
Er is al veel over dit onderwerp geschreven, maar dit artikel in Asia Times legt zo gedetailleerd uit hoe China en het westen elkaar fout inschatten, dat het de moeite waard is het hier, vrij vertaald, in zijn geheel te plaatsen.
Eigen visie levert inzicht

Wanneer een oud-premier van een invloedrijk land als China overlijdt, is dat al gauw aanleiding voor de publicatie van overpeinzingen van wat deze voor het land en de wereld betekend heeft. Hoewel verwacht is het toch spijtig dat de beschouwingen over Li Keqiang kennelijk weer als een aanleiding gezien worden China in een kwaad daglicht te stellen. Dit commentaar richt zich op de twee aspecten die alle commentaren gemeen hebben.

De Mensenrechtenraad van de Verenigde Naties (VN) heeft donderdag een resolutie aangenomen op initiatief van China en andere niet-westerse landen, waarin wordt opgeroepen sociale en culturele rechten te bevorderen en te beschermen. Het is een duidelijke indicatie van de toenemende acceptatie van China’s ideeën over mensenrechten.

Een studie van de denktank Bruegel onderzoekt de invloed van de vergrijzing van China op de werkende bevolking en de economische groei. Tot 2035 zou het effect gering zijn. Van dan af daalt het aantal arbeidskrachten overal en Bruegel schat als gevolg 1,1% minder groei per jaar. Een factor van onzekerheid in beide richtingen is de evolutie van de arbeidsproductiviteit.

Yining ligt in de groene vallei van de Illi rivier omringd door bergen. De streek lijkt wat op Zwitserland maar met hogere bergen. De bevolking is er sterk gemengd met naast Oeigoeren en Han een belangrijke groep Kazachen met zelfs een eigen autonome prefectuur en nog een reeks kleinere minderheden.