
China bouwt nog steeds nieuwe steenkolencentrales. Maar toch is er een groene revolutie bezig. Wat de China Energy Transition Review 2025 ons daarover leert.
partijen, binnenlandse en buitenlandse politiek en democratie

Net nu de westerse beschuldiging dat China vanwege vermeende overcapaciteit de wereld met laag geprijsde goederen overspoelt achter de rug leek, komt het blok met de kreet ‘China Shock 2.0’; een verwachte nieuwe golf van goedkope Chinese goederen die de economie van het westerse blok zou bedreigen. Huang Yiping, van de Universiteit van Peking heeft de opkomst van deze kreet onlangs uitgebreid geanalyseerd. Hierbij een vertaling van dit artikel.

Terwijl regeringen in Europa en Noord-Amerika nog worstelen met de vraag hoe ze de impact van artificiële intelligentie op werkgelegenheid moeten aanpakken, heeft een rechtbank in de Chinese stad Hangzhou een opmerkelijke en baanbrekende uitspraak gedaan. De boodschap is eenvoudig: technologische vooruitgang is welkom, maar bedrijven mogen de sociale kosten daarvan niet zomaar afwentelen op werknemers.

De sleutelwoorden van het vijfjarenplan (2026-2030) zijn innovatie en kwaliteitsvolle ontwikkeling, een sterkere binnenlandse economie met een betere marktwerking, meer gemeenschappelijke welvaart en een veiliger ontwikkeling. Vergeleken met vorige vijfjarenplannen verschuift de focus verder van kwantitatieve groei naar kwalitatieve verbetering. Structurele problemen worden explicieter erkend en aangepakt. Voor 2026 focussen de doelstellingen bovendien op de aanpak van de onmiddellijke problemen rond slabakkend verbruik en investeringen.

De term middenklasse lijkt naar een sociale klasse te verwijzen, maar is geen begrip uit het Marxisme. Het is niet de bourgeoisie, maar een inkomensgroep in de liberale maatschappijvisie. In China is de middenklasse de drijvende kracht achter de economische groei, terwijl die in de VS de economie juist naar beneden trekt. Li Cheng van de Hong Kong University ziet deze groep als een kans om de Chinees-Amerikaanse betrekkingen te verbeteren.

De term Thucydides Val verwijst naar een historisch patroon waarin een gevestigde dominante macht het opkomen van een nieuwe macht als een uitdaging of bedreiging ervaart, hetgeen vaak tot oorlog leidt. Deze term wordt momenteel veelvuldig op de relatie tussen China (opkomende macht) en de VS (dominante macht) toegepast. De auteurs van dit artikel menen dat dit ongepast is.

Op 30 december 2025 sprak de Chinese minister van Buitenlandse Zaken, Wang Yi, tijdens een symposium in Beijing. Hij ziet de geopolitieke evolutie als complex maar positief. Voor de Chinese diplomatie ziet hij een grotere rol in het wereldwijde streven naar vrede en ontwikkeling. Hij hoop op vreedzame co-existentie met de VS maar China is voorbereid op alles. Taiwanees separatisme en Japans revanchisme vergroten het risico op militaire confrontatie.

Op 20 November was het 110 jaar geleden dat Hu Yaobang, in de jaren 1980 Secretaris Generaal van de Communistische Partij, geboren werd. Tijdens een herdenkingsbijeenkomst prees zijn huidige opvolger, Xi Jinping, Hu Yaobang in opvallend positieve bewoording. Dit staat in schril contrast met wat de westerse pers over Xi schrijft. Een goede aanleiding voor een overpeinzing.