China heeft voor het eerst een vijfjarenplan voor het verhogen van de binnenlandse consumptie bekend gemaakt. Dat betekent een belangrijke opwaardering van deze doelstelling
In maart is het algemene vijfjarenplan 2026-2030 goedgekeurd. Dit wordt nu verder uitgewerkt op diverse gebieden. In dat kader is maandag voor het eerst een deelplan gepubliceerd dat volledig is gewijd aan het stimuleren van de consumptie. Dat markeert de verhoogde prioriteit om de doelstellingen op dit gebied te bereiken.
Het plan is erop gericht het volledige potentieel van de Chinese markt te ontsluiten, de consumptiestructuur te optimaliseren en de levensstandaard van de bevolking te verbeteren door middel van gerichte maatregelen
Doelstelling
Het specifieke vijfjarenplan (2026-2030) stelt als doel de totale detailhandelsomzet van consumptiegoederen te verhogen tot ongeveer 60.000 miljard yuan (ongeveer 7.500 miljard euro) in 2030.
Iin 2025 is voor het eerst de 50.000 miljard yuan overschreden, Men spreekt dus over een geplande stijging met minstens 20% in vijf jaar tijd.
Een opvallend kenmerk van het plan is de nadruk op het stimuleren van consumptie die het welzijn van de bevolking verbetert, met gerichte steun voor ouderenzorg, kinderopvang, cultuur en toerisme, en gezondheidszorg – met als doel de levenskwaliteit te verhogen door middel van hoogwaardig aanbod, verbeterde platforms en sterkere ondersteuningsmechanismen.
Veelzijdige maatregelen
Volgens Huang Yiping, decaan van de Nationale School voor Ontwikkeling van de Peking Universiteit, stijgt de binnenlandse consumptie minder snel dan de productiecapaciteit door twee structurele redenen: gezinnen blijven een groot deel van hun inkomen sparen; en lokale overhden investeren liever in infrastructuur en productiecapaciteit dan in het stimuleren van consumptie. Het plan moet hier aan verhelpen.
Het schetst 28 belangrijke taken verdeeld over zes cruciale gebieden, waaronder het verbeteren van de dienstverlening en het vergroten van de koopkracht.
Om de consumptiecapaciteit te verbeteren, pleit het voor het stabiliseren van de werkgelegenheid, het verhogen van het minimumloon en het verhogen van het inkomen uit spaargeld via verschillende kanalen.
Om consumenten gerust te stellen en aan te moedigen minder te sparen uit voorzorg, benadrukt het plan de verbetering van het sociale zekerheidsstelsel en de verhoging van de overheidsuitgaven aan onderwijs, gezondheidszorg en ouderenzorg om de lasten voor huishoudens te verlichten.
Het document belooft ook de algehele consumentenomgeving te optimaliseren en onredelijke beperkingen (op aankoop van woningen?) op te heffen.
Het pleit voor een gestage verhoging van het aandeel van de uitgaven aan dienstverlening, met gerichte steun voor ouderenzorg, kinderopvang, cultuur en toerisme, gezondheidszorg en sport.
China heeft de afgelopen tijd verschillende positieve ontwikkelingen doorgemaakt op het gebied van dienstenconsumptie, waaronder de toeristische sector die in 2025 groeide met 9,9 procent. Naast binnenlands toerisme voorziet het plan ook het vergemakkelijken van toerisme door buitenlanders en zelfs promoten van ‘Winkelen in China’.
Commentaar
Her verhogen van de binnenlandse particuliere consumptie kadert in de strategische discussie over de verhouding investeringen-verbruik. Zonder investeringen is er geen prosuctiecapaciteit en dus ook geen verbruik mogelijk. Maar wanneer ontstaat onevenwicht door teveel productieve investering en te weinig verbruik ? (of het omgekeerde zoals in de VS en de EU?) Wat met noodzakelijke investeringen in nieuwe productiefactoren, genre AI, hoogwaardige chips…? Wat met investeringen in collectieve voorzieningen?
Bovendien zijn er soorten consumptie. Gaat men meer collectieve consumptie ( goedkoop openbaar vervoer, onderwijs, gezondheidszorg,…) of meer individuele consumptie (aankoop gebruiksgoederen,enz.) aanmoedigen?
Verder spelen de internationale economische relaties. Door de (te) lage binnenlandse consumptie van China komt een groter deel van de productiecapaciteit vrij voor uitvoer. China heeft al twintig jaar een globaal handelsoverschot en dat neemt nog toe. Maar dat maakt de Chinese economie kwetsbaarder voor protectionistische maatregelen door grote klanten zoals de VS of de EU.
Het ‘verhogen van de binnenlandse consumptie’ maskeert dus een complexe problematiek. Met het publiceren van het plan erkent de Chinese leiding het belang van deze problematiek. Maar men begrijpt dat ze voorzichtig en stapsgewijze tewerk gaat en veel mogelijkheden open laat.
Typisch is bijvoorbeeld dat de doelstelling van 20% stijging van de consumptie lager ligt dan de geplande stijging van ‘ongeveer’ 25% van het bbp in dezelfde periode. Terwijl volgens het vijfjarenplan het beschikbare inkomen van de bevolking de stijging van het bbp zal volgen. De 20% hogere consumptie lijkt dus een voorzichtige minimumdoelstelling.
Bron: Xinhua
