Wij publiceren hieronder, als opiniestuk*, een redactioneel commentaar van Global Times over anti-Chinese verhalen rond de oorlog tegen Iran.
Het militaire conflict tussen de VS, Israël en Iran is inmiddels de derde week ingegaan. De situatie blijft complex en gespannen. Zonder toestemming van de VN-Veiligheidsraad hebben de VS en Israël aanvallen uitgevoerd en de hoogste leider van Iran gedood. Daarmee hebben ze opzettelijk een oorlog tegen Iran uitgelokt.
Verhalen over de oorlog, om China te belasteren
China is geen partij in dit conflict. Sommigen in het Westen maken echter van de gelegenheid gebruik om beweringen te verzinnen die erop gericht zijn China in diskrediet te brengen. Deze verhalen vallen grofweg in drie categorieën uiteen: het zogenaamde ‘China-mislukking’-verhaal, het ‘China-verantwoordelijkheid’-verhaal en het ‘China-winnaar’-verhaal. Dergelijke absurde beweringen worden ingegeven door bijbedoelingen en nauwelijks verhuld politiek eigenbelang.
Mislukking?
Zij die het verhaal van de zogenaamde Chinese mislukking vertellen suggereren dat de Chinese strategie om van Iran een belangrijke regionale steunpilaar te maken op instorten staat. De feiten zijn duidelijk: China heeft nooit aan dit conflict deelgenomen en heeft ook niet op een van beide partijen ingezet. Het conflict is het gevolg van eenzijdige militaire acties van de VS en Israël en heeft niets te maken met de diplomatieke of economische strategieën van China. China heeft uitwisselingen en samenwerking met verschillende landen, waaronder de staten in het Midden-Oosten. Onze diplomatie heeft deze betrekkingen actief uitgebreid op basis van respect voor soevereiniteit en territoriale integriteit. Ons land sluit zich niet aan bij militaire bondgenootschappen, houdt zich niet bezig met confrontaties tussen blokken of proxy-oorlogen. De invloed van China in het Midden-Oosten is gebaseerd op diepgaande en uitgebreide samenwerking. Daar dankt China zijn veerkracht aan, die duurzaam blijft zelfs als er conflicten woeden. Wat is er dan waar van dat zogenaamde ‘strategische falen’?
Dergelijke beweringen weerspiegelen slechts een mentaliteit met een voorkeur voor machtspolitiek, die geobsedeerd is door het afbakenen van invloedssferen. Het is een houding van personen die geen oog hebben voor de waarden van vreedzame co-existentie en wederzijds voordeel die het internationaal beleid van China kenmerken.
Verantwoordelijkheid van China?
Het zogenaamde verhaal over de ‘verantwoordelijkheid van China’ wordt door sommige westerse media naar voren gebracht met de volgende argumenten. ‘China heeft nauwe banden met Iran’, dus ‘China moet zich verantwoordelijk opstellen in het conflict, partij kiezen, sancties opleggen of Iran in toom houden’. Er moet worden benadrukt dat zowel China als Iran soevereine staten zijn, en dat hun contacten en samenwerking in overeenstemming zijn met het internationaal recht en niet tegen een derde partij zijn gericht. Zouden degenen die de oorlog zijn begonnen zich niet beter verantwoordelijk opstellen in het conflict zelf en hun verantwoordelijkheid erkennen voor de schade die is toegebracht aan de bevolking van de landen die erdoor zijn getroffen?
China heeft in feite nooit werkeloos toegekeken tijdens deze oorlog. Van 1 tot en met 12 maart heeft de Chinese diplomatie telefonisch overleg gevoerd met de ministers van Buitenlandse Zaken van twaalf landen en heeft het zijn speciale gezant naar de regio gestuurd voor pendeldiplomatie. In de VN-Veiligheidsraad riep China expliciet op tot eerbiediging van de soevereiniteit, veiligheid en territoriale integriteit van Iran en andere landen in de regio. Dergelijke concrete acties – opkomen voor gerechtigheid, werken aan vrede en rechtvaardigheid hooghouden – hebben erkenning gekregen van landen in de regio. Tijdens telefoongesprekken met de Chinese minister van Buitenlandse Zaken Wang Yi spraken zowel de premier van Qatar als de minister van Buitenlandse Zaken van Oman de verwachting uit dat China een grotere rol zou spelen bij het bevorderen van een staakt-het-vuren en het beëindigen van de vijandelijkheden. Nadat het Chinese Rode Kruis 200.000 dollar aan noodhulp had aangekondigd voor Iraanse slachtoffers van een aanslag op een basisschool, kondigde China op 17 maart verder aan dat het noodhulp zou bieden aan Iran, Jordanië, Libanon en Irak. De acties en het verantwoordelijkheidsgevoel van China zijn een levendige belichaming van zijn toewijding aan de visie van een gemeenschap met een gedeelde toekomst voor de mensheid, evenals aan internationalisme en medemenselijkheid.
De ‘winnaar’?
Wat de situatie in Iran betreft, duikt ook het bizarre verhaal op waarin China als winnaar wordt afgeschilderd, alsof China op de een of andere manier ‘profiteert’ van de oorlog waarin de VS verwikkeld is. In de huidige geglobaliseerde economie heeft dit conflict echter aanzienlijke gevolgen voor de wereldwijde economische activiteiten. Of het nu gaat om stijgende internationale energieprijzen, verstoringen van belangrijke scheepvaartroutes of volatiliteit op de mondiale financiële markten: al deze factoren hebben onvermijdelijk invloed op economieën in de wereldwijde industriële en toeleveringsketens. Afgezien van het westerse militair-industriële complex dat profiteert van wapenverkopen, zijn er geen winnaars in deze oorlog. Dit sepcifieke verhaal is niets meer dan een poging om een wig te drijven tussen de betrokken landen en China, de aandacht af te leiden en de verantwoordelijkheid voor de energiecrisis die is veroorzaakt door Amerikaanse en Israëlische acties af te schuiven, door te doen alsof men China lof wil toezwaaien.
‘Stop met die verhalen!’
Het is voor elke kritische waarnemer duidelijk dat achter deze verhalen een tactiek schuilgaat die door sommige westerse media wel vaker wordt gebruikt: het afschuiven van de schuld. Zij proberen de militaire acties van de VS en Israël retorisch te legitimeren, terwijl ze internationale inspanningen voor vrede en gerechtigheid om de situatie in het Midden-Oosten te verbeteren, verzwijgen en ondermijnen.
Kort gezegd, er moet een einde komen aan verhalen die China in diskrediet trachten te brengen door misbruik te maken van het conflict tussen de VS, Israël en Iran.
Tegen inmenging, voor respect en vredesbeleid!
Het Midden-Oosten is van de volkeren van het Midden-Oosten. Het is geen speelveld voor rivaliteit tussen grootmachten. Het standpunt van China over dit conflict is altijd duidelijk geweest: het zijn de landen in de regio zelf die deze kwesties onafhankelijk moeten oplossen. Externe inmenging zal de instabiliteit alleen maar verergeren. De rode lijn van de bescherming van burgers in gewapende conflicten mag niet worden overschreden. China zal blijven samenwerken met de internationale gemeenschap om meningsverschillen op te lossen door middel van dialoog en overleg, en zal zich blijven inzetten voor het bevorderen van een staakt-het-vuren en het bereiken van duurzame vrede en stabiliteit in het Midden-Oosten.
Bron: Global Times
Vertaling voor ChinaSquare: Dirk Nimmegeers
* Standpunten in opiniestukken zijn niet noodzakelijk identiek aan de redactionele lijn van ChinaSquare. De verantwoordelijkheid voor de inhoud ligt bij de auteur.
————————————————————————-
Lees hierover ook:
China extends support to bereaved parents of Iranian schoolgirls
en
China zet vredespolitiek door, na tegenslag in VN-Veiligheidsraad
