Op 13 januari 2024 zullen er op het eiland Taiwan verkiezingen van een politiek leider plaatsvinden als onderdeel van de algemene verkiezingen voor een volksvertegenwoordiging. De uitslag kan gevolgen hebben voor de vrede in Azië en zelfs in Europa.
Een mijlpaal in de geschiedenis van het socialisme ging deze maand grotendeels onopgemerkt voorbij. De Volksrepubliek China bestaat nu langer dan de Sovjet-Unie.
‘Het Chinese democratische model moet worden beoordeeld tegen de achtergrond van zijn geschiedenis, cultuur, tradities en ideologische grondslagen.’ voorzitter Deense communisten.
Xi Jinping, secretaris-generaal van de Communistische Partij van China (CPC), heeft onlangs het idee geïntroduceerd van een ‘dubbele integratie van het marxisme’ in China.
Een studiegroep van de partij heeft het concept van de ‘2 integraties’ zoals het kernachtig wordt genoemd, toegelicht.
Het Chinese beleid in de regio Xinjiang blijft een gewild onderwerp in de westerse anti-China campagnes. Onlangs verscheen in de Neue Zürcher Zeitung een artikel van twee Duitse hoogleraren over hun ervaringen, opgedaan tijdens een zelf georganiseerd onderzoek, die dat beleid in een heel andere context plaatst.
“Links in het Westen moeten anti-Chinese propaganda verwerpen en aansluiten bij multipolariteit” vindt Jenny Clegg
Ma Ying-jeou, die van 2008 tot 2016 president was van de zelfverklaarde Republiek China (Republic Of China – ROC) op Taiwan, is de eerste voormalige of zittende ROC-leider die het Chinese vasteland heeft bezocht na 1949.
In dit deel van het interview vergelijkt Vijay Prashad de beschavingsstaat China met India. Socialisme maakt het grote verschil.
Dat het Westen China heeft rijk gemaakt is apekool. Het Westen moet onder ogen zien dat er iets grondig mis is met zijn model. Dat Macron niet mag zeggen dat de EU zich niet moet laten meeslepen in een conflict met China voorspelt weinig goeds.
Een Chinese democratie, bestaat die dan? Het kan interessant zijn om eens onbevooroordeeld te luisteren naar wat Chinese ambtenaren en burgers zelf te vertellen hebben over hun democratische ervaringen.
