Trump gaat van 13 tot 15 mei naar China, op uitnodiging van Xi. Er is in de aanloop van dit staatsbezoek ‘veel gebeurd’, zoals Jenny Clegg al voorzag. De situatie in West-Azië zal op de agenda van de presidenten staan, nu de agressie tegen Iran en Libanon zichtbaar voortduurt. Wellicht waren enkele nieuwsfeiten, die minder aandacht kregen, signalen dat Beijing zich, zoals je kon verwachten, grondig heeft voorbereid op het bezoek uit Washington. De berichten over zeldzame aardmetalen, over een Iraanse minister, over Japan en Taiwan. Met de artikelen op deze leestafel kan u zichzelf ook voorbereiden, beste ChinaSquarelezer.
CHINAFFAIRS+
Sun Chenghao: U.S.-China Geoeconomics Rivalry in the Rest of the World
De Nationale Veiligheidsstrategie van Washington, die afgelopen december door de regering-Trump werd gepubliceerd, proclameerde een brutale bevordering van het ‘America First’-beleid voor de dominantie in het westelijk halfrond. De oorlog tegen Iran laat zien hoe die ‘nieuwe’ doctrine in de praktijk uitwerkt. Hoe kijken ze in Beijing daar tegenaan? Hoe analyseert de Chinese regering en haar adviseurs de verhouding tussen de VS en China nu? En is er wat veranderd tegenover vroeger? Iemand van het Carter Center vroeg het aan dr. Sun Chenghao van de Tsinghua Universiteit, een prominente en vooraanstaande Chinese intellectueel, en … kreeg zijn oprechte mening.
CHINA21 JOURNAL
What World Will Trump Walk Into in Beijing?
Gordon Dumoulin, een goede bekende van ChinaSquare, Beijinger en Limburger, in zekere zin geestverwant van ChSq-redacteur Peter Peverelli, legt uit hoe de VS en China er twee verschillende visies op macht en de wereldorde op nahouden. Dumoulin beschrijft door middel van treffende historische voorbeelden hoe de Chinese visie zich heeft ontwikkeld en eeder al (onzacht) in aanraking is gekomen met de westerse. Hij geeft de voordelige en krachtige kanten aan van het Chinese streven naar co-existentie met andere en soms vijandige beschavingen, in casu de Japanse. Maar vertelt ook dat China figuurlijk en letterlijk de grenzen zal bewaken. Ooit is dat door overdrijving ten koste gegaan van het systeem. Heeft China voldoende de les getrokken dat het nodig is het evenwicht in het verweer en in de strijd voor continuïteit in de gaten te houden? Dat is voor de auteur een belangrijke vraag bij de beoordeling achteraf van de volgende episode in het verhaal van de relatie (tegen wil en dank?) van de VS met China.
GEOPOLITICAL ECONOMY
How China prepared for the new global food crisis, caused by the US war on Iran
Joe Scholten is een links publicist en activist uit de VS, die vaker over China schrijft. Hij legt uit hoe China de basis heeft gelegd voor de bescherming van de bevolking tegen een gigantische voedselcrisis. De staatsbedrijven van de Volksrepubliek beheren de grootste graanvoorraden in de geschiedenis van de mensheid. Scholten voorziet namelijk dat een voedselcrisis kan voortkomen uit de oorlog die de VS en Iran hebben ontketend tegen Iran. Dat was immers in 2022 ook gebeurd, bij het begin van de oorlog in Oekraïne. Economen zoals Isabella Weber wezen er op ‘dat de Chinese strategische voedselreserves ertoe hebben bijgedragen dat de prijzen van levensmiddelen in China niet omhoogschoten, zoals elders in de wereld wel het geval was’, herinnert Scholten zich. Hij legt minutieus uit met welke organisaties en systemen de socialistische staat zorgt voor reserves aan graan en meststoffen. Westerse media, zoals de Economist, kunnen het slechts met tegenzin toegeven, maar in China zijn staatsplanning en de socialistische productiewijze, met staatsbedrijven en coöperaties onder leiding van de communistische partij, in staat om in fundamentele behoeften te voorzien. Ook als het Amerikaanse militarisme de wereld ruïneert.
TRACKING PEOPLE’S DAILY
Ding Duo: ‘Japan Aggressively Expanding Projection of Military Power’
De Indiase analist Manoj Kewalramani neemt al langere tijd de officiële media van China serieus. Hij heeft gelijk. De People’s Daily mag saai of propagandistisch overkomen op informatieconsumenten die nog steeds zweren bij wat de ‘professionele’ en ‘prikkelende’ westerse consent-manufacturers hun bieden, maar wat je in het orgaan van de CPC vindt geeft je wel degelijk betrouwbare informatie over wat de politieke top in China denkt, belangrijk vindt en van plan is. Bijvoorbeeld dat wij het groeiende Japanse gevaar niet uit het oog moeten verliezen. De maatregelen en stunts van de huidige Japanse leiders en de dreiging van het nieuw Japanse militarisme. Kewalramani neemt in zijn substack de, van accenten voorziene, vertaling op van een artikel hierover. De auteur is Ding Duo, een onderzoeker van het China Institute for South China Sea Studies. Wedden dat ook Japan (en zijn goede banden met de separatisten van Taiwan) straks in Beijing op tafel komt?
Copyright matters disclaimers foto’s en afbeeldingen
1 afbeelding artikel Sun Chenghao China affairs
2 foto artikel China21 Journal Picture: ‘Gate of Divine Might’, the northern gate of the Palace Museum (Forbidden City) in Beijing | 中国北京市东城区神武门 (Unsplash | Willem Chan)
3 foto artikel Geopolitical economy: A grain storage facility operated by Sinograin, in Changsha in 2025 (Photo credit: China Daily)
4 logo Tracking People’s Daily
