Partijveteraan Song Ping begon zijn loopbaan in de jaren dertig onder meer als politiek secretaris van de toekomstige premier Zhou Enlai. Hij bekleedde vele belangrijke functies en bereikte het hoogtepunt van zijn loopbaan toen hij in 1989 lid werd van het Permanent Comité van het Politbureau. In 1992 ging hij op 75-jarige leeftijd met pensioen. Song werd beschouwd als het laatste nog levende lid van de tweede generatie Chinese leiders die aan de macht waren van 1976 tot 1992
Song Ping werd op 24 april 1917 geboren in een boerengezin in het dorp Daluozhuang van de stad Zhaoxian in het kanton Ju (Shandong). Song ging op negenjarige leeftijd naar school en schreef zich in 1934 in aan de landbouwfaculteit van de Universiteit van Peking en werd toegelaten tot de afdeling Scheikunde van de Tsinghua-universiteit. Tijdens zijn Tsinghuastudie nam hij deel aan de 9 december-beweging, een anti-Japanse studentenbeweging en in 1936 sloot hij zich aan bij de door de CPC geleide patriottische studentenorganisatie
Oorlog
Na het uitbreken van de oorlog tegen Japan stapte Song Ping over van de Tsinghua-universiteit naar de National Southwest Associated University. een alliantie van universiteiten in oorlogstijd te Kunming waar hij toetrad tot de Chinese Communistische Partij. In 1938 kwam hij aan in Yanan waar hij Chen Yun leerde kennen die later zijn politieke mentor werd. Tussen 1938 en 1946 was hij secretaris van Zhou Enlai. Hij bekleedde een reeks functies bij het kantoor van Xinhua Daily en werd hij hoofd van het Algemeen Bureau van Xinhua News Agency te Chongqing. Na de overwinning in de oorlog tegen Japan reisde Song Ping met Xinhua News Agency naar Nanjing, waar hij hoofd werd van het Algemeen Bureau in Nanjing. Tijdens de onderhandelingen tussen de Communistische Partij van China en de Kuomintang trad hij op als politiek secretaris van Zhou Enlai. Nadien hij werkte bij de Northeast Daily in Harbin en nam deel aan de oprichting van de Harbin Daily.
Volksrepubliek
Na de oprichting van de Volksrepubliek in 1949 werkte Song nauw samen met Chen Yun, de vicepremier die verantwoordelijk was voor financiën en economische zaken en bekleedde hij achtereenvolgens functies als directeur van het Bureau voor Arbeid en Lonen van de Plancommissie, lid van de Plancommissie, viceminister van het Ministerie van Arbeid en adjunct-directeur van de Plancommissie. Chen en Song geloofden én in planning én in marktregulering. In 1960 begon hij een langdurige carrière in Noordwest-China. In september 1963 werd hij adjunct-directeur van het ‘Northwest Third Front Construction Committee’.
In de beginjaren van de Culturele Revolutie werd hij aan de kant gezet maar hij kwam weer meer op de voorgrond nadat Deng Xiaoping begin jaren zeventig in ere werd hersteld. Hij kreeg leidinggevende functies in de provincie Gansu waar hij tussen 1977 en 1982 partijleider was. Naar verluidt heeft hij er toekomstige president Hu Jintao als de toekomstige premier Wen Jiabao ontdekt.
Weer centraal
In 1981 keerde Song Ping terug naar het centrale bestuur, waar hij vicevoorzitter en plaatsvervangend partijsecretaris van de Plancommissie werd. In juni 1983 werd hij onder premier Zhao Ziyang’s benoemd tot staatsraad en tegelijkertijd tot voorzitter van de Staatscommissie voor Planning. Tijdens de eerste plenaire vergadering van het 13e Centraal Comité werd hij verkozen tot lid van het Politbureau van de CPC. Na de politieke onrust in 1989 werden er grote leiderschapswijzigingen doorgevoerd aan de top van de CPC.. Tijdens de vierde plenaire vergadering van het 13e Centraal Comité werd de 72-jarige Song Ping samen met Jiang Zemin en Li Ruihuan verkozen tot lid van het Permanent Bureau, waarmee hij de vijfde plaats innam en toetrad tot de hoogste leidinggevende orgaan. Op 19 oktober 1992, na de eerste plenaire vergadering van het 14e Centraal Comité, trad Song Ping op 75-jarige leeftijd af als lid van het Permanent Comité van het Politbureau samen met Yao Yilin.
Pensioen
Hij bleef ook partijcongressen bijwonen toen het leiderschap werd overgedragen aan Jiang, vervolgens aan Hu en uiteindelijk aan Xi Jinping, De voortdurende aanwezigheid van Song bij belangrijke partijgebeurtenissen suggereerde een zekere mate van continuïteit. In 2021 voegde Song, toen 104 jaar oud, zich bij andere voormalige en zittende leiders op de Tiananmen-poort in het centrum van Beijing om het honderdjarig bestaan van de partij te vieren. In 2022 woonde hij op 105-jarige leeftijd het 20e partijcongres bij. Song stierf op 4 maart 2026 op 108-jarige leeftijd in Beijing.
Bronnen: Wikipedia, SCMP
