Er zijn twee soorten woningen: commerciële woningen en sociale woningen. Commerciële woningen op de markt mogen maximum zes of zeven jaar inkomen van een gezin kosten. Dan zijn er nog veel gezinnen die dit niet kunnen betalen en daarvoor moet de overheid zorgen met sociale woningen a rato van 30-40% van het totale aantal. De overheid neemt ook maatregelen om de prijs van de commerciële woningen tot het gewenste peil te beperken.Dat kan door vraag en aanbod te beïnvloeden.

Woningen zijn investeringsgoederen. Door die te belasten kunnen we investeringen afremmen. Maar totnutoe hebben we alleen maar een belasting op de aankoop. We kunnen nog van de VS leren want daar bestaat een terugkerende vastgoedtaks. We kunnen ook te werk gaan via onze monetaire politiek en zo de bankleningen controleren. Het belangrijkste instrument voor regeling is echter het percentage voorschot dat op de lening gevraagd wordt; in de VS brak de subprimecrisis uit doordat kopers leningen zonder voorschot konden krijgen; maar we mogen ook niet in de andere richting overdrijven want slechts 10% van de potentiële kopers kan kopen zonder te lenen.  

In Chongqing hebben we al vier specifieke maatregelen genomen: We beïnvloeden vraag en aanbod door een transactietaks; de overheidsinvesteringen in sociale woningen bedragen  20% van de overheidsinvesteringen in vaste activa; we hebben pilootprojecten voor vastgoedtaks lopen; en we vragen voor een eerste woning 30% voorschot op een lening, voor een tweede 60% en voor een derde 100%.

Dit model lijkt me geslaagd want we hebben ons doel van de prijs tot zes of zeven jaarinkomens te beperken al bereikt. Hier in Chongqing kon je in september laatstleden een gemiddelde woning in stedelijke districten kopen voor 6.300 yuan per m² (750 euro). Een gezin van drie zal voor een woning van zowat 500.000 yuan betalen. Voor dat gezin mag je in de stedelijke districten van Chongqing op een gemiddeld jaarlijks inkomen van 70.000 yuan rekenen. We houden er rekening mee dat de woningprijzen zullen stijgen, maar die stijging willen we beperken tot de groei van dhet BNP, wat normaal ook zou moeten overeen komen met de groei van het familieinkomen.

We gaan er als vuistregel van uit dat de totale omzet op de lokale woningmarkt ongeveer mag overeenkomen met de waarde van het bruto regionaal product. Toen de crisis in de VS uitbrak zat men daar echter aan 150%.

Met onze vier maatregellen hebben we vraag en aanbod in Chongqing ongeveer in evenwicht gekregen. We werken met ratios voor het vastgoedaanbod: De totale beschikbare woningoppervlakte moet lager dan 40 m² per inwoner blijven. En we willen die drempel stap voor stap bereiken, niet binnen drie of vijf jaar. Voor burelen is onze ratio 0,5 m² voor elke 10.000 yuan bruto regionaal product. Voor winkels rekenen we met 1 m² voor 10.000 yuan omzet. En voor elke m² krotwoning die we afbreken moet 1,5 m² nieuwe woning in de plaats komen.

Ik ben niet zo pessimistisch over de Chinese vastgoedmarkt als sommige buitenlandse analysten. Men moet drie gevallen onderscheiden, maar ik denk dat we ze alle drie kunnen oplossen.  
In enkele Chinese  steden van eerste rang hebben de mensen het familieinkomen van 20 jaar nodig om een woning te kopen.Daar worden woningen opgekocht door speculanten en is er een grote leegstand. Hoge prijzen, grote leegstand en een groot percentage investeringen met geleend geld creëren een soort vastgoedbel  en men zal dat ernstig moeten gaan aanpakken. De overheid heeft daar nog geen geschikte politiek uitgewerkt. Wanneer we echter steden van tweede of derderang gaan bekijken, ik denk aan Chongqing , Chengdu, Xian of Wuhan, dan is de prijszetting redelijk correct. We mogen niet vergeten dat in China, in tegenstelling tot Europa of de VS, de vraag naar nieuwe woningen de volgende 10-20 jaar enorm zal blijven. Indien er 100 miljoen plattelandsbewoners in ongeveer 10 jaar naar de steden verhuizen, dan moeten we 300 miljoen m² nieuwe woonruimte ter beschikking hebben. Het BNP per hoofd bedraagt nu 4.000 dollar. Dat zal binnen tien jaar 10.000 dollar zijn en in twintig jaar 20.000 dollar. Dat betekent een enorme volgehouden vraag naar betere woningen. Tenslotte heeft de Chinese overheid al veel ervaring in macro controle en regelgeving, ook in de vastgoedsector.

Hier in Chongqing zijn er ook gevallen van leegstand, bijvoorbeeld van sociale woningen nabij de nieuwe universiteitsstad. Het probleem hier is het transport. Er is slechts één grote baan naar de wijk en slechts enkele bussen. Maar binnen het jaar zal de metro tot daar lopen, komen er nog twee grote banen bij en komen er veel meer bussen. We verwachten dat op die manier de leegstand zal verdwijnen. In de volgende drie tot vijf jaar moet ook de dienstverlening zoals banken, winkels, cinema’s; scholen en hospitalen beter uitgebouwd worden. Als dat binnen de tien jaar niet in orde is, dan ben ik de eerste om de bewoners op te roepen tot protest. Op twintig grote bouwwerven in Chongqing hebben we de promotoren gevraagd om tegelijk met de woningbouw een lokale  dienstverlenende sector uit te bouwen.We hebben ook een systeem opgezet om de kwalitiet van de sociale woningen beter te controleren. Tenslotte houden we bij de inplanting van sociale woningen ook rekening met de mogelijkheid om dichtbij werk te vinden. Voor de commerciële sector rekenen we er bovendien op dat marktkrachten er zullen voor zorgen dat de woningen bewoond geraken.

Gezinnen die een woning willen kopen klagen al jaren over de snel stijgende prijzen die een eigen woning vooral in de grootsteden voor velen onbetaalbaar maken. De regering neemt sinds vorig jaar steeds strictere maatregelen om het woningkrediet te beperken en zo de speculatieve aankoop van van tweede en derde woningen door meer welstellende Chinezen af te remmen. Dat schijnt nu stilaan success te kennen.

In oktober werden dit jaar in Beijing 49% minder woningen verkocht dan in oktober 2010. Vanke, de grootste Chinese projectontwikkelaar, verkocht nationaal 33% minder en Gemdale, de nummer vier,  29%.

De dalende verkoop resulteerde al in de sluiting van honderden vastgoedmakelaarskantoren en verwacht wordt dat hun aantal nog dit jaar tot 3000 zal oplopen, met een verlies van 50.000 banen. Projectontwikkelaars die geld nodig hebben zijn begonnen met prijskortingen toe te staan; dat leidt tot ongenoegen en onrust bij mensen die aan de volle pot kochten, en zelfs al incidenten in de kantoren van de verkopers. Paniekverkopen door speculanten zijn er nog niet.

De prijzen begonnen te dalen in september en daalden verder in oktober. Barclays Capital Research schat dat de woningprijzen volgend jaar  tot 30% kunnen vallen, met meer uitgesproken dalingen in de grootste metropolen. Barclays verwacht dat de regering zijn beperkende kredietpolitiek zal omgooien wanneer de prijsdaling 20% bereikt.

Toch zal dit geen grote ‘subprime’ crisis uitlokken in China. Chinese gezinnen die speculatief meer dan één woning kochten, zitten er warmpjes in en kunnen tegen een stootje.Een aantal projectontwikkelaars kan in moeilijke papieren terechtkomen, maar de bankiers hebben het niet terugbetalen van een deel der leningen reeds op voorhand verrekend, zodat geen bankencrisis te vrezen is.De dalende bouwactiviteit zou wel minstens een half procent van de jaarlijkse groei van het BNP afschaven.

De dalende woningprijzen zijn goed nieuws voor kandidaat-kopers voor wie tot nu toe een woning boven het budget was. De crisis op de commerciële huizenmarkt zal allicht ook de bouw van sociale woningen, waaraan een grote behoefte is, versnellen. Het grootste probleem van de dalende trend situeert zich bij de locale besturen. Die hangen voor het in evenwicht houden van hun budgetten voor een belangrijk deel af van de erg winstgevende verkoop van bouwgronden in staatseigendom. Indien dat sterk vermindert moeten de locale overheden, die dikwijls veel schulden hebben om hun grote infrastructuurprojecten te betalen, naar andere bronnen van inkomen gaan zoeken. Of aankloppen bij de nationale overheid.

(Bron : Bloomberg; Xinhua)

De Chinese regering heeft een anti-droogteplan goedgekeurd en dit omvat een aantal taken die de komende 10 jaren moeten worden voleindigd. Daaronder vallen installaties die  moeten voor drink- en irrigatiewater zorgen in getroffen regio’s. 60 % van China’s kantons zijn kwetsbaar voor droogtes en 110 op 658 steden hebben een watertekort. Tegen 2015 moet er merkbare vooruitgang zijn en tegen 2020 moet het aanbod aan drink-en irrigatiewater gegarandeerd zijn. De regering zal meer waterreservoirs bouwen en een droogtemonitoring netwerk opzetten dat toekomstige beslissingen zal vergemakkelijken. Meer geavanceerde irrigatie technologieën zullen worden gepromoot wat waterbesparend werkt.

Tibet betoelaagt bouw 42.000 huizen

De AR Tibet is van plan tijdens het twaalfde vijfjarenplan de bouw van 42.000 huizen te betoelagen. Daartoe wordt 2,22 miljard yuan geïnvesteerd zowel door de regio als de centrale regering. Sinds 2007 heeft Tibet 1,1 miljard geïnvesteerd in de bouw van 10.800 huizen met lage huur. Er zijn een viertal formules om de huisvesting betaalbaar te houden: dit varieert van bouwtoelagen, over sociale woningen die door overheid gebouwd worden tot en met lage huurwoningen…

Shanghai neemt voortouw in voedselveiligheid

Burgemeester Han Zheng van Shanghai heeft voor een publiek van internationale bedrijfsleiders beloofd dat China vooraan wil staan met betrekking tot de regelgeving over de marktoegang, de supervisie, controle en bestraffen van inbreuken op de voedselveiligheid. Drie managers kregen recentelijk celstraffen voor het op de markt brengen van stoombroodjes die ondermaats waren van kwaliteit. 25 werkplaatsen die illegale gootolie produceerden gingen dicht en meer dan 100 personen werden gearresteerd. Personen die inbreuken aan het licht brengen, krijgen minimum 500 yuan beloning. Zheng kreeg de raad zich niet enkel op de kleinhandel te concentreren maar de gehele keten te controleren vanaf de telers- tot de verwerkende nijverheid.

Spoorwegen krijgen 200 miljard

De Chinese spoorwegen krijgen 200 miljard yuan om aan de gang zijnde werken die stil gelegd waren wegens gebrek aan cash, terug op te starten. China’s grootste treinproducent kreeg ook 6 miljard yuan van het ministerie om de rekeningen te vereffenen. Volgens vice-hoofdingenieur Wang Mengshu bij China Railway Tunnel Group ligt de aanleg van meer dan 10.000 km spoorlijnen stil, waaronder het werk aan 5400 km aan tunnels. De 200 miljard zouden juist volstaan om de betrokken spoorarbeiders (meestal migranten) en de leveranciers te betalen. Eigenlijk is 800 miljard nodig naar verluidt. De Nationale commissie voor Ontwikkeling en hervorming bestudeert hoe latere financiering er kan uitzien. Inbreng van de privé-sector behoort tot de opties. Volgens de Ming Pao hebben duizenden spoorarbeiders langs de spoorlijn Sichuan-Gansu geprotesteerd tegen het uitblijven van de betaling van hun lonen.

Elektrisch net Qinghai-Tibet draait proef

De uitbouw van het elektrisch netwerk tussen Qinghai en Tibet werd voleindigd en het proefdraaien met de levering van elektriciteit opgestart. Deze proef zal op 15 november eindigen. Het gehele project dat een investering van 16,2 miljard yuan vereist, bestaat uit 3 delen: 1° de lijn van Xining tot Golmud 2) de transmissielijn Golmud-Lhasa en 3) en het verdelingsnetwerk in Tibet. Het project zal Tibet jaarlijks 4 miljard kWh supplementair aanleveren. Momenteel staat waterkracht hoofdzakelijk in voor Tibets elektriciteitsverbruik dat momenteel 1,6 miljard kWh bedraagt.

Gloeilamp uitgeschakeld in stappen

China is van plan de gloeilampen uit te schakelen in 3 stappen. Tegen 1 oktober volgend jaar wordt de import en verkoop van 100 W-lampen verboden. Tegen één jaar later zijn de lampen van 60 W gebannen en de laatste fase is de uitschakeling van de 15 W-lampen tegen 1 oktober 2016. China wil met het stappenplan tonen dat het  ernst is wat energiebesparing en klimaatmaatregelen betreft. In 2010 vervaardigde China 3,85 miljard gloeilampen voor meer dan één miljard yuan.

Hebei investeert in Bohaizee

Het provinciaal Bestuur van Hebei zal gedurende het twaalfde vijfjarenplan 15,5 miljard yuan investeren in de bescherming van de Bohaizee. De gelden gaan naar de uitwerking van 61 projecten om de vervuiling te controleren, het zeemilieu te beschermen en het behoud te versterken. 52 rivieren monden uit in de zee en bedreigen deze met vervuiling door landbouw en nijverheid evenals huishoudelijk afvalwater. Na de 61 projecten zal er een controle-en bewakingssysteem van de zee op poten staan.

Dit project wil een antwoord zijn op de klachten over onroerendgoedprijzen die de pan uitrijzen. Gu Yunchang, de vicepresident van de Chinese Onroerend Goedvereninging, verwijt ambtenaren dat ze de opdracht niet ernstig nemen en hun inkomsten verspillen aan luxueuze kantoren. Op dit moment is er een ernstig tekort aan betaalbare woningen: nog maar 7 % van de stadsbevolking kan er gebruik van maken. Aan 86% van het geplande aantal huizen wordt er al gewerkt volgens het bevoegde ministerie.

Gu voorspelt dat de sociale woningbouw de markt weinig zal beïnvloeden. De doelgroep is niet die van mensen die zich een commercieel interessant pand kunnen veroorloven. Om de onroerendgoedmarkt te laten afkoelen zouden volgens hem burgers die zich een niet-gesubsidieerde woning kunnen permitteren de toelating moeten krijgen om een sociale woning te kopen: dat zou de vraag naar onroerend goed laten afkoelen. Bovendien zijn er nog meer maatregelen in die zin nodig: limieten op de toegestane verwerving en op het bezit van eigendom.

De centrale regering wil het huizenproject afdwingen en de lokale overheden verplichten om de voorrang te geven aan het voorzien van sociale appartementen voor mensen met een laag en gemiddeld inkomen, pas afgestudeerden en migranten. Dit is een reeks van maatregelen die moeten zorgen voor een beter sociaal, maar ook economisch evenwicht. Het is beter voor economie dat burgers hun geld aan andere zaken kunnen uitgeven dan aan huren.

Bron: China Daily

De huurwoningen zijn maar één instrument naast de bouw van betoelaagde woningen die verkocht zullen worden aan zij die de voorwaarden vervullen.  Regeringscijfers wijzen uit dat de woningprijzen in 46 van de 70 grootste steden niet steeg gedurende de afgelopen maand. Gehoopt wordt op een stijging van 10 tot 15 % op jaarbasis. Het twaalfde vijfjarenplan voorziet de bouw van 36 miljoen sociale woningen: 10 miljoen zouden dit jaar moeten gebouwd worden en 10 miljoen volgend jaar.

Bron Chinagate, SCMP

Vice-premier inspecteert bouw sociale woningen

Men verwacht dat vanaf het derde trimester op de meeste plaatsen de woningprijzen gaan beginnen dalen. Dat leidt men puur statistisch af uit het feit dat gedurende het tweede trimester de woningprijzen minder snel stegen dan voordien. Van de 70 onderzochte steden waren er einde mei nog altijd 50 met prijsstijgingen, maar dat waren er al 6 minder dan einde april, en van die 50 waren er bovendien  27 met een vertraagde stijging.  

De centrale regering heeft veel maatregelen genomen tegen de wegspurtende woningprijzen, en zet sinds dit jaar ook de stadsbesturen onder druk opdat ze de locale woningprijzenonder controle zouden houden. Zo mag nu in de 35 grootste steden geen tweede woning meer aangekocht worden;verder zijn de voorschotten opgetrokken en de leningslasten en – voorwaarden verscherpt, zowel voor kopers als voor promotoren; en Chongqing en Shanghai zijn de pioniers van de onroerende voorheffing, een belasting op vastgoed.

 Men verwacht dat in de allerduurste steden de prijzen tot 30% zouden kunnen dalen indien de regering voortgaat met afremmende maatregelen tot einde dit jaar. In kleinere steden verwacht men 10-20% daling. Het overaanbod aan duurdere woningen is onvoorstelbaar; bij de 136 grootste bouwpromotoren van het land zal het minstens twee jaar vergen om  opgeslorpt te raken. In Beijing bvb stonden begin juni 102.000 woningen te koop.Vanaf het tweede kwartaal van 2012 komen bovendien de eerste van de 10 miljoen op korte termijn beloofde sociale woningen beschikbaar. Toch verwacht men geen ‘harde landing’ van de Chinese huizenmarkt. De vraag naar alle soorten woningen blijft heel hoog dank zij de zeer snelle urbanisatie van China die voortdurend nieuwe kandidiaat-kopers aanbrengt.

Shenzhen bant e-bromfietsen

Shenzhen heeft tot 5 december het gebruik van elektrische bromfietsen in het centrum verboden. Het verbod geldt volgens de politie in de districten Futian, Luohu, Yantian, Nanshan en Bao’an. Nadien komt er een evaluatie of het verbod moet worden verlengd. Op het niet naleven staat een boete van 200 yuan.  Uit statistieken blijkt dat er bij 268 ongevallen met e-bromfietsen vorig jaar 64 dodelijke slachtoffers waren. De stad telt meer dan een half miljoen e-fietsen en er wordt verwacht dat het verbod de prijzen van de spoedleveringsdiensten de hoogte zal  injagen.

China heeft 4 maal meer wolkenkrabbers dan VS

Om de vijf dagen verrijst er in China een wolkenkrabber en tegen 2016 zal het land 800 skysrapers tellen. Volgens de definitie is een wolkenkrabber een gebouw van minstens 152 meter hoog. Hong Kong heeft er het meest met 58, gevolgd door Shanghai met 51 en Shenzhen met 46. Vijf van de hoogste tien gebouwen in de wereld staan in China. Dit jaar alleen al zullen er 200 meer worden gebouwd: zoveel als in de gehele VS. China heeft hoge gebouwen nodig voor zijn talrijke bevolking, maar toch speelt er ook een nefaste modefactor mee: de stad Fangchenggang in Guanxi met minder dan één miljoen inwoners, plant een toren van 528 meter. De JinMao-torenflat van Shanghai die 421 meter hoog is, kost dagelijks echter één miljoen yuan aan onderhoud.

Prijzen zonne-energie gaan dalen

De komende 5 jaar zullen de prijzen van zonne-energie volgens het Energiebestuur met één vijfde gaan dalen in afwachting van verdere popularisering nadien. De prijs viel reeds van 1,09 yuan per kWh in 2009 tot 0,99 yuan vorig jaar en verwacht wordt dat dit daalt tot 0,8 yuan in 2015.  Ook de prijzen van  zonnecollectoren gaan zakken van 10 tot 6 yuan per module. Naast expansie naar Africa (zie onder)  loopt er ook een project om zonnepanelen uit China te installeren op 10 miljoen huizen in  Japan. Dit jaar zal het Energiebestuur een derde openbare aanbesteding uitschrijven voor een pilootproject van 500 tot 1000 MW, wat qua capaciteit ongeveer overeenkomt met een klassieke thermische centrale,  en tenslotte zal het Bestuur een programma lanceren om gedurende het twaalfde vijfjarenplan zonne-energie te populariseren  in 100 steden.

Sector zonne-energie heeft oogje op Afrika

China wil in 40 Afrikaanse landen projecten opzetten in de sector van zonne-energie. Het programma gaat 100 miljoen $ kosten. Deze maand wordt onderzocht welk project het beste past bij welk land. Men denkt bijvoorbeeld aan zonnepanelen op daken van scholen of ziekenhuizen. Elke installatie zal 10 tot 20 miljoen yuan kosten, aldus secretaris generaal Sun Guangbin van de zonne-energiesector bij  the China Chamber of Commerce for Import & Export of Machinery and Electronic Products. Premier Wen zei reeds in 2009 dat het bevorderen van schone energie één van de voorgestelde vormen is van de samenwerking met Afrika. Overigens groeit de export van zonnebatterijen naar Europa minder snel omdat daar overproductie is.

Ingenieurs zeggen ja tegen CRH Peking Shanghai

De inspectie-ingenieurs van het ministerie van spoorwegen hebben letterlijk het licht op groen geplaatst voor het starten van de supersnelle treinlijn Peking-Shanghai. De CRH (China Railway High-speed) zoals hij in China heet is 1.318 km lang en zal deze afstand afleggen in vijf uren. De 30 ingenieurs van de inspectie hebben diverse aspecten onderzocht: de communicatiesignalen, de aanvoer van elektriciteit en controle-, energiebesparende en milieumaatregelen. Volgens het eindrapport blijken de indicatoren te beantwoorden aan de vereisten. Het testen heeft een maand geduurd. Toch zouden er mogelijks nog problemen kunnen rijzen naar aanleiding van onvergunde firma’s die werken met ontvlambare of explosieve producten in de nabijheid van de lijn. De officiële start van de lijn  Peking-Shanghai is  op 1 juli. De tickets zullen nadat ze van de ID-kaart zijn ingelezen door de ticketautomaat op naam staan. De prijs varieert volgens de twee snelheden ( 250 km/u en 300 km/u)  tussen 410 yuan en 1.750 yuan.  De aanleg heeft 221 miljard gekost. Zie CNTV

Bouw sociale woningen schiet niet goed op

De regering had gewild dat voor eind oktober10 miljoen betoelaagde huizen zouden gebouwd worden, maar vier maanden voordien werden er nog maar 30 % hiervan opgestart. De lokale besturen beweren dat ze moeite hebben met het vergaren van de nodige fondsen. Vorige maand werd een inspectieploeg door het ministerie naar de steden gestuurd en de resultaten zijn teleurstellend: in Shanghai is maar één vierde van de geplande hoeveelheid in aanbouw; in Jiangsu is het 30 %; in Zhejiang 33% en 41 % in Chongqing. Voor Peking en Shenzhen worden zelfs geen cijfers verstrekt, anderen zitten nog lager. Volgens Xinhua bestaan voor 70 % de plannen enkel op papier. De financiering van de 10 miljoen woningen zou 1300 miljard yuan kosten en de centrale en lokale regeringen zouden hiervan 500 miljard bijbrengen; de rest moet komen van “sociale instellingen “ en individuen.

De Bohai Rim (het gebied rondom Beijing en Tianjin, een superstad met meer dan 250 miljoen inwoners), de Jangtsedelta (Shanghai en omstreken) en de Parelrivierdelta (Guangdong, Hong Kong, Shenzhen) blijven de voornaamste industriezones. Nu al wordt er 40 procent van het bbp geproduceerd. De productie moet er worden geperfectioneerd, niet versneld. Voor versnelde ontwikkeling en verstedelijking zijn er immers in centraal en westelijk China 18 zones uitgekozen die rijk zijn aan grondstoffen en in een omgeving geschikt voor bewoning.

Daarnaast hebben de planners van de Nationale Commissie voor Ontwikkeling en Hervormingen (internationaal bekend onder Engelse naam National Development and Reform Commission, NDRC) 32 streken aangeduid waar de industriële activiteiten zullen worden afgeremd. Het gaat om 25 ecologisch belangrijke en 7 graan producerende gebieden. De natuurgebieden ten slotte worden verboden terrein voor industriële ontwikkeling. 

De indeling van het grondgebied zal consequenties hebben voor de criteria ter beoordeling van overheden en ambtenaren. In de 18 ontwikkelingszones zullen de hogere overheden vooral letten op economische groei en de industrialisering en verstedelijking die daaruit voortkomen. Bij de evaluatie van het werk zullen de beoordelaars echter ook kijken naar het zuinig omspringen met energie en het respecteren van het leefmilieu. Die laatste twee criteria zullen overal wat meer op het voorplan komen, zeker daar waar men nu besloten heeft de groei te beperken. Het plan zal ook van grote invloed zijn voor de manier waarop de centrale regering fondsen en investeringen aan elke regio toewijst. Speciale aandacht gaat daarbij uit naar de regio’s met een ecologische functie. Die hebben bijvoorbeeld vorig jaar 25 miljard yuan subsidies gekregen, tegenover de 12 miljard van het jaar daarvoor. Die trend zal worden volgehouden. 

de natuurgebieden

Nog een doel van deze planning die het hele grondgebied omspant is het om de inkomensverschillen binnen de verschillende streken te verkleinen. In elk dorp en elke stad van een regio moeten ook dezelfde openbare voorziening worden gerealiseerd. Het verkleinen van de ongelijkheden tussen de gebieden onderling kan pas later worden verwezenlijkt. De regering wil ook bereiken dat mensen op een meer geordende en weloverwogen manier gaan migreren naar delen van China waar ze hogere lonen kunnen verdienen of een beter leven kunnen opbouwen. Beijing hoopt op die manier niet alleen het evenwicht tussen economie en ecologie te verbeteren, maar ook het evenwicht in de spreiding van de bevolking: het zou bijvoorbeeld mooi zijn als migranten niet langer massaal alleen maar naar de kustgebieden trokken, maar als de regering ze ook zou kunnen verleiden om vaker de voorkeur te geven aan binnenlandse ontwikkelingsgebieden zoals Sichuan, Tibet en Qinghai.

Video CCTV
http://news.xinhuanet.com/english2010/video/2011-06/09/c_13919573.htm

Bron: Xinhua

Urumqis achterbuurten (Foto Flickr)

De meeste woningen in Urumqi’s  sloppenwijken staan er reeds 40 jaar en zijn niet bestand tegen aardbevingen. Neem nu de buurt Hejianshan, waar 200.000 personen woonden: het is een broeihaard voor armoede en misdaad en de meeste huizen hebben geen voorzieningen, gas of verwarming. De rellen vorig jaar vonden er een rijke voedingsbodem. Na de aardbeving in Sichuan vroeg de regering  dat alle nieuwe woningen bestand zouden zijn tegen aardbevingen. In Urumqi zal dit ook het geval zijn.  Zij waarvan de woningen afgebroken worden, zullen eenzelfde oppervlakte in hun nieuw huis krijgen ofwel het bedrag in geld uitbetaald, aldus nog een verantwoordelijke Xie. Zij die leven in huizen zonder vergunning, krijgen ofwel 70 % van de oppervlakte of 70 % van de kost.

Oud vooraan; nieuw op de achtergrond

Tijdens de overgangsperiode, die 18 tot 30 maanden kan duren, wordt een tijdelijke woonst aangewezen door het bestuur, indien de uitgewezene niet terecht kan bij vrienden of familie. Een voorbeeld wordt verstrekt van Mamet Niyaz, die met zijn familie van 9 personen leeft in een bungalow van 157 m² : in plaats daarvan krijgt zijn familie 3 appartementen, elk met keuken, bad- en slaapkamer.

Vorig jaar besteedde het stadsbestuur 3,6 miljard yuan om 6259 gezinnen uit 19 slums een nieuwe woonst aan te bieden.  Dit jaar zullen 15.000 gezinnen uit 50 sloppengebieden worden geholpen. Momenteel leven 250.000 hoofdzakelijk Oeigoeren in deze sloppenbuurten. Daarnaast wil het bestuur dit jaar nog 340.000 sociale woningen bouwen voor lage inkomens. Tegen 2012 zouden de 234 sloppenwijken helemaal heropgebouwd moeten zijn, waarna de bouw begint van buurtinfrastructuur. Deze zou een tweetal jaren in beslag nemen.