Zomaar een dag tijdens deze Chinareis dat we geen afspraak met een groep familieleden, vrienden of kennissen hebben. Het is prachtig weer, dus een ideale dag om een van de vele nieuwe attracties in de buitenwijken van Beijing te onderzoeken. Op een lokale site vond ik een lijst met kleinere private musea en vond met name die over de geschiedenis van de Chinese stripboeken interessant.
Het Rongtang Comic Strip Museum; foto van de auteur
Geschiedenis
Het Beijing Rongtang Comics Museum maakt onderdeel uit van het Beihua Huateng Yixintang Cultural and Creative Park. Het is een artiestendorp gevestigd in een oude chemische fabriek. De fabriek werd indertijd naar een lokatie verder van de bebouwde kom verplaatst. Zoals op meer plaatsen in Beijing stelde een groep ondernemende artiesten voor er een cultureel dorp van te maken. In 2020 werd dit project het door het Beijing Municipal Bureau of Cultural Relics en het Bureau Civil Affairs goedgekeurd. Het werd opgericht met volledige financiering van de Beijing Yixintang Cultural Group. Het Yixingtang Cultural and Creative Park werd op 10 oktober 2020 officieel geopend. In januari 2021 het Beijing Rongtang Comic Strip Museum voltooid.
Chinese strips
Stripboeken hebben een speciale rol in de ontwikkeling van China na het uitroepen van de Volksrepubliek gespeeld. Bij ons hebben stripverhalen vooral het karakter van vermaak, in het bijzonder voor kinderen. In China waren stripverhalen in die beginjaren, waar het percentage geletterden onder de bevolking nog vrij laag was, een van de manieren om mensen met een minimale kennis van het schrift voor ideologische en praktische zaken te bereiken. Het waren typisch kleine boekjes bestaande uit één tekening per pagina met daaronder een paar regels tekst. Een schoonzuster die met ons mee was (en ons naar het afgelegen museum had gereden) herinnerde zich nog dat je tot in de jaren zestig op straat voor een paar cent een boekje kon huren en ter plekke lezen. Toen waren het gebruiksvoorwerpen, nu liggen ze zorgvuldig in plastic ingepakt in het museum.
Indeling
In dit museum zijn de stripboeken op twee manieren ingedeeld. De eerste indeling is in onderwerpen: oude mythen en legenden, de revolutionaire strijd, de strijd tegen de Japanse bezetting, enz. Ook buitenlandse thema’s komen aan de orde, zoals het verhaal van Spartacus. Daarnaast is er een aantal kamers gewijd aan individuele striptekenaars. Het viel me op dat onder de vele in het museum geïntroduceerde tekenaars zich slechts één vrouw bevond. Voor zover ik kan zien sluit dat overigens bij de situatie in Europa aan.
Een bezoek waard?
Voor de individuele Europese toerist is dit museum waarschijnlijk iets te ver van het bekende centrum van Beijing verwijderd. Toeristen met een speciale interesse in dit onderwerp moeten er wel rekening mee houden dat alle uitleg in het Chinees is. Ben je de taal niet machtig, neem dan iemand mee voor vertaling. Je kunt het beste met de app van Didi (een van de noodzakelijke apps voor een Chinareis) een taxi oproepen. Wie het wil proberen, kan het museum ook met de Metro plus 20 minuten lopen bereiken, maar dan heb je toch een navigatie-app nodig (Baidu Maps of Amap) om de weg te vinden. Voor mij, met meer dan een halve eeuw ervaring in China, was dit bezoek zeker de moeite waard. Ik heb er toch weer veel van geleerd.
Bron: eigen ervaring van de auteur
