn bezig met opvouwbare schermen of schermen die kunnen naar beneden rollen als rolluiken. De volgende generatie van e-readers met kleuren is eveneens in voorbereiding. Er wordt zelfs met artiesten gebrainstormd hoe ’Made in Taiwan’ om te vormen tot ‘Created in Taiwan’, wat nauwelijks een verschil uitmaakt met China’s politiek om eveneens hoger op de technologische ladder te klimmen door het stimuleren van eigen innovatie in een bredere context. Het is echt geen toeval dat de Chinese minister van Cultuur Wu Cai deze week vergezeld van 50 personen het eiland bezoekt. Behalve een cultureel forum staan ook bezoeken aan culturele en cultuurhistorische sites op het programma en ook ondernemingen uit de creatieve nijverheden.

Bron: K&W, Global Times

Na andere provincies is het dus de beurt aan de provincie Guangdong om zware contracten af te sluiten met Taiwan. Dit gebeurt op een Taiwan-Guangdongweek in Taiwan. De duizendkoppige delegatie uit de provincie Guangdong wordt geleid door gouverneur Huang Huahua. Er werden reeds 31 zakenakkoorden afgesloten voor 2,99 miljard $. Het gaat om bedrijven uit Guangdong die elektronica, grondstoffen en landbouwproducten kopen of investeren in batterijen en projecten die elektrische toestellen vervaardigen. Liang Yaogang, hoofd van de dienst Buitenlandse Handel van Guangdong, raamt dat tegen het einde van de week het opkopen van producten 6,66 miljard $ zal bereiken en de investeringen 40 miljoen $.

Guangdong speelt in op de opportuniteiten van het onlangs gesloten ECFA-akkoord. Dit vrijhandelsakkoord werd overigens zopas door de Taiwanese wetgevende vergadering goedgekeurd. Liang verwacht vooral samenwerking vanuit Taiwan op het vlak van diensten, financiën, logistiek en kleinhandel. De twee zijden zouden ook meer samenwerken op het vlak van nieuwe energie, communicatie en elektronische informatie. Taiwanese zakenlui hebben 23.800 ondernemingen opgezet in de provincie en er leven 200.000 Taiwanezen. Gedurende het eerste semester bereikte de handel tussen Guangdong en Taiwan 22 miljard $. Behalve het sluiten van zakendeals wil gouverneur Huang ook de  Taiwanezen warm maken om naar de Aziatische Spelen te komen die in november in Kanton worden gehouden. Daartoe heeft hij 11.000 gratis toegangstickets bij voor de Taiwanezen.

Lees ook over het Chaiwanmechanisme

De auteurs zijn bepaald niet blind voor de problemen, hun omvang en complexiteit. Maar ze proberen die op een zakelijke manier in perspectief te brengen. Zo maken we met de laatste aflevering van zomerleestips de cirkel rond: we vestigen de aandacht op boeken die de discussie over China willen normaliseren, minder ideologisch en meer wetenschappelijk willen maken.

Flat Earth News gaat niet over China, maar kan de lezers van websites zoals deze wellicht boeien. Dit boek is een instrument voor een kritische waarneming van de media en het nieuws dat ze brengen.

When China Rules the World : The Rise of the Middle Kingdom and the End of the Western World,  van Martin Jacques
Uitg. Allen Lane, 2009, 550 pag.
Een veelomvattend werk over hoe een zich moderniserend China mee gaat rijden aan de kop van het peloton en een reële, maar ook realistische uitdaging vormt voor de heersende kampioenen. Provocerende titel, zakelijke en degelijke inhoud. 

What does China think? van Mark Leonard
Uitg. Harper Collins Publ. UK, 2008, 224 pag. 
Wat denkt China? van Mark Leonard
Uitg. Arbeiderspers, A’dam / WPG, Antwerpen, 2008.
190 pag., noten, literatuur.
Een Brits publicist leeft zich in in de denkwereld van de Chinese intellectuele elite en ontdekt de grote onderlinge debatten en de dialoog met de CPC. 

China’s Global Strategy: Toward a Multipolar World,  van Jenny Clegg
Uitg. Pluto Press, 2009, 288 pag.
Over de achtergronden en de strategie van de buitenlandse politiek van de Volksrepubliek.
Waarom en hoe Beijing streeft naar een multipolaire wereld ter vervanging van de hegemonie door een of twee supermachten. Volgens Clegg een bijdrage tot een meer eerlijke en vredelievende wereld.

Flat Earth News, An Award-winning Reporter Exposes Falsehood, Distortion and Propaganda in the Global Media,
van Nick Davies
Uitg. Vintage, 408 pag.
Gebakken lucht, van Nick Davies
Uitg. Lebowski, 2010, 448 pag.
De journalistiek sterft uit door de commercie. De belangrijkste taak van journalisten is te proberen mensen de waarheid te vertellen. Maar keer op keer maken we verhalen die verdraaid zijn en onwaarheden bevatten, of die propaganda zijn, zegt de auteur in een interview met De Volkskrant. Dit boek kan een van de verklaringen geven voor de eenzijdige en bijwijlen hetzerige manier waarop er over China wordt bericht.

Hu en Wu

Wu Poh-hsiung leidde de delegatie van 200 Taiwanese zakenlui die dit weekend in Kanton deelnamen aan het zesde forum dat tussen Taiwan en het vasteland georganiseerd werd. Het eerste forum werd gehouden in 2006 en het zesde was gewijd aan samenwerking inzake groene energie, energiebesparing en milieubescherming. Het forum dit weekend komt twee weken na het afsluiten van een vrijhandelspact tussen Taiwan en het vasteland. Op de slotzitting van het jaarlijkse forum werden 22 voorstellen gedaan om de samenwerking tussen beide zijden te verhogen, meer bepaald in de nieuw opkomende industrieën. Het gaat meer bepaald om informatica, biotechnologie, nieuwe energie en elektrische voertuigen. De 22 voorstellen worden gezien als indicatoren voor de richting van verdere samenwerking. Om de samenwerking inzake nieuwe energie, energiebesparing en milieu in een concrete vorm te gieten, wordt een samenwerkingsplatform ontworpen.

Zesde Forum in Kanton

Op het forum werd ook opgeroepen het vrijhandelspact vlug in bindende wetteksten om te zetten. Naast samenwerking in de opkomende nijverheden werd eveneens beslist deze te verdiepen in meer ‘traditionele’ nijverheden en sleutelsectoren als textiel, elektronica, petrochemie, financiën, landbouwlogistiek, internet, medisch toerisme en telecomdiensten. Tijdens de ontmoeting prees Hu nogmaals het afsluiten van het vrijhandelsakkoord waardoor de vreedzame ontwikkeling van de betrekkingen tussen beide zijden een nieuw tijdperk binnentreedt. Hij zei nog te hopen dat het akkoord zo vlug mogelijk in werking kan treden. Opiniepeilingen in Taiwan wijzen ondertussen uit dat 68 % van de bevolking achter de toenadering met de Volksrepubliek staat. Het integratieproces tussen beiden lijkt nu wel onomkeerbaar.

Bron: China Daily, T@iwan Today

Partijsecretaris Guo Shengkun

Partijsecretaris Guo Shengkun van Guangxi leidde de delegatie die vijf dagen door Taiwan toerde. De twee zijden ondertekenden 70 investeringscontracten in landbouw, nijverheid, toerisme en logistiek ter waarde van 2 miljard $. De 56 handelscontracten zijn 227 miljoen $ waard, waarvan 20 import uit Taiwan naar Guangxi betreffen ter waarde van 196 miljoen $. Guo die van de Hakka-minderheid is zei dat hij een warm onthaal had gekregen vooral bij zijn bezoek aan de dorpen. De voorbije jaren heeft Guangxi enkele grote Taiwanese ondernemingen aangetrokken zoals LED-producent LiteOn, Taiwan Cement en voeding-retailer Uni-President. 1319 Taiwanese ondernemingen hebben reeds voor 2,76 miljard dollar in de Autonome Regio geïnvesteerd. Ze beogen vooral de provincie als een bruggenhoofd naar de ASEAN-landen waarmee China vrijhandel bedrijft sedert 1 januari.

De delegatie was de eerste na het tekenen van het ECFA-akkoord in Chongqing. Overigens blijkt uit een opiniepeiling dat 61 van de ondervraagden het resultaat van het akkoord steunt en dat 80 % akkoord gaat met de manier van onderhandelen met het vasteland.  Xiamen Airlines heeft besloten om zowel het aantal vluchten naar Taiwan op te drijven als de prijs te verlagen met 10 à 15 %. Het aantal vluchten wordt opgevoerd van 11 tot 29 per week. De bezettingsgraad van de zetels bij Xiamen Airlines bedraagt 88 %, wat 13 % boven het gemiddelde zit. De haven van Hongkong waarlangs de Taiwanese vluchten vroeger passeerden, zien met lede ogen aan dat ze traffiek verliezen.

Vermelden we nog dat de Taiwanese premier bekend heeft gemaakt dat de personen uit de VRC die momenteel enkel in groepsverband Taiwan mogen bezoeken, vanaf volgend jaar de toestemming zouden krijgen om op individuele basis het eiland te mogen bezoeken.

Vorige bijdragen: klikken op tag Taiwan 

Typisch, het verdag werd niet ondertekend door de twee  regeringen, die mekaar immers niet erkennen , maar door een Vereniging enerzijds en een Stichting anderszijds.

Het raamakoord wordt van kracht nadat het in beide landen door de wettelijke autoriteiten goedgekeurd is. In Taiwan is daarvoor begin juli al een bijzondere parlementszitting voorzien.

Het akkoord voorziet  in ‘het stap voor  stap opheffen van hinderpalen  voor handel en investeringen’

Daarbij is er een specifiek luik over  de bescherming van intellectuele eigendomen; het zet een mechanisme op om internet-piraterij en namaak van merken te bestrijden en het nemen van vroegtijdige patenten om de deur voor de concurrenten te  sluiten te verhinderen.

Een tweede specifiek luik wordt  ‘Vroege oogst’ genoemd;het laatste wordt van kracht zes maanden na het raamakkoord  en voorziet in de afschaffing binnen drie jaar en de onmiddelijke vermindering van invoerrechten op een groot aantal producten. In die tussentijd wil men   bovendien verdere akkoorden afsluiten over handel, diensten, en investeringen, en de besprekingen opstarten over een mechanisme om betwistingen  te beslechten. Er komt een gemeenschappelijk opvolgingscomité dat minstens zesmaandelijks vergadert.

Onder ‘Vroege oogst’ vallen 539 producten van Taiwan en 267 van China. Het uitvoervolume dat ervan profiteert is vijf maal groter voor Taiwan dan voor China. Het gaat voorTaiwan om  13,8 miljard dollar, een zesde van zijn uitvoer naar China. China krijgt voordelen op 10,5% van zijn uitvoer naar Japan. Naast gemakkelijker toegang voor goederen voorziet het programma ook gemakkelijker toegang tot de  Chinese markt voor Taiwanese banken en verzekeraars. Vooral Japanse en Zuidkoreaanse bedrijven in  China zullen  de Taiwanese concurrentie sterker gaan voelen.

De Chinese uitvoer  van landbouwproducten en arbreidskrachten naar Taiwan wordt  bevroren en China zal proberen  17 kwetsbare Taiwanese bedrijfssectoren te ontzien.

Waarnemers merken op dat het akkoord onevenwichtig is, met veel meer voordelen  voor Taiwan. Waarop Beijing antwoordt  dat ‘we toch allemaal van  dezelfde familie zijn’ en dat het gaat om het versterken van de economie van de Chinese natie  – lees: waarvan Taiwan deel uitmaakt.

Een vraag waarop nog geen antwoord kwam is of Taiwan de mogelijkheid zal krijgen met derde landen vrijhandelsovereenkomsten af te sluiten. Beijing verhindert wel dat Taiwan als ‘land’ in de UNO komt, maar als ‘regio’ mocht het  van Beijing toetreden tot de Wereldhandelsorganisatie.

Het raamakkord werd bereikt na nauwelijks vijf onderhandelingsrondes die juist een jaar tijd vergden; de noodzaak om te reageren op de economische crisis in  de wereld was een aansporing om  snel resultaten te boeken . De besprekingen tussen de twee partijen werden in juni 2008  toen na elf jaar onderbreking hervat; die elf jaren vielen samen met de periode dat op Taiwan een regering aan  de macht was die openlijk op onafhankelijkheid van China  aanstuurde.

De onafhankelijkheidsideologie wordt vooral uitgedragen door de  Democratische Progressieve Partij (DPP) van Taiwan .Die zijn grote tegenstanders  van het raamakkoord en probeerden tijdens de onderhandelingen herhaaldelijk protestacties op te  zetten. Ze bestrijden het akkoord met als hoofdargument dat het vooral winst voor de grote bedrijven brengt maar meer oneerlijke concurrentie voor de kleine. Taiwan zou op termijn ook gedwongen worden zijn fiscale en monetaire politiek volledig op Beijing af te stemmen.

Bronnen: Xinhua , Taipei Times

De eerste ronde van de gesprekken vond in januari in Beijing plaats en de tweede ronde twee maanden later in Taipei. Deze waren deel van de “Economic Cooperation Framework Agreement” (ECFA). Dit is een programma dat erop gericht is om de economische banden tussen het vasteland en Taiwan te normaliseren en de twee economieën dichterbij elkaar te brengen.

Volgens Xinhua bereikten de twee op zondag een consensus voor de tekst van de uiteindelijke overeenkomst. Beide zijden bereikten overeenstemming over de geleidelijke afname van obstakels in de handel en investeringen aan beiden kanten. Deze moeten gebaseerd zijn op het principe van gelijkheid en wederzijds voordeel, zegt Xinhua. De overeenkomst zal tarieven op meer dan 200 objecten verlagen, waaronder textiel, auto onderdelen, petrochemie en machines uitgevoerd vanaf het vasteland naar Taiwan. Verder geldt hetzelfde voor 500 items die de andere kant op gaan, volgens Bloomberg. Taiwan slaagde er volgens Focus Taiwan niet in om voorwerpen zoals auto’s, petrochemische materialen en machines op de lijst te krijgen. Op het gebied van dienstverlening kwam Beijing overeen om de toegang tot het vasteland voor Taiwanese banken te verbeteren.

Het voorgestelde handelspact zal de economische groei van het eiland jaarlijks tussen de 1,65 procent en 1,72 procent doen toenemen en meer dan 260.000 banen scheppen. Het tekenen van de ECFA is een mijlpaal die laat zien dat de onderlinge banden zijn herstelt en als uitgangspunt dient voor meer vrije handelsovereenkomsten en uitkeringen. Dit zei Liu Bih-rong, een professor van politieke wetenschap aan de Soochow universiteit in Taipei aan Bloomberg. Overigens zijn weer een paar provinciale zwaargewichten uit de Volksrepubliek Taiwan aan het bezoeken namelijk de goeverneur van Zhejiang met zijn gevolg. De partijsecretaris van Sichuan kwam eind mei terug uit Taiwan met voor 8 miljard yuan economische akkoorden. Omgekeerd is de burgemeester van Taipei op bezoek in Shanghai. Begin juli volgt dan weer het zesde driedaags gemeenschappelijk Forum dat ditmaal in Guangdong gehouden wordt. (Voor vorig Forum klik op tag Taiwan)

Er wordt verwacht dat de uiteindelijke overeenkomst eind juni of begin juli ondertekend zal worden zodat het vanaf begin van het jaar effect zal hebben.

Bron: radio86.com

Lees ook onze achtergrond over het Chaiwan-mechanisme

Zie ook CNTV

Eerste cargoschip uit Taiwan in Tianjin

In Tianjin hadden de Taiwanezen in 2009 bij benadering 51 miljard $ geïnvesteerd, waardoor ze in die stad op de vijfde plaats komen. In Kunshan werd door het Taiwanees bedrijfsleven 170 miljard $ geïnvesteerd en daarmee zijn ze goed voor 60 % van de lokale ‘buitenlandse’ investeringen. Volgens de richtlijnen van de centrale regering zijn buitenlandse investeringen onder meer in de Parelrivierdelta belastingsvrij gedurende twee jaar en moet de volgende drie jaar maar 50 % van de belastingen worden betaald. Dongguan, dat ruimschoots van deze politiek profiteerde, kreeg (tot eind 2004) voor 10 miljard yuan aan Taiwanese investeringen van 5258 ondernemingen, die instaan voor één derde van de ‘buitenlandse’ investeringen. Taiwanese firma’s in Dongguan vertegenwoordigen één tiende van de Taiwanese firma’s op het vasteland en ook één derde van deze in Guangdong. In 2008 zou het Taiwanese investeringscijfer in de stad reeds zijn opgelopen tot 114 miljard $.

Belangrijk kanaal bij de integratie zijn de ‘Taiwanese Business Associations’ (TBA), waarvan de eerste in 1990 in Peking opgericht werd. Momenteel zijn er 111 TBA’s in China die Taiwanese zakenlui helpen bij de onderhandelingen met de Chinese lokale besturen. Deze mogen op hun beurt een persoon afvaardigen die als vicevoorzitter fungeert bij de Vereniging. Door de lokale integratie ontvangt het betrokken bestuur niet enkel meer investeringen en meer welvaart, maar deze investeringen gelden ook naar de centrale regering toe als criterium bij het beoordelen van de politiek, waar dan verdere gunstmaatregelen of promoties van afhangen.

Volgens auteur Lee Chun-yi ziet de Chinese regering de Taiwanese zakenlui als een bron van ‘buitenlandse’ investeringen, als een transmissiekanaal tussen de Chinese en de Taiwanese regering en als een drukkingsgroep met directe invloed op de Taiwanese politiek tegenover het vasteland. Het is een tweerichtingsverkeer. Een Taiwanese zakenman die investeerde in Dongguan zegt: “Toen we hier aankwamen in 1996 was de weg tegenover onze fabriek zeer nauw, juist twee stroken. Na een klacht bij het bestuur werd de weg verbreed tot vier stroken. Het bestuur heeft ook een ziekenhuis en een post in de buurt gegarandeerd”. Anderzijds is Kunshan een voorbeeld dat aantoont dat de Taiwanese investeringen een goede indruk verzekeren bij de regering. Kunshan is het kleinste kanton onder Suzhou, maar Kunshans belastingsinkomen is door de Taiwanese inbreng veel groter dan dat van Suzhou. Het droeg zelfs van alle prefecturen of kantons het meest belastingen af in de provincie Jiangsu. Het is dan ook niet verwonderlijk dat vele topofficials, zoals premier Wen Jiabao, Kunshan regelmatig bezoeken. Daarbij wil Kunshan opklimmen tot de status van prefectuur. Zonder Taiwanese investeringen zou dit niet kunnen. Investeerders uit Hong Kong zich zelfs hebben geregistreerd als Taiwanese investeerders om meer gunstige voorwaarden te krijgen.

Donguan TBA uit 1993 heeft 3100 leden

1987 tot 1993

Taiwanese investeerders geloofden in de beginperiode dat het belangrijk was een sleutelfiguur te kennen in het plaatselijk bestuur. Taiwanezen genoten in de speciale zones meer voordelen dan andere buitenlandse investeerders. Ze moesten 10 jaar geen grondrechten betalen, terwijl anderen daar maar 6 jaar waren van vrijgesteld.  Ook bij de vrijstelling van belastingen genoten de Taiwanezen van een vrijstelling van 6 tot 10 jaar, terwijl de anderen maar 2 jaar kregen en nog eens 3 jaar 50%. Hoewel het economisch belang nog niet de politieke sfeer had bereikt, werd in 1992 toch gesteld dat het doel van de Taiwanese investeringen erin bestond de economische macht te versterken en zo via burgerlijke communicatiekanalen aan te dringen op politieke vereniging. In Tianjin werden na 1992 regelmatig seminaries gehouden over de waarde van de Taiwanese investeringen. In Kunshan was het aanvankelijk verboden voor Taiwanezen om zich te verenigen, maar dit veranderde in de periode 1994-1999. In Dongguan werd een TBA opgestart. Kortom, van 1987 tot 1993 startte de interactie tussen de Taiwanese investeerders en de lokale Chinese besturen.

1994 tot 1999

Gedurende deze periode realiseerde zich zowel de centrale als de lokale regeringen dat het belang van de Taiwanese investeerders niet enkel lag in hun financiële bijdragen, maar ook in andere strategische belangen. Voor de centrale regering betekende het een groeiende invloed in de relaties met Taiwan; voor de lokale besturen betekende het meer erkenning door de centrale regering. De Japanse concurrentie zag met lede ogen de voordelen voor de Taiwanezen en vroegen een gelijke behandeling zoals de Wereldhandelsorganisatie (WHO) voorschrijft. Het was ook tijdens deze periode dat de meeste TBA’s werden opgericht en geïnstitutionaliseerd. Deze verenigingen genoten voortaan de steun van de lokale besturen en dit om twee redenen. Een instelling om investeringen aan te trekken is een nuttig middel om de lokale investeringsvoorwaarden ruimer bekend te maken. Voorts werd hen duidelijk dat het beter was een (lokaal) centraal controleorgaan op te zetten, dan te moeten onderhandelen met de talrijke individuele investeerders. Gezien de vicevoorzitter iemand van het lokaal bestuur was, hield deze een oogje in het zeil en kreeg hij de details van elke meeting. De Exportverwerkingszone in Kunshan kwam er bijvoorbeeld nadat ze door de Taiwanezen was gesuggereerd. In Dongguan werd na veel gepalaver een Taiwanese school goedgekeurd waarvan het onderwijssysteem en de leerboeken hetzelfde waren als in Taiwan.

2000 tot 2004

Tijdens deze periode realiseerde de regering dat de Taiwanese zakenlui de zaak van de hereniging konden helpen. Zaak werd dus niet enkel een gunstig zakenklimaat te scheppen, maar ook de harten van de Taiwanezen te winnen. Lokale verantwoordelijken hielpen Taiwanezen om zich te vestigen met hun gezin. In Tianjin werd een Mazu cultureel en toeristisch festival georganiseerd. Dongguan ging prat op de Taiwanese school omdat dit ook bijdroeg tot het handhaven van de investeringen op lange termijn. Daarbij kwamen meer en meer politici uit Taiwan op bezoek. Het eerste bezoek kwam er in 2001, toen Vincent C. Siew Kunshan bezocht. Hoewel in vorige fases de Chinese regering verkoos om met het Taiwanees bestuur te onderhandelen, veranderde de Chinese tactiek toen in Taiwan de DDP aan de macht kwam, die meer afwijzend stond tegen een toenadering met het vasteland. Voortaan zouden alle Taiwanese politici verwelkomd worden die het ‘één China’-principe aanvaardden. De Taiwanese politici gebruikten de aanwezigheid van Taiwanese investeringen als een excuus om China te bezoeken. Taiwanezen werden ereburger gemaakt en konden deelnemen aan de bijeenkomsten van de lokale Volkscongressen en Consultatieve Commissies. Dit maakte hen van buitenstaanders tot insiders.

Top-Taiwanees bezoek in Kunshan

2005 tot 2009

De fiscale en andere voordelen die de Taiwanezen in de eerste periodes toegezegd werden, liepen op hun einde. Van de Taiwanezen werd gevraagd dat ze op voet van gelijkheid zouden concurreren met het andere buitenlands kapitaal. Enkel het taalvoordeel speelde nog in hun voordeel. Wat voor de Taiwanezen blijkbaar als een opdoffer ervaren werd, was het in voege treden van de nieuwe contractwet op 1 januari 2008. Voeg daarbij de gevolgen van de exportcrisis en het plaatje zag er niet meer zo rooskleurig uit. Toen in Dongguan om raad werd gevraagd, zeiden de officials dat de uitweg erin bestond om hun nijverheden om te vormen in pollutievrije hightechnijverheden. In dat geval zijn wel toelagen beschikbaar.

Ondertussen werden de voorzitters van de TBA’s drie keer per jaar teruggeroepen naar Taiwan om hun lokale situatie te bespreken. De Taiwanezen zaten op de duur meer in het vasteland dan op het eiland. Na de overwinning van de Kuomintang nam  het belang van de TBA’s als informele consulaten iets af ten voordele van de twee regeringsinstanties die terug de draad van de politieke onderhandelingen zouden gaan opnemen. Dat het Taiwanees bedrijfsleven de crisis niet als een rem ervaart, wordt onder meer bewezen door het feit dat er in Tianjin naast de bestaande voor meer dan 8 miljard yuan  Taiwanese investeringen  nog voor 20 miljard investeringen op het getouw staan. De Volksrepubliek vult blijlkbaar de leemte op van die de slabakkende Taiwanese export naar de VS. Ander voorbeeld van de florissante betrekkingen: nog deze week werd bekendgemaakt dat er elke week 100 directe passagiersvluchten bijkomen en 20 meer vrachtvluchten tussen Taiwan en het vasteland. In de reeks provinciale zwaargewichten die Taiwan bezoeken is deze week trouwens de provinciale provinciesecretaris uit Sichuan aan de beurt. Tot de voorgangers behoorden de zwaargewichten uit Beijing, Jiangsu, Hubei, Shanghai en  Fujian.

Lees ook andere artikels met tags Groot-China en Taiwan

Eiland - vasteland

Het was het Taiwanese blad ‘The Commercial Times’ die de opiniepeiling liet uitvoeren bij 657 beursgenoteerde ondernemingen. Volgens de resultaten steunt 73 % het vrijhandelspact met Taiwan; 1,6 % was tegen en 24 % had geen mening. Er bestaat  wel een verschil naargelang de sector: in de financiële sector was de steun 100 %, terwijl het cijfer in de hightech 64 % bedroeg. Meer tegenstand bestond in de traditionele nijverheden met 2,2 % tegen. Bij de ondernemingen met meer dan 312 miljoen $ kapitaal bedroeg de steun zelfs 90 % en 10 % had geen mening. Kleinere firma’s  hebben meer bedenkingen tegen.

Volgens de laatste statistieken bedroeg de groei van de Taiwanese economie tijdens het eerste kwartaal 13 %: dit is de grootste groeivoiet in meer dan drie decennia. Volgens economisten is de hoge groei te danken aan de verhoogde vraag uit het vasteland. Vorig jaar kende de Taiwanese economie gedurende verschillende kwartalen een terugval van de economie. Dit jaar zou het eiland een groei kennen van van 6,14 %. Zo’n 40 % van de Taiwanese export is bestemd voor het vasteland. Volgens de cijfers van het Taiwanees ministerie steeg de export naar China tijdens de maand april met 40 % vergeleken met het jaar voordien.

Taiwan toerisme-boss Janice Lai opent bureau in Peking

Vorige week werd in Peking als teken van het verbeteren van de betrekkingen een toeristische dienst van Taiwan opgericht. De nieuwe dienst bevindt zich in het district Chaoyang en meer bepaald rechtover het populaire inkoopcentrum van de ‘Zijdestraat’. Parallel hiermee heeft Peking zopas in Taiwan een eerste toeristisch bureau geopend, namelijk van de ‘Cross Strait Tourism Exchange Association’. Het wordt daarmee de eerste officiële vertegenwoordiging van Peking in Taiwan sedert 61 jaar. Bij de opening beloofde China te bekijken om individuele toeristenbezoeken aan Taiwan toe te laten, naast de bestaande groepsbezoeken. Vorig jaar bezochten één miljoen vastelanders het eiland en dit aantal zou dit jaar anderhalf miljoen bedragen. De wederzijdse initiatieven gebeuren op het ogenblik dat de gouverneur van Taiwan een bezoek brengt aan Taiwan.

Gouverneur Huang Xiaojing startte zijn zesdaags bezoek woensdag. Hij vond tijdens zijn toespraak op een Forum in Taipeis Grand Hotel  dat meer pilootprojecten tussen beiden zouden moeten opgezet worden en verspreid worden over het vasteland. Hij herinnerde eraan dat in Fujian in 1981 de eerste joint venture met Taiwanees kapitaal in de Volksrepubliek werd opgestart. Dezelfde provincie was de eerste die de importlijst van Taiwanese landbouwproducten uitbreidde, de eerste die samenwerkte in de visvangst en ook de eerste provincie die Taiwanezen toeliet om privénijverheid op te starten.

Het thema van Huangs bezoek is ‘Vrienden bezoeken en zaken doen’, en hij komt op uitnodiging van een Kuomintangstichting.  Hij zal alle delen van Taiwan aandoen, er zouden uitwisselingen tussen 100 steden en dorpen van beide zijden georganiseerd worden en een samenwerkingsakkoord afgesloten worden tussen de havens van Xiamen en Kaohsiung. Vorige maand bezocht de partijleider van de provincie Hubei Taiwan (met contracten ter waarde van 590 miljoen $); begin april was de burgemeester van Shanghai er te gast, waarbij 28 akkoorden werden gesloten op diverse vlakken. Eind mei is het de beurt aan de partijsecretaris uit Sichuan om het eiland te bezoeken.