Terwijl regeringen in Europa en Noord-Amerika nog worstelen met de vraag hoe ze de impact van artificiële intelligentie op werkgelegenheid moeten aanpakken, heeft een rechtbank in de Chinese stad Hangzhou een opmerkelijke en baanbrekende uitspraak gedaan. De boodschap is eenvoudig: technologische vooruitgang is welkom, maar bedrijven mogen de sociale kosten daarvan niet zomaar afwentelen op werknemers.
Carlos Martinez laat zien dat een betoog over ‘Chinees imperialisme in Afrika’ berust op een reeks inhoudelijke verdraaiingen
De “Democracy Perception Index 2026” is gepubliceerd. ( https://allianceofdemocracies.org/democracy-perception-index)
Een van de meest opvallende bevindingen is dat China uit het onderzoek naar voren komt als het meest optimistische land van alle onderzochte staten.
De Chinees-Afrikaanse samenwerking rond groene energie steunt vandaag vooral op drie pijlers: handel en investeringen, opleiding en kennisoverdracht en nieuwe financieringsmechanismen. Als die combinatie werkt, kan ze op lange termijn veel verder reiken dan ‘alleen maar’ zonnepanelen of batterijen. Ze kan ook de basis leggen voor de ontwikkeling van lokale industrieën, nieuwe werkgelegenheid en een bredere energietransitie op het continent.
“China blijft een cruciale partner, maar de huidige handels- en investeringsrelatie is onhoudbaar.”
Met die opmerkelijke formulering sloot de Europese Commissie op 24 mei een intern oriëntatiedebat over de betrekkingen met China af. Die uitspraak verdient enige nuance.
We nemen hier een artikel van China Daily integraal over, niet omdat we het eens zijn met alle stellingen, maar omdat het een goede basis vormt om de discussie tussen de EU en China te voeren De Europese Unie, ooit een pionier en koploper in de wereldwijde groene transitie, is in toenemende mate bezorgd over haar technologische en industriële concurrentievermogen en blijft op haar hoede voor de positie van China in de wereldwijde groene industriële…
Hoe kunnen China en de VS vreedzaam met elkaar samenleven? Het Instituut voor Amerikaanse Studies, onderdeel van de China Institutes of Contemporary International Relations (CICIR) komt met een voorstel.
MO* interviewde voormalig Belgisch premier Yves Leterme die ‘dezer dagen heel veel in China komt’. ‘Hij vertelt honderduit over wat hij daar leert en hoe we best met dat land kunnen omgaan’.
Jenny Clegg maakt een nuchtere analyse met meer aandacht voor de slimme Chinese weerstand tegen de Amerikaanse aanvallen dan voor de neergang van de VS en de strapatsen van Trump. Voorzichtig zet ze de mogelijke scenario’s voor de toekomst op een rij.
