In maart vorig jaar maakte het schip Fu Yuan Yu 9199 zijn eerste reis vanuit Fujian in het zuidoosten van China. Het schip vervoerde meer dan 30 dagen lang 85 bemanningsleden door de Indische Oceaan en de Zuid-Atlantische Oceaan om de kust van het Antarctisch schiereiland te bereiken, waar het op jacht ging naar een klein wezentje: krill. Waarom zoveel moeite voor zo’n minuscuul diertje?
Krill; foto Dialogue Earth (disclaimer)
Krill
Krill zijn kleine, garnaalachtige wezens die in oceanen over de hele wereld voorkomen. Ze vormen een belangrijk onderdeel van de voedselketen in de zee en zijn een primaire voedselbron voor veel dieren, waaronder walvissen, zeehonden, pinguïns en diverse soorten vis. Krill leven in grote zwermen, die miljoenen individuen kunnen omvatten. Krill speelt een belangrijke rol in het ecosysteem van de oceaan, omdat ze een primaire voedselbron voor veel dieren zijn. Ze spelen ook een belangrijke rol in de koolstofcyclus, omdat ze grote hoeveelheden fytoplankton consumeren en vervolgens koolstofrijk afval uitscheiden, dat naar de oceaanbodem zinkt.
Zuigen
Krill hebben sterke zwembenen en een enorme eetlust. Ze kruipen vaak onder poolijs op zoek naar voedsel en onderdak. Maar het ijs kan hen niet beschermen tegen de technologie aan boord van dit industriële vissersschip. De zuigpompen van het schip kunnen 1000 ton per dag opslurpen. Oudere schepen werkten langzamer, afhankelijk van trawlers op het middenwater en het slepen en instellen van netten.
Concurrentie
Zes Antarctische krillschepen zijn momenteel vanuit China geregistreerd, waarvan de Fu Yuan Yu 9199 de grootste en nieuwste is. Het zal niet lang de nieuwste zijn. Yongli, uit de stad Ningbo, provincie Zhejiang, wil nog dit jaar zijn inaugurele reis naar de Zuidelijke Oceaan maken. De provinciale regering van Fujian Lianjiang in juni de bouw van een nieuw schip goedkeurde, Fu Yuan Yu 9666. Een industriepark voor de verwerking van krill in Fujian zal naar verwachting volgend jaar worden voltooid.
Bezorgdheid
De meeste krillvissers opereren voor het Antarctisch schiereiland, dat twee keer zo warm is als het wereldgemiddelde. De meerderheid van de dieren daar is min of meer afhankelijk van krill, omdat ze aan de basis van de voedselketen liggen. Een daarvan is de Antarctische bontzeehond die eerder dit jaar in gevaar werd verklaard. Tekort aan krill werd als een belangrijke factor genoemd. Sommige wetenschappers zeggen dat krill-oogsten klein genoeg zijn om duurzaam te zijn als ze goed worden beheerd. De bezorgdheid onder specialisten groeit echter, aangezien de Chinese overheid en bedrijven geld blijven steken in het vangen van een dier dat niet door mensen kan worden gegeten zonder bijna onmiddellijke verwerking. Die bezorgdheid is sinds augustus gegroeid, toen de Antarctische krillvisserij maanden eerder dan gepland sloot, nadat de jaarlijkse vangstlimiet van 620.000 ton was bereikt. Een vergadering deze maand zal nu bepalen wat er volgend jaar gebeurt.
Klein dier, grote industrie
De totale biomassa van Antarctische krill zou ongeveer 379 miljoen ton bedragen. Als zodanig maken deze kleine dieren een groot deel uit van de koolstofcyclus die het klimaat wereldwijd reguleert. Krill blokkeert jaarlijks minstens 20 miljoen ton koolstof, wat volgens onderzoekers van het Plymouth Marine Laboratory in Engeland overeenkomt met alle koolstof die is opgeslagen door kustplanten.
Olympische aanpak
China’s industriële krillvisserij, die minder dan twee decennia geleden begon, blijft zich uitbreiden. China is het op een na grootste krillvisserijland, na Noorwegen, en heeft de grootste operationele vloot. Zes van de 15 schepen die zijn geregistreerd bij het orgaan dat de bescherming in Antarctische wateren regelt, de Commission for the Conservation of Antarctic Marine Living Resources (CCAMLR), varen onder Chinese vlag. Vorig jaar verdubbelden de schepen van China hun Antarctische krillvangst in 2024 bijna en oogstten ze een record van 231.083 ton – hoewel nog steeds 95.224 ton minder dan Noorwegen. Chileense, Zuid-Koreaanse en Oekraïense schepen jagen ook op deze soort. Onder de ‘Olympische aanpak’ van CCAMLR racen schepen om zoveel mogelijk krill op te halen voordat ze de vangstlimiet van 620.000 ton bereiken. Hoe geavanceerder het schip, hoe competitiever het is om een behoorlijk deel van het quotum op te halen. Ondanks de nadering hadden schepen tot vorig jaar nooit de drempel bereikt.
Waarom?
De verwerkingscapaciteit in China neemt toe om de groeiende vangsten het hoofd te kunnen bieden. Wanneer de tweede bouwfase van het nieuwe industrieterrein van Fujian volgend jaar is voltooid, zal het jaarlijks 150.000 ton kunnen verwerken. Producten variëren van Antarctische krillolie en bevroren gedroogde krill tot visvoer en voedsel voor huisdieren, aldus Fujian Zhengguan Fishery Development, dat ook eigenaar is van Fu Yuan Yu 9199 en 9666. De bouw van een ander krill-industriepark in de noordoostelijke provincie Liaoning begon in juli. Deze zullen zich aansluiten bij vergelijkbare faciliteiten die al actief zijn in Shandong en Jiangsu. Momenteel speelt Antarctische krill een beperkte rol in het Chinese voedselsysteem. Het meeste van wat de Chinese vloot uit de Zuidelijke Oceaan brengt, wordt verwerkt tot een fijn poeder, krillmeel. Dit wordt gebruikt als voer, vooral als eetlustopwekker, in de viskwekerij en varkenshouderij.
De academische visie
Dialogue Earth raadpleegde een onderzoeker op het gebied van voedselverwerking aan een Chinese universiteit, die gespecialiseerd is in Antarctische krill-technologie. De onderzoeker – die vroeg om anoniem te blijven – schat dat Chinese krillschepen elk jaar ongeveer 25.000 ton krillmeel produceren. Ter vergelijking: de jaarlijkse vraag naar vismeel in China bedraagt ongeveer twee miljoen ton. De onderzoeker legt uit dat China gokt op wat de komende jaren nodig is: ‘China heeft een bevolking van 1,4 miljard en krill is een strategische hulpbron.’ Chinese onderzoekers en bedrijven zien Antarctische krill als een belangrijke eiwitbron. China, het grootste visserijland, produceerde in 2025 bijna 32 miljoen ton gekweekte vis, waarvan een groot deel vismeel en olie nodig heeft voor voer. Het land is voor ten minste de helft van dit aanbod afhankelijk van invoer. De onderzoeker legt uit dat deze aanvoer niet altijd stabiel is en benadrukt dat klimaatverandering mariene ecosystemen steeds meer bedreigt. In mei legde Peru een tijdelijk verbod op het vissen op ansjovis, wat werd ingegeven door de invloed van El Niño. Hierdoor stegen de vismeelprijzen tot het hoogste niveau sinds de registratie in 1992 begon.
Supplementen
Maar China’s ontluikende krillindustrie richt zich niet alleen op vismeel. Met het oog op grotere winsten schakelen krillvisserijbedrijven over naar gezondheidssupplementen op basis van krillolie te ontwikkelen, zoals Antarctische krillpeptiden. Volgens de onderzoeker op het gebied van voedselverwerking wordt 2-5% van de geoogste krill in China momenteel gebruikt voor gezondheidssupplementen. ‘De staat moedigt bedrijven aan om [in Antarctica] te vissen, niet omdat deze bedrijven er veel geld mee kunnen verdienen’, zegt de Chinese onderzoeker. ‘Ze verdienen wellicht helemaal niets, maar we moeten ons vermogen behouden om vanuit Antarctica te vissen, op voorwaarde dat we het milieu niet veel schade toebrengen.’
Overheidssteun
Het vissen op Antarctische krill is een kostbaar bedrijf, vanwege lange reizen met hoge brandstofkosten en de behoefte aan gespecialiseerde schepen die in extreme kou kunnen opereren. Chinese overheidsfunctionarissen op verschillende niveaus bieden aanzienlijke financiële steun om dit mogelijk te maken. Uit documenten van de provinciale overheid van Fujian blijkt dat 25% van de bouwkosten van de Fu Yuan Yu 9199 van RMB 601 miljoen door de staat werd gedekt. In de zuidelijke stad Shenzhen zegt het gemeentebestuur dat het tot RMB 200 miljoen zal aanbieden voor de bouw van een krill-visschip. De financiële steun gaat door op het land. Lokale autoriteiten aan sommige kusten bieden alles aan, van tientallen tot duizenden yuan per ton krill die een bedrijf naar het gebied brengt. In 2023 ontving het bedrijf dat het krillschip Shen Lan exploiteerde RMB 6 miljoen voor bijna 5500 ton krill. Dergelijke subsidies zijn bedoeld om vissers op verre wateren te stimuleren de kosten te dragen van het terugbrengen van hun vangst om aan de vraag in China te voldoen, in plaats van deze te verkopen op markten dichter bij de visgronden. Lokale en centrale overheden bieden ook bouwsubsidies aan voor de faciliteiten die producten verwerken, waaronder krillindustrieparken. Sommige milieuactivisten maken zich zorgen dat een dergelijke grote staatssteun de doorgaans onhaalbare visserij mogelijk maakt, wat de kans op schade aan ecosystemen vergroot.
Spreiding
Natuurbeschermers maken zich steeds meer zorgen dat deze groei binnenkort een bedreigend stadium kan bereiken. Vroeger waren er maatregelen ter instandhouding van CCAMLR van kracht om ervoor te zorgen dat schepen hun vangstgebied zouden spreiden, waardoor de concurrentie voor krill met dieren die er sterk afhankelijk van zijn, wordt geminimaliseerd. De onderhandelingen om deze maatregel te vernieuwen mislukten twee jaar geleden, waardoor schepen nu vrij zijn om op een meer geconcentreerde en snelle manier te vissen.
Klimaatverandering
De populatie wankelt, zegt Yang Guang, een wetenschapper die gespecialiseerd is in Antarctische krill en de Zuidelijke Oceaan aan het Instituut voor Oceanologie van de Chinese Academie van Wetenschappen. Hij verwijst naar onderzoek dat aantoont dat de krilldichtheid in de zuidwest-Atlantische sector van de Zuidelijke Oceaan tussen de jaren zeventig en 2000 met 70% is afgenomen. Dit gebied bevat ongeveer 70% van de totale krillvoorraad en is waar het grootste deel van de commerciële visserij plaatsvindt. ‘Afgezien van de verandering in beschikbaarheid, is hun verspreiding ook samengetrokken en gemigreerd naar de poolwateren op hoge breedtegraden’, zegt Yang. ‘Dit gebeurt toevallig in kustgebieden waar grote zeedieren, zoals pinguïns en zeehonden, en schepen, krill nemen.’ Dit verhoogt de interacties tussen schepen en dieren, draagt bij aan bijvangsten en intensivering van de concurrentie voor krill. Tussen 2021 en 2024 omvatte die bijvangsten minstens zes bultruggen die als gevolg daarvan allemaal stierven.
Quota
Er zijn twee beschermde gebieden in de Zuidelijke Oceaan. Australië, Frankrijk, de Europese Unie, Chili en Argentinië zijn onder degenen die aandringen op de creatie van meer, om het zeeleven te beschermen. Sinds 2016 hebben China en Rusland zich echter met succes tegen deze inspanningen verzet, deels vanwege hun interesses in krillvissen. In recente jaarlijkse onderhandelingen drong China aan op een groter krillquotum. Noorwegen heeft voorgesteld om ook de jaarlijkse vangstlimiet uit te breiden, van 620.000 ton naar bijna 1,2 miljoen. De onderhandelingen over de vangstlimiet zijn gekoppeld aan de debatten over de aanwijzing van een nieuw zeereservaat. In 2024 probeerde CCAMLR samen te onderhandelen over de twee elementen, maar landen konden het niet eens worden over hoe dat praktisch zou moeten werken. Chen Jiliang, docent aan het Institute for Marine and Antarctic Studies aan de Australische Universiteit van Tasmanië, zegt dat China’s initiële investering in de krill-industrie de druk op zijn delegatie heeft verhoogd om aan te dringen op hogere vangstlimieten. Chen stelt voor dat de aanpassing van de limieten voor het vangen van krill moet worden uitgevoerd parallel aan de oprichting van het beschermde zeegebied voor de kust van het Antarctisch schiereiland en de maatregel om ervoor te zorgen dat de vangsten ruimtelijk en temporeel worden verdeeld. Deze maatregelen moeten op een gecoördineerde manier werken en alleen worden uitgebreid wanneer het beheer effectief is gebleken. De jaarlijkse bijeenkomst van CCAMLR, waar deze discussies plaatsvinden, wordt gehouden van 20-31 oktober in Hobart, Australië.
Wetenschap
De Chinese regering heeft geïnvesteerd in haar wetenschappelijke capaciteit om Antarctische ecosystemen te begrijpen. Het vlaggenschip van het ijs brekende onderzoeksschip Xue Long 2 heeft sinds de lancering in 2019 meerdere Antarctische expedities ondernomen. Ondertussen herziet het hoogste wetgevende orgaan van China, het Nationaal Volkscongres, het ontwerp van zijn allereerste wet over Antarctische activiteiten en milieubescherming. De wetgeving zal betrekking hebben op de visserijactiviteiten van Chinese burgers in de regio, evenals wetenschappelijk onderzoek en toerisme. Chen, die ook senior adviseur is bij de in Beijing gevestigde non-profitorganisatie Greenovation Hub, zegt dat in plaats van praktische wijzigingen aan te brengen, de wetgeving de bestaande regels integreert en hun transparantie vergroot.
Yang Guang heeft sinds 2009 negen onderzoeksreizen naar de Zuidelijke Oceaan gemaakt om plankton te bestuderen, waaronder Antarctische krill. In mei keerde hij terug van China’s 42e Antarctische expeditie op Xue Long 2. Ten opzichte van de VS, zegt hij, heeft China ‘de afgelopen twee jaar behoorlijk veel geïnvesteerd, ondanks een verslechterende wereldwijde economische situatie’. Er is veel vooruitgang geboekt bij het begrijpen van Antarctische krill, inclusief de levenscyclus en de grootte en verdeling van de populaties. Yang zegt echter dat het erg moeilijk blijft om te beoordelen welk vangstniveau wetenschappelijk veilig is, aangezien de overvloed aan krill jaar na jaar aanzienlijk fluctueert.
Technologie vs wetenschap
De industriële en technologische ontwikkeling van vissersvaartuigen ontwikkelt zich vaak sneller dan het wetenschappelijke inzicht. Yang zegt dat vanwege het toegenomen smelten van zee-ijs, vissersvaartuigen nu krill vangen in de winter van Antarctica, een seizoen dat onderbestudeerd is in termen van krillbeweging en -verdeling. Er zijn internationale oproepen geweest om krill-visvaartuigen te gebruiken voor wetenschappelijk onderzoek en gegevensverzameling, voegt hij eraan toe. ‘Ik ben niet tegen de Antarctische krillvisserij’, voegt Yang eraan toe. ‘Als de vangstvolumes laag zijn, het beheer streng is en er een solide wetenschappelijke basis is, kan het een duurzame visserij worden. Als we echter overvissen, zijn de risico’s aanzienlijk. Het ecosysteem van de Zuidelijke Oceaan is relatief eenvoudig.’ Door overbevissing kan het ecosysteem, dat voornamelijk wordt ondersteund door Antarctische krill, instorten. Zodra het ecosysteem instort, zou het herstel ervan – als dat zelfs mogelijk is – vele jaren duren. De gevolgen voor mensen zouden ook enorm zijn.
Bron: Dialogue Earth
