
Westerse studies tonen aan dat het politieke systeem in China sterk gesteund wordt door het volk. De meeste Chinezen geloven dat hun regering democratisch en eerlijk is en de belangen van het volk dient.

Eerder schreef ik een achtergrondartikel over Ne Zha, de hoofdpersoon van de Chinese tekenfilm Ne Zha 2. Gisteren had ik eindelijk de gelegenheid de film te zien, in het Chinees gesproken, met Chinese en Engelse ondertiteling. Het is zo’n overweldigend spektakel, dat het nog niet zo makkelijk is de film voor mensen die het niet zelf gezien hebben te duiden. Ik doe hier toch een poging.

Het Chinese sociaal kredietsysteem is bij ons vaak afgeschilderd als het ultieme instrument van een veronderstelde surveillancestaat. Recentelijk zijn bijkomende richtlijnen gepubliceerd voor het verbeteren van dat sociaal krediet systeem. Ze maken duidelijk dat het niet veel meer is dan een systeem in opbouw om de kredietwaardigheid van economische actoren te bepalen.

Bi Jianlu, commentator bij de South China Morning Post, schrijft dat er ten opzichte van China in het Westen ‘een subtiele maar waarneembare verschuiving gaande is (…) en een afzwakking van de harde kritiek, naast een aanhoudende analytische focus’. Dat lijkt enigszins te kloppen, maar we zijn er lang nog niet.

Iedereen weet inmiddels van de handelsoorlog tussen de VS en China, geïnitieerd door de eerste. De meeste commentatoren zien dat de Amerikaanse maatregelen China niet alleen niet zwakker maken, maar zelfs versterken. De vraag is dan hoe groot de kans is dat deze handelsoorlog tot een gewapende oorlog kan escaleren. De South China Morning Post (SCMP) plaatste hierover een interessant opiniestuk waarop ik in dit artikel zal voortborduren.

De regeringsinformatiedienst heeft naar aanleiding van de bevrijding van het lijfeigenschap 65 jaar geleden een Witboek uitgegeven over de mensenrechten in Tibet alias Xizang. In een achttal secties worden uitgebreide cijfers verstrekt over diverse domeinen gaande van sociale zekerheid, huisvesting, onderwijs tot cultuur en godsdienst. Daarbij wordt vaak de toestand rond 2012 vergeleken met de situatie nu.