Wie begin 2020 door Addis Abeba liep, waande zich in een Chinese bouwzone. Fabriek na fabriek verrees, weg na weg werd aangelegd, en aan de rand van de stad lagen industrieparken als moderne economische oases. Ethiopië was zowat het vooruitgeschoven bolwerk van de Chinese bedrijven in Afrika; het lanceerplatform voor de industrialisering van het hele continent. Na enkele jaren van interne Ethiopische conflicten en chaos, is de boodschap simpel: herbeginnen.
China blijft zijn economische invloed in Afrika verder uitdiepen. Dat bleek opnieuw tijdens het bezoek van vicepresident Han Zheng aan Kenia, Zuid-Afrika en de Seychellen (22–30 maart). Waar in Kenia vooral handelsakkoorden en infrastructuurprojecten centraal stonden, bieden Chinese investeringen in Zuid-Afrika een inkijk in de strategische uitbouw van een Afrikaanse markt voor elektrische voertuigen.
Volgende maand arriveert een delegatie van Sonangol, het Angolese staatsoliebedrijf, in Beijing. In deze turbulente tijden met stijgende olieprijzen, wil Sonangol met China onderhandelen over een extra lening van 4,8 miljard dollar voor de verdere uitbouw van haar raffinaderij in Lobito, zo blijkt uit een bericht van Reuters. Een akkoord over die lening kan een nieuwe fase inluiden in een van Afrika’s meest succesvolle bilaterale partnerschappen.
Op 14 en 15 februari kwamen leiders van de Afrikaanse Unie (AU) samen in Addis Abeba voor hun 39e gewone zitting. Daar las de Chinese delegatie een boodschap voor van president Xi Jinping. De Chinese leider had verrassend nieuws: vanaf 1 mei 2026 gaat Beijing alle invoer uit de 53 Afrikaanse landen waarmee het diplomatieke banden heeft volledig vrij maken van invoerheffingen.
Zambia werd begin dit jaar het eerste Afrikaanse land dat Chinese yuan accepteert voor de betaling van mijnbouwbelastingen en royalty’s.
De Chinese president Xi Jinping heeft in een brief aan veteranen van de Zimbabwaanse bevrijdingsoorlog gewezen op de historische banden tussen China, Zimbabwe en Afrika. De boodschap komt op een symbolisch moment: in 2026 vieren China en de Afrikaanse landen zeventig jaar diplomatieke betrekkingen.
Als de relaties tussen China en Afrika ter sprake komen, domineert doorgaans het beeld van spoorlijnen, havens en mijnconcessies. Minder zichtbaar, maar steeds bepalender, is de rol van onderwijs. Van taalonderwijs en universitaire uitwisseling tot beroepsopleidingen en digitale leerplatforms: onderwijs is uitgegroeid tot een centrale pijler van de Chinees-Afrikaanse samenwerking. Het jaar 2026 werd uitgeroepen tot het China-Africa Year of People-to-People Exchanges, met de expliciete bedoeling de relaties ook op onderwijsvlak te verdiepen.
Voor China, als alternatief ontwikkelingsmodel voor de niet-westerse wereld, is Afrika een belangrijke regio. Op meerdere plaatsen op dit continent voeren Chinese organisaties projecten uit. Daarnaast is er ook een levendige handel en uitwisseling van studenten. De nationale overheid houdt zicht op al deze activiteit vanuit het Ministerie van Buitenlandse Zaken. Onlangs maakte Minister Wang Yi weer een ronde langs enkele Afrikaanse staten. Hij deed daarvan verslag tijdens een interview.
China helpt Afrika op diverse manieren bij de digitalisering. China domineert met 80% de markt in mensrobotten. Maatregelen beogen de ‘zilvereconomie’ voor senioren te stimuleren. Trump wil heffingen op bondgenoten die de VS niet steunen qua kritieke grondstoffen. Er is een gids voor overheidsinvesteringsfondsen. China blijft voor het 13-de jaar de grootste in online kleinhandel. We eindigen met auto- en bedrijfsnieuws.
‘Westerse beweringen over Chinees kolonialisme houden geen stand tegen empirische bewijzen’, volgens Jason Hickel. Zijn analyse is nuttig om vooringenomen berichtgeving over het huidige bezoek van topdipomaat Wang Yi aan Afriaanse landen te doorzien.
