economische sectoren, ondernemingen, diensten
energie, transport,
beurzen, taksen, banken, monetair
Wie de Chinese aandelenmarkt bekijkt door een westerse bril, begrijpt haar vaak maar half. Waar beleggers in New York of Londen vooral kijken naar winst, rendement en aandeelhouderswaarde, ziet Beijing de beurs in de eerste plaats als een strategisch instrument om de nationale economie te sturen. Dat fundamentele verschil verklaart waarom de Chinese markt soms beslissingen neemt die voor buitenlandse beleggers onlogisch lijken, maar perfect passen binnen China’s langetermijnvisie.
Ng Sauw Tjhoi merkt op dat ‘Chinese investeringen en Chinese modellen werkgelegenheid in België kunnen veiligstellen’ en vraagt zich af ‘waarom Europa (nota bene onder impuls van een Belgische premier) dan steeds hogere handelsmuren opwerpt tegen dezelfde industrie?’
Wat als de volgende economische crisis niet lijkt op die van 2008, maar de structurele zwaktes van het westerse economische model veel dieper blootlegt? En wat voor gevolgen heeft dat voor China? Volgens de Franse econoom Frédéric Lordon, die al jaren de instabiliteit van het financiële kapitalisme analyseert, bereikt de westerse financiële wereld een gevaarlijk kantelpunt. Eerdere crisissen – zoals de internetzeepbel van 2000 en de subprimecrisis van 2008 – bleven grotendeels beperkt tot specifieke marktsegmenten,…
De 114de Internationale Arbeidsconferentie in Genève heeft op 12 juni 2026 een historisch akkoord bereikt over de bescherming van platformwerkers. Voor het eerst keurde de Internationale Arbeidsorganisatie een wereldwijd arbeidsverdrag goed dat specifiek gericht is op mensen die via digitale platforms werke
In plaats van Chinese bedrijven te ontmoedigen chipbedrijvigheid te ontwikkelen, heeft het Amerikaans exportverbod van chips naar China precies een omgekeerd effect gehad. De Chinese techgroten hebben over het algemeen een eigen chipfiliaal uitgebouwd dat voor hen de halfgeleiders vervaardigt en ook de autofabrikanten ontwikkelen eigen chips voor slim rijden
Terwijl regeringen in Europa en Noord-Amerika nog worstelen met de vraag hoe ze de impact van artificiële intelligentie op werkgelegenheid moeten aanpakken, heeft een rechtbank in de Chinese stad Hangzhou een opmerkelijke en baanbrekende uitspraak gedaan. De boodschap is eenvoudig: technologische vooruitgang is welkom, maar bedrijven mogen de sociale kosten daarvan niet zomaar afwentelen op werknemers.
De sleutelwoorden van het vijfjarenplan (2026-2030) zijn innovatie en kwaliteitsvolle ontwikkeling, een sterkere binnenlandse economie met een betere marktwerking, meer gemeenschappelijke welvaart en een veiliger ontwikkeling. Vergeleken met vorige vijfjarenplannen verschuift de focus verder van kwantitatieve groei naar kwalitatieve verbetering. Structurele problemen worden explicieter erkend en aangepakt. Voor 2026 focussen de doelstellingen bovendien op de aanpak van de onmiddellijke problemen rond slabakkend verbruik en investeringen.
China heeft een voorsprong genomen op het gebied van productieautomatisering en loopt nu voorop in de groei van de wereldwijde robotica-industrie, aldus voorzitter Takayuki Ito van de International Federation of Robotics. Waarom heeft de Chinese robotica-industrie zich zo snel ontwikkeld en welke kansen kan dit voor de wereld creëren?
We analyseren hoofdzakelijk aan de hand van de EV-sector met Volkswagen en ook door BASF hoe de strategie van multinationale bedrijven is veranderd van ‘In China voor China’ naar ‘In China voor de wereld’. De Chinese bedrijven worden van leerling-meester heuse partner bedrijven en de tendens voor de toekomst is ‘concurrentiële coëxistentie’
De China’s economische groei bedroeg 5% in 2025. Op wereldvlak is dat een uitstekend resultaat. De Chinese overheid spreekt over een ‘resiliënte’ groei, dwz een mooie groei ondanks interne problemen en externe tegenwind. Ze kondigt verdere stimulansen aan voor 2026 en het nieuwe vijfjarenplan 2026-2030. Het IMF heeft zijn groeivooruitzichten voor 2026 verhoogd naar 4,6%.
