Zhu Xiaodan

Momenteel komen het Volkscongres en de Consultatieve Commissie van Guangdong bijeen om de beleidsprioriteiten voor het komende jaar te vernemen en er hun stem over uit te brengen. Partijsecretaris Wang Yang zei voor de Consultatieve Commissie dat de komende 12 maanden economisch de moeilijkste konden worden sinds de start van de hervormingen. Hij bestempelde de samenwerking met Hong Kong nog als onvoldoende. Hij vond dat zijn provincie, die het toneel is geweest van diverse rellen en opstanden, het voorbeeld zou moeten geven inzake de economische heropleving. Zijn provincie is echter kwetsbaar gezien ze afhangt van export naar VS en EU waar de vraag afneemt.
Dienstdoend gouverneur Zhu Xiaodan legde in zijn regeringsrapport de lat betreffende economische groei op 8,5 % (minder dan de 10 % van voorheen), de inflatiegraad rond de 4 % en de inkomensstijging van de bewoners op 10%.  Ook hij haalde de uitdagingen aan waar de provincie voor staat: een tragere economie, overcapaciteit in traditionele nijverheden, onzekerheid bij de ontwikkeling van nieuwe nijverheden en dit op een achtergrond van prijsstijgingen zodat de doelstelling van een “gelukkig Guangdong” niet onmiddellijk haalbaar lijkt.

Hukou

Toch wil de provincie 880.000 migranten een stedelijke hukou geven zodat ze beter zouden geïntegreerd worden en zich meer zouden thuis voelen in de stad. Hij gelooft dat de stedelijke diensten dit aantal aankunnen. Daardoor wordt een begin gemaakt met de blijvende integratie van 30 miljoen migranten in de provincie. Gehoopt wordt dat enerzijds de migranten hierdoor gestimuleerd worden om zich bij te scholen en anderzijds de concurrentie met de delta van de Jangtse te snel af te zijn. In de kwaliteit van de arbeidskrachten ligt immers de sleutel tot de verbetering van de competitiviteit. Ook zal de provincie 400.000 bijkomende migranten verzekeren tegen arbeidsongevallen en 10.000 subsidiëren om zich bij te scholen in instellingen van hoger onderwijs. Daarnaast zouden ook de politietaksen die de migranten moesten betalen, geschrapt worden. ook op de agenda: de benoeming van de nieuwe gouverneur. De zitting die tot 17 januari duurt, grijpt plaats in het “Baiyun Internationaal Congres Centrum” dat ontworpen werd door het Belgisch architectenbureau Buro 2.

–De vrouwenfederatie heeft in diverse steden verspreid over 10 provincies een onderzoek verricht bij 2517 migranten over een vijftal leef voorwaarden.  De kleine helft van de antwoorden kwam van mannen die gemiddeld 2.147 yuan verdienen; 45 % voelt zich ‘gemiddeld” aangepast aan het stadsleven, 44 % antwoordt met “weinig”. Het gemiddeld verblijf in de stad duurde 4,5 jaar. De migranten betreuren het meest dat de stedelingen minachtend op hen neerkijken. 55% van hen leeft samen met de echtgeno(o)te. Voor deze gezinnen is het betalen van huisvesting het grootste probleem, gevolgd door het bekostigen van onderwijs voor hun kinderen. Toch bestempelen 75 % van de antwoorden hun gezinsleven als harmonieus. China telde in 2009 230 miljoen migranten, waarvan 58 % geboren werd na 1980. Het onderzoek stelde vast dat meer en meer jonge migranten met hun gezin naar de stad verhuizen. 75 % van de antwoorden hebben kinderen en 58 % leven met de kinderen in de steden. Daarnaast had China in 2009 58 miljoen kinderen die achterbleven en meestal opgevoed worden door de grootouders.

Groeiende salariskloof

-Het verschil in salarissen tussen de verschillende sectoren groeit verder: de kloof bedraagt nu 4,2 tegen 1 aldus vicedirecteur Yang Liming van het onderzoeksteam bij het ministerie van Sociale Zaken. De statistieken tonen aan dat de financiële sector de hoogste lonen heeft met gemiddeld 70.146 yuan in 2010, terwijl het laagste inkomen zich voordoet in de landbouw waar het gemiddeld jaarloon 16.717 yuan bedraagt. In Shanghai verdient iemand uit de financiële sector zelfs gemiddeld 357.000 yuan, het tienvoudige van een gemiddelde stedelijk tewerkgestelde. Een landelijk gezin verdient gemiddeld 5919 yuan, terwijl bij het stedelijke dit gemiddelde 19.109 bedraagt.

Minder rijden onder invloed

Het aantal betrapte dronken chauffeurs is gedaald sinds 1 mei, waarna de straffen strenger werden. Na 1 mei werden 33.183 gevallen gerapporteerd wat een vermindering is met 43% op jaarbasis. Het aantal overreden personen daalde met 23 % tot 584 personen. Zhejiang zag zijn dronken bestuurders dalen met 80 %, Peking 70 % en in Shanghai en Hebei bedraagt de vermindering de helft. Sinds 1 mei wordt rijden onder invloed als een misdaad beschouwd en kunnen de rijvergunningen worden ingetrokken i.p.v. opgeschort zoals voorheen.

450.000 leraars gevormd in beroepsonderwijs

Tussen 2011 en 2015 zal China 450.000 leraars opleiden voor de beroepsscholen. Bedoeling is de kwaliteit van deze leerkrachten op te krikken.  De centrale regering zal de opleiding bekostigen van 100.000 leraars en de rest komt op de rekening van de meer lokale besturen. China telt 14.800 beroepsscholen met bijna 20 miljoen leerlingen. De opleiding in de beroepsscholen duurt 3 jaar na de 9-jarige leerplicht. De laatste tijd staat de publieke opinie gunstiger tegenover leerlingen uit het beroepsonderwijs omdat deze nogal vlug aan werk geraken in tegenstelling tot de universitaire afgestudeerden.

1,3 miljoen Tibetanen uit armoede

Het aantal arme Tibetaanse boeren is sinds 2001 toen het aantal 1,48 miljoen bedroeg, afgenomen tot 168.000. De laatste 10 jaar werd 3,67 miljard yuan besteed voor 4000 projecten voor armoedebestrijding. Door deze projecten steeg het inkomen per hoofd van 1404 yuan in 2001 tot 4138 yuan in 2010. De komende 5 jaar zal het regionaal bestuur 300 miljoen yuan uittrekken om 122.000 gezinnen uit de armoede te helpen.

Kiindertrafiek opgerold

De politie heeft twee bendes opgerold die kinderen kidnapten en 200 kinderen bevrijd. Meer dan 600 personen werden aangehouden tijdens de actie die gevoerd werd in 10 provincies tegelijkertijd. Naar verluidt werd de actie voorbereid door 500 agenten gedurende 6 maanden. Na een wegincident in mei stootte de politie op een bende zich gespecialiseerd in kinderkidnapping en deze had linken met 26 andere bendes.

Aktie tegen “zwarte” gevangenissen

De hoofdstedelijke politie is begonnen met een actie tegen onvergunde veiligheidsdiensten. Peking telt 130 bewakingsfirma’s en 300.000 veiligheidsagenten. De helft van de firma’s hebben geen vergunning. Van deze chaos maken sommige lokale Chinese besturen gebruik om contracten aan met dubieuze firma’s die onwettelijke aanhoudingen doen en zelfs sommigen vast zeten in zogenoemde zwarte gevangenissen. In augustus werd een voormalig veiligheidsagent en 15 medewerkers gearresteerd omdat ze een onwettelijk detentiecentrum open hielden waarin ze op last van enkele provincies personen vast zetten die naar Peking kwamen met een protestbrief tegen hun lokaal bestuur. Tegen februari moeten de bewakingsfirma’s een vergunning hebben en de veiligheidsagenten zullen moeten slagen voor een certificaat. (Global Times)

–In Lufeng (Guangdong) kwamen duizenden mensen uit het dorp Wukan op straat om te protesteren tegen vermeende onregelmatigheden bij grondonteigeningen door lokale overheden die teruggaan tot 1998. Ze hielden een betoging met spandoeken en vervolgens een sit-in van een uur aan het stadhuis. Het bestuur van Lufeng beloofde binnen 15 dagen antwoord te geven op hun klachten. De betogers hadden vooraf toelating gevraagd en een eigen ordedienst voorzien. De huidige actie staat in contrast met een vorig spontaan protest door dezelfde personen in september: toen werd het verkeer verstoord, fabrieksgebouwen beschadigd en een lokaal politiestation aangevallen; 12 politiemensen en 10 betogers raakten gewond, en er gingen geruchten dat de politie kinderen doodgeslagen had. Er werd toen al beloofd dat de zaal zou onderzocht worden, maar volgens de ontevreden dorpsbewoners komt er geen schot in de zaak.

Guangdong versoepelt erkenning Ngo’s

De provincie Guangdong heeft de erkenning van 8 soorten Ngo’s soepeler gemaakt want voortaan kunnen ze dit zonder een peter. Deze peter moest een overheidsorgaan zijn en vormde vaak een struikelsteen. Onder de nieuwe regelgeving spelen de overheidsorganen betreffende handel & nijverheid, sociale & caritatieve zaken enkel de rol van adviseur in het erkenningsproces. Guangdong is de eerste provincie die dit doet hoewel de stad Shenzhen hiermee al experimenteerde. Overigens zoals de steden Chengdu en Peking.

“Stakingsgolf”

De voorbije week zag een opstoot van stakingsbewegingen in de Parelrivierdelta. Eén en ander wordt in verband gebracht met de ernstige terugval van de markten in de ontwikkelde landen, waarvan sommige bedrijven de gevolgen op hun personeel willen afwentelen. Zo was er een staking van 7.000 personeelsleden van een leverancier van Nike en Adidas in Dongguan omwille van afdankingen en loon vermindering. Ook 1.000 werknemers bij een Taiwanese leverancier van Apple en IBM gingen in staking omwille van verplichte overuren, het hoge aantallen arbeidsongevallen, de afdankingen van oudere werknemers en het beledigend gedrag van managers. En in Shenzhen legden 400 werknemers van een beha fabriek het werk neer wegens ongepast gedrag van een ploegbaas.

Plan beperking opleidingen

Het Ministerie van Onderwijs plant bepaalde universitaire opleidingen te gaan beperken: het zou gaan om studierichtingen waarvan meer dan 40% van de afgestudeerden na twee jaar nog geen werk vonden. In 2010 haalde bijna 9% van de Chinese jongeren een universiteitsdiploma en dat heeft in sommige beroepen tot overaanbod geleid. Het plan stuit wel op enige weerstand. Zo vinden nogal wat academici dat er verder moet geïnvesteerd worden in fundamentele wetenschappen zoals biologie: daarin is wetenschappelijk onderzoek echt belangrijk voor innovatie, maar zijn op dit moment nog weinig arbeidsplaatsen beschikbaar. Volgens de laatste officiële statistieken zou in 2010 de werkloosheid onder afgestudeerden licht gedaald zijn. 72% vond binnen het jaar werk, tegen slechts 69% een jaar voordien. In 2010 studeerden overigens een recordaantal van 128.000 Chinezen in de VS.

Achterblijvende generatie kinderen

Volgens de Chinese Vrouwenfederatie zijn er nu al 23 miljoen kinderen van minder dan 5 jaar die op het platteland achterblijven terwijl hun ouders naar de stad gaan werken: de groep maakt al 40% uit van het totale aantal kinderen die achterblijven. De grootste groepen leven in Sichuan, Anhui, Henan, Jiangxi, Guizhou en Guangdong. Onvoldoende begeleiding, slecht voeding, en een gebrek aan ouderliefde kunnen voor het kind negatieve levenslange psychologische gevolgen hebben. Er bestaan ook homes voor dergelijke kinderen die tijdens de weekends begeleid worden door vrijwilligers.

1,3 miljoen voor ambtenaarexamen

1,3 miljoen jonge Chinezen doen mee aan examens die 18.000 overheidsposten moeten invullen. Dit is een lichte terugval met de 1,4 miljoen van vorig jaar. Enkel in Peking doen 88.000 kandidaten mee. In de lokalen van het examen wordt het signaal om sms te sturen geblokkeerd en ook zal gecontroleerd worden op draadloze netwerken.

60% van de rijke Chinezen met een fortuin van minstens 6,5 miljoen euro, denkt aan emigreren. Daarbij staan de VS op kop als bestemming, met 40%, gevolgd door Canada en Singapore.In 2010 reikten de VS 772 verblijfsvergunningen uit aan Chinese investeerders, dat is 41% van al dergelijke vergunningen; om in aanmerking te komen moet men minstens een half miljoen dollar in de VS investeren, in een sector die de overheid aanbeveelt.
Al ongeveer een derde van de rijke Chinezen heeft een deel van zijn fortuin naar het buitenland gebracht; gemiddeld 19%. Nog eens 30% wil in de komende drie jaar in het buitenland investeren. Dat staat in een gezamenlijke rapport van de Bank of China en het private Hurun Onderzoeksinstituut. In de studie worden Chinezen als rijk beschouwd indien ze minimum 10 miljoen kunnen investeren en minimum 60 miljoen bezitten aan activa.
Hun geld in het buitenland zit voornamelijk in vastgoed. Bedoeling van de helft van hen is de buitenlandse opvoeding van hun kinderen veilig te stellen, terwijl een derde eraan denkt zelf te emigreren.  Overigens verdienden een kwart van die rijken hun fortuin in vastgoed.
Volgens sommige experten zouden bemiddelde Chinezen op een berg geld van 400 miljard zitten, die ze omwille van de beperkende regeringsmaatregelen niet meer in Chinees vastgoed kunnen investeren. Buitenlands vastgoed werd zo een alternatief. Colliers International, het grootste netwerk van internationale vastgoedinvesteerders, heeft zo in het eerste semester 130 miljard uit China naar het buitenland zien vertrekken. 29% van die Chinese investeerders koopt vastgoed in Vancouver, Canada, soms ook Hongcouver genoemd.In de VS zouden Chinezen in die periode met 9% de tweede belangrijkste groep buitenlandse investeerders worden, na Canada met 23%. In Londen zouden vorig jaar één op tien van de verkochte gebouwen naar Chinese eigenaars gegaan zijn; in het financieel district Canary Wharf ging een derde van de verkochte woningen naar Chinezen.In Zuid-Korea verviervoudigden de Chinezen hun investeringen in vastgoed in één jaar tijd. In Singapore hebben de Chinese aankopers de Maleisische en de Indonesische voorbijgestoken en staan nu op kop.

(Bron: Volksdagblad, Caijing)

kleuters in Xinjiang bereiden feest voor van de winterzonnewende

Met een forse injectie van vijftig miljard yuan (5,5 miljard euro) zal de staat in achtergebleven of minderbedeelde gebieden en sectoren van China kleuterscholen financieren. Het geld gaat naar materiële voorzieningen, de inrichting van leegstaande schoolgebouwen, naar pedagogische opleidingen. Er komt een project om leerkrachten ertoe aan te zetten regelmatig op vrijwillige basis naar scholen op het platteland te gaan om collega’s bij te staan.

Op die manier worden op een specifiek punt woorden in daden omgezet van het fameuze tienjarenplan voor het onderwijs. Er is ook al jaren vraag naar geld voor kleuterscholen, vooral van ouders die het wat beter hebben, in de grote steden. Tachtig procent van het onderwijs voor de allerjongsten gebeurt echter op het platteland en er is tot nu toe praktisch geen geld uit de staatskas naartoe gegaan. Ook de voorzieningen voor migrantenkinderen in de grote steden waren pover. Die twee sectoren krijgen nu, terecht zo lijkt het, de voorrang.

Onderwijsdeskundigen waarschuwen dat de regionale overheden op dit punt nog veel motivatie nodig hebben om ook uit andere (particuliere) bronnen geld te halen en beter samen te werken met de centrale regering. Die laatste heeft de lokale regeringen opdracht gegeven om subsidies te zoeken die moeten gaan naar kinderen uit arme gezinnen, naar gehandicapten en wezen. De staat moet er volgens pedagogen verder nauwlettend op toezien dat de migrantenkinderen in de steden echt gelijke kansen krijgen op behoorlijk en betaalbaar onderwijs.

Het bevoegde ministerie gaat in Shandong, Jilin en Shaanxi ook proefdraaien met een nieuw evaluatiesysteem in lagere scholen en in de onderbouw van het middelbaar onderwijs waarbij meer zal worden gekeken naar beroepsethiek, prestaties en collegiale wederzijdse beoordelingen dan naar anciënniteit. Het is de bedoeling de opgedane ervaringen te veralgemenen en ze toe te passen op het beroepsonderwijs, het bijzonder onderwijs en in het kleuteronderwijs.

Bronnen: SCMP en Xinhua

School dicht: wat nu?

Het nieuws druppelde sinds begin juni door, maar nu is het bevestigd. 24 privéscholen moeten dicht omdat ze niet in orde zijn met standaarden ofwel betreffende veiligheid, sportvoorzieningen of voedselveiligheid. Peking telt meer dan 400.000 kinderen van migranten en 70 % ervan gaan naar het officieel onderwijs aldus onderdirecteur Luo Jie van Pekings stadsonderwijs. 100.000 kinderen studeren in 176 privéscholen, waarvan 62 een erkenning kregen, aldus nog Lou. De andere 114 scholen die niet erkend zijn, tellen 40.000 leerlingen. Van deze zullen 20 binnenkort een erkenning krijgen. 50 hebben nog financiële steun nodig vooraleer ze vergund kunnen worden.Nog 30 andere bieden geen garanties en moeten dicht aldus het verdict. Zijn bestuur heeft de districten opgedragen dat elk kind toch zou kunnen school lopen

Migrant Li Meihong heeft de pijnlijke beslissing genomen om zijn zoon terug te sturen naar het dorp in Hebei waar hij officieel geregistreerd staat want de nieuw aangewezen school bevindt zich te ver en het was te gevaarlijk hem zo ver alleen te laten gaan. De

Huiswerk

schooldirecteur van de betrokken Dongbaschool beweert sinds 2003 640.000 yuan verstrekt door privegiften te hebben geïnvesteerd en nooit opmerkingen te hebben gekregen over veiligheid of hygiëne. Ondertussen is water en elektriciteit afgesloten. Bovendien blijkt dat sommige gemeenten maar migrantenkinderen aanvaarden als de ouders 5 verschillende woon-en werkattesten kunnen voorleggen. Vooral voor de zelfstandige migranten lijkt dit een hopeloze drempel. Een andere migrant klopte al in juni bij 6 lagere scholen in Fengtai aan: allen beweerden dat de klassen vol zaten en iemand vroeg zelfs 8000 yuan schoolgeld. Onnodig te zeggen dat de reacties en passies hoop oplopen op de microblogdiensten.

China Daily vermeldt deze week nog het feit dat in de stad Taizhou migranten op het kerkhof wonen omdat ze anders de huur niet kunnen betalen.

Bron China Daily, SCMP, Global Times

Zie ook Dialogue CNTV   (27 min)

De hoofdstad van de Autonome Regio Xinjiang Urumqi telde in 2008 2,23 miljoen personen, waarvan 75 % een stedelijke status heeft. De stad telt dus ook een kwart landbouwbevolking. 49 nationaliteiten wonen in de stad en de minderheden zijn met 640.000 of 27% van het totaal. Voor 1949 bestond er nauwelijks een infrastructuur: de bebouwde oppervlakte besloeg amper 8 km², zandwegen en huizen zonder verdiepingen waren de regel, elektriciteit een voorrecht van enkelen. Tot in 1976 bedroeg het gemiddeld jaarinkomen er nauwelijks 152 yuan. De totale bevolking die in 1990 1,4 miljoen beliep, steeg tegen 2008 tot over het twee miljoen en de stadsoppervlakte was toegenomen tot 230 km². De stadsontwikkeling van Urumqi kan opgesplitst worden in 4 periodes: voortdurende ontwikkeling tot 1965; stagnatie tot 1978; trage ontwikkeling tot 1990 en snelle ontwikkeling sindsdien.

In de periode voor de Volksrepubliek waren de meeste gouverneurs Han of Mantsjoes en dit verklaart de rechthoekige ontwikkeling van het stadspatroon zoals in andere steden van China, maar dit verschilt van de meeste steden in Xinjiang. De grondwet van de Volksrepubliek schrijft echter voor dat de kandidaat burgemeester van Urumqi  een Oeigoer moet zijn. Na 1949 begon de socialistische ontwikkeling in een tempo die de stad voorheen nooit gezien had. Van 1949 tot 1965 ontving de gemeente 15 miljard yuan voor het leggen van grondslag van de economische – en ook stadsontwikkeling. Gedurende deze periode steeg het bruto regionaal product (brp) van 76 miljoen naar 384 miljoen. De ratio van de landbouw halveerde van 8 % tot onder 4%; de secundaire sector steeg van 30 naar 56 %. Voorbeelden van grote industriële constructies zijn de “Bayi” staalcorporatie, Shiyue Automobile Repair Plant, de “Liudaowan” mijnen en Qiyi Cotton Mill. Het aantal arbeiders in de nijverheid steeg van 47.000 in 1952 tot 249.000 in 1965. Hun inkomen was wel karig met nauwelijks 13 yuan per maand. Door de opening van de spoorweg met Lanzhou in 1965 werd de stad verbonden met de rest van China. Tijdens deze eerste periode werd de bebouwde oppervlakte vier maal groter. De verstedelijking greep hoofdzakelijk plaats in de districten Tianshan en Saybark, waar Oeigoeren verspreid leven. De bevolking steeg van 107.000 in 1952 tot 626.000 in 1965: drie vierden Han en één vierde minderheden, waarvan 10 % Oeigoeren. De toestroom van migranten varieerde van 89.000 in 1954 tot 68.000 in 1965.

Tijdens de periode van 1966 tot 1978 groeide het brp maar van 433 miljoen tot 862 miljoen en het aandeel van de nijverheid viel zelfs van 57 % tot 44%. De stadsuitbreiding gebeurde grotendeels langs de grote wegen. In het begin van de jaren zeventig werd door de aanleg van de luchthaven en de Bayi-staalfabriek en nog andere bedrijven voor uitbreiding gezorgd maar deze bedrijven kwamen in de districten Dongshan en Toutunhe ver van het centrum. Echte stadsplanning was er gedurende deze periode van de culturele revolutie niet en stedelingen trokken weg. Nadien volgde de terugkeer en de bevolking steeg van 779.000 in 1971 tot voor het eerst boven het miljoen in 1978.

Spoorwegstation

Tijdens de periode na 1978 begon het bestuur de economische ontwikkeling te corrigeren, maar het niveau van deze ontwikkeling bleef aan de lage kant: in 1979 bedroeg het brp 938 miljoen en dit cijfer verhoogde tot 6345 miljoen in 1990. Een aantal grote nijverheden kwamen er bij zoals Urumqi Steel Corporation, Heavy Machine Factory, en het Thermoelectric House. Tussen 1979 en 1990 werd 60 miljard geïnvesteerd in de uitbouw van modern transport, communicatie en waterzuiveringsinstallaties. De stadsplanning stond in dienst van het stimuleren van de economische planning. Gebaseerd op metaal, petroleum, textiel, engineering en chemie bouwde Urumqi met succes zijn nijverheidssysteem uit. Sommige grote bedrijven verhuisden van het stadscentrum naar de rand. De traditionele centra langsheen de twee belangrijkste handelslanen raakten volgebouwd en de verstedelijking groeide maar 1,57 % per jaar aan, minder dan tijdens de vorige periodes. Het vierde masterplan uit 1985 deelde de stad in 10 zones in: binnen deze zones mocht de nijverheid niet uitbreiden. Industriële bedrijven verhuisden naar Dongshan en Toutunhe waar uitbreiding wel toegestaan was; Xinshi was voorgestemd om het hightech district te worden. In 1979 met 1,16 miljoen inwoners besloeg het verstedelijkte gebied enkel 64 km² . De bevolking groeide weer omdat de jeugd terugkeerde van het platteland en omdat Oeigoeren en Kazakken kinderrijke gezinnen hadden. De densiteit van de bevolking nam af naarmate het gebied verder af lag van het centrum.

Snelle ontwikkeling

Na 1990 en vooral na het uitdokteren van de “Go West”-politiek in 2000 nam de economische ontwikkeling en de verstedelijking een hoge vlucht in Urumqi. Van 1990 tot 2008 groeide het brp jaarlijks met 15 %. De secundaire sector groeide van 3 miljard tot 42 miljard zodat het terug 56 % uitmaakte, meer dan ooit tevoren. Begin jaren negentig werden ook twee speciale zones goedgekeurd: de “Economische en Technologische ontwikkelingszone” had in 2006 al 1200 bedrijven aangetrokken, waarvan 54 buitenlandse als Carlsberg en Coca-Cola. De hightech-zone bevatte in 2006 1600 bedrijven en 44 buitenlandse. Ondertussen heeft de stad ook een speciale zone van verwerking voor export.

Urumqi High-Tech zone

Urumqi speelt vooral de troef van energie uit: Xinjiang heeft eigen voorraden olie en steenkool en ook de pijplijnen met olie uit Kazakstan en gas uit Turkmenistan lopen doorheen de regio. Transport en logistiek in Urumqi zijn zo ontworpen dat dit vlot kan verlopen en opdat de stad zijn Euro-Aziatische brugfunctie des te beter zou kunnen vervullen. In 2008 bedroeg het exportvolume 4,8 miljard $, de import maar 0,42 miljard $. Door de bloei van het toerisme slorpt de tertiaire sector een aandeel op van de primaire en secundaire sector. De hoge economische groei ging ook gepaard met een snelle bevolkingsaangroei, namelijk van 1,46 miljoen in 1990 tot 2,36 miljoen in 2008. 72 % daarvan zouden Han-Chinezen zijn. In deze officiële cijfers kunnen echter heel wat tijdelijke migranten niet vervat zitten. Straks daarover meer. De verstedelijking tijdens de 2 laatste decennia greep meestal plaats vanuit de nieuwe districten Xinshi District en Dongshan. In 1998 werd een nieuw stedenbouwkundig plan uitgetekend waarbij versnipperde uitbreiding wordt tegen gegaan. In de bebouwde oppervlakte bedraagt de densiteit echter 10.000 personen per km². Omdat er een tekort aan grond voor uitbreiding was en de bestaande voorraad dringend moest vernieuwd worden, zocht Urumqi nieuwe ruimte. Deze kon niet in de richting van de vruchtbare noordelijke landbouwgronden gevonden worden, want deze zijn beschermd in China. Met Changji in het noorden werd het op een akkoordje gegooid dat beiden de Wuchang-economische zone zouden gaan vormen. Nadien werd tussen

Productie Goldwind-molens

beiden overeen gekomen dat de stad Miquan die voorheen tot Changji behoorde, zou overgedragen worden aan Urumqi en dit onder de naam van het Midong-district dat 3407 km² groot is, groter dan de oude stadskern. Vele projecten staan in de steigers om van Midong het centrum te maken van de olie-nijverheid. De laatste jaren zijn ook de nieuwe energievormen een hoogvlieger geworden in Urumqi ’s florerende industrie: bv. Goldwind dat windmolens vervaardigt, is er gevestigd. De stad is ook het grootste verbruikerscentrum in de regio met in 2008 41 miljard yuan. Het brp per hoofd bedroeg toen 6.222 $, de zevende plaats in West-China. Ter volledigheid ook even vermelden dat in 2009 6,6 miljoen toeristen de stad bezochten. Over Urumqi’s plannen voor de opruiming van de krottenbuurten en over het behalen van de milieudoelstellingen hebben we het in eerdere artikelen gehad (openen met de links).

Gemeenschappen

Om plan groter te maken: even op klikken

In deze sectie gaan we de sociale kaart van Xinjiang na: waar de voornaamste gemeenschappen -de Han en de Oeigoeren- zich geografisch bevinden. De talrijke minderheden maken 60 % van de bevolking uit in Xinjiang. De belangrijkste groep -de Oeigoeren- leven voornamelijk in het zuidwesten van de regio. De Hannen die 40% van de bevolking uitmaken, leven hoofdzakelijk in het noordelijk gedeelte van de provincie. Met de snelle ontwikkeling die we in Urumqi zagen na 1990,  zien we echter dat het verschil in stad- en platteland dat toen één tegen 1,98 bedroeg, tegen 2000 al was opgelopen tot een ratio één tegen 3,61. De kantons met een grotere kloof bevinden zich in het zuiden; de kantons waar de kloof minder is bevonden zich rond de Tianshan-gordel in het noorden. Hoewel dit gebied maar 5 % van het grondgebied beslaat, woont er één vijfde van de bevolking in.

Wetenschappelijk onderzoek heeft uitgemaakt dat de concentratie van minderheden, het analfabetisme en de regeringsinvesteringen positief gecorreleerd zijn aan deze ratio stad-platteland. Deze ratio heeft echter geen relatie noch met urbanisatie of migratie. In het jaar 2000 bedroeg het gemiddeld landelijk inkomen in de 22 zuidelijke kantons amper 935 yuan, wat maar de helft is van het provinciale of regionale gemiddelde. In China is het over het algemeen zo dat migratie uit landbouwgebieden bijdraagt tot een vermindering van de inkomenskloof tussen stad en platteland. In Xinjiang speelt dit minder. In 2000 bedroeg de verstedelijking van de etnische groepen rond de 34 %, terwijl dit voor de minderheden 24% was en zelfs nog lager uitvalt bij de Oeigoeren met 19%. Van de Han leven echter 54 % in de steden. In 2002 waren de helft van de 19 steden in de provincie gelegen in het noorden: deze steden omvatten 64 % van de stedelijke bevolking; de oostelijke steden vertegenwoordigen maar 7,32 % en de zuidelijke steden hebben 27 %. De noordelijke steden kennen ook een grotere bevolkingsdichtheid vergeleken met de zuidelijke. In 2002 huisde de Tianshan-gordel van steden en kantons 65 % van de stedelijke bevolking, hoewel dit gebied maar een kwart van Xinjiangs bevolking telt. Regio’s met grotere verstedelijking trekken meer Han aan: in Noord-Xinjiang leven 62% Han, 38 % minderheidsgroepen en maar 12 % Oeigoeren.

Minderheden in Urumqi

In de bazaar

In 1945 maakten Han en Oeigoeren 6,2 % en 82,7 % uit van Xinjiangs bevolking die toen 3,6 miljoen bedroeg. Van 1957 tot 1967 vestigden zich twee miljoen Han in Xinjiang zodat de percentages veranderden tot 40 % tegenover 48 %. In 2008 telde Xinjiang een bevolking van 21 miljoen, waarvan 8,3 miljoen Han en 9,8 miljoen Oeigoeren. Voor 1945 woonde 75 % van de bevolking in het zuiden; nadien met de aankomst van de Han verschoof het zwaartepunt naar het noorden.

Er is een wetenschappelijke studie over 417 migranten van buiten Urumqi en ook bij 171 Urumqi-autochtonen. Bij de migranten betrof het 77 % Han en 18 % Oeigoeren. Zowel bij de migranten als de autochtonen zijn er iets meer mannen dan vrouwen, de gemiddelde leeftijd in beide categorieën bedraagt 32 jaar. Het aandeel analfabeten is in beide groepen vrij gering, maar het aantal migranten geeft de indruk minder geschoold te zijn met 40 % tegenover 68 % die een hoger diploma op zak hebben bij de autochtonen.

Er werd naar tewerkstelling gevraagd waarbij drie categorieën onderscheiden worden: kleinhandel (van elektronica en messen tot straatventers), de diensten (slotenmakers, schoenpoetsers tot taxibestuurders) en professionelen (dokters, ingenieurs, business lui). Ook daar vrij grote gelijkenissen behalve dat autochtonen drie maal meer kans hebben om in een professionele baan te belanden. Een Oeigoer die school loopt in Urumqi, is quasi zeker er werk te vinden. Han-migranten bevinden zich proportioneel meer in de kleinhandel, de Oeigoer-migranten tref je dan weer meer aan in de diensten. Migranten hebben ook dubbel zoveel kans om in de informele sector terecht te komen, zo blijkt. Bij de migranten betreffen de Han voor 81% te komen uit andere provincies; bij de Oeigoeren komen ze voor 71 % uit het zuidelijk deel van de eigen provincie en zelfs voor 40 % uit Kashgar. Wat de inkomens van de migranten betreft, vallen 3 categorieën te onderscheiden: werkgevers, werknemers en zelfstandigen. Bij de werknemers en de zelfstandigen hebben de Oeigoer-migranten een hoger inkomen dan de Han-migranten, terwijl deze dan op hun beurt een hoger inkomen hebben in de categorie werkgevers. Oeigoer- migranten die als professioneel werken, verdienen 43 % meer dan hun Han-collega’s. In de kleinhandel verdienen de Oeigoeren echter 68 % minder dan de Han. Zij bieden naar verluidt een grotere variëteit aan van waren gaande van schoenen tot elektronica terwijl de Oeigoer-collega’s goedkopere waren aanbieden als messen, snacks en toeristische zaken. In de diensten verdienen de Oeigoeren dan weer meer dan de Han. Eerstgenoemde werken voor 80 % in restaurants, waar goed mee verdiend wordt. De Hannen zijn meer verspreid in verschillende sectoren, ook met lage betaling. Kortom deze studie wijst uit dat het makkelijk sjabloon dat ingeweken Han-migranten de Oeigoeren wegdrukken als verklaring van de verhouding tussen de twee grootste gemeenschappen zeker moet herzien worden door een meer genuanceerde benadering.

Bronnen:

City profile, Urumqi; Wen Dong & Xiaolei Zhang, Xinjiang Institute of Ecology and Geography, Chinese Academy of Sciences, South Beijing Road, Urumqi 830011; in Cities, Elsevier, Cities 28 (2011) 115–125

Urban-Rural Income Disparity and Urbanization: What is the Role of Spatial Distribution of Ethnic Groups? A Case Study of Xinjiang Uyghur Autonomous Region in Western China; Huhua Caoa; Department of Geography, University of Ottawa, in Regional Studies, Routledge, 09 March 2010

Migration and Inequality in Xinjiang: A Survey of Han and Uyghur Migrants in Urumqi; A Howell & C. Cindy Fan,  Department of Geography, University of California, Los Angeles, Eurasian Geography and Economics, 2011, 52, No. 1, pp. 119–139.  © 2011 by Bellwether Publishing

Zie ook CNTV:

Rediscovering China (27 min)  Urumqi over buitenlanders die er leven

Recentelijk braken ernstige rellen los bij migranten in  de gemeente Xintang uit Zengcheng en de gemeente Guxiang uit Chaozhou. De politie arresteerde 19 migranten, vooral afkomstig uit Sichuan. Het betrof de ergste onlusten sedert decennia. Guangdong telt met 26 miljoen migranten de grootste migrantenpopulatie en dit maakt 10 % uit van het landelijk totaal. In het dorp Dadun dat deel is van Xintang, zijn er van de 60.000 bewoners maar 7000 oorspronkelijke bewoners. Voor de rellen kregen vijf personen van Zengchengs gerecht anderhalf tot vijf jaar gevangenisstraf voor het stichten van onrust, opzettelijke verwondingen en weerspannigheid. Hetzelfde hof veroordeelde 6 anderen van negen maanden tot 5 jaar wegens de onlusten en het verhinderen van publieke diensten.

Migranten kunnen tijdens het weekend 15 minuten gratis bellen naar huis

Guangdongs onderpartijvoorzitter Zhu Mingguo is zich bewust dat indien  geen socialere aanpak komt van het probleem, er zich nog rellen zullen voordoen. Vorig jaar werden al voor de eerste keer 50 migranten gerecruteerd als ambtenaar en dit jaar zal dit aantal door de sociale diensten verhoogd worden tot 120. 130 zouden ook terecht kunnen bij de ambtenarij op kantonniveau. Zhu die sprak na een partijplenum, vindt dat alle lokale overheden met een grote migrantenconcentratie  enkelen moet aanwerven als raadgever. Voor elke 10.000 personen wil hij minstens 5 sociale organisaties die diensten aan hen verlenen, waarbij de sociale werkers 10 % van de bevolking moeten uitmaken.  Tenslotte vindt Zhu dat de migranten ook zullen genieten van het puntensysteem dat moet leiden tot het bekomen van het stedelijk verblijfsrecht. Het systeem dat één jaar oud is, leverde al 100.000 migranten een stedelijke hukou.

Jeansproductie

Vrijdagavond had de lokale politie van het stadsdorp Dadun, een 20-jarige zwangere vrouw uit de provincie Sichuan en haar echtgenoot hardhandig aangepakt tijdens een straatruzie voor een supermarkt ; de politie wilde verhinderen dat de twee nog langer illegaal op straat zouden venten. Onmiddellijk verzamelden zich op de plaats van het incident een honderdtal migranten uit dezelfde provincie Sichuan. De onderhuidse ontevredenheid over de officiële discriminatie van de binnenlandse migranten ontplofte en drie avonden lang waren er rellen, oorspronkelijk gericht tegen voertuigen en gebouwen van de gemeente, maar zondagavond ook vrij willekeurig tegen al wat kon vernield worden. Er kwamen meer dan duizend relschoppers uit Xintang op straat. Een migrant verklaarde kwaad te zijn over de willekeur van de lokale overheden en over het toepassen van de wet met twee maten en twee gewichten. De inflatie (in mei tot 5,5% gestegen) erodeert ook de lonen.

Zondag kwam de oproerpolitie ter plaatse en maandag keerde de rust terug. 25 personen werden aangehouden, er is geen melding van gewonden.

Onlusten waar interne migranten bij betrokken zijn gebeuren wel vaker, maar meestal gaat het om achterstallige lonen of het niet toepassen van de arbeiswetgeving. De lokale overheid wordt dikwijls beschuldigd van laksheid tegenover het bedrijf in overtreding. Maar deze keer gaat het om een tamelijk  grootschalige uitbarsting van ongenoegen naar aanleiding van een banaal incident. Het persagentschap Xinhua heeft de rellen in neutrale woorden gemeld, maar minstens één denktank in Beijing heeft al gewaarschuwd dat er meer moet gedaan worden om de discriminatie tegen interne migranten weg te werken. De huidige generatie migranten is niet meer van plan na een tijdje terug te keren naar zijn dorp, maar eist zijn rechten op in de nieuwe woonplaats.