China streeft naar een bemande maanlanding vóór 2030, waarbij twee taikonauten op het maanoppervlak zullen landen. De eerste Chinese bemande maanmissie zal gebruikmaken van een dubbele lancering: eerst wordt de lander in een baan om de maan gebracht waarna een bemand ruimtevaartuig wordt gelanceerd om een rendez-vous te maken en te koppelen aan de lander waarna de landing volgt
De bemanning voor de eerste bemande maanverkenningsmissie van China zal naar verwachting bestaan uit drie taikonauten, van wie er twee op het maanoppervlak zullen landen, aldus , plaatsvervangend hoofdontwerper van de Chinese bemande missie Wang Xiang Daarvoor zal een aanpak van ‘twee lanceringen, één maanlanding’ worden gehanteerd. Bij deze werkwijze zullen twee Long March-10-draagraketten worden ingezet: eerst wordt de lander in een baan om de maan gebracht, waarna een bemand ruimtevaartuig wordt gelanceerd om een rendez-vous te maken en te koppelen aan de lander.
Volgens dit plan worden dus twee raketten afzonderlijk namelijk de maanlander Lanyue en het bemande ruimteschip Mengzhou naar de overgangsbaan tussen de aarde en de maan gestuurd, waarna de twee ruimtevaartuigen elkaar in de maanbaan zullen ontmoeten en aan elkaar zullen koppelen. Astronauten zouden vervolgens vanuit het Mengzhou-ruimtevaartuig overstappen naar de Lanyue-lander voor de afdaling naar het maanoppervlak en de daaropvolgende wetenschappelijke werkzaamheden. Vervolgens zullen twee taikonauten de landingsmodule betreden, die zich zal loskoppelen van het Mengzhou ruimtevaartuig en op het maanoppervlak zal landen om wetenschappelijke verkenningsactiviteiten uit te voeren.
Na voltooiing van de missie zullen de taikonauten aan boord van de lander vanaf het maanoppervlak opstijgen, een tweede rendez-vous en koppeling uitvoeren met het Menzgou ruimtevaartuig in een baan om de maan, en aan boord van het bemande ruimtevaartuig terugkeren naar de aarde.
Voorbereiding
Op dit moment vorderen de onderzoeks-, ontwikkelings- en bouwwerkzaamheden voor de maanlandingsfase van het Chinese maanverkenningsprogramma gestaag. Wang zei dat het programma systeemplannen, technische normen en kwaliteitseisen heeft vastgesteld binnen één enkel ontwikkelingskader en dat er een geïntegreerde ontwerpbenadering is gekozen met de nadruk op de verificatie van de interfaces tussen subsystemen. Belangrijke tests die al zijn afgerond, zijn onder meer de aborttest op nulhoogte en de ontsnappingstest bij maximale dynamische druk van het Mengzhou-ruimteschip, de landings- en opstijgtest van de Lanyue-lander, en de demonstratie- en validatietest op lage hoogte voor de Long March-10-raket.
Wang verklaarde dat toekomstige maanverkenning het principe moet volgen van het opbouwen van kennis en capaciteit alvorens over te gaan tot het benutten van hulpbronnen, waarbij een langdurige verkenningsfase nodig is om de maan op een gestage, stapsgewijze manier te begrijpen. Hij voegde eraan toe dat bemande maanlandingen en onbemande maanverkenning veel gemeenschappelijke elementen delen op het gebied van sleuteltechnologieën, infrastructuur en personeel en dat de resultaten van het onbemande Chang’e-maanverkenningsprogramma ook de inspanningen voor bemande landingen zullen ondersteunen.
Bron Global Times
