Eigen visie levert inzicht
China verdedigt zijn wisselkoersbeleid en veegt beschuldigingen van valutamanipulatie van tafel. Volgens de Chinese centrale bank ligt de kracht van de Chinese export niet in een kunstmatig goedkope munt, maar in industriële slagkracht, productiviteit en efficiënte productieketens. We onderzoeken in welke mate de wisselkoers werkelijk door de markt wordt bepaald en hoe overtuigend de argumenten zijn waarmee Beijing zijn beleid verdedigt.
De Europese Commissie beperkt de invoer van Chinese auto’s om de eigen industrie te beschermen. Maar achter die bescherming schuilt een fundamentele tegenstelling: de winstmarges van grote autofabrikanten krijgen bescherming, terwijl werknemers geen werkzekerheid krijgen, consumenten dure auto’s blijven betalen en de energietransitie dreigt te vertragen. Tien argumenten voor een andere koers, waarin samenwerking met China centraal staat.
De Chinese partijkrant Renmin Ribao (People’s Daily) publiceerde een officieel commentaar op de China – EU handelsbesprekingen van 8 en 9 october. De vertaling en selectie van M.Kewalramani lijkt nuttig om de betekenis en de draagwijdte van die gesprekken beter in te schatten.
Op 8 en 9 oktober komen het Chinese Ministerie van Handel en de Europese Commissie bijeen voor een nieuwe vergadering van het Handels- en Investeringscomité China-EU. Dit gebeurt op een moment waarop de economische machtsverhoudingen in de wereld razendsnel verschuiven. Een analyse van de vijf grootste handelsgeschillen tussen de twee economische grootmachten én de sleutels tot een werkbare relatie.
Op 6 oktober bespreekt het Europees Parlement in plenaire zitting het rapport over de EU-China-relatie van rapporteur Hilde Vautmans (lid van het liberale Renew Europe). De stemming staat gepland voor 7 oktober. De EU-houding zou op basis van dit rapport vorm krijgen.
Carlos Martinez verheugt zich erover dat het publiek positiever kijkt naar China. Hij vindt het echter nodig de kentering politiek te onderbouwen.
Kunstmatige intelligentie wordt vaak voorgesteld als een nieuwe strijd om technologische macht. Washington wil de Amerikaanse voorsprong veiligstellen, Brussel probeert risico’s en grondrechten in regels te vertalen en Beijing kiest voor een combinatie die moeilijk in één woord te vatten is: ontwikkelen, toepassen én reguleren tegelijk.
Het BRICS-samenwerkingsverband dat 20 jaar geleden werd opgestart, hervormt in ijltempo de hele economische en politieke wereldorde. Vooral voor het Afrikaanse continent is die geopolitieke verschuiving van groot belang. In vele opzichten voelt de toenadering tot BRICS aan als een thuiskomst.
In 2024 richtten Niger, Burkina Faso en Mali samen de Alliantie van Sahellanden op. Tegelijk begonnen ze zich terug te trekken uit het CFA-frankstelsel. Daarmee dagen ze voor het eerst en rechtstreeks de tachtigjarige monetaire afhankelijkheidsrelatie met Frankrijk uit. Intussen liep het handelsvolume tussen China en Afrika in 2025 op tot meer dan 348 miljard dollar. Zo bleef China voor het zeventiende jaar op rij de grootste Afrikaanse handelspartner. In een stille wedloop om ontwikkelingsautonomie ontrollen zich op het Afrikaanse continent twee heel verschillende samenwerkingsmodellen.
