China ontkent dwangarbeid door Oeigoeren (upd)

Deze week is China opnieuw beschuldigd van massale dwangarbeid door Oeigoeren. Sommige westerse media hadden het over honderdduizenden gedwongen katoenplukkers, anderen over gedwongen arbeid in maskerfabrieken. Het Chinese ministerie van buitenlandse zaken ontkent in beide gevallen dat er sprake zou zijn dwang en stelt kritische vragen bij de oorsprong van het verhaal. Ook de Chinese pers reageert.

Manuele pluk

Een woordvoerder van Buitenlandse Zaken ontkende dinsdag op de regelmatige persconferentie opnieuw met klem de beschuldiging van dwangarbeid in de katoenproductie in Xinjiang. Hij vestigde er ook de aandacht op dat de beschuldigingen van Adrian Zenz komen, een onderzoeker die volgens hem al eerder valse beschuldigingen lanceerde tegen China.

Dwangarbeid mag niet en bestaat niet

Woordvoerder Wang Wenbin zei ‘Ik herhaal nogmaals dat Chinese burgers werken met een arbeidscontract met hun werkgever en betaald worden overeenkomstig de wet op de arbeid en de wet op de arbeidscontracten. In China bestaat geen dwangarbeid ‘

China helpt werkers om een baan te vinden, zodat de tewerkstelling zo hoog mogelijk is. Dat is iets heel anders dan dwangarbeid, stelt Wang. Burgers in Xinjiang kiezen vrij hun beroep en tekenen vrijwillig arbeidscontracten. Er is daarbij geen discriminatie op basis van etniciteit, geslacht of religie. De overheid in Xinjiang biedt de werkers bijkomende opleidingen aan om beter werk te vinden. Een baan hebben is ook een sterk wapen in de strijd tegen de armoede. Wang vermeldt nog een enquête in vier rurale dorpen van minderheden in Xinjiang waaruit bleek dat 86,5% bereid was een betaalde baan aan te nemen.

De uitvinder van de beschuldigingen is niet eerlijk

Adrian Zenz die de nieuwste beschuldigingen lanceerde is volgens Wang lid van een extreem rechtse organisatie (christelijke fundamentalisten, nvr) die door de Amerikaanse regering gesteund werd. Hij werkt voor een Amerikaans onderzoekscentrum (Victims of Communism Memorial, nvr) dat gestuurd wordt door de Amerikaanse veiligheidsdiensten en zich specialiseert in anti-China leugens. Zenz heeft volgens Wang in academische kringen totaal geen geloofwaardigheid.

Wang geeft een aantal voorbeelden van manipulatie van de waarheid door Zenz. Dit zijn er twee frappante: Zenz verspreidde als eerste onrealistisch hoge schattingen van Oeigoeren in opleidingskampen met luchtfoto’s van ‘kampen’ als bewijs. In werkelijkheid waren vele getoonde gebouwen gewone overheidsgebouwen (bvb in Turpan) of lokale scholen (in Kashi) . Diezelfde Zenz lanceerde ook een rapport over gedwongen sterilisaties van Oeigoerse vrouwen. Hij beweerde dat 80 van alle spiraaltjes in China in Xinjiang geplaatst werden. In werkelijkheid waren het er tien keer minder, 8,7%.

Leeuwenaandeel katoenpluk in Xinjiang mechanisch

Machinale katoenoogst

De Chinese staatskrant Global Times heeft op de recente aantijgingen van dwangarbeid bij de katoenpluk in Xinjiang gerepliceerd dat de katoenpluk er nu voor 70% machinaal gebeurt. In feite beweert het blad dat Adrian Zenz niet goed weet waarover hij praat.

Zenz beweert in zijn laatste rapport dat 70% van de katoenoogst in Xinjiang manueel wordt geplukt en dat hij bewijs vond van dwang bij de rekrutering, transfer en controle van deze werkers. Xinjiang brengt één vijfde voort van het katoen in de wereld.
Volgens Global Times blijkt echter uit gegevens van het lokale landbouw departement dat 69,83% van de katoenoogst er machinaal gebeurt. In noordelijk Xinjiang bedraagt het percentage zelfs 95% maar ook in Zuid Xinjiang stijgt de mechanisering snel. De mechanisering van de katoenpluk startte in 2000 en veralgemeende zich vanaf 2010. De vraag naar machines nam nog sneller toe na 2015.

Zenz stelt in zijn rapport dat er onvoldoende katoenplukkers te vinden zijn om 70% van de oogst manueel te plukken, wat de reden zou zijn voor de dwangarbeid. Feit is dat vroeger treinen uit Sichuan werden gecharterd opdat migranten in Xinjiang seizoenarbeid zouden gaan verrichten. Deze migranten kregen gratis maaltijden, gratis huisvesting en hun dagelijks inkomen kon 300 yuan (75 euro) bedragen. Intussen komen minder migranten uit andere provincies naar Xinjiang terwijl machines en lokale werkers hun rol overnemen. Een katoenboer uit Zuid Xinjiang legt aan Global Times uit dat menselijke arbeid enkel voor een klein deel van de oogst zorgt, namelijk waar de machines niet door kunnen. De katoenboeren betalen 2,5 yuan per kilogram, wat per werkdag een loon van 200 tot 350 yuan per dag oplevert.

Een van de hyperlinks in Zenz rapport lijkt dit te bevestigen want een koppel uit Aksu kon in oktober 16.000 yuan per maand verdienen op een boerderij in het nabije Awati. Het minimum salaris bedraagt er 1.460 yuan/maand. Van de 7,4 miljoen mu ( 5.000 km²) katoenvelden in Aksu worden er 5,3 miljoen machinaal geoogst.

Uit een in augustus in de South China Morning Post verschenen artikel blijkt dat de Amerikaanse bedrijven sinds 2017 voor een half miljard $ zware oogstmachines voor katoen aan Xinjiang hebben verkocht. Alleen al in april 2020 werd voor 117 miljoen $ verkocht terwijl dat in april 2019 3,65 miljoen $ bedroeg. Vooral de machines van John Deere zijn in trek. Halfweg mei stemde de VS senaat de Uygur Human Rights Policy Act en op 14 mei vertrokken nog 1800 ton van deze John Deere machines uit de VS havens richting China.

Global Times ziet Zenz als een fanatiek bevooroordeelde kamergeleerde die ongehinderd door de werkelijke situatie verdachtmakingen tegen China lanceert.

Wat meer achtergrond

China heeft ongeveer 270 miljoen interne migranten. Dat zijn personen die werken op een andere plaats dan die waar ze wonen en soms maar één keer per jaar naar huis terugkeren. Ze verblijven vaak in logementen van de werkgever, op of nabij de werkplaats. Op veel plaatsen in China vindt men groepen Oeigoerse interne migranten. Het fenomeen is niet nieuw zoals westerse media suggereren. Voor jonge Oeigoeren uit rurale streken is een baan in de stedelijke nijverheid immers aantrekkelijk. In het kader van de armoedebestrijding in het vijfjarenplan 2016-2020 moedigt China arme personen die in een streek wonen met weinig mogelijkheden op economische ontwikkeling, onder meer aan om als interne migrant elders te gaan werken. In heel China zijn ook de programma’s voor volwassenenopleiding sterk uitgebreid.

Katoen is een belangrijke bron van inkomsten voor de de regio Xinjiang. Van de 23 miljoen inwoners werken er ongeveer 7 miljoen in de sector, van de katoenplantage tot het afwerken van de kledij. De huidige westerse campagne rond gedwongen arbeid viseert niet alleen imagoschade aan China te berokkenen, maar bereidt ook de geesten bij ons voor op een boycot van een belangrijk deel van de Chinese textielindustrie. De campagne kadert zo ook in de economische oorlog die de VS tegen China voert.
Bronnen: Xinhua, Global Times, South China Morning Post

Lees ook China Daily

Print Friendly, PDF & Email
Voeg toe aan :

3 comments for “China ontkent dwangarbeid door Oeigoeren (upd)

  1. hahaha
    18 december 2020 at 13:13

    Het is verboden om mensen niet in dienst te nemen op basis van ras. Misschien moeten we dat herzien omdat bedrijven die Oeigoeren in dienst nemen zulk economisch bombardement krijgen. Westerse bedrijven begrijpen het erg goed.

  2. xihang yang
    18 december 2020 at 19:18

    https://www.bbc.co.uk/news/extra/nz0g306v8c/china-tainted-cotton
    Wel erg slechte vertaling. Hoe is het mogelijk het woord manuur niet wordt vertaald dan?

  3. Joske
    22 december 2020 at 08:34

    Goed artikel dat tegen de anti-Chinese propaganda ingaat die we tegenwoordig bijna dagelijks te slikken krijgen en dat ook precies aanduidt uit welke hoek deze propaganda komt. Het is een schande dat instanties als de VRT er blijkbaar geen aanstoot aan nemen om leugens uit rapporten van mensen als Adrian Zenz zonder meer als waarheid te verkopen. Het zou toch gepast zijn voor een journalist die zijn vak kent even vluchtig een blik te werpen op de achtergrond van deze man, o.a. bij het Victims of Communism Memorial. Ik raad de lezers aan een keer deze man en deze organisatie te googlen en dat dit geen betrouwbare bron is, spreekt dan voor zich. Ik vrees echter dat de doorsnee lezer van artikels van bv de VRT of andere media, de onzin als hapklare brokken tot zich neemt en daarna als ware expert de nonsense over China verder uitspuwt naar al wie het horen wil. Dank u journalisten van de mainstream voor het goede werk! (of is cynische commentaar “not done”?)

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

 karakters beschikbaar