Er is al veel over dit onderwerp geschreven, maar dit artikel in Asia Times legt zo gedetailleerd uit hoe China en het westen elkaar fout inschatten, dat het de moeite waard is het hier, vrij vertaald, in zijn geheel te plaatsen.
Verreweg de meeste artikelen over buitenlandse investering in China betreffen grote multinationals. Dat spreekt op zich vanzelf, omdat de betekenis van die investeringen enorm is voor zowel het moederland van het bedrijf als voor China. Vanuit het oogpunt van het versterken van onderling begrip van naties kunnen juist de privé-investeerders meer betekenen.
Wanneer een oud-premier van een invloedrijk land als China overlijdt, is dat al gauw aanleiding voor de publicatie van overpeinzingen van wat deze voor het land en de wereld betekend heeft. Hoewel verwacht is het toch spijtig dat de beschouwingen over Li Keqiang kennelijk weer als een aanleiding gezien worden China in een kwaad daglicht te stellen. Dit commentaar richt zich op de twee aspecten die alle commentaren gemeen hebben.
Volgend op het eerdere bericht over door de overheid gefinancierde kantines voor ouderen meldt dit artikel dat deze eenvoudige, goedkope, maar veilige eetgelegenheden ook steeds meer jongeren aantrekken.
Volgens Nicolas Aguzin, CEO van de Hong Kong Stock Exchange, zal China tegen 2030 USD 1-2 biljoen aan investeringen van de beste staatsfondsen in het Midden-Oosten ontvangen, omdat zij zich op Azië willen richten voor een snelle stijging van hun investeringskapitaal.
Mengniu Dairy staat dit jaar op de 7e plaats in de ranglijst van grootste zuivelbedrijven ter wereld. Het is momenteel de grootste ijsleverancier in Indonesië en de tweede in de Filippijnen. Het was ooit de snelst groeiende privéonderneming in China, maar is nu onderdeel van een staatsbedrijf.
De Chinese overheid voert een actief beleid om de economie in de autonome regio Xinjiang te stimuleren. Vandaag verscheen dit bericht over een wel heel opmerkelijk product uit dit gebied dat bekend staat om zijn droge klimaat: zalm.
De Mensenrechtenraad van de Verenigde Naties (VN) heeft donderdag een resolutie aangenomen op initiatief van China en andere niet-westerse landen, waarin wordt opgeroepen sociale en culturele rechten te bevorderen en te beschermen. Het is een duidelijke indicatie van de toenemende acceptatie van China’s ideeën over mensenrechten.
China’s Belt and Road Initiative (BRI) bestaat 10 jaar. De media publiceren genoeg feiten en cijfers over dit kernbeleid in de Chinese buitenlandse betrekkingen. Dit artikel plaatst het BRI in een breder cultuurhistorisch en politiek perspectief.
Chinezen genieten deze dagen van een week vakantie naar aanleiding van de nationale feestdag. Dit is een goed moment voor ons eens dieper in te gaan op een belangrijk maatschappelijk proces in het huidige China: vernieuwing.
