Dongshi (东石) is een vrij klein kustplaatsje in Fujian, dat uitkijkt op de Straat van Taiwan. Al generaties lang is het leven hier verweven met de zee. Paraplu’s werden in de jaren tachtig onderdeel van Dongshi’s verhaal.
Gordon Dumoulin stelde de volgende vragen: ‘waar en hoe precies wordt Europa in China geproduceerd?’ Zijn antwoord verwekte hij tot 9 korte verhalen voor zijn substack China21 Journal in het Engels. ChinaSquare neemt ze in vertaalde vorm over. Dit is verhaal # 3
Als de Regen komt
Dongshi (东石) is een vrij klein kustplaatsje in Fujian, dat uitkijkt op de Straat van Taiwan. Al generaties lang is het leven hier verweven met de zee: visserij, kleine handel, kooplieden die komen en gaan, en mensen die manieren vinden om in hun levensonderhoud te voorzien met alles wat er gekocht, gemaakt of verkocht kon worden. Paraplu’s werden in de jaren tachtig onderdeel van dat verhaal.
Paraplu’s en … Taiwan
In 1982 openden drie broers uit het dorp Meifeng een kleine fabriek waar onderdelen voor paraplu’s en paraplu’s zelf werden gemaakt. Ze haalden apparatuur uit Taiwan binnen voor het vervaardigen van parapluframes en gingen aan de slag met de nieuwe synthetische stoffen die toen op de markt kwamen. Hun paraplu’s vonden al snel hun weg naar markten in heel China. Het was een bescheiden begin.
Maar toen gebeurde er iets interessants. In 1986 richtte een Taiwanese zakenman genaamd Xiao Qinglun het bedrijf Fuxing op in de stad, waarmee hij geavanceerdere apparatuur en productiemethoden voor de paraplufabricage introduceerde. Jongeren uit Dongshi kwamen bij de fabriek werken en leerden hoe ze stof moesten knippen, paraplu’s in elkaar moesten zetten, machines moesten bedienen en de productie moesten aansturen.
Vervolgens vertrokken sommigen van hen. Ze hadden genoeg geleerd om hun eigen bedrijf te starten. En Fuxing deed iets ongebruikelijks. In plaats van louter toe te kijken hoe voormalige werknemers concurrenten werden, ondersteunde Xiao Qinglun sommigen van hen met opdrachten, apparatuur, technische begeleiding en financiering.
Een vakschool
Het resultaat was een soort vakschool. Naar verluidt zijn meer dan honderd oprichters van paraplu-bedrijven in Dongshi en de omliggende regio Jinjiang afkomstig uit Fuxing, waarvan er uiteindelijk meer dan twintig hun eigen, grotere ondernemingen hebben opgebouwd. De fabriek produceerde niet langer alleen maar paraplu’s.
Ze leerde mensen hoe ze paraplu’s moesten maken — en hoe ze daar een bedrijf omheen konden opbouwen. Van daaruit verspreidde de industrie zich over de dorpen van Dongshi. Het ene bedrijf maakte paraplu’s. Een ander maakte frames. Weer een ander produceerde handvatten. Andere bedrijven hielden zich bezig met metalen onderdelen, veren, stelen, plastic onderdelen, stof of bedrukking. Hoe meer bedrijven er bij kwamen, hoe nuttiger het werd voor het volgende bedrijf om in de buurt te zijn.
Een paraplu is immers niet zo eenvoudig als hij eruitziet. Er zitten tientallen onderdelen en vele productiestappen verborgen in één paraplu. Staal moet een frame worden. Een schacht moet soepel glijden. Veren moeten goed werken. Stof moet worden gesneden en genaaid. Handvatten moeten worden gegoten. Alles moet op precies het juiste moment samenkomen. Dongshi leerde geleidelijk aan om dit allemaal te maken.
Een opmerkelijke ontdekking over Dongshi
Tegen de tijd dat de Chinese productiesector zich voor de wereld opende, beschikte de stad al over iets waardevollers dan alleen een verzameling fabrieken: mensen die het vak kenden, bedrijven die elkaar kenden, gespecialiseerde leveranciers, fabrikanten van apparatuur en generaties aan opgebouwde kennis. De paraplu was een vast onderdeel van de stad geworden. Vandaag de dag telt Dongshi ongeveer 100.000 inwoners. Toch zijn er meer dan 480 bedrijven actief in de parapluproductie en aanverwante sectoren. In 2025 produceerde de stad ongeveer 780 miljoen paraplu’s, meer dan een derde van het Chinese totaal. Ongeveer 610 miljoen afgewerkte paraplu’s werden geëxporteerd naar meer dan 160 landen en regio’s. Anders gezegd: ongeveer één op de drie paraplu’s die in China worden gemaakt, en één op de vier wereldwijd, komt uit dit kleine kuststadje. Dat is een opmerkelijke ontdekking over een plek waar de meeste mensen nog nooit van hebben gehoord.
Kennis gedeeld
En toch is het interessante aan Dongshi niet alleen dat er veel paraplu’s worden gemaakt. Het gaat erom hoe de kennis om ze te maken iets werd dat gedeeld, gekopieerd, verbeterd en van het ene atelier naar het andere doorgegeven kon worden. Een arbeider kon ondernemer worden. Een fabriek kon een opleidingscentrum worden. Een leverancier kon fabrikant worden. Een klein atelier kon uitgroeien tot een exporteur. En elk nieuw bedrijf voegde weer een stukje toe aan de puzzel.
Als er vandaag de dag ergens ver weg een in Dongshi gemaakte paraplu wordt opengeklapt, schuilt er veel meer achter dan alleen de stof en het metaal die we zien. Er zitten generaties arbeiders, honderden bedrijven en een lokale economie achter die vier decennia lang heeft geleerd hoe je één heel gewoon voorwerp buitengewoon goed kunt maken. Een paraplu is meestal niet het eerste waar we aan denken als we het hebben over de industriële kracht van China. Er schuilt geen groot technologisch drama in het openklappen ervan als het regent.
De kern van de zaak?
Maar misschien is dat juist de kern van de zaak (en ook de kern van dit verhaal).
Enkele van ’s werelds meest diepgewortelde productie-industrieën zijn gegroeid rond producten die bijna te alledaags lijken om op te vallen.
En als het gaat regenen, klapt er misschien wel ergens een stukje Dongshi open boven iemands hoofd.
