“Het kabeltelevisienetwerk wordt op het moment lokaal beheerd en het ontbreekt aan organisatie en schaal”, zei Tao Shiming, een medewerker van het ministerie van Radio, Film en Televisie, op een conferentie in Beijing, eraan toevoegend dat er een comité opgezet zal worden die goedkeuring zal vragen aan de regering. Momenteel zijn er duizend radio- en televisienetwerken die gerund worden door verschillende operatoren op verschillende administratieve niveaus. Door het bijeenvoegen van alle netwerken wil men de mogelijkheden verbeteren die de nieuwe technologie toelaat om diverse netwerken met elkaar te combineren. China zal volgens de Staatsadministratie voor Film, Radio en Televisie (SARFT) tegen het jaareinde zo een nieuw bedrijf oprichten dat ook wil uitbreiden tot nieuwe mogelijkheden zoals mobiele tv en online video’s.

Waarschijnlijk zal op het einde van dit jaar begonnen worden op het provinciale niveau. “Alle netwerken zullen waarschijnlijk binnen drie jaar geïntegreerd worden”. Dit zei Zeng Huiming, plaatsvervangend secretaris-generaal van de kabeltelevisiecommissie van de Chinese Radio en Televisie Vereniging. De opstartkosten voor het project bedragen ongeveer 80 miljard yuan (9,3 miljard euro) en zowel de overheid als de omroep- en televisiebedrijven dragen hieraan bij.

“De industrie is in vergelijking met de VS erg gefragmenteerd. In de VS zijn er een paar grote kabelbedrijven die de markt beheersen”, vertelt Adrian Tong, analist bij Media Partners Asia in Hongkong. “Het zal niet makkelijk zijn voor China om alle kleine spelers in het plan te integreren en het zal jaren duren”. China had volgens Adrian Tong aan het einde van 2009 170,5 miljoen kabeltelevisieabonnees. Op termijn wil China de radio- en televisienetwerken integreren met deze van telecom en internet. In 12 pilootsteden werden reeds projecten opgestart voor de integratie van de drie netwerken. Deze gaan duren tot 2012.

Persmagnaat Rupert Murdoch verkoopt de controle van zijn drie op China gerichte televisiestations aan een Chinees staatsconsortium. Na de deal, die rond de 160 miljoen $ zou bedragen, blijft Murdoch toch de helft van de activa behouden.

De laatste vier jaar voerde Murdochs ‘News Corporation’ een terugtrekkingsstrategie in China. De huidige verkoop komt één jaar nadat de groep z’n pan-Aziatische ‘Star TV’ opsplitste in een ‘Star India’ en een ‘Star Greater China’, waarbij Star in het Engels verkocht werd aan Fox International. Dit werd reeds gezien als zich meer richten op India en minder op China. Naar verluidt brengt ‘Star India’ tien keer meer op dan ‘Star China’.  Nu wordt de controle van Murdochs drie Chinese tv-kanalen verkocht aan ‘China Media Capital’, een fonds van de staatsgroepen ‘Shanghai Media Group‘ (’s lands tweede grootste mediagroep) en ‘China Development Bank’, de politieke bank bij uitstek.  Zij krijgen een controlerend aandeel in ‘Xing Kong’, ‘Xing Kong International’, ‘Channel [V] Mainland China’ en ook de cinematheek ‘Fortune Start Chinese’.

Volgens een analist realiseert Murdoch dat zijn zaken het best zullen floreren wanneer ze onder lokale vleugels vliegen.  Na meer dan 10 jaar proberen geraakte ‘News Corp’ niet verder dan een toelating voor hun zender in de provincie Guangdong. Voor ‘China Media Capital’ is de beweging een stap in de internationalisering. Zowel de Fortune-filmbibliotheek en ‘Xing Kong International’, dat uitzendt in Hongkong en Singapore maken deze internationale doorbraak werkelijkheid. De Chinese regering zoekt op mediavlak meer commerciële initiatieven, terwijl de politieke controle behouden wordt. De oprichting eerder dit jaar van CMC met 5 miljard yuan is een stap in die richting. Gezien Murdoch de helft van de activa behoudt, wordt de deal op ongeveer 160 miljoen $ geraamd.

Bron: FT, SCMP

Het zijn de meest recente innovaties van het pas opgezette pr-bureau dat de transparantie over het politiebeleid wil verhogen en dat streeft naar interactie met het publiek. Na een korte proefperiode werd het nieuws gebracht op de populaire portaalsites sina.com, sohu.com en 163.com en op ku6.com, een Chinese tegenhanger van YouTube. Het nieuwe communicatiekanaal heet ‘Safe Beijing’. De eerste microblog ging over politiezaken in het nieuws, tips tegen fraude en diefstal en voorbeelden van correct politieoptreden.

Meer dan 17.600 nieuwsgierigen en belangstellenden logden in op de eerste dag en er kwamen meteen honderden uiteenlopende commentaren. De meeste posts waren positief en vonden het een middel om de kloof tussen de politie en de burgers te verkleinen en meer wederzijds begrip te kweken. Er kwamen echter meteen ook kritieken dat de toon en de inhoud “te officieel” waren.

Liu Dawei, het hoofd van het pr-bureau beloofde dat zijn medewerkers zich zouden inspannen om oprecht te zijn en open te staan voor opinies en suggesties van de internetgebruikers. Liu streeft naar interactie en communicatie op voet van gelijkheid.

Velen hopen dat de politie een betere kijk zal krijgen op wat er onder de mensen leeft, dat er tips zullen komen om de politie te helpen zaken op te lossen en dat de politie actief zal reageren op wat er door burgers wordt aangekaart.

Bron: Xinhua

Qiu Ziming

Het verhaal begint in juni toen de 28-jarige onderzoeksjournalist van de ‘Economic Observer’ de firma ‘Zhejiang Kan Specialty Materials’ uit het kanton Shuichan in Zhejiang van reeks financiële onregelmatigheden beschuldigt. Meer bepaald zou de privatisering van het overheidsbedrijf niet zijn gebeurd tegen de toegestane 15 % reductie, maar wel met 85 % reductie op de echte waarde van de activa. Ook zouden 15 nieuwe bestuurders 29.000m² grond gratis gekregen hebben.

De invloedrijke firma werd door de politie te hulp gesneld, die op 23 juli een aanhoudingsmandaat uitvaardigde tegen de reporter. Deze dook onder en deed het verhaal via zijn microblog waardoor de story vlug landelijk bekend werd bij journalisten, juristen en intellectuelen. ’s Anderendaags brachten de media het verhaal uit, waarbij meestal sympathie betuigd werd aan Qiu. Deze repliceerde nogmaals vanuit zijn schuilplaats dat hij niets verkeerd deed, sterke bewijzen bezat van de gepleegde onregelmatigheden en dat de firma hem probeerde om te kopen om hem zoet te houden.

De steun van de openbare opinie groeide en donderdag schrapte de politie het aanhoudingsmandaat. Een dag later stapten twee politiemannen en nog drie andere lokale bestuursverantwoordelijken op de trein naar Peking om hun excuses aan te bieden. Volgens de oudere redacteur Wang Shengzhong was de verontschuldiging ernstig. De firma heeft echter z’n klacht tegen de journalist niet ingetrokken.

Algemeen wordt toch gedacht dat dit voorval een precedent kan zijn, waar later journalisten zich kunnen op beroepen als ze door de politie gehinderd worden bij de uitvoering van hun werk. De officiële mediawaakhond heeft reeds  naar aanleiding van het voorval gepleit voor meer bescherming van de rechten van de journalist. Dat staat te lezen op de website van de China Press and Publishing Journal, het blad van de ‘General Administration of Press and Publication’ (Gapp). Wellicht zal het voorval op het politieke vlak ook de discussie aanwakkeren over de privatiseringen uit het verleden.

Bron: SCMP,  Economic Observer

China telt nu al 23 IMAX-zalen en het Canadese bedrijf wil er 50 hebben tegen 2012. De onderneming werkt daarvoor samen met de Chinese keten Wanda Cinema Line Corp. Zo kunnen ze allemaal een graantje meepikken van het succes dat de bioscoopsector in China kent.

Een commercieel minpunt is het geringe aantal films in DMR op dit ogenblik, hoofdzakelijk Hollywood blockbusters. Om de dure zalen niet tijdenlang ongebruikt te laten en ook om tegemoet te komen aan de specifieke smaak van het Chinese publiek, zijn filmstudio’s zoals (het particuliere) Huayi Bros Media Corp van plan om Chinese films te produceren in DMR. De eerste van die films gaat in première op 22 juli. Het is Aftershock, een verhaal over de verschrikkelijke aardbeving die de stad Tangshan trof in 1976 en over de naweeën van deze ramp die meer dan 240.000 mensen het leven heeft gekost. De film met de reusachtige afmetingen, die volgens de makers past bij de omvang van de catastrofe, wordt ook in andere landen in Azië en in Amerika vertoond.

Bronnen: China Daily, Wikipedia

Over deze aardbeving heeft Feng Xiaogang een film gemaakt met de titel Aftershock, naschok, (werktitel Tangshan Earthquake). Het verhaal zoomt in op de keuze die een moeder moet maken tussen het redden van haar zoon of haar dochter. (Ze kiest voor het jongetje; het meisje wordt later toch nog gered maar zal het haar moeder tientallen jaren lang kwalijk nemen). De stad Tangshan is een van de sponsors van de film. Feng Xiaogang heeft overlevenden van de aardbeving en hun nakomelingen als figuranten laten meespelen. Hun getuigenissen, die spontaan opwelden, zijn in de film verwerkt.

De film is een productie van IMAX (films op reuzenscherm) in samenwerking met het particuliere Chinese filmbedrijf Huayi Brothers. De film wordt vertoond in 4000 zalen in de Volksrepubliek. Het is de eerste Chinese film in het reuzenformaat IMAX en de eerste film met een zo grote distributie. Bij de première voor 15.000 inwoners van Tangshan (met een ceremonie die vier uur duurde) waren velen tot tranen bewogen. De filmmaatschappij had zakdoekjes uitgedeeld en T-shirts met het zinnetje “Tangshan raakt de wereld”.

Feng Xiaogang (links afgebeeld) staat bekend om zijn commerciële vaardigheid. Hij wil als Chinese filmmaker van Hollywood leren en het tegelijk concurrentie aandoen. Hij voelt zich af en toe afgeremd door de censuur, als die hem belet de Amerikaanse sensationele manier van filmen te imiteren. Ook nu vragen sommigen zich af of het wel gepast is deze ramp op zo’n reusachtig scherm te brengen, en anderen vrezen dat de herinneringen te heftig kunnen zijn voor nabestaanden en voor de slachtoffers van de recente aardbevingen in Sichuan 2008 en Qinghai 2009. De bezwaren zijn waarschijnlijk onterecht. Dat zou je kunnen afleiden uit de waardering die dit familiedrama ondervond van het publiek bij de voorvertoningen.
De filmmaker en zijn medewerkers brachten een bloemenhulde bij het grote monument ter herdenking van de aardbeving, de ‘klaagmuur van China’, een marmeren gedenkteken met alle namen van de 240.000 slachtoffers.

Bronnen: People’s Daily, www.danwei.org
zie ook: http://cfensi.dramaddicts.com/forum/blog.php/

De auteurs zijn bepaald niet blind voor de problemen, hun omvang en complexiteit. Maar ze proberen die op een zakelijke manier in perspectief te brengen. Zo maken we met de laatste aflevering van zomerleestips de cirkel rond: we vestigen de aandacht op boeken die de discussie over China willen normaliseren, minder ideologisch en meer wetenschappelijk willen maken.

Flat Earth News gaat niet over China, maar kan de lezers van websites zoals deze wellicht boeien. Dit boek is een instrument voor een kritische waarneming van de media en het nieuws dat ze brengen.

When China Rules the World : The Rise of the Middle Kingdom and the End of the Western World,  van Martin Jacques
Uitg. Allen Lane, 2009, 550 pag.
Een veelomvattend werk over hoe een zich moderniserend China mee gaat rijden aan de kop van het peloton en een reële, maar ook realistische uitdaging vormt voor de heersende kampioenen. Provocerende titel, zakelijke en degelijke inhoud. 

What does China think? van Mark Leonard
Uitg. Harper Collins Publ. UK, 2008, 224 pag. 
Wat denkt China? van Mark Leonard
Uitg. Arbeiderspers, A’dam / WPG, Antwerpen, 2008.
190 pag., noten, literatuur.
Een Brits publicist leeft zich in in de denkwereld van de Chinese intellectuele elite en ontdekt de grote onderlinge debatten en de dialoog met de CPC. 

China’s Global Strategy: Toward a Multipolar World,  van Jenny Clegg
Uitg. Pluto Press, 2009, 288 pag.
Over de achtergronden en de strategie van de buitenlandse politiek van de Volksrepubliek.
Waarom en hoe Beijing streeft naar een multipolaire wereld ter vervanging van de hegemonie door een of twee supermachten. Volgens Clegg een bijdrage tot een meer eerlijke en vredelievende wereld.

Flat Earth News, An Award-winning Reporter Exposes Falsehood, Distortion and Propaganda in the Global Media,
van Nick Davies
Uitg. Vintage, 408 pag.
Gebakken lucht, van Nick Davies
Uitg. Lebowski, 2010, 448 pag.
De journalistiek sterft uit door de commercie. De belangrijkste taak van journalisten is te proberen mensen de waarheid te vertellen. Maar keer op keer maken we verhalen die verdraaid zijn en onwaarheden bevatten, of die propaganda zijn, zegt de auteur in een interview met De Volkskrant. Dit boek kan een van de verklaringen geven voor de eenzijdige en bijwijlen hetzerige manier waarop er over China wordt bericht.

CNC World zendt 24/7 Engelstalige nieuws- en achtergrondprogramma’s uit. Het is de enige van dat soort zenders die een onderdeel is van een persagentschap, namelijk Xinhua. Er bestaat ook een Chineestalige CNC.
Volgens de directeur van Xinhua Li Congjun zal CNC internationale berichtgeving verzorgen, uit een Chinees oogpunt. De zender streeft ernaar de vinger aan de pols van de actualiteit te houden en objectief te zijn. Nieuws over China zal meer aandacht krijgen dan bij de concurrentie. De bedoeling is ook om het internationale publiek een correcter beeld te geven van het land.

Voor Xinhua is het initiatief alweer een manier om aan te sluiten bij de snelle veranderingen en ontwikkelingen in de mondiale mediawereld. Het officiële Chinese persagentschap bouwt aan een veelomvattende mediagroep met telex, kranten, websites, economische informatiekanalen, databanken en zoekmachines. Xinhua is al aanwezig in 130 landen en regio’s en heeft mediaproducten in het Russisch, Frans, Japans, Spaans, Portugees en Arabisch.
Het is dan ook de bedoeling dat CNC op termijn uitzendingen in die talen zal verzorgen.

De nieuwe internationale televisiezender, bestrijkt Asia-Pacific, Europa, Noord-Amerika en Afrika via satelliet, kabel, mobiele telefoon en internet.
CNC zendt al uit vanaf 1 januari (in het Chinees) en werd officieel gelanceerd op 1 juli.
Het is de bedoeling dat het tegen 1 oktober met sattelietzenders in de hele wereld kan worden ontvangen en ook op kabel-tv in de VS en andere landen.

In Xinhua, dus ook in CNC worden miljarden geïnvesteerd door de regering. Westerse concurrenten en collega’s zijn uiteraard sceptisch over het voornemen van de Chinezen om van CNC, ‘een nieuwszender en geen propagandaorgaan’ te maken. Britse en Amerikaanse journalisten vinden verder de presentatie en de inhoud nogal zouteloos en een beetje gedateerd, maar geven toe dat dit kinderziekten zijn. Ze hebben gemerkt dat programmamakers van die andere Chinese televisiezender CCTV bliksemsnel leren om een aansprekende stijl te ontwikkelen.
CNC zal tot op zekere hoogte concurreren met CCTV. Dat kan een effect hebben dat te vergelijken is met wat er gebeurt in de sector van de Chinese officiële kranten. China Daily (en in zeker zin zelfs People’s Daily) moet daar wedijveren met de nieuwkomer Global Times. Dat heeft de journalisten en reporters van alle kranten geprikkeld tot interessantere, meer gewaagde, vlottere en diepgaande berichtgeving.
Of dat voor CNC ook zal opgaan is een beetje de vraag, zeker zolang de nieuwe zender bijna uitsluitend gericht is op een internationaal publiek en dus weinig sponsoring van Chinese bedrijven met een binnenlandse klantenkring zal krijgen.

Het valt inderdaad op dat CNC op een vrij voorzichtige, bescheiden manier op de markt is gebracht. Gisteren gelanceerd, vandaag al verdwenen van de home page van Xinhuanet.

Bronnen: Xinhua, The Guardian
introductiefilmpje  http://news.xinhuanet.com/english2010/video/2010-06/29/c_13375156.htm

persconferentie ter introductie

Maar dit zou nu snel kunnen veranderen. De ‘oplossing’  was destijds eenzijdig door Google   ingevoerd zonder overleg met de Chinese administratie en  die  slaat nu terug. Het  automatisch omleiden van bezoekers is onaanvaardbaar volgens hen, wat betekent  dat   Google vanaf 1 juli zijn licentie kwijtspeelt als internet provider, maw Google.cn  sluit.

In een laatste poging om de meubelen te redden heeft google.cn nu een nieuwe homepage gemaakt: wie daarop klikt wordt gevraagd of hij/zij wenst doorverbonden te worden met Google Hongkong; of dit zal  volstaan is ver van zeker, want ook deze keer is het  een eenzijdige maatregel van google. Ondertussen ontving Google ook geen vergunning om mapping services aan te bieden. De regering vergunde 12 andere diensten waaronder Baidu.

De regering Obama die bij monde van Clinton oorspronkelijk voluit in de bres sprong voor  Google, heeft intussen gas teruggenomen en de zaak omschreven als een ‘Google-probleem’, geen Amerikaanse staatszaak. Het is twijfelachtig of ze deze  keer nog gaan tussenkomen.

Terwijl Google in moeilijkheden zit in China, heeft de Chinese concurrent Baidu bekend gemaakt dat ze in Silicon Valley 30 software ingenieurs zal recruteren.

Bron: Financial Times  

mobiel internet

Binnenkort zullen gebruikers genoeg hebben aan één kabelverbinding voor telefonie, internet en televisie. De operatie om deze diensten met elkaar te integreren wordt stapsgewijs aangepakt. Eerst zal de administratie van radio, film en televisie het systeem uitproberen in een aantal grote steden. De lijst met de namen zal binnenkort bekend worden, maar vermoedelijk zullen de gegadigden de volgende steden zijn: Shanghai, Shenzhen, Chongqing, Nanjing, Hangzhou, Harbin, Shenyang, Wuhan, Changsha en Xinzhou.

Zeshonderd miljard yuan zal de integratie volgens analisten gaan kosten en ze zal miljarden aan investeringen aantrekken.
Met dit nieuwe hightech netwerk speelt de staat in op de snelle ontwikkelingen bij de Chinese consumenten van mediaproducten. Volgens het Britse onderzoeksbureau Nielsen worden digitale kabeltelevisie, internettelevisie, high-speed internet en derde generatie-telefonie in een razend tempo populair in de Volksrepubliek. Zo kijken bijvoorbeeld steeds meer Chinezen online video via hun gsm. Het China Internet Network Information Centre heeft berekend dat 233 miljoen internetgebruikers (de helft van alle gebruikers in China) internet via hun gsm bezoeken en raadplegen.

Al die diensten zullen nu efficiënter worden en op elkaar afgestemd. Dat zal gebeuren in twee fasen: tot 2013 loopt de testfase en vanaf dat jaar moeten bedrijven op grote schaal gebruik beginnen maken van het netwerk. De afronding is voorzien voor 2015.
Tijdens de testfase zullen de bevoegde ministeries ook nieuwe reglementeringen uitdokteren op de terreinen van privacy, regels voor concurrentie, nationale veiligheid en ethisch schadelijke inhoud.
De Britse media watchdog Ofcom (Office of Communications) zou volgens academici van CASS (Chinese Academy of Social Sciences) als inspirerend voorbeeld in aanmerking komen. De controle op televisie en telecom is groter dan die op internet. De regering zal zorgvuldig te werk willen gaan om de staatscontrole aan te passen aan de integratie van die drie terreinen. Dat kan het hele proces vertragen, aldus diezelfde en andere mediadeskundigen.

Bronnen: SCMP, http://uk.nielsen.com/site/index.shtml