Migrant krijgt hulp in free clinic

De zelfmoorden bij Foxconn hebben het probleem van de stress bij migranten aan het licht gebracht. Het nieuwe pilootproject start in 65 kantons en steden met een hoge concentratie aan migranten. Iedere migrant zal gratis één psychische raadgevingssessie kunnen krijgen. Er wordt gerekend dat minstens 50 % van hen meerdere sessies zal nodig hebben om de psychische druk te verlichten. Het ministerie heeft gevraagd dat de werkgevers in de betrokken kantons een databank zouden aanleggen betreffende de gezondheid van hun migranten: deze moet de basisinfo bevatten, eventuele gezondheidsproblemen en de ondergane zorgen. De werkgevers zijn verantwoordelijk voor het actualiseren van de gegevens. Het ministerie zal ook in de pilootgebieden studies lanceren over de beroepsziekten en de migranten aanleren hoe deze te voorkomen. Lokale overheden werd gevraagd om gratis behandeling te verstrekken voor migranten met tuberculose: zij moeten gratis x-stralen krijgen en dito resultaten van de speekseltest. Tevens wordt gewerkt aan preventie van doorgeven van HIV/AIDS, syfilis en hepatitis B van moeder op kind. Dit jaar zou het aantal migranten 211 miljoen bedragen en tegen 2050 zou dit oplopen tot 350 miljoen indien de politiek ongewijzigd blijft.

Veroordeeld stadsdorp

De stad Kanton die gronden tekort heeft, wil op tien jaren tijd komaf maken met de stadsdorpen waarin één miljoen personen leven. 9 van de 138 stadsdorpen zouden tegen november dit jaar moeten herbouwd zijn met grote moderne en konfortabele gebouwen, genre Hong Kong. De bewoners protesteerden reeds herhaalde malen tegen de afbraak van hun dorp, tevergeefs echter. Donderdag werd begonnen met de afbraak en honderden personen verzamelden zich tegen de bulldozers. ’s Anderendaags werd de politie gestuurd en dit ontaardde tot een gevecht in regel waarbij de politie uiteindelijk traangas gebruikte om de menigte uiteen te drijven.  We hadden het uitgebreid over de kenmerken van de stadsdorpen in ons dossier. De stad Kanton noemt haar 138 stadsdorpen even zovele “tumoren”. Op tien jaar tijd wil de stad deze gebieden her opbouwen. Negen van hen moeten af zijn tegen de “Aziatische Spelen” die beginnen op 12 november. Eén van de dorpen is Yangqi die een permanente bevolking telt van 4000 die op hun beurt 10.000 migranten huisvesten.  De bewoners worden wel een even grote woonoppervlakte beloofd als voordien. We kennen de opwerpingen tegen de stadsdorpen : “Overal slingert er afval, groen vind je zeldzaam, de lucht is klam en stinkt” en ook “80 % van de misdaden worden gegaan door migranten die voor 90 % in de stadsdorpen leven”.

Het is reeds enkele jaren dat Kanton de stadsdorpen weg wil, maar de afbraak en heropbouw met vergoedingen zouden duizenden miljard yuan vergen, wat de stedelijke financies ver te boven gaat. Met de nieuwe provinciale partijsecretaris Wang Yang zou volgens de SCMP de toelating gekomen zijn om een groot heropbouw-project uit te voeren. Het betreft nog maar een eerste stap in het plan dat over 10 jaar loopt. De grote uitdaging is de belangen van diverse betrokken partijen in evenwicht te houden door de bewoners schadeloosstelling te schenken en ontwikkelaars toe te laten hun ding te doen zonder dat sociale onrust veroorzaakt wordt. Het stadsbestuur van Kanton decreteerde vorig jaar dat de ontwikkelaars maar kunnen doorgaan met het opknappen wanneer twee derden van de dorpelingen akkoord gaan met het plan voor de schadeloosstelling. Ook zouden monumenten als familietempels en gebouwen in de Lingnan-stijl  in de toekomst moeten gespaard.

Een van de eerste dorpen die klaar is, is Liede, dat ook de deadline van november moest halen. Nu ziet het voormalig dorp er zowat uit als een buurt in Hongkong, met buildings bestaande uit 30 verdiepingen. De bestaande eigenaars worden wel vergoed naargelang de waarde van het vorig gebouw, maar wat er met de migranten zal gebeuren, is blijkbaar minder duidelijk. Volgens sommigen heeft de Parelrivierdelta deze migranten in de toekomst niet meer nodig, gezien gestreefd wordt naar meer hightech en meer diensten, waarbij lage lonen en lage huren overbodig zouden worden. Bron: SCMP, China Daily

In de praktijk bepaalt de  werkgever het loon op basis van de lokale minima en de werknemers keuren dit goed of af door te blijven of weg te gaan. De  recente stakingsgolf brengt wel een radicalisering met zich mee: in 10 provincies zal de vakbond pilootprojecten opzetten voor collectieve loononderhandelingen. De provincie Guangdong werkt zelfs aan een echte wet op collectieve loononderhandelingen. Het wetsontwerp verplicht de werkgever om onderhandelingen over de lonen aan te gaan wanneer 20% van het personeel van een bedrijf daarom vraagt. Binnen de 15 dagen moet er een  schriftelijk antwoord van de werkgever zijn. Andere onderhandelingsthema’s zijn de betaling van de overuren, de bonussen en de budgetten voor algemeen welzijn. De werknemers-onderhandelaars krijgen hun loon gewoon doorbetaald en hen ontslaan wordt verboden. Het wetsontwerp veroordeelt wel wilde  stakingen, vernieling van machines of eigendom van de werkgever, het afzetten van wegen en het gijzelen van hogere kaderleden.

Het wetsvoorstel werd twee jaar geleden ingediend en is nu uit de koelkast gehaald waar  het wegens de globale economische crisis in gestopt was. De nieuwe maatregelen doen de Chinese vakbondsfederatie weer iets meer op echte vakbonden lijken. Alleen al in de provincie Guangdong zal de nieuwe wet effect ressorteren in 1 miljoen bedrijven. Tegen 2012 wil de vakbond in alle bedrijven kunnen onderhandelen over de lonen, tegen 2012 moeten in alle  bedrijven onderhandelingsstructuren uitgebouwd zijn.

Critici stippen echter aan dat de collectieve onderhandelingen moeten geleid worden door de voorzitter van de vakbond op het bedrijf; die voorzitter is dikwijls door de patroon zelf uitgekozen uit zijn vertrouwensmensen. Doch ook dit aspect evolueert. In recente stakingsbewegingen hebben arbeiders er met succes naar gestreefd om hun bedrijfsvakbonden zelf in handen te  nemen.

Bron: SCMP

Na de golf zelfmoorden bij Foxconn beloofde de vakbond een sociologisch onderzoek bij jonge migranten in Shenzhen. Zo’n 5000 arbeid(st)ers beantwoordden de vragen. Deze jonge migranten maken drie vierden uit van de werkende bevolking in de stad. Ongeveer 90 % van deze twintigers werkt lang en meer dan de helft zegt verplicht te zijn overuren te presteren omdat hun loon zo laag ligt. Het gemiddeld salaris voor een jonge migrant in Shenzhen bedraagt 1800 yuan, overuren inbegrepen. Dit komt overeen met 47 % van het gemiddeld inkomen in de stad. Vier vijfden van dit inkomen wordt gespendeerd aan dagelijkse noden als voeding, accomodatie en transport. Zo’n 90 % van de ondervraagden stuurt geld op naar het thuisfront: gemiddeld 4200 yuan of één vijfde van het jaarinkomen.

Meer dan 40 % van deze jonge arbeiders heeft geen sociaal contact buiten de werkplaats en kan dus moeilijk z’n frustraties kwijt. Meer dan de helft leeft ook opeengepakt in slaapkamertjes soms met zes personen die door de werkgever ter beschikking worden gesteld. Van zij die kinderen hebben, leeft 70 % apart van hun kroost. Ongeveer 70 % van de ondervraagden zegt één keer per jaar naar de familie terug te keren en daar 2500 yuan aan te spenderen. Drie kwart van de ondervraagden zou zich willen vestigen in de stad en vraagt de afschaffing van het hukousysteem dat hun rechten in de stad beperkt.

Zo leven de "mieren"

“Ze leven als mieren in kolonies in krappe omstandigheden, ze zijn intelligent, werken hard maar zijn onderbetaald” aldus Lian Si die een boek schreef over het fenomeen. Over het algemeen verdienen deze afgestudeerden nauwelijks 2000 yuan. Volgens een Blauwboek van de “Chinese Academie voor wetenschappen” leven zo één miljoen gediplomeerden in de rand van de steden om er zich te handhaven in de hoop op een betere baan na hun onderbetaalde eerste job. Peking zou er 100.000 tellen, maar die groepen zijn ook te vinden in Guangzhou, Xi’an, Chongqing, Taiyuan, Zhengzhou en Nanjing. Het aantal afgestudeerden in China steeg het afgelopen decennium van 1,07 miljoen in 2000 naar 6,11 miljoen in 2009 en het is blijkbaar moeilijk deze allemaal een job te geven die hen past. Bijgevolg nemen ze een lager betaalde job en leven in marginale omstandigheden in de hoop om zich in de stad te kunnen handhaven tot betere tijden. Het is ondertussen een sociaal fenomeen geworden en het Blauwboek suggereert dat tweede- en derdelijnssteden meer gediplomeerden uit de grote steden zouden aantrekken.

Verbroedering migranten en buurtbewoners

Om de sociale stabiliteit van het land en de duurzaamheid van de ontwikkeling te kunnen garanderen wordt de gecoordineerde aanpak van de problemen van deze nieuwe generatie een dringende zaak, aldus het rapport.

 Er staan ook cijfers in: officieel zijn er 150   miljoen interne migranten, waarvan 61,6% tussen 16 en 30 jaar oud. De meeste van die jongeren willen een leven buiten de boerderij; een onderzoek  toonde aan dat 89,4% van de jonge migranten eigenlijk niet in staat zijn om te boeren.

 Ze hopen genoeg te verdienen om zich permanent in de stad te vestige ,ondanks alle administratieve hinderpalen die daaraan verbonden zijn; 55,9% is van  plan in de stad een huis te kopen als permanente verblijfplaats.

Ze kiezen hun job niet enkel meer in functie van het geboden loon, maar kijken ook naar sociale zekerheid, werkomstandigheden, het prestige van de firma en de mogelijkheden om zich verder te ontwikkelen.

Het is wellicht het goede moment voor de Chinese arbeiders om voor de dag te komen met hun grieven. Een onderzoek door Manpower bij 3607 Chinese ondernemingen wees uit dat 30 % van die bedrijven meer personeel wil aannemen, terwijl dit vorig jaar maar 10 % was. Niet meer dan 4 % van de werkgevers is van plan het personeelsbestand in te krimpen. Dat cijfer van 30 % is het hoogste sedert 6 jaar. Dat de actie bij Honda-Guangqi uitbrak nadat Honda beloofde de productie in China  tegen 2012 met één derde te verhogen en bereid was daar 920 miljoen voor te spenderen, is wellicht geen toeval. Overigens staat de loonkost bij Honda maar in voor 10% van de totale kosten; bij Alpha Networks (ICT) is het nog geen 3 %.  Overigens citeert de Financial Times een Nomurastudie waaruit blijkt dat de industriële bedrijven tussen 1994 en 2008 hun arbeidsproductiviteit jaarlijks met 21 % zagen stijgen, terwijl de loongroei beperkt was tot 13 % per jaar. Volgens professor Cai Fang stegen de lonen van de migranten reeds met 19 % in 2008 en met 16 % in 2009, en zullen deze blijven stijgen. Er is immers  een nieuwe generatie van migranten aangetreden die niet het geduld en incasseringsvermogen heeft van de eerste generatie en die ook hogere verwachtingen heeft ten aanzien van het leven en werken in de stad.

De crisis zoals die voelbaar is in het westen, lijkt in China onbestaande. Volkswagen tekende zopas een contract van 520 miljoen $ voor een nieuwe fabriek in Foshan, waar 4000 personen zullen werken en vanaf 2013-14 maar liefst 300.000 wagens per jaar van de band zullen rollen. Bij de kmo’s uit Hongkong zouden er echter wel 2500 bedrijven op 50.000 aan denken te sluiten.  Bij Foxconn, waar als reactie op de golf van zelfmoorden ook een loonsopslag beloofd werd, wil de directie onderhandelingen met de klanten (zoals Apple, HP, Dell, Sony…) opstarten om de beloofde loonsverhogingen deels op hen te verhalen. Ook wil de holding Hon Hai afstappen van het model fabriek/dorp dat ze tot nu toe aanhing. Dit zou impliceren dat Foxconn zijn  sociale diensten, zoals zwembaden, aan de overheid verkoopt en desgevallend, zoals voor de slaapgebouwen, terugleent. Foxconn stelt 400.000 werknemers tewerk in Shenzhen en 800.000 in China. De onderneming onderhandelt momenteel om in de hoofdstad van de  binnenprovincie Henan te Zhengzhou (waar de lonen minder hoog zijn)  een onderneming op te starten. Naar verluidt zou concurrent Quanta de lonen  in de lente reeds hebben verhoogd.  Concurrent Inventec opent dan weer in november in Chongqing een grote productie-eenheid omdat de lonen er minder hoog liggen dan in de Parelrivier-delta. Compal- de grootste producent van laptops- zal de lonen van zijn werknemers in China licht verhogen.

Bron: SCMP, FT, China Daily, Peoples Daily, Asia Times

Zie ook CCTV  over de gevolgen van de loonsverhoging

Migrante verkozen in parlement

Sinds januari zijn er negen Foxconnpersoneelsleden naar beneden gesprongen, zeven zijn overleden en twee gewond. Waarom besloten deze jonge twintigers dit te doen op het beste moment van hun leven? Dit verlies aan mensenlevens breekt ons hart en deed ons nadenken over de problemen van ‘de fabriek van de wereld’ en over de nieuwe generatie interne migranten.

De voorbije 30 jaar heeft China gebruikgemaakt van honderden miljoenen goedkope arbeidskrachten om een uitvoergerichte ‘fabriek van de wereld’ tot stand te brengen, en zo een snelle, blijvende groei van de Chinese economie te bewerkstelligen. Tegelijk zijn de basisrechten van de arbeiders lange tijd verwaarloosd. We gebruiken als excuus dat deze arbeiders migranten van het platteland zijn, om hen gemiddeld minder te betalen dan in derdewereldlanden. Daardoor kunnen ze zich onmogelijk blijvend in de stad vestigen, het verplicht hen te pendelen tussen stad en platteland, een leven te leiden zonder vaste verankering, hulpeloos, zonder waardigheid, gescheiden van hun familie en hun thuis waar niemand overblijft om zorg te dragen voor hun ouders, of voor hun kinderen die opgroeien met te weinig zorg en liefde. De Foxconntragedie zendt ons een schreeuw uit het leven van de nieuwe generatie migranten, een aansporing aan de hele maatschappij om ons ontwikkelingsmodel, dat gebaseerd is op het opofferen van de basiswaardigheid van de mensen, te herdenken.  

We roepen de natie op om onmiddellijk een einde te maken aan een ontwikkelingsmodel dat gebouwd is op het opofferen van de basiswaardigheid van de mensen. 

Terwijl sommige bedrijven in ons land een groeiend aandeel in de wereld veroveren voor laagtechnologische goederen, stellen we ook vast dat, met het toenemen van het BNP, het verschil tussen arm en rijk toeneemt, en dat men probeert de lonen te doen dalen met werkloosheid als stok achter de deur. We noteren dat het recht op vrije meningsuiting voor de werkers voortdurend verwaarloosd wordt. Natuurlijk was het een bewuste keuze om goedkope arbeidskrachten te gebruiken om een uitvoergerichte economie op te bouwen in een situatie waarin er te weinig kapitaal voorhanden was, destijds bij het begin van de hervormingen. Maar vandaag zien we dat een aantal misbruiken in deze ontwikkelingsstrategie aan het licht gekomen is. Het lage maatschappijstatuut van de arbeiders heeft geleid tot een relatieve daling over langere termijn van het binnenlands verbruik, waardoor er te weinig stuwkracht van het binnenlands verbruik uitgaat om de economische groei voort te laten duren. De tragedie bij Foxconn toont verder het feit aan dat dit ontwikkelingsmodel wat betreft de factor arbeid niet duurzaam is. Vele migranten van de nieuwe generatie gaven vanaf het moment dat ze van huis weggingen, het idee op ooit nog terug te keren en te boeren zoals hun ouders. Ze zijn naar de stad vertrokken om te werken, zonder weg terug. Wanneer zij geen kans zien om van hun werk waardig te leven in de stad, dan heeft hun inspanning plotseling geen betekenis meer, want er is geen vooruitgang mogelijk; en terug kunnen ze ook niet meer. Deze nieuwe generatie migranten komt zo terecht in een identiteitscrisis, met psychologische en emotionele problemen tot gevolg. Dit is de systeemgebonden en sociale oorzaak die de Foxconnarbeiders tot onherstelbare daden drijft.

We geloven dat ontwikkeling gebaseerd op weinig respect voor elementaire mensenrechten niet duurzaam is. Vandaag is er in China meer dan kapitaal genoeg, en het land is voorspoedig: China heeft reeds de middelen en de mogelijkheid om zijn ontwikkelingsmodel te veranderen. Indien we steunen op de gezamenlijke inspanningen van de natie, de ondernemingen en de werkers om de problemen van de nieuwe generatie migranten in de praktijk op te lossen, dan kunnen we zeker tragedies zoals nu in de toekomst vermijden.   

We roepen alle ondernemingen op om echte inspanningen te doen teneinde de behandeling van en het respect voor de rechten van migrantenarbeiders te verbeteren, zodat ze echt volwaardige leden van het bedrijf kunnen worden.

Sinds Foxconn in 1988 zijn eerste fabriek in Shenzhen bouwde, is het zeer snel gegroeid. Het heeft nu fabrieken in de hele Parelrivierdelta, in de delta van de Yangtze, nabij de Bohai Zee, en in Centraal en Westelijk China. In totaal werken er meer dan 600.000 mensen. Foxconn is nu reeds de grootste fabrikant ter wereld van elektronische producten, en de wereldkampioen van de onderaanneming. Het staat op de 109e plaats in de Fortunelijst van 500 grootste bedrijven en is al zeven jaar lang de grootste uitvoerder van China. Foxconn had dit alles niet kunnen bereiken zonder bloed, zweet en tranen van een massa migrantenarbeiders. Foxconn werpt zich op als een leider in zijn industrie, die de nadruk legt op de sociale verantwoordelijkheid van de firma, op het bijdragen aan de gemeenschap en op zorg voor zijn personeel; het moet dus zijn arbeiders lonen uitbetalen die een zekere waardering voor hen uitdrukken, die hen toelaten een normaal en waardig leven te leiden en in hun materiële basisbehoeften te voorzien, en de migrantenarbeiders toelaten echte volwaardige leden van het bedrijf te worden.   

We roepen lokale besturen op een beleid te voeren dat voorziet in de sociale behoeften van migrantenarbeiders, zoals woningen, onderwijs en gezondheidszorg enzovoort, zodat ze echt leden van de stadsgemeenschap kunnen worden.

De vraag naar de behandeling en de waardigheid van migrantenarbeiders stelt zich niet alleen in individuele bedrijven; het is een algemeen probleem in China. De grootste hinderpalen voor migrantenarbeiders om zich blijvend te vestigen in de stad zijn huisvesting, onderwijs voor hun kinderen en gezondheidszorg. We roepen de nationale en lokale autoriteiten op om praktische maatregelen te nemen die migrantenarbeiders moeten toelaten in de stad te integreren en er vaste voet te krijgen, zodat ze echte leden van de stadsgemeenschap kunnen worden, die kunnen delen in de vruchten van de economische ontwikkeling die ze zelf verwezenlijken. Shenzhen, als hét voorbeeld van een experimentele hervormingszone, is onlosmakelijlk verbonden met het lot van vele migranten. Eind 2008 woonden in Shenzhen 12 miljoen mensen, maar slechts 2,28 miljoen hadden er een domicilie (hukou). Shenzhen is welvarend geworden dankzij de bevolking van buiten, hoofdzakelijk dankzij de migrantenarbeiders. Het stadsbestuur van Shenzhen, als vertegenwoordiger van hen die geprofiteerd hebben van de hervormingen, moet de levensomstandigheden van de migrantenarbeiders verbeteren, specifieke programma’s uitvoeren om de problemen van de migranten zoals huisvesting, onderwijs en gezondheidszorg op te lossen, en opnieuw de leiding nemen in de economische ontwikkeling zoals ze dat deden in de jaren ‘80, door ernaar te streven een voorbeeld te worden van sociale rechtvaardigheid in de nieuwe eeuw. 

Ten slotte roepen we de nieuwe generatie migrantenarbeiders op hun eigen leven en dat van anderen naar waarde te schatten. We roepen hen op positieve manieren te vinden om te reageren op de situatie waarin ze zich vandaag bevinden, om te streven naar basisrechten voor de arbeiders, om het recht op leven van zichzelf en hun families te beschermen. Migrantenarbeiders moeten zich verenigen, en mekaar helpen als broers en zussen. Ze moeten hun onderlinge hulp, bescherming en zelfbestuur verbeteren. In combinatie met de inspanningen van de gemeenschap moeten zij deelnemen aan de sociale vooruitgang en een harmonische maatschappij opbouwen waarin elke werker in waardigheid kan leven. 

Getekend: negen professoren en assistenten sociologie van Qinghua Universiteit, Beijing universiteit, Hongkong polytechnische universiteit, Shanghai Universiteit, Chinese Academie van Sociale Wetenschappen, Universiteit Sun Yat-sen

Verschenen in het Chinees op 19/05 op http://tech.sina.com.cn/it/2010-05-19/13214206671.shtml en naar het Engels vertaald door China Labor News Translations

ITUC is een internationale vakbondsorganisatie die 175 miljoen werkers  in 155 landen en regio’s vertegenwoordigt. ITUC heeft 311 nationale vakbonden als lid. http://www.icftu.org

De Chinese vakbond ACFTU is een  partner van Global Unions. 

Excuses van Foxconn voorzitter

ITUC is bedroefd over de reeks zelfmoorden door werkers van Foxconn Technology Group in Shenzhen, China in de laatste vijf maanden. In de fabriek van Foxconn in Shenzhen zijn 12 personeelsleden van het gebouw gesprongen of hebben op een andere manier zelfmoord proberen te plegen. Het gaat om jonge migrantenarbeiders, twintigers; tien hebben er het leven bij ingeschoten, twee zijn ernstig gewond. ITUC drukt zijn diepste spijt uit over deze tragedie en  betuigt zijn medeleven aan de familie en vrienden van de slachtoffers.

Tijdens een vergadering om de verkiezing van modelwerkers te vieren in Xiamen in april heeft president Hu Jintao opnieuw het principe van fatsoenlijk werk vooropgesteld en premier Wen Jiabao riep op voor waardig werk toen hij het rapport over het regeringswerk in maart voorlegde aan het Nationaal Volkscongres. Naast het betuigen van onze diepste medeleven met de slachtoffers en hun familie, roept ITUC de Chinese regering, de ACFTU, Foxconn en al de merkenfirma’s die hun producten door Foxconn laten maken op om de nodige maatregelen te nemen teneinde hulp te bieden aan de getroffen families en om efficiënte langetermijnmechanismen te ontwikkelen die leiden tot fatsoenlijk werk zodat verdere tragedies en verlies aan kostbare mensenlevens bij Foxconn en andere firma’s in China vermeden worden. 

Foxconn Technology Group is China in het klein: de fabriek van de wereld vandaag. Het is de grootste fabrikant van gsm’s, telecommunicatiemateriaal en computeronderdelen of – assemblage in China en in de wereld.  In 2008 droeg de omzet van de groep met 55,6 miljard dollar voor 3,9 % bij aan de totale Chinese export en met 37 miljard dollar voor 22 % aan die van Shenzhen. De groep stelt in China 800.000 personen tewerk en de fabrieken in Shenzhen alleen al tellen 420.000 personeelsleden.

Tegelijk is de wereld geschokt wanneer we de verhalen van de werknemers horen: het zijn misschien niet de ergste gevallen van sweatshopmisbruiken, maar het zijn niettemin onthutsende verhalen over vervreemding in hun werk en in hun sociaal leven als migrantenarbeiders. De tragedie die bij Foxconn plaatsvond, is het resultaat van de strenge managementpraktijken van deze Taiwanese firma, van de bijzonder kwetsbare situatie waarin de migrantenarbeiders zich in China bevinden, terwijl ze ingeschakeld worden in het op het maximaal drukken van de kostprijs gebaseerde ontwikkelingsmodel van de Chinese en de globale economie, en van het gebrek aan representatieve, participatieve basisorganisaties van de vakbond, in het bijzonder in ondernemingen met buitenlands kapitaal en in privéondernemingen in China.

ITUC verwelkomt de gezamenlijke interventie en het onderzoek door de verschillende afdelingen van het stadsbestuur van Shenzhen, waaronder het Ministerie van Tewerkstelling en Sociale zekerheid, het Ministerie van Gezondheidszorg en de ACFTU-vakbondsafdeling van Shenzhen. Tegelijk stellen we ook vast dat er vanwege het stadsbestuur en van Terry Guo, de  voorzitter van Foxconn Group, een roep is naar “minder reportages over slecht nieuws en meer over goed” , uit schrik nog meer zelfmoorden uit te lokken. ITUC gelooft dat enkel  een onderzoek dat correct de klachten van de werkers weerspiegelt, de problemen erkent, zich engageert voor ernstige verbeteringen en recht doet aan de overleden werkers, in staat is verdere speculaties en klachten bij de werkers en hun familie te ondervangen.

ITUC roept de regering van Shenzhen op tot een open, oprecht en eerlijk onderzoeksrapport dat de werkelijke en fundamentele oorzaken van de dood van deze jonge mensen aantoont en aanbevelingen inhoudt voor snelle verbeteringen.

Destijds in 2005-2006 was Foxconn één van de topprioriteiten voor de ACFTU bij de uitbouw van vakbonden in de top500-multinationals in China. Nadat in december 2006 bij Foxconn in Shenzhen een vakbondsafdeling was opgezet, werd in 2007 een collectieve arbeidsovereenkomst onderhandeld over loonsverhogingen. Maar, de voorzitter van de vakbondsafdeling is tegelijk een assistant van Terry Guo, en spijtig genoeg heeft geen enkel van de slachtoffers hulp gezocht bij hun vakbondsafdeling vooraleer ze zich van het leven beroofden.

ITUC heeft nota genomen van de maatregelen door de ACFTU-afdelingen van Shenzhen en van Foxconn om werkers een hotline aan te bieden, psychologische begeleiding en meer ontspanningsmogelijkheden, naast de noodmaatregelen die de firma zelf nam, zoals het opzetten van een Onderlinge Hulp- en Bijstandsgroep in de fabriek. De ACFTU van Shenzhen belooft ook een vakbondsafdeling op te richten in elk filiaal, bijeenkomsten van werkers te organiseren en het strikt opvolgen van de praktijken van de firma door de vakbond. Toch kunnen het rechtzetten van de te strenge managementpraktijken, de uitvoering van het collectieve arbeidscontract, het collectief onderhandelen over loonsverhogingen en andere werk- en leefvoorwaarden slechts verwezenlijkt worden door een echt representatieve vakbondsafdeling die verkozen is en ondersteund wordt door haar leden.

ITUC roept de ACFTU van Shenzhen en haar afdeling bij Foxconn op om de vakbondsverantwoordelijken te laten verkiezen door de werkers zelf, en om de structuren van de vakbond te democratiseren zodat de deelname van de basis gepromoot wordt,  de collectieve arbeidsovereenkomst echt uitgevoerd wordt en er echt onderhandelingen met de firma plaatsvinden.

Foxconn is een onmisbare leverancier voor toptelecommunicatie- en computerfirma’s in de wereld, zoals Apple, Dell, HP, Sony, Nokia, enzovoort. De bikkelharde concurrentie in de ICT-sector leidt tot lage aankoopprijzen, nulinventaris en strikte veiligheidseisen naar de leverancier om informatielekken te voorkomen. Dit zijn kritische factoren die resulteren in een streng managementsysteem, lage lonen in de fabrieken van de leveranciers zoals Foxconn in China en in andere landen. Het ITUC heeft weet van deze trend in de industrie en zal er via de aangesloten vakbonden en Global Unions  naar streven deze problematiek  aan te kaarten  bij de multinationale ondernemingen en bij de Electronic Industry Citizens Coalition (EICC), waarvan Foxconn en andere Aziatische leveranciers lid zijn. Om ervoor te zorgen dat werkers echt een waardig werk krijgen, moeten dergelijke aankooppraktijken veranderd worden en moet de vrijheid van vereniging en van collectieve onderhandeling door de werkers bij hun leveranciers effectief gerealiseerd worden.

Steden als Shanghai en Shenzhen werken (langzaam) aan de afbouw van discriminatie. Maar enkele voorsteden van Beijing geven het slechte voorbeeld door  de vrijheid van beweging in migrantendorpen te beperken.

Nog negatief nieuws komt uit Kunming. De armere provincie Yunnan is traditioneel eerder een regio die migranten uitstuurt, maar de hoofdstad trekt recentelijk toch meer migranten aan. De bouw van onder meer de vierde grootste luchthaven van China is daar niet vreemd aan.  Op een totaal van 6,2 miljoen inwoners zouden er nu 200.000 migranten zijn. Niet veel naar de norm van een grootstad, maar de snelle groei is toch genoeg om het stadsbestuur paniekerig te doen reageren. In Kunming is een feitelijke immigratiestop afgekondigd. Werkgevers mogen alleen nog personeel aannemen met een tijdelijke verblijfsvergunning; en die krijg je pas na één jaar verblijf in de stad. Voor nieuwkomers is de deur dus dicht, en wie nog geen jaar in de stad is, kan voorlopig niet van werk veranderen en hangt helemaal van de goodwill van zijn werkgever af. Zoals met de maatregelen in Beijing wordt ook het nieuwe reglement in Beijing zwaar op de korrel genomen in de Chinese media, onder meer op de populaire nieuwssite sohu.com.